C.R.A.Z.Y. (2005)

Aardig en innemend filmpje. Kijkt lekker weg, maar vrees dat ik het morgen weer vergeten ben. 3-3,5*

Meen je dat nou? Heb er net zo'n zin in...

Ja. Maar zo slecht is 3,5* toch niet? 't is gewoon allemaal weinig memorabel. Kan zich in ieder geval niet meten met Almost Famous wat mij betreft. Die is toch een pak charmanter. (Maar dat kan ook met Kate Hudson te maken hebben. )

Dan is er nog hoop

Wat jij schrijft over Crazy, zo denk ik over Almost Famous.

Binnenkort mijn review.

En 3.5* Is gewoon goed, ook voor mij. Maar ja, je hoopt natuurlijk op een 4 of hoger.

We zullen zien.

Haha, je kaapt de woorden voor mijn neus weg!

Aardig, maar niet memorabel. Op de DVD staat met koeieletters reclame voor de soundtrack. Dan krijg ik altijd al argwaan, want als de soundtrack de belangrijkste plus van de film moet zijn?

Toch wel gelachen om bepaalde scènes!

Oke, een heerlijke gezinsdrama gezien met veel leuke stukjes als tegengewicht maar de puber problemen liggen lekker op de voorgrond. De film heeft een uitstekend tempo, het is continue in beweging en de problemen stapelen zich in een rustig temp op en af.

De problemen worden individueel express niet diep uitgelicht, excact hoe het in het echte leven er ook aan toe gaat, zoveel als mogelijk alles opkroppen, mede door de opvoeding. That's life...

De sfeer is door de goede muziek, montage, acteurs zeer goed in balans. Dit zijn films die neigen naar Larry Clark movies maar dan een stuk subtieler. Vandaar dat deze film bij een groter publiek past? Ik zeg: Ja.

Gelukkig bleef het bij een soort van open einde, want er bestaat in dit soort levensfilms meestal geen eind.

Ups en downs, zoals het hoort.

Ben helaas niet overdonderd, maar dat hoeft niet bij dit soort films.

Ik vreet dit soort films, zolang het maar niet ongeloofwaardig wordt. Het mag wel, maar ga dan ver over lijntjes van het gebruikelijke, toch niet in dit filmpje.

Realisme 4*

Hm hm, hooggespannen verwachtingen had ik hierbij, ze werden niet helemaal ingelost. Nadat Zac als baby op de grond neerkletterde dacht ik 'Jaaa, dit wordt een supergave film' en dat was het ook wel in het begin vooral. Naarmate de film vorderde werd het echter toch niet die topper, die ik verwachtte mede door de saaie donkere cinematografie. De worsteling van Zac was knap in beeld gebracht, dat wel en de soundtrack had ook zo zijn leuke momenten.

Leuk, leuk, leuk. Wel eens met Reinbo trouwens. Shot van die sigarettenrook voor het gezicht van Zac vond ik mooi. Is ook een aardig motief (zie je, roken is wél stoer), samen met motoren, zonnebrillen, kerstmis, teveel om op te noemen. C.R.A.Z.Y. is gewoon leuk.

Zeker niet mijn film...

De muziek houdt de film drijvende, verder bestaat hij uit, scheldpartijen, braspartijen en ruzie maken.

Voor de muziek, en het artistieke kantje 2*

Sorry, afgehaakt na ongeveer 40 minuten; hoofdpersonage kon me niet boeien. Gewoon mijn ding niet, denk ik.

Erg leuke verfrissende film, die de nodige drama bevat, maar gelukkig ook een hoop humor. Ik zat eigenlijk vanaf het begin in de film en heb er tot het einde toe best van genoten. Het tempo van de film is goed en film geeft op de een of andere manier een heel herkenbaar beeld van de problemen die de mensen dit gezin (met elkaar) hebben.

Het acteerwerk is ook prima, zowel zoon Marc-André Grondin alsmede vader Michel Côté zetten sterke rollen neer. De vader is sowieso erg leuk met zijn soms erg droge opmerkingen. Dat is af en toe erg grappig. Ook de muziek bevalt wel Franstalige nummers worden afgewisseld met klassiekers van David Bowie en de Stones en het versterkt de sfeer van de film eigenlijk alleen maar.

Verder is de montage erg goed. Diverse afwisselende, inzoomende shots, zorgen ervoor dat alles heel dynamisch overkomt. Het ziet er regelmatig mooi en goed verzorgd uit en er zaten wel een paar creatieve momenten tussen.

Een erg leuke film dus, die ik meer als tragikomedie zou omschrijven, dan als drama, want ik heb toch regelmatig moeten lachen om vooral de vader. Mooi in balans allemaal en een film die ik zo weer op zou kunnen zetten!

4,0*

3 woorden voor deze film: Eager to please! Alsof de regisseur dacht: Kijk eens wat een leuke, hippe, vlotte, vrolijke, politiek correcte, subtiele film ik van een dramatisch coming out verhaal kan maken. Ik kon er weinig mee, alle mooie beelden, goed acteerwerk en lekkere muziek ten spijt. En de woestijn scenes aan het eind benadrukten nog eens met wat voor zelfgenoegzaamheid deze film is gemaakt. Ze stellen de hoofdpersoon op die manier haast als een Jezus-figuur voor terwijl het gewoon een simpele boerepummel is met een vadercomplex. Geen Memorabel verhaal dus, maar wel met de vormgeving van een film die de greatest story of the world probeert te vertellen.

Erg goede film, minder grappig dan ik hoopte. Maar de karakters zijn leuk en de muziek is goed en het verhaal is sterk. !

4,5

Mooie, intieme film, goed geacteerd en geregisseerd, aanrader..!!

Vorige week had ik nog Toto le Héros gezien, een andere Franse film binnen het drama/komedie-genre die indruk op me wist te maken. Aangezien deze film zich een beetje binnen het zelfde genre bevond wou ik deze dan ook maar eens zien en ik ben weeral aangenaam verrast.

Ik had eigenlijk niet bijzonder veel verwachtingen bij deze film aangezien velen het hier hebben over 'een weinig memorabel verhaal'. Het eerste half uur keek ik dan ook met argwaan naar de film met de gedachte dat het inderdaad niet zo heel veel voorstelt. Maar de film heeft me verrast, ik werd steeds verder in het verhaal gesleurd en overdonderd door de ijzersterke acteerprestaties van vooral Michel Coté die het niet makkelijk heeft met zijn 5 zonen, maar ook Danielle Proulx zette een zeldzame prestatie neer als moeder die onder de drama's te lijden heeft. Ook de andere personages wisten te overtuigen en waren perfect gecast voor hun rollen. Over het acteerwerk dus geen kwaad woord want ik heb in geen lange tijd beter acteerwerk gezien. Verder zitten er ook vele thema's en diverse gebeurtenissen in het verhaal, zoals ruzie, dood, liefde, slechte vader-zoon relatie, drugsproblemen, zoektocht naar identiteit, enzovoort..

Voor mensen die de seventies en de eighties bewust meegemaakt hebben zal de soundtrack wel een nostalgische waarde hebben. Ik ben iemand die daar niet over kan meespreken maar ik moet toegeven dat de muziekkeuze ook zeer goed was, ik vond het zelfs een sterk punt van deze film. Verder was het camerawerk soms wel origineel, werkte de voice-overs ook hier schitterend, was het tempo goed en wekte het verhaal wel indruk. Maar een ruzie met een broer is voor veel mensen (inclusief mezelf) dan ook heel herkenbaar. Ik heb eigenlijk niet meteen iets negatiefs ervaren aan deze film, dus een 4.5 is wel op zijn plaats..

4.5 sterren

Hier ga ik niet méér woorden aan vuil maken dan hierboven reeds is gezegd.

Dit is een zeldzame filmparel met wervelende beelden en topacteurs !!

Ik geef hem een welverdiende 9/10

Een fantastische, nostalgische trip naar reeds lang vervlogen jeugdjaren...

Een vette aanrader

Fijn filmpje, mooi verhaal, uitstekende muziek (Stones Bowie ), prima acteerprestaties, heerlijk nostalgisch sfeertje en vooral zeer fris in beeld gebracht. Alleen duurt hij te lang om te blijven boeien. Een goeie 90 minuten zou genoeg geweest zijn om het verhaal te brengen. Spijtig van de speelduur dus, anders was dit misschien wel een 5* geweest.

Toch nog een mooi filmpje, 4*.

Ik wist eigenlijk helemaal niet wat ik moest verwachten van deze film - had me er ook totaal niet in verdiept. Gister ''blind'' opgezet en positief verrast. Geweldig filmpje.

Als het verhaal me wat meer kon boeien en bepaalde personages wat beter waren uitgewerkt had dit echt helemaal fantastisch geweest en had deze 'C.R.A.Z.Y.' (leuke titel; kan het even niet laten ) wel een 4,0* of hoger gekregen. Er zit te weinig ''leven/actie'' in het hoofdpersonage. Hij heeft veel problemen, maar het komt er maar niet uit (op de scéne met z'n pa op het parkeerplek na), waardoor het wat afstandelijk blijft.

Maar... wat een sfeer. Ik heb het al zovaak gezegd, maar de 60's, 70's en 80's zijn voor mij echt geweldig. Als het fundament van een film daar ligt, gaat het zelden mis; zo ook hier. Mooie aankleding, mooie settings en mooie muziek - ook steeds érg goed ingebracht; Rolling Stones (die kerkscéne ), David Bowie, Giorgio Moroder, Pink Floyd etc. Geweldig allemaal. Op audiovisueel vlak érg geslaagd deze film.

Vooral de eerste helft (á 1,5 u.) vond ik geweldig, daarna zakt het soms een klein beetje in helaas. Vooral helemaal naar het einde toe, wanneer de film zich even naar Jerusalem verplaatst bijvoorbeeld. Maar daar hebben we voor de rest geen stress van, want dit keek (grotendeels) gewoon heerlijk weg, door het lekkere tempo, goede camerawerk, sterke monteerwerk, uiteraard de sfeer en ga zo maar door. Heerlijk.

Ondanks dat er nét wat te weinig binding met het hoofdpersonage was, vond ik Grondin wél goed spelen en heeft-ie genoeg charisma. Geweldig filmpje, dikke voldoende.

Fantastisch goeie film ! Moet je gezien hebben. Is echt subliem !

Prachtige, ontroerende Canandese film. Coming of age-film. Echt een juweel van een film, heeft ook al het een en ander aan prijzen gewonnen, en terecht mijns inziens. De soundtrack & muziek zijn een wezenlijk onderdeel van de film. Had van deze film niets verwacht en hij viel dus geweldig mee ; echt een aanrader!

Prachtige film! Heb me er vanavond heerlijk mee vermaakt!

Goed verhaal en mooi gefilmd. Dan de geweldige muziek er nog bij en dat maakt het een topfilm. 4,5 ****

Wow, Space Oddity van David Bowie tijdens de film/trailer.

Deze staat erg hoog op m'n nog-te-zien lijstje.

Leuke film, mooi verhaal met leuke muziek erbij, kijkt lekker weg.

HarmJanStegenga schreef:

(quote)

In de film is die pas vet, geniale scéne!

YouTube - ‪David Bowie - Space Oddity (from CRAZY)‬‏

Inderdaad. Meesterlijk. Vooral door de muziek, maar ook zeker de scène zelf.

Ow wat fijn dat deze film vanavond op tv te zien is... met dit weer prima voor review!

Ik bleek hem ook al eens gezien te hebben, maar kon me er niets van herinneren...Zal hem zelfs in de bioscoop gezien hebben indertijd.

Wauw.. wat een prachtig shot als de vader al genietend naar de LP met het nummer crazy aan het luisteren is terwijl moeders op de achtergrond hoort dat Raymond overleden is.. Zeer cru contrast en heel mooi in beeld gebracht.

Sowieso een zeer puike film, met een paar uitmuntende scènes: het gevecht tijdens kerst, de playback show met Bowie, de rookrondjes in de lucht etc. Aanrader!

4*

Jajajajajaja,

ik heb'm gezien én opgenomen. En ik zie hem heel snel opnieuw. Dat zijn al heel goede tekenen.

Grootste pluspunt is dat, ondanks de toch wel vertrouwd aandoende vorm, de film nergens voorspelbaar wordt. Zelf leef je volledig mee met de gevoelens van het hoofdpersonage. De twijfel - is ie nu gay of is ie het niet? - blijven tot het einde hangen, hoewel het achteraf natuurlijk zo klaar als een klontje was.

Ook pa en ma neigen soms wat naar het karikaturale, maar worden er dan telkens net op tijd van weggerukt. ( de scène in de badkamer is op dat punt wel hilarisch, wanneer zij hem er fijntjes op wijst dat hij zelf toch niet zo'n probleem schijnt te hebben met zijn 'potlood tussen twee billen te steken') Die scène wordt trouwens niet misbruikt om 'grappig' te zijn, want ze eindigt met een wat bittere noot wanneer zij duidelijk maakt dat zij er niet echt mee gediend was.

Het door Booyo aangehaalde shot is inderdaad geweldig.

Grootste kwaliteit is dat de film niet typisch 'tragi-komisch' is, maar gewoon de humor of tragiek door de situaties en het spel vanzelf naar boven laat komen. Heel onvoorspelbaar dus.

Het spel was geweldig, casting super: ouders en Zac (jong en oud) spelen de pannen van het dak en verbluffend gewoon hoe de veroudering van de karakters gedaan is, vooral bij de moeder en bij Zac. Een veelzijdige soundtrack: zowel de schitterende, ontroerende Aznavour als de afgezaagde, pijnlijke Aznavour (mooi was dat), een geweldige Bowie en Patsy Cline natuurlijk.

Heel leuk trouwens hoe je hier een soor Amerika in het Frans te zien krijgt.

Ik vond het op het einde wel wat lang duren, maar misschien is dat ook wel een verdienste van de film: geen haastig bochtenwerk, met een crescendo en een geweldige finale, want deze film gehoorzaamt gewoon aan het verhaal.

Een must-see.

Toch best lang geleden dat ik zo'n goede film gezien heb.

Moest soms denken aan de films van Xavier Dolan, ook een Canadese jongen die dit soort onderwerpen aanstijdt.

Vind ik deze film toch een stuk beter. Het verhaal is meeslepend, zit een hart in de film.

Zo'n film mag gerust 3 uur duren, omdat het verhaal een langere tijd beslaat.