Tsotsi (2005)

Ik vind 'sentimentele draak' wel een toepasselijke omschrijving voor deze film. Op de productie is niets aan te merken, het ziet er allemaal supergladjes uit, had zo uit Hollywood kunnen komen. Maar ik kon er zowel qua vorm als qua inhoud niets interessants in ontdekken.

Een film die wordt gedragen door 1) een uitmuntende hoofdrolspeler; 2) prachtig camerawerk; en 3) fantastische muziek. Deze drie elementen plus een aantal scenes, inclusief de fantastastische eindscene, maken van deze film een goede film.

Het script is helaas te moralistisch (het is dat er geweld en bloed in voor komt, anders had ik echt geloofd dat het een Disney produktie was), een ontzettend irritante sidekick [Aap] die voor de grappige (wat niet lukte) momenten moest zorgen, en nog een paar karikaturale personages (de zwarte politieman bijvoorbeeld).

Ik werd heen en weer geslingerd door prachtige momenten en irritaties. Een kleine teleurstelling en 3,5 sterren waardering zijn het resultaat.

Ik vind deze film weinig bijzonder en de populariteit die hij schijnbaar heeft plus de awards lijken me echt een beetje overdreven.

De film heeft z'n aardige momenten en het is aardig dat er eens een andere setting in zo'n film zit, maar verder is het niet zo best, vooral qua script.

De karakteruitdieping is zeer mager en niet bepaald logisch, allerlei bijpersonages die er eigenlijk niks in te zoeken hebben. En in het laatste kwartier wordt er een soort eind aan gebreid dat je zoiets hebt van 'was dit het nou?'.

Hele kleine voldoende dan maar.

Ik was er ook niet bepaald weg van. Voor mij werkte het allemaal niet erg. Nogal moralistisch, dik aangezet en wel heel snel en onsubtiel verlopend script in een ontzettend gelikt uitziende film. Bij vlagen best mooi gelikt, maar ik vond het soms bijna vloeken bij het straatgevoel dat de film leek te willen hebben, bijvoorbeeld bij die scene in het onweer in het begin. De ook al erg gelikte poster hierboven is een stuk meer representatief dan de Nederlandse DVD-hoes. De scenes tussen Tsotsi en de door hem gezochte surrogaatmoeder zijn duidelijk het meest geslaagd. Maar verder kan ik er niet veel mee.

2.0* dan maar, voor een paar pluspunten en omdat het zo om is.

Ook ik had te hoge verwachtingen door de Oscarzweem die om deze film heen hangt, maar als ik terugkijk op wat ik gezien heb, kan ik weinig slechts ontdekken. Indrukwekkend om het verschil tussen arm en rijk te zien enzo.

3.5 sterren

Een hele mooie aangrijpende film dat ook gebasseert is op het echten leven in die townships. De sfeer daar zat er ook goed in en er word best goed deze film geacteerd. Het verhaal eromheen met die baby vind ik ook mooi gemaakt. Ook vond ik die rol van die zwerver erg mooi. Vooral als Tsotsi van plan was die zwerver te vermoorden en dat ze daarna ineens vriendschap sluiten.

Voor de rest toch helemaal geen verkeerde film. Gewoon een erg mooie leerzame film, zo leer je nog wat van de townships daar. (maar das mijn mening )

Het einde is best we treurig eigenlijk.

4,0*

Soort van Cidade de Deus maar dan in de townships van Johannesburg ipv de favelas van Rio. Op zich altijd mooi een exotische misdaadfilm. Echter mist de film de swingende visuele flair uit de eerst genoemde en bovendien had ik naar 1,5uur film nog helemaal niet het idee dat deze al af was.

Erg zonde dat er niet wat meer tijd is uitgetrokken om het hoofdpersonage verder uit te diepen en om de zijplotjes beter tot hun recht te laten komen. Nu krijgt de film een goede aanzet maar blijft vervolgens ergens jammerlijk halverwege in de lucht zweven. Deze Tsotsi had gewoon zeker een half uur langer moeten duren.

Op zich mooie stukjes film over een kleine crimineel met een pijnlijk verleden die verlossing vind wanneer hij geconfronteerd wordt met een nog volledig onschuldig leven. Mooi ook hoe de muziek verschuift in de film van een soort Ganstarap naar Gospel. Overbodige sentimenten worden ook vakkundig buiten de deur gehouden.

Aardige film maar had veel meer mee gedaan kunnen worden. die Oscar voor beste buitenlandse film lijkt me dan ook ietsiepietsie overdone.

3*

Dit is weer eens iets anders. Wow.

1e ziening van Tsotsi.

In Tsotsi zitten enkele wonderschone passages. De verbluffende en bedwelmende score van haast etherische kwaliteit draagt in grote mate bij.

Het einde daarentegen vind ik wat bruusk.

Wat een apart taaltje spreken ze daar nu, in de townships van ZAF! Soms goed te volgen, soms absoluut niet thuis te brengen. De woordjes Afrikaans doen erg bekend aan.

Tsotsi heeft een uitmuntende kop en speelt daarbij zeer overtuigend. Ook de mooie Miriam voelt uiterst authentiek aan. Het spel tussen hen zindert op momenten. Hiernaast is de setting van het verhaal erg interessant en prachtig in beeld gebracht. Ook het plot zelf weet me te bekoren.

En nee, dit doet toch echt niet denken aan Cidade de Deus. De films zijn zó verschillend. De thematiek is volgens mij compleet anders. Ja, beide spelen zich af in sloppenwijken en in beide figureren small time gangsters. Daar houdt het op.

Het vergde wel een beetje goede wil om volledig in het verhaal te komen, maar éénmaal zo ver zag ik toch wel een goedgemaakte film, met goed camerawerk, enkele mooie zichten en hoe dan ook boeiend om volgen.

Acteurs doen hun uiterste best en slagen er wel in de film de nodige ontroering te mee te geven.

Naar mijn vermoeden is ‘Tsotsi’ het soort film dat makkelijk indruk maakt op een Oscar-jury: binnen het nogal rauwe beeld van de achterbuurten (de link met de favela’s van ‘Cicade de Deus’ was bij mij snel gelegd) krijgen we immers een verhaal vol jeugdsentiment en spijt, dat zich rechtlijnig ontwikkelt en heel duidelijk een bepaalde kant uit gaat. Normaal gesproken heb ik dan meteen mijn bedenkingen, maar bij ‘Tsotsi’ lijken de bedoelingen werkelijk zuiver op de graad te zijn: regisseur Gavin Hood haalt geen heksentoeren uit, noch om te verbloemen, noch om te provoceren, en de cast staat heel naturel te acteren.

Desondanks is ‘Tsotsi’ geen grootse film: daarvoor heeft de kijker te weinig voeling met het hoofdpersonage (dat nogal irrationeel handelt door eerst het kind te stelen en het vervolgens uit te besteden aan een andere vrouw), en ontwikkelt de plot zich net iets te logisch.

Als we eerlijk zijn moet het echter vermeld dat deze film een opvallend eerlijk is, die (weliswaar kleine) emoties bij de kijker losweekt.

Een bescheiden prent met het hart op de goede plaats, zo staat deze oscarwinnaar voortaan in het geheugen gegrift.

3*

leuke film, beter dan ik verwachtte, ook realistisch genoeg

Verplicht moeten zien op school, niet de ideale locatie om een film goed te kunnen zien en te beoordelen maar vond hem wel redelijk.

Verhaal is voorspelbaar en doet je niks, stomme beslissingen moeten weer goed gemaakt worden.

Bar weinig interessants te zien, op wat mooi geschoten beelden na.

Redelijk sfeervol en acteerwerk was goed, maar daarnaast viel er voor mij persoonlijk weinig te genieten.

2.5*

Het kleine gangstertje.

Een leuke verrassing was me dit. Door de sfeervolle beelden en een uitstekende soundtrack wordt de zwaarmoedige thematiek enigsins getemperd. Mooie camera-standpunten trouwens, het zorgt ervoor dat je de setting behoorlijk kitcherig ervaart, wat in dienst van het verhaal goed werkt.

Want in weze is dit een zeer mooie en oprechte vertelling van een jongeman die in alle armoede, in alle bitterheid toch een lichtpunt vindt.(geheel onbewust natuurlijk.) De scene in de metro is bikkelhard en zet de toon voor een grauwe reis doorheen de straten van Johannesburg. Wanneer hij het kind ontvoert begint de metamorfose maar zeer subtiel en nergens gaat de regisseur de gebruikelijke sentimentele toer op. (fuck you Peter Jackson!!!)

Conclusie: Tsotsi is een zeer leuke,oprechte film maar een tikkeltje te kort naar mijn gevoel. Volgens mij had er nog meer ingezeten.

toch een dik verdiende 4.0*

Eerste half uur is het meest indrukwekkend. Daarna wordt het behoorlijk moralistisch, maar de film wordt gered door het prachtige camerawerk, sterke acteerprestaties, de soundtrack en het behoorlijk sterke eind. 4 sterren kan ik hier met een beetje goodwill wel aan kwijt,

Goede film, met een zeer interessant concept. De criminaliteit in Zuid-Afrika is in ieder geval een bekend gegeven, en leent zich dan ook aan tot het maken van een sterke film. Tsotsi is in ieder geval het bekijken waard, maar toch heb ik het gevoel dat er nog veel meer mee te doen was: de film heeft echt wel een goed verhaal, maar om 1 of andere reden miste ik toch nog iets. Waar ik niets op heb aan te merken, is de cast. Presley Chweneyagae (die Tsotsi speelde) deed het echt uitstekend, maar ook de overige acteurs en actrices deden hun werk zoals het hoorde.

Hij was niet mis, al is het niet een film dat 'k direct nog eens moet terugzien.

Ik vond dit nog best wel een meeslepende film. Zelden zijn anderhalf uur zo snel voorbijgegaan als met het kijken naar Tsotsi. De hoofdpersoon kwam ook over als een echte crimineel, maar het was mooi om te zien hoe hij toch een soort van band met de baby krijgt.

De film kent verder een aantal prima scenes, ook gebeuren er onverwachte dingen, iets wat natuurlijk aan de orde van de dag is in een ghetto. Denk maar aan het doden van z'n bendemaatje en het in elkaar slaan van een ander bendelid.
Waar ik echt niet aan kan wennen is die vreselijke muziek die in deze film gebruikt word. Absoluut niet mijn smaak.
Verder een onderhoudende film die je toch stiekem langer bezighoud dan je zou willen..

Een film waar ik niet ondersteboven van ben.

Het verhaaltje is wel aardig, maar op de een of andere manier vond ik de overgang van crimineel naar zorgzame man te groot en niet goed werken. De film besteed in feite gewoonweg te weinig tijd aan de ontwikkeling van het hoofdpersonage en lijkt daardoor wat te snel van de hak op de tak te springen. Verder is de film vrij afstandelijk en had ik ook totaal geen gevoelens bij de ontwikkeling van het hoofdpersonage.

Wel zitten er een aantal aardige bijrollen in, met gasten die zo van de straat weggeplukt lijken. Die gast in de rolstoel, met zijn uitpuilende ogen, zag er bijvoorbeeld erg creepy en levensecht uit. En zo zijn er nog wel meer. Verder heeft de film een behoorlijk goede cinematografie, maar de muziek is echt vreselijk. Zelden zulke lelijke muziek gehoord in een film, ik vond het echt helemaal niets toevoegen.

Ik weet het verder niet met deze film. De film is niet lelijk, maar boeide niet echt, is afstandelijk en vertelt het verhaal te snel. Die elementen maken de score dan ook niet al te hoog.

2,0*

Ik vond dit een boeiende film. Tsotsi ('de schurk') heeft vanaf het begin zeker een afschrikwekkende en onberekenbare uitstraling en die raakt hij voor mij eigenlijk ook niet meer kwijt. Zelfs als hij aardiger doet is het voor mij de vraag wanneer hij zijn kalmte verliest en per ongeluk iemand neerknalt of -steekt.
Later laat hij wel wat emotie zien, maar het blijft terughoudend, goed bij zijn personage passend.
Het karakter vind ik dus erg goed neergezet.

Ook achtergronden over deze jongen komen voorbij, het is dus tevens een prima uitgewerkt verhaal.
Er is met aandacht voor detail gefilmd, het tempo is niet te hoog, zodat het mij goed bleef boeien.
Vooral de sfeer in deze film doet het 'm voor mij. Een mooie productie.

Goede film die in mijn geval de verwachting waarmaakte. Een goede mix tussen actie en emotie, ongeloofwaardig kwam het niet op me over.

De overgang van meedogenloze gangster naar betrokken persoon die om andermans baby geeft kwam inderdaad geforceerd over, maar het acteerwerk vond ik goed genoeg om het desondanks overtuigend te houden. Ook het moment dat de vastgebonden vader van de baby op de alarmknop drukt was niet echt logisch.

Ondanks dat biedt de film een goed verloop, een vlot tempo, en genoeg goede scenes waardoor deze dramafilm boeiend blijft.

Een boeiend film, die verrassend uitpakte, tenmiste als je de tekst bij de film hierboven niet hebt gelezen.

Hoe realistisch de ontwikkeling en het gedrag van de hoofdpersoon al dan niet is is minder belangrijk, omdat het hier een parabel betreft die vooral een innerlijk proces tracht weer te geven van de protagonist.

Dat is heel goed gelukt, bovendien is het unieke film vooral door de Zuid Afrikaanse context.

Grappig ook dat die zwarte gangsters onderling Nederlands praten in de mix met ander Afrikaanse talen.

Rauw psychologisch misdaaddrama over een geharde straatcrimineel, die zich geconfronteerd ziet met zijn eigen verleden wanneer hij opgezadeld zit met een baby van een paar maanden oud. Dan komt er toch zoiets als een geweten naar boven…

Dankzij het sterke acteerwerk een beklijvende film, die niet alleen de worsteling van de jeugdige gangster met zichzelf, maar ook de tegenstelling tussen het leven in een township en daarbuiten scherp in beeld brengt.

Topfilm. Wie denkt dat dit een Zuidafrikaanse Cidade de Deus is of ook maar de vergelijking maakt, slaat de plank mis. Dit is een zuiver drama over boetedoening en het wordt heel goed gebracht. Tsotsi, in het begin een genadeloze gangster in wording ontdekt medeleven en verantwoordelijkheidsbesef nadat hij per ongeluk een baby kidnapte . De film toont die ontroerende transformatie die zich voordoet en van de jongen een beter mens maakt. Prachtig en passend einde ook, waar Tsotsi wellicht een tijdje achter de tralies zal moeten brommen, maar toch nog een tweede kans zal krijgen. . Wat me tegenviel was dat hij samen met zijn kompanen nog eens in hetzelfde huis gaat stelen. Zo'n overduidelijk gescript om de verzachtende omstandigheden op het einde kracht bij te zetten . Ik vond dat de film zwaar berustte op de schouders van het hoofdpersonage, en hij deed dat naar behoren. Dikke 4* voor mij.

Goed gespeeld en een vrij interessant verhaal. Het is niet helemaal aan mij besteedt. Ik houd over het algemeen niet van het genre actie/misdaad/geweld. Ik ben niet erg onder de indruk, maar ik geef wel een voldoende, aangezien ik mij redelijk met deze film heb vermaakt. Een 6. 3*

Film die ten dele boeit en wellicht nog een keer gezien moet worden om de echte nuance te vinden in het armoedige en geschetste beeld.

Straatschoffie Tsotsi wordt gevolgd en lijkt in eerste instantie vooral aan zichzelf en eigen ego te denken. Iets waar hij zichzelf behoorlijk mee in de nesten werkte en in een situatie komt waar iedere volgende stap steeds slechter wordt. Interessant is toch wel de zorgzame kant die naar boven komt en de keuze om voor het kind te willen zorgen, een soort van coming of age en volwassen wording komt op gang. Later komt ook nog een stukje confrontatie en besef naar voren. Interessant is tevens de poging met het oude leven te willen breken en de wisselwerking die hij met de helpende jonge moeder heeft.

De film draait uiteindelijk vooral om keuzes en overtuigt met zijn armoedige sloppenwijk en het verschil met de beter gestelden. Desondanks heb ik moeite bepaalde keuzes te begrijpen want waarom houdt hij zo krampachtig aan het kind vast en draagt haar niet over aan iemand die beter voor haar kan zorgen...?

Interessant film, niet geheel van overtuigd, met de tijd maar eens een herziening.

Een soort Cidade de Deus, maar zich dan afspelend in Zuid-Afrika in plaats van Brazilië. Nu, de townships moeten op vele vlakken überhaupt niet onderdoen voor de favela's van Zuid-Amerika. Tsotsi, wat eveneens 'gangster' betekent, is een vrij toepasselijke naam voor boefje dat hier de hoofdrol vertolkt. Hij deinst er niet voor terug om tijdens zijn diefstallen of overvallen geweld te gebruiken, tot de dood er zelfs op volgt ... Inhoudelijk weliswaar niet te vergelijken met Cidade de Deus, maar wel qua setting.

Dit verandert wanneer hij bij een carjacking een kleine baby onder zijn hoede krijgt. Hoewel hij zich onwennig voelt, draagt hij zorg voor de baby en doet het hem terugdenken aan zijn jeugd of aan het ontbreken daaraan. De zwakte van de film is de plotse ommekeer of inkeer van Tsotsi. Een echte verklaring is er niet en de metamorfose is best bruusk te noemen. Ik worstelde er alvast mee.

Wel interessant is de verdere ontwikkeling van het plot wanneer het duidelijk wordt dat dit niet vanzelfsprekend is en zijn omgeving - zijnde zijn vrienden, maar ook de armtierige omgeving - (negatieve) druk uitoefent op hem. Een film over inkeer en boetedoening, prima film, maar niet memorabel.