The Godfather: Part III (1990)

The Godfather: Part III

Het einde of een heropening van The Godfather-reeks? Ze kwamen hier een beetje laat mee hé? Desalniettemin hebben ze de crew weer op weten te trommelen. Pacino in ieder geval... De twee voorgangers van deze film is een moeilijke opgave, een heel moeilijke opgave. Dit niveau haalt de film dan ook geen enkel moment. Al zaten er zeker erg sterke stukken tussen.

Het verhaal is iets bombastischer geworden. Het complot is groter dan die van de voorgaande delen. Het steekt misschien wel iets te vernuftig in elkaar.
Een vrij sterk begin tref je aan met de oudere Michael Corleone. Zijn poging tot binding met de kerk is voor mij persoonlijk goed gekozen. Het lag er alleen te dik bovenop dat de Aartsbisschop bij de slechterikken zou horen. Daarna breidt het verhaal zich uit naar Sicilië en weet de film aardig te boeien. Iets dramatischer dan misdaad is het gevolg. Vincent is een leuk personage in de film en brengt iets van de oude Michael terug. De naam is natuurlijk fenomenaal gekozen
De film stevent af op een goed einde. Op het moment dat de huurmoordenaar Michael wilde doden, met de Opera op de achtergrond, kreeg ik weer even het gevoel uit deel 1 terug. Het gevoel dat ik daarvoor eigenlijk de hele tijd gemist had.
Het zeer dramatische einde had van mij iets minder gemogen, maar was goed. De laatste scène blikt weer heel erg terug naar deel 1. Goed gedaan.

Al Pacino speelt gewoon sterk. Een iets sentimenteler personage zet hij dit maal neer. De stoïcijnse Michael is verleden tijd. Toch weet hij daarmee minder te boeien dan in deel 1. Het karakter dat hij neer wist te zetten was gewoon een vast gegeven in The Godfather 1 en 2. Ik twijfel dus eigenlijk nog een beetje.
Diane Keaton speelt een rolletje puur voor wat dramatiek in de film. De overtuiging was wel degelijk in het spel en was om aan te zien, maar als ex van Al was ze in de film geen pré.
Andy Garcia wist het personage van Al uit deel 1 en 2 te nabootsen. Wel eens waar in mindere mate, maar erg leuk. Hij weet sterk te acteren en boeit de gehele tijd.
Joe Mantegna had nog wel een grappige bijrol. De man had uiteindelijk helemaal niets met het verhaal te maken maar werd het ongelukkige slachtoffer van slim uitgespeelde intriges. Hij wist met zijn arrogantie en ijdelheid een goede prestatie te plaatsen.

Ik vond de film visueel gezien grotendeels wat mager. Pas op Sicilië kwamen er een paar mooie shots tussen. Simpel, maar mooi. Toch ontbrak de sfeer bij mij grotendeels. Er miste gewoon iets ondefinieerbaars. Voor zover er sfeer was droeg de muziek daar veel aan bij. Nogmaals bij de Opera was het oude gevoel terug.

Een goede afsluiter van deze trilogie. Één van de beste die er is, maar ik denk toch niet dé beste. Het niveau van zijn voorgangers wordt nooit bereikt. Toch is het een zeer prettige film om weg te kijken.

3.5*

Herzien- en hoewel het onderdoet voor zn voorgangers een goede film.

Wel een aantal storende factoren, met name Sofia Coppola, die zelf gelukkig ook inzag dat ze niet kan acteren en een prima regiseur werd. Maar what was Francis thinking- toen hij zn dochter koos voor de rol van Mary. Ze levert haar zinnen af zonder overtuiging- ik vermoed dat paps kritiekloos was en alles met haar erin in 1 take opnam anders zijn die belabberde scenes niet te verklaren. De chemie tussen haar en Andy Garcia is niet-bestaand.

Daar tegenover staat de fijne rol van Al Pacino en ook wel van Diane Keaton, de intrige met het Vaticaan (op feiten gebaseerd), en het terugkeren van een paar oudgedienden: Al Neri, de lijfwacht op Sicilie, Johnny Fontaine maar het zullen er meer zijn.

Deel 1: op eenzame hoogte

Deel 2: goed vervolg

Deel 3: redelijk

Deel om nog even te cashen van Coppola en Puzo. Vind t verhaal matig. Wel spelen ze het weer leuk. In vergelijking met deel 1 en deel 2 valt deze in het niet.

Na het bekijken van deel 1 en 2, 2 fantastische films, die na de 1e kijkbeurt linea recta in mijn top-10 belandden, ben ik het meteen doorgegaan met het slot van de trilogie. Waar deel 1 en 2 echter voelen als 2 enorm verbonden delen, is deel 3 duidelijk aangetast door de tand des tijds. 16 jaar is lang; Keaton en Al Pacino zijn duidelijk veel ouder geworden, en sommige karakters zijn verdwenen ( Tom Hagen bijvoorbeeld ). Toch ben ik erg blij dat deze film nog gemaakt is.
Het gehele Vaticaanse complot zorgde ervoor dat de film een geheel andere sfeer had, omdat het aspect van onderlinge families die elkaar het leven zuur maken verdwenen is. Ook komt veel minder het Godfather-gedeelte naar voren ( het verrichten van diensten, wat het betekent om Don te zijn ).
Dit is duidelijk een film die dient om Pacino´s plotlijn te laten eindigen, en het verhaal een waardige afsluiter te geven.
Is dit gelukt? jazeker. Ik miste dan wel het gevoel van de eerste 2 films, de spanning was constant aanwezig en ik wist me van begin tot eind geboeid. Het acteerwerk en de filmmuziek zijn weer van wereldklasse. Garcia zet een aardige rol neer maar het is wederom Al Pacino die alle credits verdient. Een groot minpunt is wel het miscasten van Mary. Zij acteerde tam en ongeloofwaardig. Jammer.
Het laatste halfuur van de film vond ik fenomenaal. De spanning was voelbaar en werd perfect opgebouwd. Het einde van Michael´s vijanden, in de film voltrokken op hetzelfde ogenblik, viel te verwachten, gezien de gelijksoortige einden van deel 1 en 2. De schreeuw van Pacino, en het wijd opengesperde gezicht dat daaraan voorafging toen zijn dochter gedood werd, was indrukwekkend. Wat een acteerwerk.
5* zit er niet in: daarvoor miste net dat klein beetje feeling van deel 1 en 2.
Desondanks is dit een geweldige film en een waardige afsluiter van de reeks. 4,5*

"Just when I thought I was out... they pull me back in."

Het langverwachte vervolg op The Godfather: Part 2. Hoewel Francis Ford Coppola al die tijd geen vervolg wou maken ging hij uiteindelijk toch akkoord. Hij kreeg echter erg weinig geld en tijd voor het maken van de film in verhouding met waar hij om gevraagd had, dit omdat de producent perse de kerk-release wou halen. Coppola zou niet tevreden zijn over het resultaat omdat hij veel dingen niet beter heeft kunnen uitwerken en door toedoen van de studio een aantal personages (waaronder Tom Hagen) zijn verdwenen.

Een in middels aardig verouderde Al Pacino kruipt weer in de rol van Michael. Diane Keaton die ook aardig veroudert is vertolkt weer Kay. Erg grappig is dat Micheal's dochter Mary word gespeeld door Sofia Coppola de dochter van de regisseur Francis Ford Coppola. Haar tante, de zus van Micheal word gespeeld door haar echte tante Talia Shire (Talia Rose Coppola). Ook zit de moeder van regisseur Martin Scorsese in een scene. Verder speelt Eli 'Tuco' Wallach ook een goede rol als Don Altobello, die aanvankelijk door Frank Sinatra gespeeld zou gaan worden. Andy Garcia, die ik sprekend op de jonge Al Pacino vond lijken, speelt Michael's neefje Vincent.

Don Michael Corleone probeert de familie steeds legaler te maken en helemaal af te schermen van de criminele wereld. Hij doet veel aan liefdadigheid en begint banden met het Vaticaan op te bouwen. Hij wil een bedrijf van het Vaticaan overnemen en in een grote international veranderen. Hij krijgt echter problemen door een jonge gangster die de boel komt verstoren. Zijn neef Vincent vraagt hem om hulp, maar hij lijkt meer op zijn vader dan op Michael...

Ik vind het goed dat ze deze nog gemaakt hebben. Deel 2 was geen goede afsluiter voor het Godfather-verhaal, deze wel. Hoewel ik de banden met het Vaticaan en het liefdadigheidsgebeuren maar wat vaag vind (grappig is ook dat Paramound Pictures deels van het Vaticaan is) vond ik dat er veel sterke kanten aan het plot van deze laatste film zaten. Ik miste sommige personages wel erg, Tom Hagen in het bijzonder. Ik ben het met Coppola eens dat hij een essentieel personage voor het verhaal was. Veel dingen uit deze film waren eigenlijk het idee voor het einde van het eerste deel of het tweede deel maar zijn toen niet doorgegaan. Het einde van de film vond ik erg sterk. Erg mooi dat ze beelden uit de eerdere films weer laten zien op een geschikt moment. Het drama-gehalte van de film is erg goed.

Ik was bang dat ze in dit deel erg modern zouden gaan doen en er een typische jaren '90 vertoning van zouden maken. Godzijdank is dat niet gebeurt, Coppala heeft de stijl van de vorige films goed kunnen aanhouden. Wel moet ik zeggen dat ik dit deel gedateerder vind overkomen dan de eerdere twee delen. De kleuren van het beeld ect. Toch is de cinematografie weer erg goed en vond ik sommige scenes heel erg sterk opgenomen.

Weer erg mooie muziek, de gebruikelijke thema muziek en verder muziek van Carmine Coppola.

Een waardige afsluiter van de Godfather-reeks.

-Acteurs 8/10

-Verhaal 8/10

-Cinematografie 9/10

-Muziek 9/10

-Algemeen 9/10

Verbluffend laatste deel. Absoluut voor mij de beste Godfather van deze trilogie!! De oudgediende broers zijn verdwenen, maar daarvoor in de plaats zijn dochter Sofia Coppola (wow) wat een glansrol en Andy Garcia. De spanning blijft op de snaar hangen en dat maakt dit laatste deel echt naar een grotere hoogte. Bij deel I was misschien meer sfeer en familiaire aangelegenheden, maar lag het er ook soms wat dik op.

Deel II vond ik eerlijk gezegd een flop. Onlogisch en te voorspelbaar. Bij een maffiafilm moet je feitelijk de maagzweren kunnen zien. Okay hier en daar zitten ook wat rustige momenten, maar zoals ik al zei de snaar blijft gespannen. Vond de helikopterscene schitterend en niet verwacht, maar het eind was echt stunning. De operageluiden maken het compleet. De schrik van Al Pacino is een geweldig staaltje acteurkunst. Wat ben ik blij dat ik na drie delen toch kan zeggen dat het laatste deel mij het meest geraakt heeft!

Opvallend detail is het gifdrankje aan de paus. Daar is zowat iedereen het over eens dat dit ook echt is gebeurd. Na alle sexschandalen het meest bewaarde geheim!

Beter dan verwacht mocht worden na twee magistrale delen. Coppola scheen er jaren over aan zijn kop te zijn gezeurd een 3de deel te maken. Mooie is, net als bij deel 2, dat Coppola koos voor een flinke slice reality. Deze keer geen nadruk op vendetta e.d., maar daar waar het gevaar echt schuilt: crimineel geld dat geinvesteerd wordt in 'ligit companies' t/m het Vaticaan. Herinner je je de Bankier van God (van de Banco Ambrosiano) die ergens opgehangen onder aan een brug werd getroffen? Opera within an opera, wat een stijlfiguur: de sterf- en smarteschreeuw scene op de trappen van het operahuis.

Even verbluffend als de 2 vorige delen. Verder geen commentaar. Gewoon kijken dan weet je wat ik bedoel. 5 sterren

“Just when I thought I was out... they pull me back in.”

The Godfather: Part III is een waardige afsluiter van het weergaloze maffia-epos en het personage Michael Corleone. Alhoewel de transformatie van Michael Corleone van goedaardige militair en buitenbeentje van de familie tot ijzige en meedogenloze Don Corleone in het tweede deel was volmaakt geeft dit derde deel toch nog een nieuw inkijkje in de psyche van Michael en maakt de cirkel pas echt rond. The Godfather is altijd al het "rise and fall" verhaal geweest van Michael en in dit derde deel zien we eindelik hoe hard deze val is.

Een oudere Michael wil de illegale maffiawereld achter zich laten en steeds meer op de legale toer gaan. Maar vanaf de allereerste scènes op het feest voor Michael ter ere van het oprichten van de Vito Corleone stichting en bewezen diensten wordt duidelijk dat de maffiawereld nog niet klaar met hem is. Het Vaticaan wordt op een slimme manier verwerkt in het verhaal en alle belangrijke personages worden op een uitstekende manier geïntroduceerd. Dit gedeelte duurt iets te lang en niet ieder personage is even interessant maar de echte "Godfather vibe" is er wel. Coppola had minder geld tot zijn beschikking maar ik moet zeggen dat de film er prachtig uitziet. Vooral wanneer het verhaal zich verplaatst naar Sicilië is het genieten geblazen met prachtige shots van de omgeving. Al Pacino is weer uitstekend als de wat oudere Michael die rustiger is geworden en soms zelfs berouw toont voor zijn daden. Andy Garcia is echt fantastisch als de jonge Vincent die er alles voor over heeft om de nieuwe Don te worden. Talia Shire heeft een wat grotere rol en ik vond haar echt een stuk beter dan in de eerste twee delen. Sofia Coppola heeft heel wat kritiek gehad op haar acteren maar ik begin haar steeds meer te waarderen. Het acteren is redelijk, ze is een mooie en kleurrijke verschijning en ze heeft een goede chemie met Garcia en Pacino. Het einde met de operascene is legendarisch en het acteren van Pacino groots. Die geluidloze schreeuw en dat gezicht gaat door merg en been. De laatste scene maakt de cirkel rond en laat nog maar eens het vakmanschap van Coppola zien die zijn tijdloze trilogie tot een bevredigend einde weet te brengen.

Mooi eind van deze reeks.

De opera scène was van het begin tot het eind geniaal.

Ook het einde was erg sterk.

Een Godfather-marathon gedaan dit weekend.

De minste van de trilogie.

Wel leuk om ze zo allemaal achter elkaar te zien maar ik vond nr 3 toch wel wat mat.

Vincent komt wel erg makkelijk in een topfunctie in de familie en Michael mist de dreiging en ontzag die hij wel in deel 1 en 2 had.

De minste van de drie maar natuurlijk wel een goede film als men het bekijkt uit het oogpunt van camerawerk, decors, enscenering, acts, enz, maar het zal me wel altijd wat storen dat het ten slotte gaat om de verheerlijking van een werkelijk verwerpelijk personage en entourage.

Amerikanen stellen graag ook hun "slechten" voor als "toch goed" en dat was al zo in de tijd van Humphrey Bogart, James Cagney...

Maar goed, het Corleone-hoofdstuk afgesloten. Driemaal is scheepsrecht en zo was genoeg geweest.

Wat deze film vooral nekt is de rommelige chaotische plot. Buiten dat het niet hoort dat de realiteit en dan vooral een heel bepaalde gebeurtenis (dood van de paus, zij het met een andere naam) zo wordt vermengd met de film, heb je ook het idee dat Coppola gewoon maar een verhaal nodig had om zijn thema's kwijt te kunnen. Maar dat had ook zonder gekund. Sterker, een Pacino die gewoon terug wil naar Sicilië (en terugdenkt aan die paar gelukkige maanden dat hij daar was) omdat hij oud wordt zou veel krachtiger zijn. Nu krijg je een weliswaar goed geschoten film maar ook één die lang niet altijd overtuigt.

De sfeer is er nog wel maar anders. Het okerachtige palet blijft, maar de wereld is veranderd. Typerend is dat eerste shot van New York met de twin towers en andere gebouwen van staal, beton en glas en niet meer die wat gezellige bebouwing van bruin steen en art deco-versiering. De wereld is killer en zakelijker, hetzelfde geldt voor Michaels vijanden. Ook het acteerwerk is prima met een opvallend fijne Pacino die heel erg Michael Corleone is, allicht ook door zijn kapsel dat gewoon anders is dan Pacino normaal heeft. Garcia heeft ook een prima rol van wat vervelend joch in het begin naar iemand die enorm krachtig wordt aan het eind. Vooral weet hij de herinnering op te roepen aan Caan's Santino zonder dat hij een typetje wordt. Maar de bijfiguren komen nauwelijks aan bod. Vooral Connie's rol hangt er maar wat bij, terwijl je het idee hebt dat ze ergens wel heel belangrijk is geacht maar tijdens het monteren voor de helft eruit is gesneden.

De film duurt weer bijna drie uur en verveelt eigenlijk nergens. De scène aan het eind is een prachtig stukje suspense en ook emotioneel oprecht. Ook Sicilië ziet er prachtig uit. Maar als geheel drukt de plot te zwaar en is de film net te licht. Een fijn weerzien met Corleone, maar ergens blijf je altijd verlangen naar de eerste twee delen. 3,5*.

Tja sorry,ik vond dit het slechtste deel.

Wat het acteren betreft,laat ik dan maar bij

carcia beginnen.Hij moet net zo n heethoofd voorstellen als zijn vader.Ten eerste lijkt hij niet op Caan.Hoeft ook niet maar toch.Ik vondt het een ballade van over acting.Nou Sofia Coppolla.

Tja sorry mistplaatstZe kan niet acteren.

En haar neus leidt in de film gewoon af.

Om het maar kort te houden.1.5.

Mooi om te zien hoe de smaken verschillen. Deel-3 is zeker niet slecht, maar wel de minste van de drie, naar mijn mening. De acteerprestaties zijn dik in orde, maar de verhaallijn vind ik erg voorspelbaar. Sommige gebeurtenissen worden bovendien eindeloos uitgemolken. Dit geldt bijvoorbeeld voor de scène in de opera. Het lijkt wel of die scène de halve film in beslag neemt.

Ik kom niet verder dan een krappe 3,5

Deel III van The godfather is minder sterk dan de eerste twee delen, maar is nog steeds voldoende beklijvend om het epos in stijl af te sluiten. Part III sluit het best aan bij de eerste film waarbij Michael door toedoen van zijn vader don Vito moet boeten voor de maffiose praktijken van de familie Corleone. Hoewel hij wilde had hij gewoon geen keuze om meegezogen te worden in de familietraditie. In deel II legt hij dan zijn eigen klemtonen als patron en stapelt hij zijn eigen zonden en misdaden op. Deel III zijn het dan de kinderen die ervan het slachtoffer worden, net zoals ook hij dat heeft ervaren in het verleden.

Het hoogtepunt van de film beperkt zich tot het laatste half uur waarbij de opera naar een climax leidt. Ook de laatste scène op Sicilië ondersteund door de theatrale klassieke muziek/opera is alles waarvoor de trilogie van de The godfather heeft gestaan. Liefde, verraad en familie staan centraal: familie is heilig, altijd en overal.

Al Pacino doet het uitstekend en zijn personage Michael is verouderd en ziet dat de wereld om hem heen is veranderd. Garcia is een mooi nieuw personage met heel wat potentieel. In het begin wat onstuimig, maar danig groeiend naarmate de vordert. Het verhaal met het Vaticaan is een mooi uitgangspunt voor de film, maar komt soms wat rommelig over. Al bij al een uitstekende afsluiter van het epos over het leven van één van de machtigste fictieve maffiafamilies in de (film)geschiedenis.

Geen beste rol van al pacino, waar in deel 2 hij in topvorm is krijg ik hier bijna medelijden, scene in het ziekenhuis met kay was slecht manman.. 7 jaar na deze rol speelt hij dan wel weer de pannen van het dak in donnie brasco, maar goed. Geen veelzijdige acteur.

Pluspunt in deel 3 is Andy Garcia die de zoon van Sonny geweldig speelt. 3*

Deze film heeft mij toch kunnen verassen. Door de slechte recensies waren mijn verwachtingen ook niet zo hoog.

De eerste film van de reeks viel mij wat tegen. Ik denk dat het kwam doordat ik totaal iets anders verwachtte, als ik het nu zou zien verwacht ik het beter te vinden. De tweede film was echt fantastisch, alles klopte en het kan zeker een meesterwerk genoemd worden.

Nu de derde film. Een van de kritieken die ook hier vaak wordt genoemd, is dat de sfeer verdwenen is. Daar ben ik het deels mee eens. Vooral in het begin, het personage Micheal Corleone leek compleet veranderd en de stille Micheal van de vorige films leek totaal veranderd te zijn in een populair persoon. Gelukkig werd het snel beter. Dat de films telkens verschillend zijn en ook verbonden is denk ik ook de sterke formule van deze film.

De film had wel een aantal minpunten ten opzichte van zijn voorganger. Zo was de film grafisch gezien toch echt een stuk minder. Het grootste nadeel vind ik toch dat Tom Hagen plotseling verdwenen is. Doordat bijna alle bekende personages uit de familie (behalve Kay) inmiddels uit de film geschreven zijn wordt de film toch iets minder. Jammer dat Robert Duvall 1 miljoen dollar te weinig vond om terug te keren in de film.

Nog een minpunt wat ik bij alle 3 de films vind: soms kan ik echt niet meer volgen wie, wie is en welke personage vriend of vijand is. Maar des te meer reden om ze alle 3 nogmaals te bekijken.

De film introduceert ook leuke nieuwe personages zo is Vincent, de zoon van Sonny echt een leuke toevoeging en spelen de kinderen van Micheal nu ook een belangrijke rol. Al Pacino acteerde echt weer legendarisch. Maar de grootste verbetering vind ik wel het spannende einde, bij zowel de eerste als tweede film vond ik dat het einde een beetje tegenviel. In deze film werd het echt spannend, een enorm pluspunt.

Zeker een aanrader! Het vormt een goed einde van wat voor mij toch wel de mooiste filmreeks ooit is,

4*

Minste deel, maar niet slecht.

Inderdaad mee eens dat de sfeer die de eerste 2 delen zo goed maakte wel echt compleet weg is. Dat was opzicht al een minpunt, maar Coppola vroeg om 6 maanden om het script te schrijven en kreeg maar 6 weken, dus misschien is dat 1 aanleiding.

Sowieso loop je een beetje het risico dat niet alles 3 keer overgedaan kan worden, en daar valt GF 3 dus ook een beetje onder. Maar goed, het is absoluut geen slechte film. Pacino acteert weer behoorlijk, je ziet dat zijn ervaring duidelijk verbeterd is geworden.

Sofia Coppola vond ik een leuke toevoeging, Garcia trouwens ook. Coppola was wel lief namelijk, en Garcia acteert gewoon goed. Keaton vond ik irritanter eigenlijk, maar daarnaast was iedereen gewoon goed en acteerde geloofwaardig.

Het is allemaal wat minder theatraal, maar ook iets saaier. Alle ingrediënten die 1 en 2 ook deden komen hier wederom opnieuw terug waardoor het allemaal iets voorspelbaarder is. Daarmee bedoel ik de aanslag en laatste moorden op grote karakters. En zijn de dialogen wat zwakker waardoor het lijkt alsof Hollywood de pen iets meer heeft vastgehouden.

Visueel zit er natuurlijk een beetje verbetering in, en de slotfase in de opera was weer lekker spannend vormgegeven waardoor de dreiging gecombineerd met operamuziek weer volop aanwezig was. Het einde kwam behoorlijk bij me binnen trouwens. Ben er nog steeds over aan het denken. Pacino die oud en alleen in zijn stoel sterft, met de dood van zijn broer op zijn geweten en de gedachte dat hij de 3 belangrijkste vrouwen in zijn leven heeft verloren. Ik voelde hem helemaal.

Dat einde tilt hem nog wat naar boven. Voor de rest is het jammer dat de sfeer weg is en dat dit deel en wat "normalere" film is. Het unieke is inderdaad een beetje weg.

Nog steeds zijn er kwatongen die beweren dat Godfather part III geen meesterwerk is. Dat velen bij een overzicht van beste films de nr 3 laten vallen (het stemt mij tevreden dat de Top 1000 een uitzondering is), doet ook geen goed. Bij deze willen we dan ook de film in eer herstellen. Kijk maar naar de eerste 5 minuten – dat is al wat Coppola nodig heeft om de film te situeren nl herfst, vervallen landhuis, spinnenwebben aan de ramen, de schorre stem van Al Pacino. We zijn namelijk in de laatste levensfase van Michael Corleone. Hij wil de gangster criminaliteit verlaten en zijn imperium legaliseren. Daarenboven is het ook een spirituele queste nl zijn geweten zuiveren van alle zonden. Het laatste drie kwartier is monumentale cinema. Heen en weer snijden van de opera Cavallaria Rustica naar de terechtstellingen van Corleone’s tegenstanders. Intussen zien we tijdens de opera parallellen met het plot. Daarom dus deel III in ons overzicht en daarom dus de stempel : briljant. Want het gerucht dat de makers het laatste deel louter voor het geld deden, blijkt niet te kloppen. Volgens de DVD track was er wel degelijk een persoonlijke motivatie doordat Coppola het verhaal van de familie Corleone met zijn eigen familie linkte. Michael Corleone probeert zijn familie samen te houden en ook Coppola heeft een groot familiehart (talrijke familieleden figuren in de film of werkten eraan mee). Deel 3 is wel degelijk een volwaardig sluitstuk en maakt de trilogie compleet. Meer hoeft er niet gezegd te worden. We zullen nog veel over de godfather spreken later en nog veel meer over Francis Ford Coppola daarom wijden we even uit naar een telg uit de familie Coppola nl Sofia Coppola. In de film speelt ze de dochter van Corleone die valt voor haar kozijn. Coppola had haar genomen omdat Wyona Ryder uitviel. Een plan B dus. Maar ook omdat hij in die rol een 19 jarige wou die onschuld uitstraalde en vond dat een non prof – wat zij is - dit beter kon dan gereputeerde (oudere) actrices. Er was veel kritiek over die vertolking en inderdaad niet de meest overtuigende van de ploeg maar meer dan 10 jaar later ontpopt Sofia zich tot een beloftevolle cineaste met haar debuut film 'The virgin suicides'. Knappe soundtrack van Air en een uitmuntend portret van jongeren onder de knoet van ouderlijk gezag. Haar volgende film ‘Lost in translation’ was een succes. Twee knappe acteerprestaties (Van Bill Murray en Scarlett Johansson), dosis humor en een rake emotionele tik voor de romantici onder ons. Ze mocht een speech houden om de oscar ‘best original screenplay’ in ontvangst te nemen en de critici blokletterden : a star is born. Daarna volgde 'Marie Antoinette'. Misschien een vreemde keuze, een kostuumfilm met groot budget en werd slecht onthaald door publiek. Wij daarentegen vonden het schitterend gemaakt. Eigenzinnig met een heerlijke connotatie tussen glimmer en glamour van rock en roll (door de soundtrack) en glimmer en glamour van het koningshuis (door de decadente levensstijl en door de kleuren fotografie). Een favoriet for sure. Met ‘Somewhere’ kregen we een sober maar trefzeker vader-dochter relatie. Het openingsbeeld (sportwagen die rondjes draait) vat reeds in toon (monotoon leven) en in vorm (droge registratie met statische camera ) de essentie mooi samen. Haar films zijn misschien niet mainstream (plot is meestal mager, ritme traag) maar dankzij een goede keuze van popsongs vallen de films wel buiten de stijve artfilms. Deze 4 opeenvolgende knappe films verraden thema’s als isolatie, vervreemding, existentiële crisis. Haar personages zijn outsiders in de entertaining/kunst sector en haar films zijn doordrongen van een visie op het medium. Papa Coppola mag wel degelijk trots zijn op zijn dochter. De nieuwe generatie neemt de fakkel over. Zo komen we weer naadloos uit bij GF III.

een uittreksel uit mijn boek 'mijn 100 favoriete films' met op nr 81 : The godfather - part III

Het niveau van deel 1 werd nadien nooit evenaart, maar het eindresultaat is wel één van de beste trilogieën die er gemaakt werd. Een onderhouden consequente filmreeks dat ook goed weet het verhaal af te ronden. Het verhaal is verteld en ik zit niet echt te wachten op spin-offs, prequels of nog meer sequels.

Michael Corleone lijkt alles te hebben, maar is verscheurd tussen zijn leven als Godfather en het leven als een man die goed wil doen voor zijn familie en de maatschappij. Helaas zijn beide werelden aan elkaar verbonden en heeft elke keuze zijn prijs. Uiteindelijk zal hij verliezen en eenzaam eindigen omdat alle mensen die hij liefhad gestorven zijn of verdwenen uit zijn leven.

De film start eigenlijk wat laat vanaf de aanslag op Corleone en zijn partners als hij de opbrengst van zijn verkochte hotels verdeeld. Het teken dat niet alleen het gangsterleven gevaarlijk is, maar eruit stappen ook zijn prijs heeft. Echt veel hoogtepunten komen er nadien niet, al kon ik wel genieten van de eerste keer dat Tony Corleone voor zijn vader zingt, het lied dat hem terugbrengt naar zijn liefde uit Corleone die stierf na een aanslag. Ontroerend... Maar ook de actiescènes zijn best spannend.

De film is opnieuw vakmanschap. Knap dat ze ook effectief jaren gewacht hebben voor dit 3e deel, zodat het natuurlijk aanvoelt hoe iedereen ouder geworden is en we in een andere tijd leven. Herkenbaar door de wissel van pausen. Sofia Coppola wordt wel eens afgeschoten voor haar acteerwerk in deze film, ze kreeg zelfs een prijs voor slechtste actrice. Ze is zeker geen groot talent, maar echt slecht kan je haar ook niet noemen. Het valt misschien wat harder op naast de vele legendarische acteurs.

Zo, dan ook het derde deel achter de kiezen, die zich ditmaal twintig jaar na de tweede film afspeelt. Een ouder wordende Michael Corleone wil "legaal" zaken doen en de criminaliteit vaarwel zeggen. Hij koopt zich een weg naar een groot internationaal bedrijf door bemiddeling van het Vaticaan. Maar andere mafiabazen die eveneens betrokken zijn, zien dit niet zitten. Michael heeft nu ook een potentiële opvolger in zijn neef Vincent (de onwettige zoon van Sonny), de zuster Connie is een harde tante geworden en met zijn ex vrouw Kay worden de brokken terug aan elkaar gelijmd. Wat heel vreemd was in deze film was de neef-nicht relatie tussen Vincent en Corleone's dochter Mary. En daardoor krijgt deze derde Godfather een family soap gehalte die veel hoger ligt dan in de twee vorige films. Het betekent niet dat dit een slechtere film is : de storende flashbackstructuur van deel 2 zie je niet terug, er zijn enkele interessante links met de vorige Godfather films, die je vooraf best bekijkt alvorens deze derde op te zetten. Ook de tragische climax aan de opera vond ik sterk opgebouwd. Hitchcock deed het Coppola al eens voor in The Man who Knew Too Much. Sofia Coppola als Mary vond ik niet tegenvallen. Haar rol werd ferm bekritizeerd en werd beschouwd als nepotisme, maar ze voegt wel degelijk Italiaans charme aan het geheel. Andy Garcia vond ik in de jaren '90 een geweldig acteur, en dat bewijst hij hier opnieuw. En zo vind ik deze derde Godfather een beter deel dan het tweede. Maar natuurlijk tipt het niet aan de eerste film, die ik zal moeten verhogen naar 4,5* om consequent te blijven.

Godfather : 4 ---> 4,5*

Godfather part II : 3,5*

Godfather part III : 4*

En hiermee eindig ik het herkijken van de trilogie. Het is me wat tegengevallen. Alle films hebben een verlaging gekregen van me, al blijft deel 1 een monument van een film met een legendarische Marlon Brando. Maar deel 2 wist me gewoon niet meer te boeien, veel te rommelig en langdradig. Ik maakte me dus wat zorgen of ik deze afsluiter nog interessant genoeg zou vinden, maar gelukkig is dat wel zo. De film kijkt veel fijner dan de tweede film weg, doordat de focus gewoon op 1 persoon ligt.

De getoonde kwetsbaarheid en liefde voor de familie is mooi en er zitten een paar hele sterke stukken (het begin, de grote aanslag, de opera, het slot) in. Het is een waardig slot van een redelijk sterke trilogie. Technisch gezien zijn het briljante films, maar tegelijk duren ze me ook te lang en is lang niet alles de moeite van het volgen waard. Maar dat is persoonlijk, ik val niet echt voor maffia en misdaadepossen. Ik vraag me af of ik deze films in de toekomst nog eens ga zien. Het zal ieder geval lang duren.

3,5* (was 4*)

Deel 3 ter voltooiing van de trilogie want als je aan iets begint moet je het ook afmaken. Een deel dat ik, hoewel al eens gezien, bij voorbaat onnodig vond, want wat kan een dergelijk deel 16 jaar na het geroemde tweede deel nog toevoegen? Bij dat niveau komt deel 3 dan ook niet in de buurt, maar een behoorlijke film is het uiteindelijk toch nog wel.

Italianen moeten wel gek zijn op dergelijke familie feestjes, want ja hoor, we zitten vanaf het begin alweer in een feestje waar The Don het weer uitermate druk heeft met zaken. Meteen openbaart zich daar ook al de zaak waar het veel in de film om zal draaien, namelijk Joey Zaza en Vincent. Het is vervolgens Vincent, vertolkt door Andy Garcia, die de film met zijn opvliegende karakter kleur geeft. We volgen als vanzelfsprekend de nodige aanslagen zo links en rechts, duistere dealtjes en afspraken worden beklonken en grootse vergaderingen met meer families, en betrekkingen op Sicilië en de katholieke kerk komen voorbij. De aanslag bij Vincent thuis is vermakelijk, de aanslag met de heli en tijdens de processie best spectaculaire en de paniekaanval in de keuken is goed.

Maar ja het blijft een gangsterfilm en daarmee niet mijn genre, al dat gekonkel boeit mij niet zo, het duurt me ook nog eens te lang. Bovendien kan het karakter Michael me niet echt boeien, dat deed hij in Part 2 ook al niet. Pluspunten zijn dan toch zeker Garcia als de heethoofdige Vincent, de appel valt niet ver van de boom, en het moet gezegd dat Vincent veel sjeu aan de film geeft. De eindscene waarin met verschillende aanslagen weer een hoop losse eindjes aan elkaar geknoopt worden is best aardig en verder is Joe Mantgena best te pruimen als blaaskaak Zaza. En dat is het dan ook wel wat deze trilogie betreft. Zeker de minste van de drie maar geen slechte film ook al spreekt het mij niet echt aan.

The Godfather: Part 3 is een bijster irritante film en een gedrocht binnen de trilogie. Alle inspiratie is er al uit en de acteurs lijken hier plichtmatig werk te verrichten. Ze hebben er op de een of andere manier duidelijk geen zin in of het acteerwerk is hier an sich gewoon slecht. Ga me er verder niet zo druk om maken maar het is wel een smet op de trilogie, jammer!

Tijd voor het laatste deel. Ondertussen zijn de acteurs al heel wat ouder. De film bevatte misschien wat minder actiescènes, maar storend vond ik het niet. Ook de langere speelduur viel nog goed mee. Wel een indrukwekkend einde.

“Just when I thought I was out... they pull me back in.”

De afgelopen week heb ik de eerste twee ‘The Godfather’ films al gezien, waarvan het eerste deel echt om te smullen was. Deel twee vond ik zelf al wat minder, dat kwam voornamelijk nog alleen door de lange speelduur (wat al gauw een uur langer was dan deze film). Voor de rest bevatte die film nog heel veel ingrediënten die de film ook een topper maakte. Deze film is weer een grote stap achteruit, en ik vind dit toch wel het slapste deel van de drie. Waar deze film wederom voor mij de mist in gaat is de onwijs lange speelduur. Ze zouden wel gedacht hebben, na een ruime zestien jaar wachten de fans wel op een deel drie en willen ze maar al te graag een nieuw deel hebben, helaas kwam het zo niet binnen. Ik vond het allemaal niet echt heel boeiend, zeker niet als hij dezelfde naam draagt als de twee films uit de jaren zeventig.

De film mist heel veel elementen waar de vorige twee films echt mij mee te pakken hadden. Ik vond de vorige films een stuk harder, deze film mist toch de nodige actie, en buiten een paar schietscènes en hier en daar wat actie alleen daar blijft het wel bij. Daardoor mist de film voor mij toch behoorlijk wat vaart, het is heel veel gelul maar, ik vond het allemaal niet zo interessant meer. In ieder geval niet zo interessant als bij de eerste en tweede film van deze reeks. Ook mist de film de nodige duisternis, vooral de eerste film is op heel veel vlakken onwijs duister wat het kille sfeertje aansloeg, het tweede deel nam dit sfeertje min of meer over maar, was al minder en hier is de film het volledig kwijt. Daardoor kwam de film ook niet in de goede sfeer in mijn ogen, en ook dat is wel een pijnpunt om op te noemen. Voor de rest weet de film ook niet echt bepaald een interessant verhaal te tonen, al is het best prima te volgen. Daar lag het allemaal niet aan.

Qua cast is deze film wel weer erg sterk hoor. Uiteraard en gelukkig dat ‘Al Pacino’ hier rustig zijn rolletje weer op pakt, als dit niet zo was geweest mocht deze film er ook echt niet komen. Hij weet ook dat hij weer op een vertrouwd plekje zit en deed het overigens prima. Hij is dan wel weer een paar jaartjes ouder geworden, zijn rol is er ook naar gemaakt. Ik vond zijn acteerwerk gewoon wederom sterk hoor, daar was niks om op aan te merken. Ook ‘Diane Keaton’ vond ik het prima doen, niet echt heel bijzonder overigens. Ik vond wat dat betreft ‘Andy Garcia’ een stuk sterker. Prachtige rol van ‘Vincent Mancini’.

Ik denk echter dat ik daar ook wel het meeste mee heb gezegd. Ik vond gewoon gros van deze film niet zo boeiend, en dat zeg ik al wel vaker maar, gezien de twee voorgangers doet deze film echt ten onder, en eigenlijk nog weinig eer aan. Het is overigens wel gewoon vet om door te gaan met de ‘Corleone’ familie maar, het einde is dan ook wel voldoende. Gelukkig zijn ze niet doorgegaan met het uitmelken van deze serie.

Over een langere tijd wil ik deze trilogie echt nog wel een keer opnieuw kijken, en ik heb ook een waanzinnige week gehad (ik heb de films meermaals verdeeld over verschillende dagen) en voor mij toch wel de pioneers in de gangsterfilms, helaas voor mij ook tegelijkertijd niet de beste gangsterfilm die ik gezien heb. Ik heb deze films voor de top 1000 gezien, en daar mogen twee van de drie dan ook mooi in stralen.

Volgens de IMDb-trivia was Al Pacino het niet eens met hoe Michael in deze film werd uitgebeeld: hij geloofde niet dat Michael ooit spijt of wroeging over zijn daden zou hebben, met name over de moord op zijn broer, en daar kan ik me wel iets bij voorstellen. Des te fideler dan dat Pacino niet alleen toezegde toch de rol een derde maal te willen spelen, maar dat hij daarbij dan ook nog eens zo'n sterke en kwetsbare vertolking afleverde. Mede daardoor is dit een mooie afronding van de cyclus, waarbij opvalt dat de drie delen ook cinematografisch een eenheid vormen, met dank aan cameraman Gordon Willis die ook bij dit derde deel aan boord was. Van het gewraakte slechte spel van Sofia Coppola heb ik eigenlijk geen last (hoogstens erger ik me wat aan die vervelende opgetrokken linker mondhoek), en er zijn lekkere bijrollen voor Talia Shire en Eli Wallach, maar verder is dit vooral ook de film waarin ik voor het eerst bewust Andy Garcia zag. Na afloop had ik goede hoop dat hij ooit in de voetsporen van mensen als Pacino en De Niro zou kunnen treden, maar die belofte heeft hij eigenlijk nooit helemaal waargemaakt, helaas.

Daar de herziening van het tweede deel erg positief uitpakte, geldt dat helaas andersom voor dit laatste deel.

In dit derde deel probeert Michael het bedrijf van zijn familie legitiem te maken. Hij raakt betrokken bij het Vaticaan en probeert politieke connecties te gebruiken om zijn doelen te bereiken. Ondertussen ontstaan er interne conflicten binnen de familie en wordt Michael geconfronteerd met de gevolgen van zijn verleden.

In z'n geheel genomen is deze derde film in alles het minst. Het verhaal is lang niet zo sterk als in de eerste twee delen en de personages worden lang niet zo goed uitgewerkt. Ook heb ik m'n twijfels bij de toch wel rigoureuze karakterverandering van Michael.

Gelukkig is niet alles slecht en zijn er ook weer heel veel dingen goed. Al Pacino acteert, ondanks alles, toch wel gewoon erg sterk en ook Andy Garcia is een welkome toevoeging.

De sfeer van de jaren '70 en '80 wordt prachtig weergegeven en de cinematografie en muziek dragen ook bij aan de algehele kwaliteit van de film.

Halfje verlaging, 3.5*