C.R.A.Z.Y. (2005)

Aangenaam sixties en seventies sfeertje en een mooie hoofdrol van Marc-André Grondin.

De film begint leuk en het verhaal kent een leuke opbouw, met veel inspiratie uit Toto le Héroes.

Daarna verwacht je dat de film een bepaalde richting kiest, en wat meer duidelijk maakt over de wereld waarin de hoofdrolspeler leeft. Jammergenoeg blijft het vooral bij uiterlijk vertoon.

Ik kreeg weinig hoogte van de personages. Het hoofdpersonage worstelt met van alles, dat zie je wel aan z'n gezicht, maar in de dialogen en acties laat 'ie weinig van zichzelf zien. Ik voelde erg weinig binding met de personages.

Heerlijke film,

Blij verrast dat de film een nogal Frans accentje met zich meedroeg. Niet zo gek als je je bedenkt dat in de Canadese provincie Quebec de Franse voertaal geldt. Het geheel wordt vaak door een voice over aaneengepraat. Centraal staat Zac, een jongen die worstelt met zijn identiteit. Niet echt origineel, ook zijn broers zijn weliswaar niet meer dan karikaturen die je ook in de gemiddelde tienerfilm tegenkomt. Je kent het wel: de sportman, de nerd, de losbandige en de Benjamin.

De film weet echter een bepaalde warmte te creëren. Niet toevallig wordt er gestart met het vieren van kerstmis en krijgt iedereen volop de kans om zich te ontplooien gedurende deze film. Thuis geldt hier als een veilige omgeving waar je altijd terecht kunt en waar de godganse dag activiteiten worden bedreven. Op veel vlakken een film die vooral zeer herkenbaar zal blijken voor velen. Veel onderling geruzie tussen de broers, jaloezie maar ook veel intense momenten. Al dan niet gecreëerd uit eigenbelang.

Daarnaast deed deze film mij wat denken aan Almost Famous. Daar waar die film een jongensdroom beschrijft door het hoofdpersonage kennis te laten maken met de wereld van de rock and roll, is deze film bijna constant van wat jaren `70 en jaren `80 muziek voorzien. En ook hier een jongen wiens leven nog volledig open ligt. De muziek helpt goed mee aan het versterken van de sfeer die de film uit wil stralen. Sommige scènes zijn letterlijk voorzien van bepaalde nummers die niet altijd even neutraal zijn maar vooral gekentekend worden doordat zij onlosmakelijk met homoseksualiteit zijn verbonden. Wel goede muziek over het algemeen. Vooral de reeds genoemde scène in de kerk onder begeleiding van Rolling Stones muziek was gaaf.

Gelukkig leunt de film niet teveel op drama elementen. Alleen als de film na een uur wat inzoomt op Zac en de andere prersonages wat vergeten worden, wordt het een en ander er wat te dik bovenop gelegd. Maar verder nergens sentimenteel drama, eerder een opgewekte komedie opgefleurd door aardige visuele vondsten waarin gespeeld wordt met elementen als inzoomen en uitzoomen. De vele uiteenlopende onderwerpen des levens die behandeld worden missen soms wel wat diepgang. Bovendien wordt het onderwerp drugs net vanuit een te moralistische hoek bekeken.

Een warme feel good film dus. Vooral die moeder was een schatje. Niet altijd zoetsappig, want vader zorgt met zijn norse gedrag voor veel ongemakkelijke maar humorvolle situaties. Eigenlijk ook meer een komedie voor mij. Typisch zo `n film waar je nog uren naar kan blijven kijken. Ik leefde in ieder geval helemaal mee. Dikke 4*

Aardige film die me wat deed denken aan de films van Tulio Giordana, qua sfeer en neerzetten tijdsbeeld.
Fijne muziek, hoewel een beetje binnen de bekende paden, en goed geacteerd.

Verhaaltechnisch kon het me echter niet heel veel boeien. Het hele homoseksualiteitgebeuren is me aan het einde nog steeds niet helemaal duidelijk en de film blijft wel erg herhalen binnen de verhaallijntjes.

Oke, een heerlijke gezinsdrama gezien met veel leuke stukjes als tegengewicht maar de puber problemen liggen lekker op de voorgrond. De film heeft een uitstekend tempo, het is continue in beweging en de problemen stapelen zich in een rustig temp op en af.

De problemen worden individueel express niet diep uitgelicht, excact hoe het in het echte leven er ook aan toe gaat, zoveel als mogelijk alles opkroppen, mede door de opvoeding. That's life...

De sfeer is door de goede muziek, montage, acteurs zeer goed in balans. Dit zijn films die neigen naar Larry Clark movies maar dan een stuk subtieler. Vandaar dat deze film bij een groter publiek past? Ik zeg: Ja.

Gelukkig bleef het bij een soort van open einde, want er bestaat in dit soort levensfilms meestal geen eind.

Ups en downs, zoals het hoort.

Ben helaas niet overdonderd, maar dat hoeft niet bij dit soort films.

Ik vreet dit soort films, zolang het maar niet ongeloofwaardig wordt. Het mag wel, maar ga dan ver over lijntjes van het gebruikelijke, toch niet in dit filmpje.

Realisme 4*

Hm hm, hooggespannen verwachtingen had ik hierbij, ze werden niet helemaal ingelost. Nadat Zac als baby op de grond neerkletterde dacht ik 'Jaaa, dit wordt een supergave film' en dat was het ook wel in het begin vooral. Naarmate de film vorderde werd het echter toch niet die topper, die ik verwachtte mede door de saaie donkere cinematografie. De worsteling van Zac was knap in beeld gebracht, dat wel en de soundtrack had ook zo zijn leuke momenten.

Leuk, leuk, leuk. Wel eens met Reinbo trouwens. Shot van die sigarettenrook voor het gezicht van Zac vond ik mooi. Is ook een aardig motief (zie je, roken is wél stoer), samen met motoren, zonnebrillen, kerstmis, teveel om op te noemen. C.R.A.Z.Y. is gewoon leuk.

Erg leuke verfrissende film, die de nodige drama bevat, maar gelukkig ook een hoop humor. Ik zat eigenlijk vanaf het begin in de film en heb er tot het einde toe best van genoten. Het tempo van de film is goed en film geeft op de een of andere manier een heel herkenbaar beeld van de problemen die de mensen dit gezin (met elkaar) hebben.

Het acteerwerk is ook prima, zowel zoon Marc-André Grondin alsmede vader Michel Côté zetten sterke rollen neer. De vader is sowieso erg leuk met zijn soms erg droge opmerkingen. Dat is af en toe erg grappig. Ook de muziek bevalt wel Franstalige nummers worden afgewisseld met klassiekers van David Bowie en de Stones en het versterkt de sfeer van de film eigenlijk alleen maar.

Verder is de montage erg goed. Diverse afwisselende, inzoomende shots, zorgen ervoor dat alles heel dynamisch overkomt. Het ziet er regelmatig mooi en goed verzorgd uit en er zaten wel een paar creatieve momenten tussen.

Een erg leuke film dus, die ik meer als tragikomedie zou omschrijven, dan als drama, want ik heb toch regelmatig moeten lachen om vooral de vader. Mooi in balans allemaal en een film die ik zo weer op zou kunnen zetten!

4,0*

Vorige week had ik nog Toto le Héros gezien, een andere Franse film binnen het drama/komedie-genre die indruk op me wist te maken. Aangezien deze film zich een beetje binnen het zelfde genre bevond wou ik deze dan ook maar eens zien en ik ben weeral aangenaam verrast.

Ik had eigenlijk niet bijzonder veel verwachtingen bij deze film aangezien velen het hier hebben over 'een weinig memorabel verhaal'. Het eerste half uur keek ik dan ook met argwaan naar de film met de gedachte dat het inderdaad niet zo heel veel voorstelt. Maar de film heeft me verrast, ik werd steeds verder in het verhaal gesleurd en overdonderd door de ijzersterke acteerprestaties van vooral Michel Coté die het niet makkelijk heeft met zijn 5 zonen, maar ook Danielle Proulx zette een zeldzame prestatie neer als moeder die onder de drama's te lijden heeft. Ook de andere personages wisten te overtuigen en waren perfect gecast voor hun rollen. Over het acteerwerk dus geen kwaad woord want ik heb in geen lange tijd beter acteerwerk gezien. Verder zitten er ook vele thema's en diverse gebeurtenissen in het verhaal, zoals ruzie, dood, liefde, slechte vader-zoon relatie, drugsproblemen, zoektocht naar identiteit, enzovoort..

Voor mensen die de seventies en de eighties bewust meegemaakt hebben zal de soundtrack wel een nostalgische waarde hebben. Ik ben iemand die daar niet over kan meespreken maar ik moet toegeven dat de muziekkeuze ook zeer goed was, ik vond het zelfs een sterk punt van deze film. Verder was het camerawerk soms wel origineel, werkte de voice-overs ook hier schitterend, was het tempo goed en wekte het verhaal wel indruk. Maar een ruzie met een broer is voor veel mensen (inclusief mezelf) dan ook heel herkenbaar. Ik heb eigenlijk niet meteen iets negatiefs ervaren aan deze film, dus een 4.5 is wel op zijn plaats..

4.5 sterren

Hier ga ik niet méér woorden aan vuil maken dan hierboven reeds is gezegd.

Dit is een zeldzame filmparel met wervelende beelden en topacteurs !!

Ik geef hem een welverdiende 9/10

Een fantastische, nostalgische trip naar reeds lang vervlogen jeugdjaren...

Een vette aanrader

Fijn filmpje, mooi verhaal, uitstekende muziek (Stones Bowie ), prima acteerprestaties, heerlijk nostalgisch sfeertje en vooral zeer fris in beeld gebracht. Alleen duurt hij te lang om te blijven boeien. Een goeie 90 minuten zou genoeg geweest zijn om het verhaal te brengen. Spijtig van de speelduur dus, anders was dit misschien wel een 5* geweest.

Toch nog een mooi filmpje, 4*.

Ik wist eigenlijk helemaal niet wat ik moest verwachten van deze film - had me er ook totaal niet in verdiept. Gister ''blind'' opgezet en positief verrast. Geweldig filmpje.

Als het verhaal me wat meer kon boeien en bepaalde personages wat beter waren uitgewerkt had dit echt helemaal fantastisch geweest en had deze 'C.R.A.Z.Y.' (leuke titel; kan het even niet laten ) wel een 4,0* of hoger gekregen. Er zit te weinig ''leven/actie'' in het hoofdpersonage. Hij heeft veel problemen, maar het komt er maar niet uit (op de scéne met z'n pa op het parkeerplek na), waardoor het wat afstandelijk blijft.

Maar... wat een sfeer. Ik heb het al zovaak gezegd, maar de 60's, 70's en 80's zijn voor mij echt geweldig. Als het fundament van een film daar ligt, gaat het zelden mis; zo ook hier. Mooie aankleding, mooie settings en mooie muziek - ook steeds érg goed ingebracht; Rolling Stones (die kerkscéne ), David Bowie, Giorgio Moroder, Pink Floyd etc. Geweldig allemaal. Op audiovisueel vlak érg geslaagd deze film.

Vooral de eerste helft (á 1,5 u.) vond ik geweldig, daarna zakt het soms een klein beetje in helaas. Vooral helemaal naar het einde toe, wanneer de film zich even naar Jerusalem verplaatst bijvoorbeeld. Maar daar hebben we voor de rest geen stress van, want dit keek (grotendeels) gewoon heerlijk weg, door het lekkere tempo, goede camerawerk, sterke monteerwerk, uiteraard de sfeer en ga zo maar door. Heerlijk.

Ondanks dat er nét wat te weinig binding met het hoofdpersonage was, vond ik Grondin wél goed spelen en heeft-ie genoeg charisma. Geweldig filmpje, dikke voldoende.

Wauw.. wat een prachtig shot als de vader al genietend naar de LP met het nummer crazy aan het luisteren is terwijl moeders op de achtergrond hoort dat Raymond overleden is.. Zeer cru contrast en heel mooi in beeld gebracht.

Sowieso een zeer puike film, met een paar uitmuntende scènes: het gevecht tijdens kerst, de playback show met Bowie, de rookrondjes in de lucht etc. Aanrader!

4*

Aan het commentaar van stefan dias (5 augustus 2011) heb ik weinig toe te voegen.

Echt een topfilm met bovendien een fantastische soundtrack.

Maar dat komt misschien omdat ik al zo'n 40 à 50 jaar fan ben van de veel te vroeg gestorven Patsy Cline.

Redelijke film over een jongen die opgroeit in een gezin met vier broers in de jaren '70. De film oogt authentiek en heeft een bijpassende soundtrack. Een aantal mooie shots tijdens de fantasie-stukjes. Maar iets meer structuur in het verhaal, had de film geen kwaad gedaan. Het wordt ook repetitief en daardoor wat langdradig.

Eigenlijk ben ik het hier wel een beetje mee eens. C.R.A.Z.Y. is een beetje de Shawshank Redemption van de coming out drama's. Een keurig afgerond verhaal. plotgedreven, vaardig gemaakt, beetje nostalgisch, beetje sentimenteel, aan de oppervlakkige kant, wat karikaturale karakters en vooral ook wat gladjes. Een lach en een traan. Maar toch vond ik het, eigenlijk net als die film, erg fijn om te kijken en me door mee te laten slepen. Al is dit geen film die enorm veel indruk maakt en ik bij wijze van spreke de rest van mijn leven mee ga dragen.

Ik hou het, net als Shawshank, op een kleine 3.5*, maar dit is niet een film die gaat rijpen of groeien bij herziening. Eerder het tegendeel.

Ik had totaal geen idee wat C.R.A.Z.Y. zou geven. Ik had eigenlijk meer een films als Studio 54 in gedachten. Maar het is helemaal anders uitgedraaid. Een film over een opgroeiende tiener die met zichzelf in de knoop zit door z'n geaardheid, wat gezien zijn vooral mannelijke omgeving het er niet gemakkelijk op maakt. Het geeft zeer realistisch weer hoe bevooroordeeld mensen wel kunnen zijn. Ik denk altijd dat we in deze tijd al ver gevorderd zijn, maar de protestactie onlangs van een half miljoen Fransen tegen het homohuwelijk toont aan dat er nog veel werk is.

De film is vooral sterk in sfeer en heeft daar dan ook een groot stuk van het budget aan besteed. Zowel de aankleding als de gehele sfeer en de muziek gooien je recht in de 70's. En dat zonder te verdwijnen in een karikatuur. Qua verhaal is niet zo verrassend, maar dankzij de hele aankleding wordt het niveau van de film sterk omhoog getild. Het doet wat sfeer betreft soms denken aan Almost Famous.

C.R.A.Z.Y. is een zeer aangename film die ik later zeker zal herzien. Laten bezinken, maar toch heel tevreden.

Had er nog nooit van gehoord, maar wilde gisteren een kerstfilm gaan zien en deze stond in de lijst bij mijn videotheek van KPN. Ik kwam er al snel achter dat dit helemaal geen kerstfilm was haha, maar een een verhaal over een homoseksuele jongen die opgroeit in een gezin waar dit absoluut niet geaccepteerd wordt.

Er gebeurt eigenlijk helemaal niet zoveel, maar de sfeer is goed en de muziek neemt ook zeker een prominente rol in en die is over het algemeen ook goed.

De aankleding past goed bij de 70's. That 70's Show ging al snel door mijn hoofd. Leuk om te zien dat veel overeenkwam.

Prima acteerwerk van de gehele cast. Soms gortdroge stukjes waar ik best om moest lachen en dan toch weer de pijnlijke waarheid.

Ik veroordeel niemand van de karakters. Het was in die jaren gewoon echt een smet op de familie en werd je door de hele wereld met de nek aangekeken.

Ik mocht die vader eigenlijk wel. De Franse Bruce Springsteen haha, daar deed hij me echt de hele tijd aan denken. De drugs verslaafde zoon speelde ook zeer sterk.

Het einde is mooi. Laat die Fransen maar doorgaan met filmmaken, daar zijn ze over het algemeen erg sterk in. Ik kan me wel iets minder inleven doordat ik niet zoveel met de Franse taal heb, maar de scripts zitten altijd goed in elkaar evenals de sfeersetting. 3 sterren.

Wat teleurgesteld. Vond het allemaal wel erg volgens het boekje. Vooral die vader is een karikatuur die je eigenlijk precies zo in verschillende films terugziet. De film is vrij constant en eigenlijk is dat jammer, omdat het nergens echt bijzonder wordt. Een bijzondere film heeft bijzondere momenten nodig. Het kabbelt te veel voort. Het is allemaal wel aardig, maar niet meer dan dat. Nipte 3 sterren.

Dit soort films kan altijd wel rekenen op hoge beoordelingen, maar ik kan daar toch niet helemaal in meegaan. Het begon veelbelovend, eigenlijk zit je meteen in de film (vond 'm eigenlijk direct behoorlijk Frans, terwijl het Canadees bleek te zijn, maar dit terzijde), alleen gaat het heel lang (eigenlijk nooit echt) ergens heen.

Om te beginnen komen we voor een film die vooral draait om één persoon maar bar weinig van hem te weten. Wat zien we nu helemaal van Zac, afgezien van een door zijn moeder toebedeelde gave, zijn geboortedatum, dat hij regelmatig aan een inhalator lurkt, en een wat eigenzinnige stijl?

Ook de ontwikkeling van zijn homoseksualiteit, waar het toch vooral om draait, wordt vaag gehouden, en is voor de kijker regelmatig gissen. Aan de ene kant natuurlijk fijn dat er geen stereotype nicht van is gemaakt, aan de andere kant hadden we best wat meer seksuele ontwikkeling mogen zien dan één keer masturberen bij een boekje, en wat vrijages, die nota bene met een meisje waren.

De weergave van de tijdsgeest (met natuurlijk de bijna obligate soundtrack) valt te prijzen, net als dat het audiovisueel erg verzorgd en creatief is, maar voor een film die zo rijk is aan potentieel vond ik de dingen maar matig bij elkaar komen. Bijvoorbeeld de beslommeringen van een verslaafde broer die ik nooit helemaal kon plaatsen in het geheel. Helemaal zwakjes waren de laatste seconden, waarin ons wordt meegedeeld dat de vader uiteindelijk zijn geaardheid geaccepteerd heeft. Euh, oke, leuk, maar dat voelde behoorlijk afgeraffeld en loos aan.

3,5*, maar wel een heel kleine.

Een fijne coming of age film van Zach(ary) wiens levensloop we zien in de jaren 60-70-80 van vorige eeuw. Evident is het niet, opgroeien met 4 andere broers, waarvan er 3 ouder (en vooral erg verschillend) zijn van hem. Met zijn vader heeft hij een soort haat-liefde verhouding en de wisselende stemmingen van zijn vader zijn erg verwarrend voor hem. Hoewel niet expliciet of toonaangevend is Zach niet noodzakelijk homoseksueel, maar elke toenadering of suggestie er naartoe werd al gauw de kiem ingesmoord.

De film is vlot en kent een speels enthousiast tempo. Deed me eerlijk gezegd wat denken aan PTA's Licorice pizza. Fijne soundtracks ook met Pink Floyd en DAvid Bowie die de revue passeren. Audiovisueel ook prima tijdssetting van de jaren 60 en 70.

CRAZY is een dynamische en vlotte film die geen moment verveelt met diverse thema's die opgroeiende tieners ervaren rond identiteit en seksuele ontplooiing. Leuk om eens mee te pikken!