Titanic (1997)

Nou moet ik bekennen dat het deel tussen het raken van de ijsberg en het op de bodem vallen, één van de beste sequenties ooit was. Daar haalt de film voor mij 3,5 extra sterren mee.

Lange tijd verdiept in het schip en de passagiers + bemanning. Dus als ik deze film weer eens bekijk dan is dat het enige waar ik op let. Wat Leo en Kate verder uitspoken kan me gestolen worden!

Héél lang uitgesteld. Op Casino Royale na (ja, James Bond vind ik ook niks aan), de enige film met meer dan 2000 stemmen op de site die ik nog niet gezien heb.

Daar is vandaag verandering ingekomen en ik moet bekennen dat waar ik het meest tegen op keek, me het meest mee viel. Ik had een vreselijk irritant-kots-romantisch verhaaltje verwacht. Maar dat viel erg mee, soms wat mwah-mwah, maar verder kon ik hier niet over vallen. Waarom dan dat lage cijfer?

Niet omdat de film niet indrukwekkend is. Het enige pluspunt aan de film, erg indrukwekkend vond ik het. Niet alleen het zink gedeelte. De kostuums viel ik ook niet over, die vielen me erg mee. Dat verwende vrouwtje was wel erg irritant trouwens.

Sentimenteel gedoe houd ik niet van, dat is één van de dingen die ik wel had ingebouwd in de film. Het meest irritante vond ik die ouwe taart, godsamme wat een irritant wijf..en waarom hebben ze ooit dat 'zij'-plotje verzonnen. Die bergingscrew is al even irritant (en bagger acteerwerk). Ik houd het op een 'ruime' 1,5*, had richting 3* kunnen zijn zonder dat irritante oude mens. Het einde zorgde echt voor kotsneigingen Datzelfde einde zorgt er ook voor dat ik geen 2 geef.

1,5*

Stoer gesproken hoor.............Maar ja ieder zijn ding ik vind het juist heerlijk films met Sentimenteel gevoel.

Ik geef gewoon mijn mening hoor, heeft niks met stoer te maken. Btw, ik vond Kate Winslet behoorlijk boven haar gemiddelde (wat erg laag was) acteren. Vooral na Finding Neverland had ik het helemaal gehad met haar. Hier viel ze positief op.

Tja, ik houd er dus helemaal niet van. Ik ben voor subtiele drama veel makkelijker te prikkelen.

Daarom is film ook zo mooi wat de een gaaf vind vind de ander niks en vica versa.

Ik heb van de film Titanic genoten en daar gaat het bij mijn om genieten genieten en nogmaals genieten.

pff, er zijn zat veel films met ECHT sentimenteel gevoel.

Deze zogenaamde emotie hierin is echt van een lachwekkend vals niveau. pfffff

Titanic is of 1 van de betere films die je kent of je haat het. Ik zie weinig mensen die niet of zeer laag of heel hoog hebben gestemd met reactie's hier.

Ik ben 1 van de alltime Titanic liefhebbers. Wonderschone film, al had het verhaal soms wat minder plakkerig mogen zijn, maar storend werd het nooit.

En toch blijf ik erbij dat Titanic een van de weinige suikerspinnen is die gewoon WERKT. Maar dat is voor iedereen persoonlijk natuurlijk

Heb je helemaal gelijk in. Gelukkig maar dat niet iedereen dezelfde films goed of slecht vind Overigens was Titanic voor de speelduur nog wel redelijk goed uit te zitten, ondanks de irritaties. Ik heb ergere kwellingen gehad

edit: bekeek zonet ook nog even mijn James Cameron stemmen lijst, alleen The Terminator films krijgen een voldoende uit 6 films (alles tussen '84-'97). Blijkbaar toch niet echt een regisseur voor mij.

Dat heeft met de tijd waarin de film gemaakt werd te maken. Kort voordat de film gemaakt werd vond men na bijna 80 jaar zoeken het wrak eindelijk terug. Ik vond het een ijzingwekkende gewaarwording om 'eindelijk' dat schip in het 'echt' te zien. De Titanic! Wouw!

Voordat de film uitkwam had het schip een bijzonder groot mytisch aura. Dat je ooit het schip in het echt zou kunnen zien hield bijna niemand voor mogelijk. Nu lijkt de naam Titanic bijna meer verbonden met Jack & Rose.

Dus dat zij-plotje was wat mij betreft essentieel, de film gaat immers over Titanic. Het liefdesverhaal, dat is het zij-plotje voor mij.

Ik ben het met twee dingen eens, ik vond het ook bijzonder die beelden van Titanic onder water, maar daar kun je ook een docu. over maken (heb er ook wel eens eentje gezien), dat Titanic zo met Jack&Rose verbonden wordt vind ik zelf ook een beetje dom. Waardoor De Titanic wat van zijn glorie verliest, omdat veel mensen Titanic tegenwoordig met de film (en vooral dus het liefdesverhaal) associëren en niet met de echte gebeurtenissen (richting de 100 jaar geleden inmiddels).

Ik snap dat je het zijplotje essentieel kunt vinden en het begin van datzelfde zijplotje vond ik best redelijk (ondanks de matige acteurs).. tot dat oude mens voor het eerst in beeld kwam, daar ging het echt helemaal mis. Behalve slecht acteerwerk, ook nog zoetsappig, irritant vertelt en een vreselijk einde. Zij had echt weggelaten moeten worden, althans dan had ik de film een stuk beter gevonden.

3 uur Titanic is lang, maar eigenlijk hadden zij die tijd best nodig vind ik. Ik vind het begin van de film dat ze het schip vinden niet overbodig. En er moet ook wel iets van een verhaal inzitten. Ok, het is mierzoet in dit geval, maar ongeloofwaardig vind ik het niet.

Stel dat de film 2uur zal duren met een proloog van 15 a 20 min en dan het verhaal op het schip wat toch wel minstens een uur mag duren. Dan hou je nog zo'n 40 min over voor het zinken waar toch echt aandacht aan besteed moet worden. Laten we zeggen 35 min. Had makkelijk gekund. Maar ik vind 3uur ook prima te doen. Het leventje op dat schip is niet vervelend om te volgen. Ja sommige personages zijn irritant. Maar die heb je in het echte leven ook.

Dus ja wat hebben sommige mensen dan liever? Een spannende thriller vol met samenzweringen etc.? Een romantisch (zoetsappig) verhaal is gewoon het enige wat bij het verhaal Titanic past heb ik het idee en ook ik ben niet overal blij mee met wat er in de film gebeurd. De nadruk ligt inderdaad erg bij Jack & Rose.

Acteerwerk vind ik beter dan gemiddeld.

Ik vind dit een mooie film.

En ik geef hem 4*

Jammer, dat ze je zo irriteerde.

Eh, als ik het nog goed herinner werd de Titanic eind jaren 80 gevonden. Titanic de film kwam 10 jaar later pas in de bios.

Neemt niet weg dat de wrak beelden echt ongelooflijk mooi waren, maar de film Titanic was er niet de 1e mee die de beelden uitzond. De beelden van de Titanic op de zeebodem zaten al in docu's gemaakt nadat men het wrak ontdekte (en dus zag dat het in 2 delen lag en niet in zijn geheel zoals men jaren dacht).

Gevonden = gelokaliseerd wellicht (in 1985), maar dat de mens er ook echt naar toe kon was van recentere datum.

Edit. Ik lees dat de eerste beelden van 1986 waren.

Maar voor mij waren dit de eerste (goede 35 mm film) beelden die ik (en velen met mij) te zien kregen....

ja wat moet ik zeggen,

geweldige film, met een eind waarbij ik mn ogen uit mn hoofs jank, en niet meer kan slapen.

GEWELDIGE FILM!

Mooie film en steeds raak ik na de 5e keer ofzo dat ik de film heb gezien nog ontroert van de film...

Dat snap ik echt niet. We weten nu onderhand toch hoe ie afloopt?

Dat wist iedereen de eerste keer ook al. Ik houdt het ook maar moeilijk droog, elke keer weer

gewoonweg een pracht van een film. Na meer dan een decennia en talloze kijkbeurten later blijft hij werken De muziek helpt een stuk, natuurlijk en de omgeving. Zo'n drama! toen ik klein was heeft die film (vooral het drama van het zinken van de titanic) zo'n indruk op me achtergelaten, ik vond het gruwelijk en het zindert nog steeds na....

Ik vond het ook altijs zo zielig allemaal! En ik was vroeger altijd verlieft op die jack...:P

LONDEN

- Beleefdheid heeft ertoe geleid dat bij de ondergang van de Titanic veel Britten om het leven kwamen.

Volgens een gedragsexpert gedroegen Britten zich aan het begin van de 20e eeuw hoffelijk in plaats van individueel. Dat blijkt uit een onderzoek waar de BBC woensdag over schrijft.

Rijen

De Britten vormden rijen voor de reddingsboten, terwijl anderen simpelweg de sloepen indoken. Ook brachten veel mannen hun vrouw en kinderen naar de reddingsboten om vervolgens zelf nog even een pak aan te gaan trekken. De kans dat vrouwen met kinderen overleefden was dan ook 70 procent hoger dan die van mannen.

''Je moet beseffen dat in de Edwardiaanse periode heerschap hoog in het vaandel stond'', aldus David Savage van de Technische Universiteit van Queensland in Australië die het onderzoek deed.

Titanic

Het stoomschip Titanic liep 15 april 1912 op een ijsberg ten oosten van Newfoundland en zonk. Daarbij kwamen meer dan 1500 van de 2223 opvarenden om het leven.

© ANP

Dit is de film die mij op mijn jeugdige zondagen vroeger deed opstaan, zodat ik de film nog een keer, en daarna nog een keer, en nog vaker, kon kijken.

Want. Deze film heeft betekenis (voor mij)!

Titanic, een van de grootste producties aller tijden kwam uit in 1997. Ik was op dat moment 6 jaar oud. Iedereen begrijpt wel dat ik die film niet direct heb mogen zien. Maar, als zoon van iemand die in de schepenbusiness zit, kon het niet zo zijn dat ik dé schepenfilm of all times niet gezien had, dus kreeg ik hem met enige verlating op video. Vanaf het eerste moment dat op de televisie zichtbaar werd, was ik aan de flm verknocht.

Ik hoop dat het te begrijpen is dat de film fascinerend is voor een klein jongetje, want alles aan de film is wel overweldigend spannend. De verhaallijn is bijvoorbeeld enorm stevig opgebouwd, er zit een historisch aspect in, schepenliefhebbers en archeologen komen aan hun trekken, het liefdesverhaal tussen een arme sloeber en een rijke dame is de standaard voor andere films in dit genre geworden, maar ook de humor van de armen en de doortraptheid van de rijken is ook er in verweven, net als een hoop persoonlijk leed. Alles komt aan bod, een nadeel van zaken te groots opzetten is dat de details wegvallen, maar dat is hier ook zeker niet het geval.

Ik vond de film om heerlijk bij te dromen. Zo'n leven als Jack wilde ik ook, de eeuwige geluksvogel. De manier waarop hij binnenkwam, de manier waarop hij verliefd werd op dé chick van dat bootje (wat natuurlijk resulteerde in een overload aan overberoemde scenes, waarbij het klamme handje op het autoraam toch wel de, voor mij althans, meest indrukwekkende seksscene van alle door mij geziene films is) , de lol die hij beleefde met zijn kameraden, etc. Maar ook de rijke kant van het schip vond ik intrigerend, Rose die tegen haar wil in moet trouwen omdat 'het geld op is', de onderlinge haterijen die tussen het oude en het nieuwe geld plaatsvinden.

Ik kan hiermee eeuwig doorgaan, met het opsommen van wat ik allemaal zo geweldig vond aan de film, maar het punt is dat ik zo geraakt werd (door mijn jeugdige onwetendheid waarschijnlijk) door alles wat zich voor mij afspeelde, en dat tientallen, nee honderden keren.

Ik vond het dan ook heel leuk om te lezen in 'Duizend Schitterende Zonnen' van Khaled Hoesseini, dat op het moment dat Titanic uitkwam, in het onderdrukte Kabul spontaan een Titanic-city ontstond. Blijkbaar was ik niet de enige die Titanic zo fascinerend vond.

Die indruk geeft men mij wel, er heerst een soort van taboe op de film. Als je aan je vrienden verteld dat je 'm eigenlijk wel leuk vond, wordt je, nadat je gelyncht, doodgenegeerd en uitgekotst bent, keihard in je gezicht uitgelachen.

Nu valt dat aan de ene kant ook wel te begrijpen. Laatst keek ik de film nog maar eens een keer, aangezien de Belgen zo aardig waren om Titanic op Canvas te laten zien. Ik keek hem met mijn zusje, en ik zag dat zij er ook in opging. Maar de hele film zat ik me af te vragen: Waarom ging ik er zo in op, en waarom zie ik dat zij er nu zo in opgaat?

Want, tot mijn schrik, vond ik de film nu helemaal zo geweldig niet meer. Hij was leuk, maar daar is ook alles mee gezegd. Echte diepzinnigheid ontbreekt namelijk volkomen. Het verhaal is wel goed opgebouwd, maar eigenlijk is er niks speciaals aan. DiCaprio heeft echt wel eens beter geacteerd.

Toch denk ik het antwoord te weten op de vraag waarom ik de film zo intrigerend vond, alhoewel het me niet lukt dat duidelijk te omschrijven. Het was waarschijnlijk de onwetendheid van andere films, en van het leven uberhaupt, die me de film deed adoreren. Want voor een jonger iemand zit natuurlijk alles er in, wat er in moet zitten, en ook nog in begrijpelijke vorm ook.

Dus. Voor de fijne jeugdherinneringen.

4*

Zó graag wil je dat deze mensen het allemaal overleven, en dan ... gaat het toch mis. Dat gevoel van teleurstelling en frustratie vind ik ongeëvenaard.

Maar toch. Zo....

cliché?

Het hele zinkgebeuren raakt me niet zo.

Waar ik toch van ontroerd raak is wanneer je in die droom van Rose, je Rose en Jack weer bij elkaar ziet.

Maar misschien was dit niet zo ontroerend als het hele zinkgebeuren niet had plaatsgevonden?

Dat is toch misschien wel een klein beetje waar de film om draait.

Ik vind het niet cliché. De ellende is daadwerkelijk aanwezig; de film is hard. Alle hoop die je nog uit het einde kunt halen is om niet straaldepressief naar huis te hoeven.

Het is wel zo dat Titanic één van mijn 'eerste' films was, en die ontzie je natuurlijk al vlug van cliché's omdat het daar je 'eerste keer is'. Maar toch.