Stranger Than Fiction (2006)

Heel leuk quirky filmpje, inderdaad een beetje Kaufman-light.

Het is idd een wat raar verhaal, maar best leuk uitgewerkt. Naar het einde toe wordt het wel steeds meer cliche, maar vreemd genoeg wel steeds leuker.

Thompson is hier idd duidelijk de acteerklasbak en Latifah heeft veel te weinig te doen, die rol hadden ze beter aan een nieuw talentje kunnen laten.
Het is niet echt een hardop lachen komedie, maar wel een curieus geinig filmpje.

Enige keer dat ik echt enorm moest lachen was toen hij midden op straat hoorde dat zijn einde er aan kwam, en hij meteen hardop reageerde, van 'What? What do you mean?'

Verfrissend filmpje met een leuk concept. Wat de film vooral sterk maakt is de toch wel serieuze ondertoon, iets wat met Will Ferrell in de hoofdrol heel anders had kunnen aflopen. De humor is hierdoor wat zwarter van aard, zodat het geheel nooit aftakelt tot simpele grapjesmakerij. Qua acteerwerk zit het ook wel snor. Emma Thompson acteert boven de rest uit, maar zowel Hoffman, Gyllenhaal alsook Ferrell zetten sterke rollen neer.

Helaas kent de film een zware aftakeling naar het einde toe, een minpunt dat aan de score knabbelt. Volgens mij werd er toegewerkt naar de behoeftenbevrediging van het massapubliek, waardoor een happy ending onvermijdelijk werd. Jammerlijke zoetsappigheden waren precies niet waarop ik hoopte, maar helaas: Ferrel leeft, iedereen blij. Bah. Vier sterren had de film gekregen, maar het wordt hierdoor een dikke halve minder. Zonde, maar desalniettemin is Stranger Than Fiction de moeite waard.

3,5*

Eigenlijk heeft deze film één groot manco; En dat is dat hij op het einde zijn eigen belofte niet kan waarmaken. Het geschreven verhaal met kantoorklerk Crick als lijdend voorwerp zou tot het beste in moderne engelstalige literatuur behoren met een einde wat enorm noodzakelijk, belangrijk en uniek is! Wat is er nu origineel en uniek en nog nooit vertoont aan een eind waarin de held een kind redt voor een aanstormende bus Alsof dat nog nooit eerder vertoont is, alsof ik dat op een regenachtige zondag dat ook niet zelf kan verzinnen, alsof het een writesrblock waardig zou zijn. Zo'n einde lijkt meer afkomstig uit een b-klasse pulp romannetje. Maar... de makers weten het einde zelfs nog meer te verprutsen door de tere zieltjes van het bioscooppubliek voor de volle 100% te sparen en iedereen lekker te laten doorleven en er nog een mierzoete boodschap op de koop toe gratis bij te doen.

Erg jammer, want ik had bij deze film die verder bijzonder vermakelijk is toch op een sterker en origineler einde gehoopt. Alhoewel het idee niet helemaal nieuw is (het verweven van fictie en werkelijkheid, denk maar aan de Kaufman films) oogt de film toch mooi en lekker fris. De leuke wat dromerige shots, mooie heldere kleuren en grappige truukjes uit de PC samen met een goede voldoende voor het acteerwerk zorgen ervoor dat ik het einde nog enigszins door de vingers kan zien. Enigszins want verder dan een 3* voor Stranger than Fiction kom ik nu niet.

Ik was er een beetje bang voor dat dit een ongeinspireerde Hollywood vrsie van Ober zou zijn.

Maar de films zijn behalve overeenkomstig uitgangspunt, totaal verschillend en ik heb tijdens het kijken ook nauwelijks aan Ober gedacht. Het zijn beide goede films.

Stranger Than Fiction heeft een intelligent script. Voortreffelijke acteurs en is erg knap gemaakt.

Goed geregisseerd, geweldige art direction en geweldige dialogen.

Kaufman light lees ik in de commentaren. Dat klinkt een beetje als Kaufman voor beginners of Kaufman rip-off. Dat vind ik dus absoluut niet, ik vind de film niet minderwaardig aan Kaufman films en hij heeft niet het alleenrecht op een bepaald (sub)genre.

Ruime 4 sterren.

Eens. Het uitgangspunt van Stranger than Fiction is helaas leuker en interessanter dan de uitwerking. Deze Adaptation light loopt niet erg lekker, kent teveel opstoppingen en een teleurstellend einde. Jammer.

2,5*.

Kan Ferrel in zijn komedies totaal niet uitstaan. Was dan ook nogal huiverig vooraf. Helaas is ie in zijn serieuze rol hier ook maar af en toe te harden. Het blijft een nogal niksige acteur met een weinig charismatische uitstraling. Het plot daarentegen was wel erg lollig, maar gaat na verloop van tijd nogal gekunsteld aan doen. En hoewel het idee voor het einde heel aardig is, werkt het eigenlijk net niet, doordat het allemaal nogal snel gaat.

Veel leuke en eigenzinnige ideën, maar de uitwerking laat nogal te wensen over...

2*

Bijzonder leuke en originele film. De sterke cast strijkt de kleine tekortkomingen in het verhaal weer glad. Met name Ferrell en Hoffman excellereren. Zeer goed.

Leuke film als tussendoor. Vermakelijk en origineel concept.

De film is heel de tijd door vermakelijk en fris mede door de goede regie en omgevingen, de locaties en decors waren allemaal erg passend. Leuke band die er ontstaat tussen de personages van Ferrell en Gyllenhaal die beiden leuk spelen. De grote pluim is echter voor Emma Thompson weggelegd die de rol van de (depressieve?) schrijfster foutloos speelt.

De film weet het serieuze (dat zit er toch genoeg in volgens mij) en het komische goed af te wisselen. Hilarische situatie als Ferrell in het openbaar naar die stem zit te roepen. gewoon geweldig.

Waar de film het dan toch nog weet te verprutsen is het einde: Ik had het personage van Ferrell liever zien sterven. Maar dat paste niet in het Hollywood plaatje zeker? Uitermate geforceerd en weinig passend, werkelijk verschrikkelijk. Al was de twist met zijn horloge (zowel het tijdsverschil als het glas in zijn arm) wel goed gevonden. Het baat niet.

Desondanks toch 4 sterren omdat het een uitblinker in zijn genre is.

****

Leuk leuk! Deze tragekomedie met de naar autisme neigende Will Ferrell en de liefstoere Maggie Gyllenhaal. Het mindfuckgehalte is helemaal top en wordt mooi in de film verwerkt. Naast de humor rondom Will Ferrell vond ik de relatie tussen schrijfster en haar assistent erg grappig en leuk uitgewerkt. Het einde vond ik trouwens

wel heel aardig gevonden (zeker beredeneerd vanuit het schrijfster-perspectief) en de kritiek daarop snap ik niet heel goed.

Die laatste 10 minuten ...

film neemt een vliegende start. Leuk en fris, origineel in beeld gebracht, met die lijntjes en icoontjes. Tempo blijft de gehele film aardig en vlot.

Ferrell is gewoon goed. Deed mij wat denken aan het gevalletje Sander - PT Anderson, hoewel ik Ferrell als komiek in z'n eigen films wel duidelijk beter vind dan Sandler. De rest van de cast ook goed, al gaat die schrijfster er soms een beetje over.

Film wordt wat minder speels naarmate hij vordert, maar blijft visueel overtuigen door goed met locaties te spelen en door een resem aan mooie shots. Blijft ook de hele tijd grappig, beetje droog, beetje zwart en goed getimed.

Dat men een uniek einde verwachtte vind ik een beetje vreemd. De schrijfster hint namelijk zelf al op het simplisme van het einde. Had dus ook wel zoiets verwacht (met de bus). Was alsnog een beetje tegenvallend, maar toch. Wat echter helemaal niet kon was het aangebreide happy end. Het verkloot de interessante stukken ervoor, Ferrell die z'n dood aanvaard en eigenlijk zonder reden voor poetic justice kiest. Het werd goed gebracht, en dan gewoon de nek omgewrongen. Ik heb doorgaans niet zo'n probleem met goeie/slechte eindes, maar dit vond ik gewoon compleet fout en ongepast. Jammer.

Kom ik uiteindelijk uit op 3.5*, maar had dus heel makkelijk 4.0* kunnen zijn, was de film gewoon gestopt bij het ongeluk. Rare man trouwens die Forster, raak niet echt wijs uit wat voor regisseur het nu eigenlijk is. Lijkt wat vanalles te doen, maar toch nooit echt director-for-hire doorsnee stuff.

Edit: en inderdaad, die scene bij de bushalte is de beste van de film

Eigenlijk best wel een schitterende film.

Ik had er niet zoveel van verwacht, dus viel deze dubbel zo goed mee. Ik moest wel constant aan The Truman Show denken, ook een duffe kantoorbediende die in een soort Big Brother is watching you-nachtmerrie belandt. Toch is deze film heel origineel. Sommige stukken zijn zelfs geniaal, het verhaal is eigenlijk een fantastische vondst en het visuele maakt alles af (dat beginshot boven de stad!) Zelfs de eindaftiteling is prachtig! Ook de details (heel wat verwijzingen naar literaire klassiekers) zijn tot in de puntjes uitgewerkt.

Will Ferrel is uitstekend op dreef als de schuchtere, Rain Man-achtige bureaunerd, Maggie Gyllenhaal is overheerlijk én acteert goed, Dustin Hoffman is prima zoals steeds, maar het is Emma Thompson die eigenlijk de show steelt als de schrijfster. Wat een heerlijke ironische humor! Dat zwarte randje dat aan heel wat grappen in de film kleeft (bv. in de spoedafdeling van het ziekenhuis) zijn we niet meteen gewoon van mainstream Amerikaanse producties. Echt een schitterende film, alleen spijtig dat het einde zo geforceerd overkomt.

Verrassend interessante en boeiende film.

Stranger than fiction is eens een film met Will Ferrell in de hoofdrol waar hij een serieuze rol speelt. Dit is even kort wennen, maar het is wel leuk om dat eens te zien. Zeker omdat hij een overtuigende rol neerzet in deze film.

Het plot is erg aardig bedacht met Harolds leven dat verteld wordt door een schrijfster waarbij zowel hij als zij niet weten dat Harold echt beleefd wat zij bedenkt. Het plot gaat nooit vervelen doordat iedereen de rol overtuigend speelt (Emma Thompson is erg sterk als schrijfster!) en omdat het een origineel plot is.
Wel erg jammer dat Harold op het einde de crash met de bus overleefd. Hij accepteerde zijn einde al maar toch overleefd hij het door een scriptaanpassing. Had van mij niet gehoeven. Het was sterker geeindigd als hij dit niet overleefd had. Dit kost de film ook een half punt bij mij.

Verder heb ik weinig op deze sfeervolle film aan te merken. Het is niet echt komisch, maar het is weer te luchtig om een drama te heten. De zwarte humor in de film is steeds net goed. Ferrell zet zijn rol als Harold erg goed neer. Het is een tragisch karakter dat later losser wordt. Leuk om te zien en goed gespeeld!

3,5* (dit was 4* geweest bij een passender einde)

Grappig vermakelijk filmpje.
Will Ferrel vind ik altijd wel te pruimen en alhoewel dit een wat serieuzere rol is voor hem deed hij het gewoon goed.

Vond alleen de stem van de schrijfster niet aangenaam om te horen maar kan aan mij liggen. De schrijfster is in het algemeen nogal een irritant personage.

Maar denk niet dat ik het einde anders had willen zien want vond het nogal als een soort sprookje aan voelen de film en als Crick dan overlijd op het einde zou niet echt een sprookjesachtig einde zijn.

3

Normaal speelt Will Ferrell alleen maar de flauwe en melige komediant in komedie films maar dit keer speelt hij een serieuze rol in nota bene een komedie. En eerlijk gezegd deed hij het zeer goed (moet hij vaker doen). De film staat betiteld als komedie/romantiek maar het is meer een drama/romantiek met een lichte vorm van komedie (vooral de eerste 30 minuten). Het verhaal vond ik zeer goed gevonden en de uitvoering ervan was ook nog eens zeer goed. Het best wel tragische verhaal was ook boeiend en zelfs spannend naar het einde toe. Hoewel het einde misschien wel wat cliché was kon ik me er wel goed in vinden en was het eigenlijk ook best zeer goed en vooral mooi gedaan.

Buiten een uitstekende spelende Will Ferrell waren de rollen van Dustin Hoffman en Maggie Gyllenhaal gewoon goed. Dustin Hoffman speelt de rol van professor leuk en het was best grappig dat hij als een soort van bijbaantje ook badmeester was. Aan de schone Maggie Gyllenhaal stoorde ik me aan het begin van de film effen maar na een tijdje begreep ik goed waarom Harold op haar viel. Emma Thompson deed het trouwens als vertelster/schrijfster ook goed. In het begin van de film had ik niet in de gaten dat zij dee vertelster/schrijfster (stem) was en meende ik dat het de stem was van Elizabeth Hurley. Ik vond het wel grappig (ook best dramatisch) hoe ze steeds op zoek ging (bijgestaan door Queen Latifah die ook goed speelde) naar manieren om haar hoofdpersonage in het boek te laten eindigen.

Al met al vond ik dit best een verrassende leuke film waarin ik Will Ferrell eindelijk eens vond te pruimen. Normaal gesproken ben ik niet echt een fan van hem.

Stranger than Fiction biedt op het oog een zeer frisse scenario en vooral het eerste half uur is de film echt een verademing om naar te kijken. Daarna is het wel een beetje gedaan met alle originele pret en kibbelt de film op een rustig tempoo'tje door naar het einde.

3*

Ik heb niet vaak dat ik echt word meegezogen in een film.En bij deze film werd ik meegezogen alles was ook gewoon echt goed.De casting is verrassend goed te noemen Will Farrel en Latifah. Zie je vaak toch in wat mindere komendies ook leuk.Maar dit is beter ze bewijzen allen bij dat ze meer kunnen.Dan natuurlijk nog Emma Thompson en Dustin Hoffman zijn ook geweldig natuurlijk een aanrader.De film begint heel helder maar word steeds vreemder maar ook leuker

Dit is zo'n film die het 's nachts misschien leuk doet in bus of vliegtuig, maar bij herziening thuis tegenvalt.

De geleerde professor, de anarchistische koekjesmaakster (die een rechtenstudie heeft afgebroken by the way), de kettingrokende depressieve schrijfster en de gortdroge belastinginspecteur en zijn gortdroge werkplek:

allemaal zo stereotiep neergezet, dat de "stormachtige liefdesrelatie" er voor mij volkomen ongeloofwaardig door werd; tegenpolen kunnen elkaar welliswaar aantrekken, maar dit kan ik niet meer serieus nemen. En dan die eeuwige "cookies"... (ik moest telkens denken aan "Chocolat": een uitgesproken zeverfilm).

Het kan natuurlijk aan mij liggen, maar gelachen heb ik ook niet bij deze romantische komedie met "arthouse-ondertoon".

Voortdurend wordt er geprobeerd een "diepere" boodschap betreffende levensvragen te laten doorklinken, het werkt allemaal op een of andere manier niet. De trailer is werkelijk zeer misleidend.

Er zijn beslist overeenkomsten met "groundhog day", wat ik trouwens als een meesterwerk beschouw . Het happy end in GHD vormde echt een bekroning waarbij men een traantje mag wegpinken, dit happy-end was onoprecht en ongeloofwaardig.

.

Een wat speciaal verhaal, maar het kon me zeker boeien. De film moest het vooral van Will Ferrell die het verrassend goed deed, maar ook Maggie Gyllenhaal en Emma Thompson speelden goed. De rest van de cast (Dustin Hoffman en Queen Latifah) komt wel niet zoveel voor in de film, dus verwacht er niet te veel van.

'k vind het alleen wat jammer van het einde, maar voor de rest vond 'k het toch een goeie film

This may sound like gibberish to you, but I think I'm in a tragedy.

Stranger than Fiction kent een leuk bijzonder verhaal dat goed genoeg is uitgebeeld en ook duidelijk werkt (al is het wat vaag). Het heeft allemaal een beetje de stijl van Groundhog Day en al dat soort films. Typisch Amerikaans dat vooral door het verhaal wat meerwaarde heeft. Audiovisueel niks op tegen maar verreweg van bijzonder.

Leuke film voor tussendoor met vooral een leuk plot wat werkt, lekker romantische setting.

3,5 ster

Oei, wat had ik graag drieenhalve ster willen uitdelen voor 'stranger than fiction'.
Tot zo'n beetje drie kwart van de film was ik dat nog zeker van plan, vier sterren dwaalde zelfs nog even door mijn hoofd. Dit kwam mede door heerlijke quotes zoals: "I brought you flours", en nog wat van die ironische literaire hoogstandjes deden spontaan een glimlach op mijn gezicht verschijnen.

De reden dat ik toch gezakt ben in mijn waardering is geheel en al te wijten door het einde. Ondanks dat de finale een doordenkertje is met meerdere lagen, past het niet bij de rest van de film. Of praat ik nu prof. Hilbert na? Wellicht, maar bekoren kon me het einde allerminst.

En dat is afgezien van het feit dat een bus op 5 meter voor de bus-stop niet genoeg snelheid meer heeft om een frontaal dodelijk ongeluk te veroorzaken, alhoewel er buschauffeurs zijn, waarbij je daaraan kan gaan twijfelen.

Redelijk.

Stranger Than Fiction is vooral een origineel tussendoortje. De aanpak is verfrissend en leuk gevonden. Echt komisch wordt het echter nooit; naar het einde toe weegt drama zelfs erg zwaar door waardoor de speelduur zeker niet langer had moeten zijn.
Hoewel ik niet zo voor happy endings ben, is dit er eentje dat wél werkt. Natuurlijk is het melig om de sympathieke hoofdpersoon te laten leven, maar zeg nu zelf: de schrijfster toont nergens moordachtige gevoelens, wat dan ook voor een logisch einde zorgt.

De cast doet het overwegend goed. Will Ferrell is voor zijn doen erg ingetogen, maar is altijd wel sympathiek. Die andere hoofdrol, Emma Thompson, blinkt wellicht het meeste uit.
Dustin Hoffman en Maggie Gyllenhaal zijn eveneens meer dan degelijk: Queen Latifah staat er maar wat bij.

Verder is Stranger Than Fiction goed te doen als wegkijker. Visueel is het allemaal wel in orde en de meeste dialogen zijn vlot geschreven en af en toe zelfs koddig, zeker die van Ferrell.

3

Will Ferrell speelde met vuur toen het verschrikkelijke Land of the lost uitkwam en hij daarmee bij mij zijn krediet behoorlijk aan het verspelen was. Toch verbaas ik me over hoe sterk sommige acteurs bekend uit het komediegenre het in tragedies/drama's doen. De acteerprestatie van Ferrell in Stranger than fiction, benadert wat mij betreft het niveau van Jim Carrey in Eternal sunshine of the spotless mind.

Dan de film zelf. Wat een briljant idee om zo'n verhaal te verzinnen. Heel leuk hoe Harold Crick een zoektocht start naar de oorsprong van het verhaal en tegelijkertijd zijn leven laat leiden door de tips van de professor gespeeld door Hoffman. De cijfertjes die Crick letterlijk achtervolgen zijn een leuke toevoeging aan het karakter en aan de SE.

Thompson vind ik heel goed als de getergde schrijfster met een writers block. Ik snap de kritieken op haar niet, omdat ik ervan overtuigd ben dat auteurs soortgelijke trekjes vertonen, net als Crick een saaie belastinginspecteur is. Of ben ik nu aan het generaliseren? De gehele cast speelt prima vind ik, al speelt Maggie Gyllenhaal niet heel groots. Misschien komt het ook door haar toch wat simplistische rol.

Wat vooral in het eerste gedeelte van de film door het hoofd spookte was de rol van de schrijfster; Is zij nou iemand die vanuit de hemel opereert en willekeurig in dienst van een almachtige de levens van mensen afneemt? Het witte kantoor (en haar kracht om haar tekst in realiteit om te zetten) deed mij zoiets vermoeden. Die mystiek werd mij echter te vroeg ontnomen. Hier later meer over.

De relatie die Crick ontwikkelt met het bakkersmeisje is ietwat smoezelig en weinig verrassend. Toch past het geheel goed in een film als deze en werkte het wat mij betreft wel toen Crick voor haar neus stond met zijn "flowers" en "I want you".

Helaas kan het verhaal het constante niveau niet vasthouden en valt de mystiek van de schrijfster en haar assistente weg na het beruchte telefoongesprek. Vanaf dat moment voelde ik een happy end aankomen. Toch was het horloge wel een aardige oplossing als rode draad door het verhaal.

Stranger than fiction is het eerste anderhalf uur heel sterk, maar de tragedie en komedie worden onnodig ingewisseld voor moraliteit en zoete romantiek. Ik had liever een doorgetrokken lijn gezien.

Voorlopig vier sterren.

dit is al de zoveelste film die ik recent zie waarvan ik denk dat er meer uit te halen is dan gedaan wordt. het script is bijzonder sterk en deed me denken aan Being John Malkovich en Adaptation, oftewel het had zo door Kaufman geschreven kunnen worden. de invulling laat alleen wat te wensen over.

zo is de verplichte romance tenenkrommend slecht, ongeloofwaardig (vader-dochter-idee) en cliche. toen hij met zijn zakjes meel (waar de taalgrap overigens geweldig is) en "i want you" aankwam, heb ik gewoon een paar minuten overgeslagen. een dergelijk script maakt het ook moeilijk niet wat fouten te maken, waar met name het "niks doen"-idee me irriteerde, tenslotte doe je altijd wat (tv kijken, op de bank liggen, nootjes eten) en is dat altijd te narreren.

de film begon fris met de grafische toevoegingen en snel wordt de vreemde aanwezigheid van de stem in het verhaal verweven. als na een tijdje de stem minder aanwezig is, verliest de film ook aan sterkte, zeker met eerdergenoemde romance. pas nadat de schrijfster nadrukkelijker in beeld komt en zeker nadat ze elkaar ontmoeten, wordt het weer interessanter. het einde daarintegen is toch een tegenvaller: te veilig om in het Hollywoodstraatje te passen, terwijl je een mooi alternatief script hebt. van Ferrel heb ik nog nooit een rol overtuigend zien spelen, Thompson daarintegen was een leuk karakter.

Zat zeker meer in. Het script is eigenlijk gewoon geniaal bedacht, maar de uitvoering is zeer middelmatig. Geen enkele acteur of actrice komt tot grote hoogtes. Ferrell is ook niet de man voor dit soort

rollen. Het is gewoon een komiek en deze film heeft geen enkel komisch stukje. Had er een pure drama van gemaakt met een andere cast en een ander einde en je had goud in handen gehad. Vind trouwens nog dat Stranger than Fiction hier erg hoog gewaardeerd wordt.

I know one song

De film deed ook mij soms een beetje aan Adaptation. denken, waarschijnlijk vanwege het verhaal.

Maar dat is niet de film waar je deze mee moet vergelijken, Stranger than Fiction is meer een feelgoodfilm.

Het is een feelgoodfilm met een paar heel mooie scènes en geniale momenten. De cast is goed gekozen ; zowat iedereen zet een goede rol neer. Het einde van de film is 1 groot cliché, maar dit keer vond ik het vreemd genoeg niet zo storend als in andere films.

Aanrader!

Absoluut onmogelijk dat onze schrijfster hier een literair werk, laat staan meesterwerk te pakken heeft, de plot is namelijk gewoon rom-com van het allerergste soort.

Dat wordt dan nog wat opgeleukt door wat invloeden van Adaptation en The Truman Show, een fijne soundtrack, enkele leuke gags en fijne rollen van Will Ferrell en Dustin Hoffman.

Het kan veel erger in dit genre, maar de poging het suikerzoete wat te verbloemen zijn toch te doorzichtig.

" I brought you some flours."

Een nogal vage film maar ik moet zeggen dat er wel wat in het concept zat.

Will Ferrel doet het hier wel goed. Verder was Dustin Hoffman, die zich een van mijn favoriete acteurs mag noemen, ook weer erg goed als de literatuur kenner.

De film was vermakelijk, visueel redelijk en met goede acteerprestaties. Het idee dat je leven eigenlijk een roman is of andersom dat de roman die je schrijft echt gebeurt is best iets om even over na te denken. In dit soort drama-films van de jaren 2000 gebruiken ze vaak dit soort 'science-fiction' elementen om de film wat interessanter te maken. Helaas word het daardoor wel wat minder serieus.

Toch werkt het Drama-gehalte hier wel goed en het is niet echt een komedie, omdat het niet te wanhopig zijn best doet om grappig te zijn en dat ook niet echt is op enkele momenten na. Vooral aan het eind vond ik de film wel de nodige diepgang hebben. Geniaal dat ze "La Petite Fille de la Mer" van Vangelis (een van mijn favoriete muziekanten) hebben gebruikt in een van de meest diepe scènes.

Al met al zeker niet slecht en de 113 minuten helemaal waard.

-Acteurs 7/10

-Verhaal 6/10

-Muziek 8/10

-Cinematografie 7/10

-Algemeen 7/10

Als eerste kijkbeurt tijdens de Ferrell film avond viel deze film toch even anders dan gedacht.

Mijn verwachtingen waren hoog en kwamen uiteindelijk ook uit 'als een goede film' , maar ik had niet verwacht dat dit verder zou gaan als een diepgaande drama film, waarin Will Ferrell een hele andere rol neerzet dan in de komedie films.

En dat is het eerste wat mij al tegenviel, de rol van Will Ferrell, persoonlijk denk ik dan ook dat dit niet echt bij hem pas. Hij was te serieus, maar wel ijzer sterk!

Zo anders, dat ik er zelfs achter kwam dat zijn linker oog wat kleiner is dan rechter.

Zelf kan ik mij erg goed verdiepen in een film, dus ben ik hier op geven moment ook niet negatief naar gaan kijken.

In het begin werd het allemaal vrij luchtig gebracht en was er genoeg ruimte om kennis te maken met Harold die er een nogal bizar leven aan toe leidde.

Langzamerhand kwam het verhaal meer opgang en werd het allemaal erg interessant, er kwamen meer spelers in het verhaal die allemaal genoeg ruimte krijgen om hun rol ijzer sterk neer te zetten. De personage's zijn allemaal bijzonder en passen geweldig in het verhaal.

Om mijn persoonlijke review af te sluiten, wil ik graag zeggen dat het zeker de moeite waard is om naar deze film te kijken. Alleen was het even wennen aan Ferrell, maar dat zal de volgende kijkbeurt wel over zijn!

3,0*

Op de een of andere manier verwar ik deze filmtitel altijd met Lost in Translation. Dus -na de eerste paar minuten gemist te hebben- zat ik maar te wachten tot Murray mee ging doen.... (daarna viel het kwartje als nog).

Daar ik geen idee had waar deze film over ging, ben ik er dan ook volledig onbevooroordeeld in gestapt en ik kan alleen maar beamen, dat ik hem zeer origineel en intrigerend vond.

Dit is echt zo'n film, waarvan je bij het begin niet weet, hoe de verhaallijnen zullen verlopen en wat de uiteindelijke afloop zal zijn.

Ferrell speelt erg sterk in deze film en bewijst dat hij dus meer kan dan alleen maar maffe, onzin karakters neer zetten in nog meligere, maffe films. Dit was van zijn kant echt goed, ingetogen en -op sommige momenten- emotioneel spel. Petje af voor Ferrell!

Ook de andere acteurs zijn goed. Eindelijk eens een film, waarin ik Hoffman niet uiterst met zich zelf ingenomen en irritant vind (hoewel hij op het randje zat), Thomson is altijd goed en Gyllenhaal is een actrice, die niet veel hoeft te doen om mij om haar vingers te winden.

Maar het is uiteraard het ingenieuze, verfrissende script wat de film zo goed maakt. Alhoewel ik moet bekennen, dat hoewel bevredigend, het laatste gedeelte met terugwerkende kracht, toch wat tegenviel. Dit was net weer te makkelijk, te "happy end"- achtig, dat meer bij een Hollywoodse romantic comedy past, dan bij al het voorgaande in de film was voorgevallen.

Toch alles bij elkaar zeker genoten van deze originele film.

Een dikke acht, ofwel vier sterren.