Naboer (2005)

Deze film hadden twee collega's uitgekozen bij mij op school om te presenteren als filmkijk-workshop. Ik kon de film noch regisseur niet, dus moest deze dan ook nog vlug van te voren kijken.

Interessant stukje film. Maar heeft mij niet geheel kunnen bekoren. Vooral visueel wel heel tof met enkele geweldige scènes. Inderdaad lichtelijk mind-fucking, maar het voelde voor mij vaak een beetje nep en geforceerd. Kon de hoofdpersoon wel erg waarderen, zijn personage veranderd al vrij vlug van doodnormaal naar compleet fucked.

Locatie is ook knap gedaan. Speelt zich af op een verdieping van een flatgebouw - maar al gauw lijkt de omgeving van John zich aan te passen aan de mentale situatie waarin hij lijkt te verkeren.

Hoorde de vergelijking met Fight Club, al vind ik dat niet echt toepasbaar. Interessant gegeven is wel het onderwerp manipulatie van menselijke geest dat naar voren komt. Zorgt ook voor een vrij coole scène - waar John seks heeft met een van die vrouwtjes, en elkaar helemaal aftuigen. Zulke dingen vind ik dan wel weer tof.

Misschien eens herzien en beter de tijd voor nemen - zag er visueel netjes uit, - net wat te karig af en toe. Kon verder niet overal even sterk van genieten.

3.0/5.0

Naboer is een vage film en daar heb ik persoonlijk altijd wat moeite mee. Ik kan best genieten van dit soort films, maar ik ben niet het type filmkijker dat actief op zoek gaat naar details om aan het einde van de rit de puzzel te vervolledigen. En als je dat bij Naboer niet doet, dan heb je er na afloop geen bal van begrepen. Gelukkig neemt Jan Doense de moeite om op de inlay van de Mr. Horror Presents DVD-versie een en ander uit te klaren, waardoor ik alsnog ben te weten gekomen hoe de vork hier in de steel zat. Heeft dat de film voor mij beter gemaakt? Ja.

Laat me beginnen met te zeggen dat ik aan de hand van die achtergrondinformatie een herziening wel zie zitten. Eentje waarbij ik wel op de details zal letten. Wat me uit de huidige kijkbeurt is bijgebleven zijn: de schitterende vertolking van Kristoffer Joner, een beklemmende locatie, mooi camerawerk dat geheel meedraait in de ontwikkelingen van de film en enkele sexy+gestoorde scènes die de aandacht vasthouden. Maar zoals gezegd heb ik er aanvankelijk niet te veel van begrepen waardoor het misplaatst zou zijn de film te gaan beoordelen op het verhalende aspect.

Sfeervolle en visueel interessante thriller. Naboer start rustig, maar het duurt niet lang voor de film begint te veranderen in een behoorlijk akelige nachtmerrie. De acteurs zorgen voor een overtuigend spel en de film bevat een paar heerlijk sfeervolle en bizarre momenten. Ik had enkel af en toe het idee dat er net iets meer uit te halen viel. Maar verder een amusante en goed gemaakte thriller. Kort, maar krachtig.

Voorlopig een ruime 3,5 sterren.

Claustrofobische mindfuck, vol verontrustende beelden en nare details. Ondanks de korte speelduur heeft de film geen haast en weet deze je geleidelijk naar binnen te zuigen. Ook schakelt de film subtiel over van luchtig drama naar akelige nachtmerrie. Visueel dik in orde en het akteerwerk is ook overtuigend.

Best grappig uitgevoerd alleen zag ik de twist al bijna vanaf het begin af aan aan komen. Dit is al vaker en beter gedaan. Toch geen slechte film. (o.a. vanwege de aardige acteerprestaties, de goede lokatie en de sfeer).

Heel aardige psych. thriller. Na een vrij kalm begin, explodeert de film en volgt de ene na de andere vreemde scène. De mooiste vond ik nog wel waarin John opgesloten wordt in dat gangen-/kamerstelsel. Die scène bezorgde mij als kijker een behoorlijk claustrofobisch gevoel. Ook de scène waarin John toekijkt hoe Ave precies hetzelfde doormaakt als hij is erg mooi gedaan. Ik kan echter niet teveel vertellen, aangezien je de clue, die overigens niet heel lastig is, dan van te voren al doorhebt. Puur verdriet leidt John tot hallucinaties en waanbeelden, met een zinderend einde als gevolg.

Naboer was absoluut een heel behoorlijke thriller en mag daarmee gezien worden.

Bizarre psychologische thriller waarin ik toch duidelijk de invloed van Roman Polansky en David Lynch in meen te herkennen. Zeker gezien de beelden en de onheilspellende sfeer die nog eens extra verhoogd werd door de uitstekende passende score van Simon Boswell. Niettemin vond ik deze film het bekijken meer dan waard maar hij eist wel de volle aandacht van de kijker want anders raak je het spoor heel snel bijster. Dat alles zich in het het hoofd van John afspeelde werd mij al heel snel duidelijk. Op een gegeven moment zag ik hetzelfde bord met etensrestanten waaruit John in zijn appartement had gegeten in de kamer van de meisjes staan. In de DVD-inlay werd dit alles nog eens duidelijk bevestigd.

3,5*

Tot vlak over de helft meende ik echt dat we met een meesterwerk te maken hadden. De film was erg mooi geschoten en de sfeer zat er redelijk in. Was vooral erg onder de indruk van die pijnlijke sexscene die zo in het rijtje meest heftige horrorscenes mag komen te staan. Al snel daarna wordt duidelijk wat er echt aan de hand is, en dan moet de film toch echt aan kracht inboeten. De eerste helft was een ronduit briljant portret van seksuele frustraties maar de hints worden net iets te duidelijk en Naboer eindigt een stuk minder. Jammer.

Opwindende thriller met een sterke hoofdrol voor de stoïcijns aandoende Kristoffer Joner. Zet als John een interessant personage neer die gebukt gaat onder z'n sadistische driften.

Vooral de eerste drie kwartier zijn sterk. Spanning is aanwezig en in een paar scènes wordt inderdaad een licht claustrofobisch gevoel opgewekt. Zeer aangenaam. Dat maakt het laatste half uur helaas plaats voor mindfuck-pretenties die nooit worden waargemaakt. De ontknoping is ingewikkeld noch intelligent, laat staan intrigerend.

Jammer, want met de rest van de film laat Sletaune zien tot best goede dingen in staat te zijn.

Film start goed en intrigerend, met als hoogtepunt de intense (wat heet) sexscene. Helaas vallen de stukjes voor de oplettende kijker iets te snel op hun plek en is de finale dan ook teleurstellend. Toch een goed project waar ik vooral in het eerste half uur een paar keer het puntje van m'n stoel opzocht.

3 sterretjes.

Wederom een zeer geslaagde Noorse Thrillertje dat inderdaad wel wat weghad van Lynch kwa opbouw maar helaas niet kwa sfeer. Het mooie is inderdaad dat je er al snel achterkomt dat het grootste gedeelde zich in het hoofd van John afspeeld, hij probeert zijn schuldgevoel weg te denken door zijn verleden anders te maken in zijn gedachtes (althans zo heb ik het begrepen) en de regiseur probeert zo subtiel mogelijk de kijker ervan te overtuigen door voorwerpen die je in de appartement van John tegenkomt ook in die kamer van die (denkbeeldige) SM buurvrouw bevinden. Voor de rest draait de film ook om SM en aan afvragende dingen. Al word alles wel snel duidelijker en weet je wel een beetje dat die denkbeeldigheid het resultaat is. Maar toch is het einde werkelijkheid veel schokkender en griezeliger dan de denkbeeldige scenes.

Toch wel een heel knap Noors werkje in de Mr Horror collectie.

4,0*

Hier moet ik me wel bij aansluiten. Soms vond ik de film een tikkeltje vervelend zelfs en zat ik licht geërgerd te kijken. Het acteerwerk maakt veel goed, maar het hele verhaal sprak me niet aan. De sexscene vond ik verre van indrukwekkend, hoewel ik echt niet vies hiervan ben, mits het niet zo belachelijk over the top gedaan wordt. Achteraf weet je natuurlijk wel snel waarom en had je 't kunnen zien aankomen... maar het was gewoonweg niet boeiend genoeg. Jammer.

Aangenaam verrast door deze film van de Mr. Horror collectie.


Tuurlijk is dit verhaal niets nieuws onder de zon, ook de mindfuck constructie is niets nieuws maar wat is deze film zeer kundig uitgevoerd. Vooral visueel vond ik deze film ook erg mooi, aangename shots, mooi kleurengebruik en ook mooi om te zien hoe de visuele look omslaat als we eenmaal in het macabere brein zitten van John. Erg sfeervol, vooral die blauwe gangen in dat appartement vond ik erg tof. De weerspiegelingen van de voorwerpen uit het appartement naar het appartement van Anne en Kim vond ik erg inventief. Toch wat subtiele hints naar de kijker om te laten zien dat John zijn eigen droomwereld heeft geschapen. Sommige spiegelingen waren iets te obvious maar dat bederft de kracht van Naboer niet. verre van zelfs. En dat terwijl Sletaune al veel overduidelijke spiegelingen eruit heeft geknipt.


Naast de visuele flair en de sfeer heeft Naboer ook een uitstekende cast. Mosli en Schacht zetten overtuigende performances neer en Joner speelt zelfs de pannen van het dak. Terecht dat hij hier een prijs voor heeft gewonnen. De seksscene vond ik van een enorm hoog niveau. Wrangen sadistisch.. Echt een kick in the stomach. De voorafgaande weirde gesprekken waren nog maar een voorbode, op dat moment besefte ik ook: dit is complete waanzin. En dat hoort de kracht te zijn van een filmpje als deze. [spoiler[Dat de zusjes stonden voor zijn onderbewuste, was wel al snel duidelijk. Maar de kracht in dit soort constructies zit voor mij niet in de kijker in het ongewis laten, de waanzin moet goed overgebracht worden, en dat lukt Sletaune. Dat ie dan visueel ook nog veel moois laat zien, tel daarbij de visuele verschillen in stijl tussen droom/realiteit op, en ik ben helemaal om. Een vergelijking met Lynch kan niet uitblijven, veel proberen het maar Sletaune laat zien dat hij best in één adem genoemd mag worden met Lynch. Ook de overeenkomsten met de stijl van Polanski zijn overduidelijk. De score van Boswell versterken het bevreemdende en claustrofobische gevoel alleen maar. Over het veel bekritiseerde einde ben ik wel te spreken, schetst juist perfect hoe ver heen John eigenlijk is. Ik dacht tegen het einde eerder aan een "het was maar een droom" einde, en dan krijg je dat laatste shot. Briljant!.


Enorm verrast, en eindelijk weer eens een regisseur die weet hoe je een dergelijke mindfuck construeert. Die weerspiegelingen zijn ook een erg fijne touch, wat ook weer value geeft voor herzieningen. Enig minpunt vind ik dan wel de speelduur, had wel wat langer gemogen. Een fijne Lynch-light, die wel wat minder complex is maar zeker niet veel minder dan de meester van de mindfuck. Er wordt een perfecte balans gevonden tussen visuele flair, leuke vondsten, sfeer en een bevreemdend plot. Sletaune .

Different strokes for different fokes.

Strakke film erg claustrofobisch en spannend.

Bij de morbide sex scene had ik echt een wtf moment wat voor zieke psychologische mind games worden hier gespeeld.

Ook als de hoofdrolspeler daarna helemaal bebloed voor de spiegel staat hoe zijn gezicht veranderd echt perfect geacteerd.

Voor de geniale twist doet ik het sowieso niet maar voor de uitwerking, en die was hier erg goed.

Ook Ake als hij opeens in het appartement staat wat een verrassing maar vooral wat een imposant figuur. Erg dreigende scene.

Die smalle gangetjes ook de hele tijd schuddend camerawerk wat me beetje aan Irreversible deed denken maar misschien komt dat omdat ik die daarvoor had gekeken. Maar erg vet gedaan hier houd ik nou dus echt van. Versterkt echt het gevoel van de John.

Erg sterke film, strak camera werk, goed acteerwerk, versterkende soundtrack, maar vooral het claustrofobisch sfeertje ben ik erg over te spreken.

En de twist had ik eigenlijk al geraden in het begin toen hij had het kastje moest verschuiven maar bleef toch raden doe ik altijd wel. Soms wordt er iets teveel weggeven maar nooit wordt het storend.

Jammer van de korte speelduur had gerust 15-20 min langer mogen duren had ik de volle 5 punten gekregen.

4.5

Ik had mij eigenlijk best wel verheugd op deze film, toch wist deze film de hooggespannen verwachtingen niet waar te maken.

Op alle vlakken schiet de film namelijk net wat tekort bij zijn grotere broers. Met name op visueel gebied ben ik hevig teleurgesteld in deze film. De soundtrack zou moeten bijdragen aan de spanning, maar komt als geheel nogal vlak over. Nou werd de muziek ook nooit geholpen door het voospelbare verloop van de film.

Ondanks alle kritiek toch een bovengemiddeld cijfer omdat de acteerprestaties mij wel konden bekoren en het idee door te spelen met 'tijd' gewoon leuk was, helaas doorzag ik gelijk de bedoelingen van de regisseur. Ik heb mij nooit zitten te vervelen, alleen is zowat alles reeds beter uitgevoerd, zelfs het einde.

Zo weet Fabrice du Welz in zijn kortfilm: Quand on est amoureux c'est merveilleux vele malen creatiever en beter om te springen met zo `n luguber onderwerp en dàt in notabene een veel korter tijdsbestek. Een 3,5*

Het grote probleem dat ik met Naboer had is dat ik de clou, dat de hoofdpersoon zijn ex vermoord had, al raadde na de eerste scène. Toegegeven, de scènes die na de opening volgen zijn erg goed, spannend en intrigerend. Helaas viel het me al snel op dat het appartement van de hoofdpersoon enorm veel overeenkomsten vertoonde met die van zijn buren, dus voor de helft had ik al door dat het om hersenspinselen ging. En dan verliest de film toch wel veel spanning en worden de overduidelijke hints die blijven komen vooral vervelend. Sletaune gaat uiteindelijk zover om ook gewoon de hele zaak prijs te geven. Past ook niet echt bij een film als deze. Het is jammer dat een aanvankelijk mysterieuze film verandert in zo iets voor de hand liggends. Gelukkig is de sfeer wel goed, met mooi camerawerk en vooral goede sets.
3*

Sletaune geeft aan dat 'ie de kijker, evenals 't hoofdpersonage, een verloren gevoel mee wilt geven bij binnenkomst. Mede daarom is de woning geconstrueerd als een doolhof, een machtig mooi neergezet doolhof...om precies te zijn.

Daar put Sletaune zo goed als alle kracht uit. Een krachtig neergezette 'droomwereld' waarin John zichzelf verliest. De kijker zelf wordt volledig meegesleurd in dit über-sfeervolle (doch redelijk voorgekauwde) raadseltje. Een visueel overweldigend sterke prent!

Er heerst geen verrassing in Naboer en dan scheelt het dat ik daar helemaal niet naar opzoek ben. Behoorlijk naargeestig en uitzonderlijk strak neergezet is het wel en dat is wat telt. Een sfeervolle klap in je gezicht uit de Mr. Horror stal

Vermakelijk mindfuck filmpje, mar meer ook niet. Het verhaal is onderhoudend en de speelduur is perfect voor de film. Maar toch wist het me niet helemaal te grijpen, vond het soms een beetje saai en zelfs redelijk voorspelbaar.

Verder wel een vakkundig filmpje, maar niet iets wat erg lang blijft hangen.

3*

Kort maar krachtig.

Toffe film die je in het ootje wil nemen, al wordt vrij snel duidelijk waar de klepel hangt. Niettemin een prima uitvoering, zeker in het eerste uur. Het appartement van de zusjes is een ware doolhof die je gedesoriënteerd achterlaat. Ook de grauwe kleuren dragen hiertoe bij. Aardig spannend op dat moment. Ook het oog voor detail (de kippebotjes op het bord) waren leuk.

Kristoffer Joner speelt overigens erg goed. Wat een kille koele man.

Goed.

Vooral de eerste helft is erg sterk en mysterieus. Wanneer er wat meer 'onthullingen' plaatsvinden, wordt het allemaal wat minder interessant. Dan moeten we eigenlijk wachten tot Åke ten tonele verschijnt om het weer boeiend te maken. Het einde deed me niet veel, niet slecht, maar zag het wel aankomen. Toch leuk gedaan, realiteit-fantasie, beter uitgewerkt dan in Stay. Al is dat wel een heel ander soort film.

Achteraf ook leuk om je te bedenken hoe ze die hal op de vijfde verdieping gefilmd hebben om zo de 'niet bestaande deur' te creëren, gewoon goed edit-werk natuurlijk.

3.5*

Het is al vele malen gezegd. Leuke film voor tussendoor, vooral vanwege de korte speelduur. Echter wel heel voorspelbaar en wellicht cliché te noemen. Een paar leuke cameratrucjes brengen daar geen veranderingen in. Wel de volle speelduur interessant en leuk om te zien. Een kleine zwak voor dit soort films heb ik ook wel een beetje.

Interessante film om te zien, verrassend kort. Maar het blijkt toch de perfecte tijdsduur te zijn voor zo een soort film, meer (overbodige) scènes zou deze film geen goed doen.
Ik kwam er pas achter dat het allemaal in John zijn hoofd afspeelt als hij net heeft gegeten. Je ziet dan duidelijk een shot van zijn bord met daarop wat overgebleven doperwtjes en tomaten, vervolgens zie je dezelfde bord ook terugkomen bij de buren. En dan kun je de punten wel elkaar verbinden.

Verder zat er echt een te gruwelijke scène in. De scène waarin John en Kim sex hebben, een erg onorthodoxe scène om te zien. En later blijkt dit ook duidelijk te worden als we een flashback zien waarin Ingrid tegen John zegt dat hij alleen maar opgewonden kan worden van geweld.

Wat ik wel jammer vind is dat het op het eind alles zo duidelijk wordt gemaakt. Dat John dus zowel Ingrid en Ake heeft vermoord. Ik had graag gehad dat er nog iets te raden viel voor de kijker, net zoals bij een David Lynch film.

3,5 Sterren.

Tof filmpje. Redelijk mysterieus en een mooie (desoriënterende) locatie. Een soort Polanski-light wat betreft thematiek en de setting van het appartement, maar dan meer to-the-point en een tikkeltje spannender.

Verder zit de kracht in het feit dat er weinig personages zijn die ook goed vertolkt worden en een paar vreemde, sterke één-op-één scenes. Met name de seks-scene natuurlijk maar ook de ontmoeting met Ake. Ondanks dat je net teveel hints krijgt blijft Naboer interessant.

Sterke psychologische thriller deze Next Door. De film begint al erg spannend, en de eerste ontmoeting met de buren voelt al erg apart en ongemakkelijk aan.

De gewelddadige seksscène is behoorlijk ziek in beeld gebracht, en ook tof om te zien hoe John bij zichzelf denkt "wat heb ik gedaan". Qua acteerprestaties zit het wel goed in deze film, Kristoffer Joner zag ik eerder al in Dark Woods, en toen was ik ook al behoorlijk onder de indruk.

De ontmoetingen met de buren zijn al behoorlijk ongemakkelijk, maar de ontmoeting met Ake (vriend van John's ex) doet daar nog een schepje bovenop. De claustrofobische setting in het onmogelijk grote appartement doet daar bij veel scènes ook goed aan mee.

Erg veel valt er niet te vertellen over deze film, het is gewoon een erg sterke thriller die spannend blijft tot het einde. Het is allemaal erg goed in beeld gebracht, er wordt goed geacteerd, het 'mystery' aspect komt ook goed naar boven en van een slecht einde is ook geen sprake.

Een toppertje dus.

Hitchcok van de 21e eeuw

Dit is een bizarre film doorspekt met psychologisch drama. Als je van thrillers houdt met verhaal en onverwachte wendingen, dan is dit er eentje. Super claustrofobische setting. Alles speelt zich af in dat flatje met maar een paar acteurs. Is de nieuwe Hitchcock dan toch opgestaan?

Boeiend zolang het leunt op het spanningsveld tussen John en z'n buurvrouwen met een opvallend gewelddadige scene als climax. De plot bevat absoluut interessante elementen in de wisselwerking tussen de bewoners, maar die leggen samen met een flashback uiteindelijk ook redelijk gemakkelijk bloot wat er zo ongeveer aan de hand is. Dan vallen ook wat veilige muziekkeuzes op. Wat rest is de ontrafeling van John's fantasie. Alhoewel onderhoudend, minder sterk dan de opmaat, maar wel met een macabere finish.

Ziekelijke seks.

De eerste drie kwartier van de mysterieuze thriller Naboer zijn sterk. Erg sterk zelfs. De kijker wordt meegezogen in een vreemd, surrealistisch aandoend verhaaltje over een man die op griezelige wijze kennis maakt met zijn buurmeisjes. Er blijkt echter een iets te gemakkelijke twist onder het oppervlakte te liggen die fantasie en realiteit dusdanig door elkaar haalt, dat het de korte zit alsnog te lang doet duren. Waterdicht is een en ander allerminst en de film hangt voornamelijk aan een geniale opbouw en een veel te vroeg hoogtepunt, middels een ziekelijke seksscène. Een gemiste kans uiteindelijk.

Twee.

Mja, ik zag het toch al van ver afkomen hoor. Naboer is een degelijk opgebouwde psycho-thriller waarin je als kijker voornamelijk door de geest van een gestoorde man dwaalt, wat enkele surrealistische scènes oplevert. Van grote verrassingen was er verder weinig sprake. Het is ook geen echte shock cinema zoals de publiciteit deed vermoeden. Er is weliswaar een ongemakkelijke scène te zien, maar zowel de seks als het bloed blijven nog mooi binnen de lijntjes. Is niks vergeleken met bijvoorbeeld Casey Affleck die Jessica Alba aftuigt in The Killer Inside Me. Goede genrefilm maar niks meer dan dat dus...Ben wel nog benieuwd naar Babycall.

Niet echt mijn genre, dat psychologische thriller gedoe. Ik weet ook niet of het toeval is dat ik voor mezelf grotendeels al kon voorspellen hoe het ging eindigen, maar dat is dan ook een beetje de reden waarom dit subgenre me niet zo ligt. Voor mijn gevoel is het namelijk altijd hetzelfde liedje; op een zeker moment spelen een aantal scenes zich in iemands fantasie af en uiteindelijk ligt het probleem bij zichzelf. Tja...

Ik zoek het ook echt niet om in m'n hoofd te gaan backtracken zodat ieder puzzelstukje op zijn plaats valt. Een wirwar van scenes waardoor de fanatieke kijker op zoek naar naar een diepere laag en de film nog intelligent lijkt ook, zo komt het een beetje op me over. Ik persoonlijk krijg er koppijn van.

Gelukkig valt er toch nog wat te genieten. Zo is de aanloop en kennismaking met de zusjes spannend. Rare, ongemakkelijke gesprekken tussen sterk acterende personen, waarbij Joner er bovenuit springt. Audiovisueel is het ook zeker niet verkeerd. Voor de nauwe gangen en enorme hoeveelheid deuren werken verstikkend. Speelduur is verder ook prima.

Aardige thriller, die vooral een sterk en sfeervol begin kent, waarbij de passionele vrijpartij ook op een knappe manier gefilmd is. Visueel ziet het er bij vlagen best mooi uit en qua acteerwerk is het ook zeker niet slecht.

Het grootste probleem van Naboer is echter de clou, die de beetje geoefende kijker toch al wel snel door zal hebben. Ik had toch al vrij snel het vermoeden dat alles zich in zijn hoofd afspeelt, wat dus ook zo bleek te zijn. Dit punt nam uiteindelijk wel een hoop weg van de spanning, en de tweede helft werd er nogal voorspelbaar door.

Gelukkig heb ik me verder wel geamuseerd. Er zitten genoeg pluspunten in en de tijdsduur is ook best prettig. Er zat veel potentieel in, maar het komt er niet allemaal uit. Wat rest is een aardige, maar ietwat voorspelbare thriller.

3,0*