Munich (2005)

Tja, moeilijk te beoordelen. Ik had liever de aanval in Munich als climax gezien met de motivaties die dit als aanleiding hadden als verhaallijn. Bovendien is het vrij eenzijdig weergegeven met de wraakacties door de joden als rode draad. Beide partijen zijn fout, nu lijkt het wel of terrorisme met terrorisme mag bestraft worden. Het blijft een uitgebreide politieke discussie wie waar in de fout is gegaan. Daarover kan je een apart topic openen, maar het blijft een filmsite natuurlijk.

De film zelf geeft een mooi tijdsbeeld weer. Weinig creatief, maar toch goed neergezet. De film is zeker boeiend, het acteerwerk niet slecht (zullen we maar zeggen) met af en toe een klein moment van spanning. Het resultaat is een weergave van één van de zwarte bladzijden uit de Olympische Spelen met een weergave vanuit Joodse invalshoek. Spielberg zegt dat er veel fictie in deze film zit omdat vele documenten geheim waren of nog steeds zijn. Het blijft een interpretatie van beperkte bronnen en in zijn geval zullen dat uiteraard vooral Joodse zijn. Wel juist zijn natuurlijk de aanslag en de vermoorde namen op de lijst.

Soit, dit is een aangename film geworden, al begrijp ik wel dat dit toen de nodige controversie met zich mee droeg.

Indrukwekkend.

Lang geleden heb ik deze film al eens gezien en ik wist er weinig meer van behalve dat ik toen ook al onder de indruk was. Ik houd ervan hoe deze film een nét iets andere invalshoek heeft dan je zou verwachten, waardoor het drama veel meer op de voorgrond komt. En een drama was het ook, en niet zo zeer een mooie actiescènes waarin eerst een aantal Israëlieten worden gegijzeld en vermoord en daarna een aantal Palestijnen worden geliquideerd. Misschien kunnen een aantal lage beoordelingen wel worden toegeschreven aan de verkeerde verwachtingen die men had.

Het verhaal is vrij sober verteld, niet met meer woorden en dramatische wendingen dan nodig. Pas tegen het einde van de film krijgen we de daadwerkelijke dood van de gijzelaars te zien in een bijzonder mooie scène. Het geweld wordt niet verbloemd maar is ook nergens teveel aanwezig. De acteurs doen het allemaal goed, Eric Bana maakt hier zeker indruk. Geoffrey Rush zag ik hier eens in een heel andere rol, die hem net zo goed afgaat alle andere, blijkbaar. De muziek van John Williams tilt zoals verwacht de film naar een hoger niveau met zijn prachtige filmmuziek.

Eigenlijk heb ik tot mijn eigen verwachtingen vrij weinig te melden over deze film, hij heeft blijkbaar het soort goede indruk gemaakt waardoor ik het gevoel krijg dat ik er weinig over kan melden. Vier sterren.

Het heeft lang geduurd voordat ik Munich heb gezien. De trailer sprak mij destijds wel aan, maar iets hield mij op de één of andere manier altijd tegen. Dat duurde tot gisteravond, toen ik eindelijk besloot op deze film maar eens op te zetten.

Met nauwelijks enige voorkennis verwachte ik een film, die over de aanslagen bij de Olympische spelen in 1972 zou gaan. Het is echter mee de nasleep en de afrekening erna, die wordt besproken. Hoewel Munich zeker een aantal sterke scènes bevat, vond ik het als geheel toch wel langdradig en zaten er ook diverse momenten in, dat het allemaal wat minder boeiend was. Die bom die te hard afgaat en het moment waarbij het meisje de telefoon opneemt, zijn beiden erg goed gemaakt en voor mij ook de hoogtepunten. Vooral die laatste scène is behoorlijk spannend. Spielberg weet natuurlijk wel hoe hij een film moet regisseren en heeft alles ook best vakkundig in elkaar gezet.

Wat me meeviel was dat Spielberg uiteindelijk geen partij kiest voor de Joden of de Palestijnen. Van beide groeperingen toont hij de slechte kanten, wat op zich wel een klein pluspunt is. De acteurs doen het redelijk. Bana speelt goed, maar iemand als Craig vond ik niet helemaal goed in het team passen met dat accent van hem. De stukken tussen de moorden zijn soms wat langdradig en niet altijd even interessant. Een iets compactere film met een wat kortere speelduur en wat meer vaart, was op zich wel boeiender geweest vermoed ik.

Het is allemaal niet heel slecht, daarvoor is het te vakkundig gemaakt. Maar mijn film is het toch niet helemaal. Als je blij bent dat het afgelopen is, is dat toch geen goed teken. Het is tevens een film, die ik waarschijnlijk ook zo weer vergeten zal zijn. Maar goed, Munich is nu eindelijk door mij bekeken, en daar was het tenslotte om te doen.

2,5*

Uitstekende film waarin een Israëlisch team in het geheim de opdracht krijgt om de verantwoordelijken achter de aanslag tijdens de olympische spelen in München te doden. De verschillende aanslagen zijn allemaal goed en spannend opgebouwd. Vooral ook sterk omdat de menselijke kant van het team wordt getoond. Verder een goeie internationale cast.

Goeddeels mislukte docuthriller van Spielberg over de afrekening van de Israëli’s met de verantwoordelijken voor de aanslag tijdens de Olympische Spelen 1972 in München. Ik houd doorgaans best van lange films, maar dan moeten ze wel spannend en/of boeiend zijn. Dat is deze film maar op een paar momenten. Een regelrechte tegenvaller.

Munich is een erg spannende en mooie film, alleen is de film af en toe een beetje langdradig.

In 1972 word tijdens de Olympische spelen in München een aantal Israëlische atleten vermoord door terroristen. Agent Avner krijgt de leiding over een team die een aantal terroristen ,die verantwoordelijk zouden zijn voor de aanslag op München, moet liquideren. Wat volgt is een erg spannende klopjacht van het team op de terroristen.

Er word in deze film goed geacteerd Eric Bana overtuigd erg goed als Avner. En ook op de rest van de cast valt niks negatiefs te zeggen. Leuke rol ook van Daniel Craig. Deze film komt uit 2005 en dus nog net voor zijn Bond tijperk. Ik heb niet veel andere films gezien van Daniel Craig. Ik vond het leuk om hem is een keer niet als James Bond te zien.

De film is erg spannend, erg knap vind ik dat elke moordaanslag weer op een spannende manier word gebracht. Tegen het eind aan word de film helemaal spannend als er op de liquidatie groep zelf ook gejaagd word.

Sommige leden van de liquidatie groep gaan zich gaande weg in de film afvragen wat het nut is van wat ze doen. Deze film gaat in op vragen zoals: Heeft het zin om teroristen te vermoorden ? Ook stelt de film vragen over het conflict tussen Israel en Palestijnen. De film geeft geen antwoord op die vragen, maar het zet je wel aan het denken en dat vind ik goed aan deze film.

Erg goed in deze film is de muziek van John Williams. Hij tilt met zijn mooie muziek de film omhoog.

Een punt van kritiek is dat de film ietsje te lang duurt. Ondank dat de film erg spannend is, zijn sommige stukken in de film een beetje langdradig. Niet dat de film op sommige momenten erg inzakt. Maar er had wel wat meer vaart in de film mogen zitten. De stukken tussen de liquidaties zijn soms een beetje langdradig.

Maar ondanks dat Munich een beetje te lang duurt, is Munich een mooie en spannende film over de zoektocht naar terroristen die verantwoordelijk zouden zijn voor de verschrikkelijke aanslag in München in 1972.

4,5 ster voor deze film.

Deze zeer goede film nogmaals bekeken, en heb niets toe te voegen aan mijn eerdere commentaar.

De vertolkingen die wil ik nog eens benadrukken, die zijn stuk voor stuk prachtig !!

Tegenvallende film over de gebeurtenissen in München en dan vooral de nasleep daarvan. Eric Bana in de hoofdrol weet mij niet te overtuigen en ook de andere personage's blijven vlak en flets. Sommige scenes en situaties zijn ronduit rommelig weergegeven.

Munich

Anders dan verwacht, en niet per definitie in positieve of negatieve zin. Ik heb een tijdje over mijn beoordeling zitten nadenken, maar ik denk toch dat mijn eerste ingeving de beste is. Spielberg maakt een film op niveau, al ontbreekt enige politieke subtiliteit. Dit ondanks dat Spielberg een poging doet zo objectief mogelijk te blijven.

Zoals ik al zei was de film anders dan verwacht. Dit kwam met name doordat ik dacht dat de film zich veel meer op de aanslag zelf zou focussen dan op de gebeurtenissen daarna. Dit kan uiteraard mijn fout zijn. Het daarop volgende politieke moordspel tussen Israëlieten en Palestijnen - waaruit blijkt dat het beiden geen lievertjes zijn - is interessant, maar niet hoogstaand. Doordat je met name de initiërende partij volgt ontbreekt de spanning. Tegen het einde neemt deze gelukkig toe. Als de paranoia van Avner toeneemt stijgt de spanning evenredig. Het einde is dus qua niveau hoger dan de rest van de film, wat je met een goed gevoel achterlaat.

De eerder genoemde Bana speelt op niveau. Hij is duidelijk de meest charismatische van het stel. Toch heeft zijn karakter een niet te plaatsen persoonlijkheid meegekregen. De koelbloedige moordende nationalist lijkt in zijn geheel niet op het personage dat in de eerste minuten van de film wordt neergezet. Het contrast tussen moordenaar en huisvader is dan ook iets te groot.

Daniel Craig speelt hier een van zijn mindere rollen. Zijn spel vertoond vooral eenzijdigheid en ontbreekt elke vorm van diepgang. Zelfs voor een bijrol is hij vrij oppervlakkig. Dit geldt ook in zekere mate voor de overige leden van de groep, al lijden zij hier minder aan.

Visueel is de film op orde. De afwisseling tussen settings zorgt voor een bepaalde frisheid tussen de zware thema's door. Toch weet Spielberg hierin op het einde wat door te drijven en je vliegt letterlijk van hot naar her, van New York naar Jeruzalem (of Tel Aviv, ik weet het niet exact). Ook de politieke voorkeur van Spielberg blijft niet uit. Dat zie je alleen al aan de verhaalkeuze. Misschien was een dubbelspel tussen deze Israëlische en een Palestijnse groep objectiever geweest. De Palestijnen slaan immers op een gegeven moment weer terug.

Aardig sterke film, deze Munich. Toch is het geen echte topper geworden.

3.5*

Spielberg laat zijn affiniteit met joodse zaken nogmaals met deze film zien, daarvoor heeft hij wel een zeer controversieel onderwerp gekozen. Hij velt daarbij geen oordeel over het goed en fout, hij registreerd slechts. Hij put zich ook uit om te laten zien dat de geheime dienst van Israel eigenlijk bestond uit goedwillende amateurs. Of dat inderdaad zo was, dat kan door de ijker niet beoordeeld worden, maar het is wel opvallend hoe er soms gestunteld wordt. Ook de CIA wordt door Spielberg gespaard, even wordt het duidelijk dat die dienst een dubbelrol speeld, maar daarna laat Spielberg het onderwerp rusten.

Er wordt redelijk ingehouden geacteerd de enige die af en toe wat boven de massa uitstijgd is Craig, de rest speelt goed, maar allemaal wat afstandelijk.

Het grote pluspunt an de film is de details. Spielberg schotelt ons prachtige jaren 70 details voor, let maar goed op de auto's maar ook het interieur. Hoogtepunt is de etalage met psychedelische kleuren, geweldig.

Door het soms tamme acteren blijft bij mij de film op 3,5 steken, jammer want dit was wel een onderwerp om meer uit te haln.

Een vrijwel perfecte film.

Spielberg weet het moeilijke onderwerp tot een grootse en meeslepende film om te vormen, waarin zowel de aanleiding - de tragische gijzeling - en de reactie daarop door elkaar verweven verteld worden. Waarbij zoals ik het zie Spielberg daar vooral een integer en beschouwende insteek in gezocht heeft - inhoeverre dat gelukt is is een onderwerp voor eindeloos debat waar ik maar niet aan begin. Wel is er nogal wat twijfel aan de mate van historische authenticiteit en of het hoofdmotief van de film wel ergens op gebaseerd is - dat wordt door betrokkenen in ieder geval ontkend. Opvallend blijft wel hoe doelgericht de agenten te werk kunnen gaan in een maatschappij waarin de massasurveillance van nu nog ondenkbaar was...

Maar buiten dat is de film wel een geniaal schoolvoorbeeld van de vertelkunst en cinematografie, van casting en acteurstalent. Als enige kritiekpuntje heb ik dan de rol van Michael Lonsdale, die is teveel hetzelfde karakter als in Ronin.

“Every civilization finds it necessary to negotiate compromises with its own values.”

Ambitieuze en sfeervolle film van Spielberg. Munich heeft een interessant uitgangspunt en de film heeft een aantal ijzingwekkende scènes. Vooral de momenten rond de bomaanslagen zijn sterk gedaan en je voelt de spanning.

Jammer genoeg is het allemaal ook erg rommelig en Spielberg weet geen maat te houden qua speeltijd. Personages voelen meer aan als pionnen op een schaakbord dan mensen van vlees en bloed. De acteurs zijn sterk maar kunnen dit niet verbloemen. Spielberg weet de opgebouwde spanning ook niet vol te houden en de film gaat een beetje als een nachtkaars uit. Het is wel bewonderenswaardig dat Spielberg geen kant kiest en vooral de "never ending cycle" van het geweld belicht. Op een aanslag komt een tegenreactie, en op die tegenreactie komt weer een tegenreactie etc. Je ziet dat Spielberg veel aandacht heeft besteedt aan de details en op dat vlak heb ik ook niets te klagen. Een iets strakker script had wel gemogen.

Het zou wat te bout zijn om te stellen dat de formidabele stilistiek in deze film wordt overschaduwd door de obligate Hollywood-algoritmes, maar van compromitteren zou ik toch wel willen spreken. Waarschijnlijk had Spielberg verantwoording af te leggen aan geldschietende studiobonzen, want anders kan ik me gewoonweg niet voorstel dat een regisseur die zoveel talent en souplesse in bepaalde scenes weet te leggen, blind is voor het onkruid dat erom heen woekert. Jammer. Had er een flinke hap afgehaald, laten we zeggen gereduceerd tot zo'n 100 minuten van de beste scenes, en er had een modern meesterwerk panklaar gelegen.

De morele dimensie is zeker niet oninteressant, integendeel, maar hier had dosering niet misstaan. Om de groteske morele vertwijfeling zo bruusk in de hoofdpersoon eigene te rammen, is overdaad die schaadt. Er wordt Hollywoodesque een persoonlijke Shakespeare van gemaakt, en lijkt zich niet te beseffen waar het ware talent in deze film ligt. De hoofdpersonen hadden heus geen dramaturgisch jasje aan gehoeven, als ware het een stel ontspoorde padvinders met lieve bedoelingen. Mensen die heinde en verre bezoeken om 7 terroristen laten sneven, hebben geen week sentiment dat er aan de buitenkant afspat. Hun innerlijke belevingswereld laat zich slecht in zeer subtiele fracties aan de buitenwereld tonen. Had Spielberg, waren niet alleen kop, maar ook nekwervels boven maaiveld gekomen.

Degelijke thriller van Spielberg over een (voormalig) Mossad-agent die wraak moet nemen voor de door Palestijnen gepleegde gijzeling tijdens de Olympische Spelen van 1972 in München. De film is onderhoudend genoeg, al wil het veelal niet echt spannend worden. Geen al te in het oog springende personages of acteerprestaties, maar het kijkt wel aardig weg. Meeslepend weet het echter nergens te worden.

Uitstekende film goed vertolkt over vooral de nasleep en het opsporen van de daders van München 72. Het tempo zit er goed in al was niet alles even duidelijk te volgen. Zo vond ik het jammer dat we de locaties niet in beeld zagen. Dat moesten we maar raden. Twee fietsers bootje kanaal. Okay dat moest vast Holland zijn. Overigens dat was de indrukwekkendste omlegging die ik zag. vooral het moment dat ze nog de kracht had naar de stoel te lopen bij de kat. Zag er zeer naargeestig uitApart gefilmd op deze manier. Sowieso was elke eliminatie wel bijzonder. Telkens weer op een andere manier. En niets ging vanzelf of mislukte. Okay het plot is dan wel verder makkelijk in elkaar gezet. Je zou kunnen zeggen het ging om een ouderwetse wraakactie waar ze een voor een geëlimineerd moesten worden. In werkelijkheid overigens niet gebeurt. Feiten en fictie zitten dus door elkaar heen.

Ik vond de film niet te lang duren. Balans was goed en niet gehaast gefilmd. Wil 'm zeker nog een keer zien om nog meer details te volgen. Prima beeld en geluid overigens. Vond Bana zeker niet slecht spelen. Beelden en locaties vond ik mooi gemaakt en erg authentiek. De "papa" scene (The Godfather) vond ik ook een zeer mooie omgeving. De blu ray zag er verder goed uit. Prima werk van Steven Spielberg. Een van zijn betere.

Behoorlijke film die zich voornamelijk focust op de nasleep van de gijzelactie op de OS van 1972. Actie en reactie tonen nogmaals aan hoe zinloos het is geweld met geweld te bestrijden. Wraak wordt een legitimatie voor blind geweld. De film houdt de spanning hoog en sommigen moorden werden erg fijn in beeld gebracht. Hoogtepunt was de moord op de Nederlandse in Hoorn. Meedogenloos en beredeneerd wordt ze neergelgd. Zelfs haar schoonheid kon niet baten. Erg mooie tragische scène ...

Spielberg is een vakman, dat is al langer geweten. Montage en regie zitten prima in elkaar en maken er al bij al een boeiend geheel van. Op het einde wordt duidelijk wat er precies gebeurd is. Aan de andere kant is bijna 160 minuten een toch wel vrij lange zit geworden. Ook de samenhang leek me soms wat zoek waardoor het wat rommelig overkwam. De acteurs doen het prima, maar blijven beperkt uitgelicht. En ook Bana lijkt zijn rol amper te kunnen dragen.

Spielberg belicht ook even de andere kant of de motieven. Het belang van een thuis en het zoeken naar eigen identiteit is iets wat Palestijnen en Israëli’s bindt, jammer genoeg zoeken ze ernaar via verkeerde wegen. Deze thematiek wordt aangehaald door Spielberg, maar is te mat om echt indruk te maken.

Typisch Spielberg.

Echt zo'n regisseur die van degelijkheid saaiheid weet te maken. Vooral wanneer hij serieuzere films probeert te maken ligt die mufheid constant op de loer. Het duurt niet lang alvorens die hier de kop op steekt, de film duurt dan wél weer enorm lang, waarbij de saaiheid ook nog eens dik twee uur door blijft gaan.

Bana (echt jaren gedacht dat het Cruise was op de poster trouwens, geen flauw idee waarom), Craig, Rush ... je waant je meteen tussen een groep Israëlische mensen. Maar ach, groot Hollywood moet grote namen hebben natuurlijk. Jammer genoeg doen ze het niet al te best, geloofwaardig van de personages was enorm laag.

Visueel is het zo'n film waarvan je merkt dat er veel geld achter zit, ook een regisseur die al lang in het vak zit, maar verder onbeschrijfelijk saai en geestdodend oogt. Het is eigen aan Spielberg films, Munich is daarop zeker geen uitzondering.

Was verder niet bekend met het verhaal, maar ook dat wist niet te boeien. Alweer een Spielbergje dat de minst in gaat dus. Jammer ook dat het weer zo lang moet duren.

1.5*

Al eens eerder gezien en toen viel hij me tegen. Toch bleef de film me altijd trekken, heb ik het wel goed gezien? Dus...voor de herkansing.

De film gaat meteen ter zake meteen wordt in een onheilspellend en sinister sfeertje de aanslagplegers in beeld gebracht die het Olympisch dorp binnen sluipen en vervolgens de sporters gijzelen. Het vervolg en dramatische einde wordt helaas wel erg kort maar erg mooi gebracht met oude nieuwsbeelden en het constant heen en weer switchen tussen de familie in angst thuis, de onthutste verslaggevers, en de gestreste terroristen. Later wordt er door middel van flashbacks terug gekeken. Maar vooral de angst en de frustratie van de familie en landgenoten thuis beklijfd me wel en daar wordt de zaad gelegd van waar de film omdraait. De beraamde aanslagen van de Mossad op alle betrokkenen.

De film vervolgt zich daarna redelijke traag maar bij iedere aanslag wordt op heerlijke wijze heel langzaam de spanning opgebouwd. Vooral wanneer men de tweede aanslag ternauwernood afblaast is adembenemend, zo ook Bana's hallucinante gewankel wanneer het hotel met het derde slachtoffer wordt opgeblazen. Daarna echter zijn er van die dingetjes als de ontmoeting met 'papa' die wat mij betreft de vaart uit de film haalt, meer dan nodig is.

Mooi in beeld gebrachte aanslagen als de massale schietpartij in Beirut ziet er niet alleen geweldig uit, maar het geluid is ook prachtig. Na de dood van Hinds begint de film aan een ander onderwerp. Steeds meer komt naar voren dat het groepje zelf ook kwetsbaar is, ze krijgen ook last van wroeging en zo blijken alle uitgeschakelde kopstukken alweer vervangen door anderen. Bloed voor bloed, blijkt water naar de zee te zijn. Dieptepunt is natuurlijk de paranoia van Bana die zijn telefoon en bed sloopt om te zoeken naar bommen en daarna de angst die hem overmand in New York.

Wat me nu dan ook opvalt aan de film is het totaalplaatje en de eindeloze cyclus van geweld en bloedwraak die alleen ophoud met vergeving. Stemmig, cynisch, sfeervol, bezinnend, een film die zet tot nadenken. Wel een lange zit overigens. Desalniettemin een hele goed en mooie film.

Zwakjes.

Wat mij betreft behoort Munich tot de mindere Spielbergfilms. Zijn slechtste is het nog niet, daarvoor vond ik The Terminal net iets matiger, maar Munich is ook zeker een kandidaat voor een matige Spielbergtitel. Spielberg lijkt zich met deze film in vaarwater te bevinden waar hij beter uit had moeten blijven, en dat valt soms te merken.

Spielberg doet een poging dit te verbloemen door veel aandacht te schenken aan het visuele aspect van de film. Het ziet er allemaal behoorlijk goed uit, de details zijn zeker aanwezig en de cinematografie uitstekend. Daar eindigt het dan ook voornamelijk, want buiten een aantal uitzonderlijk knap vormgegeven scenes kom je bij Munich weinig aan je trekken.

Dat heeft er vooral mee te maken dat Spielberg er niet in slaagt van deze film een boeiend geheel te maken. Het opent met de juiste toon, maar vervalt al snel in saaie beelden. De conversaties tussen erg oninteressante personages zijn hiervoor aansprakelijk. Geen enkele dialoog is scherp en de montage te sloom. Als dit project in Fincher's handen lag weet ik zeker dat het resultaat er stukken beter uit had gezien.

Aan het editen had zeker gesleuteld kunnen worden, maar tevens kan Spielberg het gewoon niet laten om er wat clichés en grote voorraden aan dramatiek doorheen te gooien. Zodra de personages bij een Spielbergfilm maar iets doen dat een klein beetje tegen de wetten is moet er uiteraard twijfel en innerlijke strijd te zien zijn. Ik geloof het alleen niet echt en vind het vooral te filmisch overkomen i.p.v. realistisch of geloofwaardig.

Verder kent Munich een speelduur waar je u tegen zegt. 164 minuten is veel gevraagd, en vooral te lang. Deze film weet namelijk vaak niet te boeien. Je doet wel iets verkeerd als je met dit soort verhalen enkel aandacht van de kijker weet te scheppen via actiescenes. In tegenstelling tot de dramatiek zijn die namelijk erg sterk vormgegeven.

Nee, dit vond ik een matig werkje van Spielberg. Hij kan soms meesterlijk uit de hoek komen, maar soms ook uitglijden. Munich is wat mij betreft een voorbeeld dat elke grote regisseur ook weleens matige projectjes op zijn naam kan hebben staan. Jammer.

Sinds hij begonnen is met serieuze films (beginnend met "Empire of the Sun" en vervolgens "Schindler's List"), is Steven Spielberg op zoek naar een methode om zinloos geweld onaantrekkelijker in films te maken voor bioscoopbezoekers. "Schindler's List" was natuurlijk schokkend, maar deze eerste poging tot krachtig geweld had niet helemaal het beoogde effect. Ik weet dat veel mensen zwaarmoedig waren over de film, maar het geweld van "Schindler's List" kan soms ver weg lijken, alsof het publiek slechts een toeschouwer was. "Saving Private Ryan" was de tweede grote poging om bioscoopbezoekers geweld te laten verafschuwen, maar dit leek gemakkelijk afgedaan als een oorlogsfilm, waarin gebeurtenissen werden getoond die waarschijnlijk nooit meer zouden gebeuren, zoals het tonen van het geweld op ons continent.

München is voorlopig zijn laatste poging, en het toont Spielberg dat hij hiermee dus doorging.

Het geweld dat in München wordt getoond, is misschien wel het meest brute, realistisch bedoelde geweld dat ooit op film is vertoond. Ik zeg 'realistisch bedoeld' omdat ik, net als de gemiddelde bioscoopbezoeker, nooit heb gezien dat mensen werden neergeschoten of opgeblazen, dus ik weet niet hoe die gebeurtenissen eruit zouden zien. Er zijn veel tekenen in de film dat Spieberg zijn eerdere inspanningen probeert te verbeteren. De wapens in de film zijn ECHT luid als ze worden afgevuurd. Dit heeft tot gevolg dat je in het gevecht betrokken raakt, waardoor het intiemer wordt wanneer iemand wordt neergeschoten. De kogelwonden en overblijfselen na explosies zijn behoorlijk gruwelijk.

Als iemand in deze film sterft, aan welke kant hij ook staat, voel je geen geluk, geen opluchting of ontzag. Je voelt een gevoel van dood, niets dramatisch, gewoon leeg en nog eens leeg. Om deze reden is München een van de belangrijkste films die ooit is uitgekomen, en misschien is het de beste van Spielberg.

('Raiders' is te sciencefictionachtig om op die lijst te worden opgenomen).

Spielberg is hiermee één van de beste regisseurs ooit.

***Een 8.***

Ik ben geen Spielberg-fan, ook geen hater. Zoals de meeste regisseurs heeft hij erg goede en mindere films op zijn naam. Munich is duidelijk een van zijn mindere en ik snap niet zo goed waar de vele positieve recensies vandaan kwamen. Waar Munich vooral de mist in gaat is als Spielberg iets anders probeert te doen dan een rechtlijnig verhaal vertellen. Als het geforceerd nuance zoekt in het conflict met de Palestijnen bijvoorbeeld (dat team tamelijk belachelijke "gemengde terroristen waar ze tegenaan lopen en de discussie die dan volgt, of morele worstelingen probeert te laten zien of het zwakste hoe de gebeurtenissen in Munchen in erg knullig in de film gemonteerde flashbacks gestoken zijn (door een vliegtuigraam en in twee dromen, kom op zeg). De film is het beste als een soort recht vooruit spionagethriller en heeft her en der een knappe spanningsopbouw, maar is veel te vlak en netjes en heeft te weinig oog voor ranzigheid en de echte morele vragen (in meer dan een zwakke dialoog graag) en is daarom echt te veilig. Geef mij qua Spielberg uit deze tijd maar Minority Report, een veel betere film. Maar het beste is nog altijd het kwartet Duel, Jaws, Schindlers List en mijn favoriet A.I.

Munich is een film die qua verhaal van zichzelf ontzettend aangrijpend is. Zo is het ook duidelijk voelbaar na het zien van deze film. Ik vond het een goede film maar zo nu en dan wat langdradig. Had allemaal wat vlotter gekund. Niet dat trage films per definitie slecht zijn maar hier werkte het mijns inziens niet.

Na de gijzeling en uiteindelijke dood van 11 Israëlische atleten tijdens de Olympische Spelen van 1972 in München, besluit de Israëlische geheime dienst degenen die betrokken zijn bij de verantwoordelijke terroristenorganisatie met gelijke munt terug te betalen in de vorm van een serie aanslagen. Deze reconstructie van de vergeldingsacties volgt de betrokken Israëlische agenten en richt zich vooral op Aver [Eric Bana], die steeds grotere vraagtekens gaat zetten bij de rechtvaardiging voor de aanslagen waar hij bij betrokken is. Spielberg laat het aan de kijker over om een oordeel te vormen maar richt zich teveel op de morele vraagstukken waardoor dit onnodig lang duurt en niet altijd de aandacht weet vast te houden. Het acteerwerk is voorbeeldig en Spielberg blijkt zeer goed overweg te kunnen met de thrillerelementen. Bevat een aantal memorabele momenten, maar duurt onnodig lang.

Herzien na zoveel jaren en de film blijft even sterk. Wat me opviel is dat de zoektocht naar de terroristen helemaal niet centraal staat, die worden in de regel gevonden door andere mensen. Het team dat we volgen zorgt enkel voor het uitschakelen ervan. Zo kan Spielberg zich behoorlijk goed richten op sfeer (in het algemeen maar ook op dat groepje mensen dat fraai wordt neergezet) en vooral spannende scènes maken en dat doet hij uitstekend. Verder ziet het er vakkundig uit allemaal en is het acteren prima, al blijft de film als geheel wel wat oppervlakkig om echt indruk achter te laten en de laatste 20 minuutjes van deze lange film (die uiteindelijk vooral een opeenvolging is van losse momenten) beginnen wat te slepen. 4,0*.

Verdiepende film n.a.v de terroristische aanslag van Palestijnen op de O.S 1972, doet een deurtje open naar de politieke drijfveer van een land, wat geen confrontatie uit de weg gaat als het wordt aangevallen in welke vorm dan ook. De lijntjes die wereldwijd lopen m.b.t geheime diensten, overheidsinstanties, extremisten en doodseskaders worden redelijk uitgediept. De bijna tot achtervolgingswaanzin gedreven Avner, goede rol van Bana geeft de diepere psychische impact welke dit soort jobs op een mens kan hebben goed weer. Sterke film, realistisch met psychologische diepgang op het internationale toneel van geheime diensten vs terrorisme.