Tsotsi (2005)

Sorry, bedoelde ongeloofwaardig. Wat vind jij daar zo ongeloofwaardig aan?

De situaties in het begin van de film kan ik mij heel goed in het echt voorstellen. Johannesburg is volgens mij een van de meest criminele steden in de wereld met verhoudingsgewijs het grootste aantal moorden per 100.000 inwoners. Roofmoorden zijn daar schering en inslag.

Dit kreeg je in het begin van de film te zien en in zoverre vond ik het verhaal - Tsotsi als keiharde crimineel - zeer geloofwaardig.

Maar dan komt het. Tsotsi steelt een auto, vind een kind in de auto, probeert het te verzorgen.... Nou ja de rest van het verhaal ken je. Dat die situatie zich ook in het echt voor zou kunnen doen, dat kan ik mij nu niet direkt voorstellen.

Ik denk daarom dat deze regisseur hiermee bij het amerikaanse publiek wilde scoren - met succes dus! - want die zijn hier erg gevoelig voor. Ik echter niet. Ik had in het begin dan ook een keiharde misdaadfilm verwacht, die een afspiegeling zou zijn van het geweld in de suburbs van Johannesburg of andere grote steden in Zuid Afrika.

Goede film met een zeer interessant gegeven (crimineel zorgt voor gestolen baby). Het verhaal is echt het geweldige hoogtepunt van Tsotsi.

Tsotsi is een goede film maar het had zoveel meer kunnen zijn. Er scheelt namelijk nogal wat aan de film.
Ten eerste de acteerprestaties: Die waren niet slecht, maar lang niet overtuigend genoeg. Vooral Tsotsi vond ik een beetje tegenvallen. Op het begin gaat het allemaal wel goed. Je ziet Tsotsi dan ook als een valse crimineel. Maar alles gaat mis wanneer hij die baby steelt. De ene keer is hij een medelevend mens, de andere keer weer een valse crimineel. Hier raakte ik, en Tsotsi zelf, de weg kwijt. Jammer.

Verder is het natuurlijk erg vreemd dat Tsotsi zijn leven helemaal verbeterd omdat hij toevallig die baby heeft gevonden. Ik had ook nog wel wat meer van Tsotsi's jeugd willen weten maarja....het is niet anders

3,5* en mijn score hangt het meeste af van het mooie verhaal. Niet dé Oscarwinnaar maar gewoon een goede film.

Echt een prachtige film, en het eind was ook wel ontroerend

4,5*

Het einde vond ik prachtig.. maar de rest gaat het wel

3*

Ik vind het belangrijk dat dit soort films worden gemaakt, Die laten zie hoe ernstig de situatie daar is.

hele mooie film met een emotioneel einde

3,5*

Mooie maar ook wat oppervlakkige film.

ligt het aan mij of hoorde ik net een paar Nederlandse woorden tussen de jongen en die oude mijnwerker???

Dat kan. Ze spreken daar onder andere Afrikaans. Een afsplitsing van het 17e eeuwse Nederlands. We waren ooit een wereldmacht.

Prachtige film!

De formule van een straatschoffie wiens leven drastisch verandert door een baby is een aardige; hij blijft echter niet lang genoeg boeien, mede door het on-ge-lo-fe-lijk trage verhaal..

De persoon "Tsotsi" - David wordt na mijn mening te weinig uitgediept om te kunnen zeggen of het verloop ongeloofwaardig is, wat hier de belangrijkste kritiek lijkt te zijn.

De film had wat interessanter kunnen zijn als het verhaal wat meer gerekt werd, waardoor meerdere dingen duidelijker worden. Nu vind ik het een vrij simpel, kort verhaal waarin de boodschap lijkt te zijn "elk persoon is vergevingsgezind".

De visuele vormgeving was voor mij het hoogtepunt en is het nog steeds.

Uitdiepen, ja; rekken, nee. Hadden ze deze film sneller geschoten en de gewonnen tijd gebruikt om de personages wat meer uit te diepen, dan was deze film een stuk beter te verteren.

Rekken is het verkeerde woord. Van mij had de film langer mogen duren. Ik houd van trage films vooral als het visueel in orde is zoals hier meer dan goed gelukt is. Daarbij spreekt dit onderwerp me aan.

Zeker belangrijk dat dit soort films er zijn, geeft een inzicht in een cultuur die voor de meesten van ons vrij onbekend is. Dat het verhaal niet bijzonder is neem ik dan voor lief. De beelden spreken voor zich.

Wat een pracht verhaal!! Woww En ook wat een acteur, die Tsotsi. Hij heeft helemaal niet zoveel gezegd in deze film, zijn gezicht vertelde alles.

Soort van Cidade de Deus maar dan in de townships van Johannesburg ipv de favelas van Rio. Op zich altijd mooi een exotische misdaadfilm. Echter mist de film de swingende visuele flair uit de eerst genoemde en bovendien had ik naar 1,5uur film nog helemaal niet het idee dat deze al af was.

Erg zonde dat er niet wat meer tijd is uitgetrokken om het hoofdpersonage verder uit te diepen en om de zijplotjes beter tot hun recht te laten komen. Nu krijgt de film een goede aanzet maar blijft vervolgens ergens jammerlijk halverwege in de lucht zweven. Deze Tsotsi had gewoon zeker een half uur langer moeten duren.

Op zich mooie stukjes film over een kleine crimineel met een pijnlijk verleden die verlossing vind wanneer hij geconfronteerd wordt met een nog volledig onschuldig leven. Mooi ook hoe de muziek verschuift in de film van een soort Ganstarap naar Gospel. Overbodige sentimenten worden ook vakkundig buiten de deur gehouden.

Aardige film maar had veel meer mee gedaan kunnen worden. die Oscar voor beste buitenlandse film lijkt me dan ook ietsiepietsie overdone.

3*

En dat er in Cidade de Deus meer actie zat, interessantere personages die niet als guppen uit hun ogen keken, en waar het verhaal sneller en beter verteld werd dan deze slakkegang. Ik heb niets tegen langzame films (Spring, summer, fall, winter....and spring lijkt me bijvoorbeeld erg interessant), maar het paste allerminst bij deze "Cidade de Deus" look-alike, als je hem zo zou willen omschrijven.

Zijn we het daar over eens.

Dit is weer eens iets anders. Wow.

1e ziening van Tsotsi.

In Tsotsi zitten enkele wonderschone passages. De verbluffende en bedwelmende score van haast etherische kwaliteit draagt in grote mate bij.

Het einde daarentegen vind ik wat bruusk.

Wat een apart taaltje spreken ze daar nu, in de townships van ZAF! Soms goed te volgen, soms absoluut niet thuis te brengen. De woordjes Afrikaans doen erg bekend aan.

Tsotsi heeft een uitmuntende kop en speelt daarbij zeer overtuigend. Ook de mooie Miriam voelt uiterst authentiek aan. Het spel tussen hen zindert op momenten. Hiernaast is de setting van het verhaal erg interessant en prachtig in beeld gebracht. Ook het plot zelf weet me te bekoren.

En nee, dit doet toch echt niet denken aan Cidade de Deus. De films zijn zó verschillend. De thematiek is volgens mij compleet anders. Ja, beide spelen zich af in sloppenwijken en in beide figureren small time gangsters. Daar houdt het op.

Op zich heeft de film in potentie wel interessante karakters en ontwikkelingen (Tsotsi zelf, die vrouw, de leraar en die grote(re) crimineel) er wordt echter maar allemaal halve bak iets mee gedaan. Cidade de Deus is natuurlijk swingend als een Braziliaanse samba maar de traagheid vind ik hier toch niet echt een groot minpunt.

Mwah weet ik nog niet zo net... Verlossing/ontsnapping zoeken via een kind of de fotocamera? Het lijdend voorwerp is anders maar er zijn toch ook zeker overeenkomsten te vinden.

okee, okee.

Maar is tsotsi nou wel zo erg op zoek naar verlossing/ ontsnapping? Het lijkt wel alsof hem alles maar een beetje overkomt, hij laat zich puur leiden door zijn gevoel, zonder enige logica. Zo lijkt het me.

Buscapé (Raket) daarentegen weet heel goed wat hij wil en gaat recht op zijn doel af.

Het is precies zoals jij het zegt, de een gaat voor iets, de ander overkomt als het ware iets. Ik heb het idee dat het bij Tsotsi om "gewoon een verhaaltje uit the ghetto" gaat en bij City of God om "het verhaal van de ghetto". Tuurlijk zijn er overeenkomsten. Het gaat immers bij beide over een sloppenwijk. En dan gaat het al snel over het ontvluchten van armoede op wat voor manier dan ook. Maar de thematiek is anders.

Soms zoek je bepaalde naar zaken zonder daar bewust van te zijn

Ik had het idee dat Tsotsi de mogelijkheid juist wel heel erg aangreep al wist hij misschien niet precies waarom hij dat deed. Hij zoekt dezelfde soort verlossing/bevrijding van zijn uitzichtloze en gewelddadige leven alleen doet hij het niet zo bewust en georganiseerd dan Raket dat doet. Voor mijn gevoel zitten er meer overeenkomsten in dan verschillen in deze thematiek.

Maar ik wil daarmee niet zeggen dat deze film een soort matige kopie is van Cidade de Deus ofzo, moest er alleen wel aan denken mede hierdoor en door de setting natuurlijk.

Mooie film, en geweldig acteerwerk. De sterke muziek gooit er nog een flinke schep emotionaliteit bij.

Vooral het einde is prachtig.

En tja, ik moest ook denken aan Cidade de Deus. Dat kunnen mensen gaan ontkennen, maar ik moest er hoe dan ook even aan denken.

Verrassend mooie film. Een kleine dip na een half uur maar daarna mooi en ontroerend. Het pseudo nederlands is af en toe mooi om te horen. Misschien allemaal wat simpel maar toch..

Het vergde wel een beetje goede wil om volledig in het verhaal te komen, maar éénmaal zo ver zag ik toch wel een goedgemaakte film, met goed camerawerk, enkele mooie zichten en hoe dan ook boeiend om volgen.

Acteurs doen hun uiterste best en slagen er wel in de film de nodige ontroering te mee te geven.

Hele mooie film!

Mooi acteer werk!

Mooi Verhaal!

Ontroerende einde!

Film die zich te serieus wilt nemen

Acteerwerk was bij vlagen tergend

Verhaal als een afgelikte boterham

Zoetsappig, melancholisch miskraam van een einde

Erg onwaarschijnlijk dat het keiharde jeugdbendelid, dat mensen vrijwel terloops en zonder omkijken vermoordt, van het ene op het andere moment volledig verandert als hij een baby in zijn armen krijgt. Als hetzelfde script in Hollywood zou zijn verfilmd zou de film hier zijn neergesabeld.