Pusher 3 (2005)

Ik vind deel 3 veruit het beste, blij dat ie t wel gedaan heeft.

Helaas van de terugval, Na het enorm sterke Pusher II, valt deze toch wel terug naar het wat matige niveau van het eerste deel. Al is het wel wenselijk dat je in een film waarbij het hoofdpersonage het 'zwaar' krijgt is het wel wenselijk dat je binding hebt met het personage. Voor een onderwereld film weet het net als de eerste Pusher nergens te excelleren en voelt aan als de zoveelste herhalingsoefening. Vooral als je weet dat Refn zoveel beter kan, de eerste en derde Pusher vind ik dan gewoon zijn minste werk en ook net de films waar zijn stempel niet te zien is.


De manier hoe Milo overeind probeert te blijven is mooi om te aanschouwen, en op momenten behoorlijk innemend. Toch is het lang niet zo sterk als het vorige deel. Wel weet hij op momenten toch sympathie op te wekken maar door Pusher 1 wil dit niet helemaal werken. De lijk wegwerk scene is overigens een fijne afsluiter. Linse Christiansen komt ook nog even terug, dit soort kleine dingen zijn dan gewoon leuk.


Het derde deel kent zijn goede kanten maar is als geheel toch te onsamenhangend. Een mankement waar het eerste deel ook problemen had. Gelukkig heeft dit derde deel niet die visuele lelijkheid en tenenkrommend camerawerk. Aardig maar wel een licht tegenvallertje na het enorm sterke tweede deel.

UItstekend derde deel waarin de dealer Milo (die ook in de vorige twee films zat) clean probeert te blijven, de verjaardag van zijn dochter organiseert en ondertussen ook nog dealt. De stress loopt hoog op en de scene waarin hij toch weer gebruikt, is sterk. De film is een stuk rechtlijniger dan zijn voorgangers en heeft een duidelijkere opbouw. Ondanks de nogal lugubere finale, is dit ook wel de braafste van de drie. Zlatko Buric is overtuigend in de hoofdrol. Misschien wel de beste van de Pushers.

Aardige hekkensluiter

De Pusher trilogie sluit af met Servische gangster Milo. Dit personage kwam in de voorgaande delen ook al meerdere malen naar voren maar staat in dit 3e deel centraal. Nu verwacht je natuurlijk al snel veel van zo'n malafide gangster, maar ook Milo doet dit alleen maar om te overleven en moet langs zijn illegale praktijken ook nog even de 25e verjaardag van zijn dochter in goede banen zien te leiden.

Zo staat hij op het ene moment de hapjes voor de feestelijke aangelegenheid te bereiden, en het daarop volgende moment zit hij tot over zijn oren in een drugsdeal die niet helemaal goed loopt..want fout gaat het lopen voor Milo, hij loopt gedurende de film tegen problemen aan die steeds groter worden terwijl hij tussen alle hectiek door ook nog gewoon de rol van gastheer op zijn dochter's verjaardag tracht te vervullen. Het idee is leuk gevonden en het levert ook aardige scene's op maar de beelden op de verjaardag voelen een beetje saai en slepend aan. Ze halen de vaart uit het verhaal en je wilt eigenlijk eerder weten wat er om de verjaardag heen met Milo gebeurd dan wat er op het feest zelf gebeurd: deze is namelijk weinig verheffend. Het is eerder interessant en tevens indrukwekkend hou de imposante gangster continue het hoofd cool probeert te houden en ook het ''normale leven'' door laat lopen zonder zelf in te storten.

Richting het einde gaat de film volledig los op het gebied van graphic violence en wordt deze ineens grover dan de voorgaande 2 delen bij elkaar. De film sluit vervolgens af -geheel in de stijl van het 2e deel- met een ingetogen einde die de trilogie mooi laat eindigen.

Alles bij elkaar genomen ligt dit 3e deel op gelijk niveau met zijn voorganger en is het 1e deel net wat minder dan zijn vervolgdelen. Alles bij elkaar genomen geldt onderstaande score zowel voor de beoordeling van dit deel als wel de beoordeling van de hele reeks in zijn totaal bekeken. Aldoch bijzonder vermakelijk en sterk in elkaar gezet is de reeks voor mij geen klassieker. Houd je echter van films die de tijd nemen voor hun verhaal, diep uitgewerkte personages bevatten en ben je een liefhebber van misdaad drama's dan zijn de films echter een absolute must see. Dit zijn ze met name door de authentieke sfeer binnen het wereldje die de film oproept en de over het algemeen bijzonder realistische scene's.

3,5*

Milo Wat een held. Begon bij de AAA, eindigde in een fantastisch slachthuis.

Prachtfilm. 4*

Is het aan te raden eerst de andere delen te zien? Is hij dan nog wel te volgen? Lijkt me een leuke film.

Is zeker aan te raden om gewoon bij de eerste te beginnen omdat je dan al bekend bent met sommige personages.

Alle 3 de delen gezien en genoten. In deze trilogie wordt op realistische wijze gekeken binnen de keuken (in Milo zijn geval werkelijk) van enkele misdaad syndicaten. Met het 3e deel wordt duidelijk dat het dog eat dog is, en niemand koning is. Weer een Deense topper, met ongelooflijk goed neergezette personages.

Ik schipper tussen de 4,5 en de 5 sterren. Ik ga echter voor de 4,5 omdat ik de shoarma waar iedereen ziek van werd een beetje over the top vond.

Wel is 't weer heel goed vind ik, en de acteur die Milov neerzet acteert weer de sterren van de hemel. Het einde is nog een stukje heftiger dan bij de andere delen.

God wat een film eigenlijk. Ik vind de film eigenlijk nog shockerender dan Martyrs, Irreversible en Seul contre tous. Dat deze film volgens mij niet bekend staat als 'shocker' is denk ik een verdienste van deze film.

Overigens laat de film je volgens mij een beetje achter met een open vraag:

Heeft Milo wat te vrezen van die corrupte agent, en evt aanhang, na het vermoorden van de 'King Kong of Kopenhagen' of niet?

Een erg leuk idee om Milo de hoofdrol te geven in dit derde deel. Waar we hem in de vorige delen als harde gangster hebben leren kennen, is het even verrassend om hem bij aanvang in een of andere praatgroep voor drugs blijkt te zitten. Geweldig begin in feite, en je krijgt gelijk al een heel andere kijk van Milo. Hij oogt ouder, kwetsbaarder en niet meer zo zelfverzekerd als vroeger.

Ook bij Milo wordt een dag uit zijn leven gevolgd en dat is gelijk een chaotische. Er gebeurt van alles en het is boeiend om te zien. Ectasyhandel, problemen met andere gangsters, de verjaardag van zijn dochter en het geregel wat daar bij komt kijken, komt allemaal aan bod. Een erg leuke scène is het moment als een Albanese crimineel de baas is over Milo en hem allerlei serveeropdrachten geeft. Je ziet Milo duidelijk balen en hij lijkt zijn macht kwijt te zijn, maar hilarisch is het zeker.

Het uiteindelijke einde in te slachterij is geweldig, maar tevens te bizar voor woorden. Dat maakt dit deel gelijk ook het hardste deel van de trilogie. Verder ben ik ook één van de weinigen, die dit deel het beste vind. Milo is een geweldig interessant personage. Aan de ene kant bikkelhard, maar aan de andere kant had ik er ondanks zijn daden, toch sympathie voor. Daarnaast heeft dit deel ook de leukste (zwarte) humor. Refn heeft daarmee een behoorlijk fijne trilogie gemaakt, die uiteindelijk bijzonder sterk eindigt.

4,0*

Verreweg het beste deel van de Pusher trilogie.

Na twee tegenvallende Pusher delen is mijn vertrouwen in Refn weer een beetje hersteld. Deze hekkensluiter bevat hetgene wat de vorige delen misten. Een interessant personage dat, hoewel het geen goed personage is, toch sympathie en medeleven opwekt. Hij zit verkeerd, maar dat maakt zijn problemen niet minder erg. Erg fijn dat deze film over Milo gaat, die ik in de vorige films ook al erg interessant vond. Milo begon als machtige onderwereldfiguur, maar eindigt bijna als loopjongen als alles de mist in gaat. Erg goed gespeeld ook, die Milo, een groot pluspunt.

Waar de vorige twee meer aanvoelden als een opstapeling van problemen, leek dit deel meer inhoud te hebben. Milo voelt echter aan, hij staat best dicht bij je en zijn problemen komen akeliger over, ook al zijn ze minder erg dan die van Mikkelsen en Bodnia. Audiovisueel is deze film ook weer een stapje beter. Visueel niet veel nieuws onder de zon, maar de ijzingwekkende soundtrack geeft deze film veel meerwaarde. Het einde in het slachthuis is heel erg akelig, maar ook erg geweldig. Milo heeft zijn dieptepunt bereikt, maar komt er toch nog redelijk goed vanaf.

3,5*.

Pusher III vind ik het minst goede deel van de Pusher-reeks. Reden daarvoor is het toch wel oninteressante verhaal in dit deel. Milo die aan het afkicken is en de verjaardag van zijn dochter konden me niet zoveel boeien eigenlijk. Het is allemaal leuk gedaan maar de vorige twee delen worden niet geëvenaard. Milo is wel een enorm boeiend personage en daardoor heb ik wel kunnen genieten van dit deel. Het overige is eveneens in orde maar niets meer dan dat. 3,0* en een licht tegenvallende afsluiter.

Uiteindelijk het beste deel van de trilogie. Ook het deel met de beste muziek, de meest duistere sfeer en de somberste stijl. Deze dingen zijn vooral in Drive ook heel goed terug te zien. Waar deel 2 qua hoofdpersonage typisch Refn was, zinn het hier alle eerder genoemde recepten die het herkenbaar maken.
Heerlijk om een paar oudgedienden terug te zien keren in dit deel. Onder andere Jeanette, Radovan en Knusse Kurt komen even terug.

Pusher 3 ook eindelijk gezien na de prachtige eerste twee delen. Pusher 3 vond ik wel even ietsje minder vergeleken met de vorige 2. Wat ik wel leuk blijf vinden is de aaneenschakelingen van de 3 delen, dat een bijrol uit deel 1 bv de hoofdrol krijgt in deel 2 en dat nu de Servische maffiabaas Milo na de 2 delen eindelijk eens de hoofdrol krijgt. Alleen gebeurd er relatief wel erg weinig in dit derde deel. De zwarte humor mocht niet ontbreken, maar vooral het beginstuk komt behoorlijk traag op gang en dat ellenlange stuk rond het verjaardagsfeest van Milo's dochter word op den duur erg vervelend en eentonig. Wel lijkt er in het laatste half uur er meer vaart in te komen en worden we inene weer getrakteerd op lekkere botte ultra-geweldadige stukken en gaat dit deel zelfs nog een beetje de horror/gore kant op. Je snapt iig al waarom dat zeiltje uit deel 1 bestemd voor was.

En dat maakt dit deel nog best wel ok. Maar niet beter dan zijn voorgangers.

3,5*

Prima misdaad drama. Met name het stukje gore was erg goed.

Ook ik vond juist dit derde deel het beste uit de trilogie. Met afstand zelfs - zowel het onderwerp als de benadering wijken nogal af van de eerdere delen - en dat keert de boel hier ten positieve.

edit: grappig (of saillant) detail: ik ben gisteren voor mijn studie op bezoek geweest in het Erasmus MC (anatomie e.d.) en heb daar wat gereedschappen en instrumenten aan de muur zien hangen die daar gebruikt worden voor onderzoek en studie aan/in lichamen - ik laat even aan jullie fantasie over of dat heel ver naast de hier geportretteerde situatie zit.

Als je dat een leuk concpet an sich vind is onderstaande trilogie misschien ook wel wat voor je (hoewel de setting 100% anders is):

Cavale (2002)

Un Couple Épatant (2002)

Après la Vie (2002)

Wat mij betreft het beste deel van de trilogie. Een karakter dat in de andere delen als bijzonder onsympathiek werd neergezet komt hier behoorlijk sympathiek uit de bus (verdienste van Refn en Buric). Nou ja "sympathiek" dan want een koorknaap is Milo natuurlijk niet. Leuk is het weerzien met oude karakters (Radovan en de "Cunt".... met haar ) Het einde is behoorlijk gruwelijk en omdat ik me het zo voorstel dat het in het echt ook zo zou kunnen gaan des te gruwelijker (ijzingwekkend). Er zijn ook momenten voor droge humor viel bijna van m'n stoel toen Milo bij de Chinees eerst 60 loempia's wilde bestellen, toen 60 stukken visfilet en die Chinees heel droog zei: "Meenemen of hier opeten?".

De film laat de deur open voor een vervolg wat gebeurt er met Kleine Mo in de vrieskist bijvoorbeeld en wat mij betreft mag dat er wel komen.

Voor wat betreft de hele trilogie ben ik het hiermee eens:

Hele gave trilogie . Dit deel vind ik het beste, 4*.

Prima trilogie maar 2 en 3 zijn toch een beetje herhalingsoefeningen, zij het dat de pusher in dit deel op een gegeven moment helemaal los gaat.

Uiteindelijk vind ik deel 2 de beste van de 3, dit deel is zeker ook de moeite waard maar de overbodige plot van de verwende dochter en haar feestje haalden een beetje de vaart uit het verhaal (daar waar het trouwfeest in Pusher 2 bv wel meerwaarde had)

Sterk slot van een geweldige trilogie wat mij betreft. Ditmaal is Milo de centrale figuur, één van de weinige personages die in alle drie de films komt opdraven.
De man heeft iets sympathieks, ondanks zijn bedenkelijke levenswandel. Hij probeert ook te veranderen getuige zijn bezoek aan een bijeenkomst voor verslaafden. Door een samenloop van omstandigheden wordt hij echter weer keihard meegezogen. Gelukkig voor hem vallen de consequenties van zijn gedrag nog mee, vooral door de hulp van een loyale vriend die we kennen uit het eerste deel.
Absolute aanrader voor liefhebbers van misdaadfilms, net als de twee andere delen overigens.

Net als de overige Pusher films vermakelijk van begin tot eind. Met andermaal een Zlatko Buric in topvorm, als Milo. Wat een ijzersterk personage is dat toch.

Bruut als het moet. En steeds die onderhuidse spanning. Dat onrustige gevoel. Refn valt wel in herhaling, vooral verhaaltechnisch. Telkens weer brengt het hoofdpersonage zich steeds verder in de problemen tot er geen uitweg is - al is er in dit deel wel een uitweg. En wat voor één. Maar iets in me zegt dat het hier nog niet mee gedaan is voor Milo...

Ik weet niet wat ik van het lugubere einde vind. Keihard, maar wellicht wat over the top.

Net ietsjes minder dan z'n voorgangers, maar nog steeds een stevige 3,5*. En absoluut een geslaagde triologie.

Wat mij betreft de beste van de Pusher-trilogie.

Er wordt ingezoomd op oude bekende Milo, de Servische gangsterbaas. Begint allemaal nog redelijk gezapig met een bijeenkomst voor drugverslaafden maar al snel blijkt dit een bijzonder stressvolle en helse dag voor de gangster te worden. De manier waarop Milo van de regen in drup raakt is best indrukwekkend weergegeven. Op den duur raakt de beste man - onder invloed van dope en door de verbazing wat hem allemaal overkomt - volledig afgestompt. Onheilspellende transformatie.

Reden van alle stress en miserie: Hij moet koken voor een man of 50 voor de verjaardag van z'n dochter en tussendoor ook nog even drugdeal regelen, die helemaal uit de hand loopt.

Vond het allemaal behoorlijk braaf en redelijk geweldloos, tot die finale scène! Keek toch wel even op toen Milo samen met z'n Servische buddy Radovan de Pool eerst leegbloedden, om hem daarna te ontweiden en in stukken te zagen. Wordt ook allemaal lekker in beeld gebracht.

Sterke afsluiter.

Refn benadert de derde Pusher wat lichter dan de andere twee. Hoewel alledrie de films humor bevatten heeft het verhaal over de Servische Milo die tegelijk het op zich heeft genomen te koken voor alle gasten op zijn dochters verjaardag en ondertussen allerlei misdaadgedoe moet oplossen (hij staat hoger in de hiërarchie dan Frank en Tonny, dus weer meer verantwoordelijkheden) een hele mooie balans tussen humor en ernst. Deze film neemt het meer verzorgde van de eerste film mee, maar verandert ook weer genoeg. Het tempo is wat naar beneden bijgesteld. Scenes zijn langer en sterker van opbouw en de finale is ook echt een finale zal ik maar zeggen. Refn laat duidelijk zien dat dit de laatste was.

Ruim 3.5*, Vind ze alledrie beter dan Drive en als trilogie nog wat beter dan los.

Milo was stiekem een van de leukste (neven)personages uit de vorige delen, maar een film dragen, is andere koek. Dat Refn z'n Pushers graag kleineert en de afzink in duwt, is inmiddels bekend en visueel lijkt hij weer een stapje terug te doen. Toch herpakt dit zwaarmoedige portret van een ouder wordende dealer, vechtend tegen een verslaving en een nieuwe generatie, zich gaandeweg.

De mimiek van Burić past steeds beter bij zijn karakter wanneer deze meer en meer met de rug tegen de muur komt te staan. De scène waarin hij onderhandelt met z'n dochter is het meest tekenend en wanneer Radovan zich ermee gaat bemoeien, is het grote contrast met de opening gemaakt. Refn is gek op rood, het komt in van alles terug en daar zeker. Zo is het toch nog een waardige afsluiter.

Zlatko Buric is weergaloos als man die de controle verliest. het eerste deel van de film is eerder licht, maar hoe verder de film vordert, hoe dieper we zakken in een nachtmerrie van geweld, bizarre drugscocktails, gevoelens van zelfminachting, afstomping, woede en andere naarheid. De film voelt extreem beklemmend aan, er is een gevoel van 'ik kan niet weg' door de intense stijl, en het dicht op het personage blijven. Beweeglijk handheld camerawerk en een indringende geluidsband moeten Milo's gemoedstoestand weergeven, en dat lukt. Ik ging helemaal mee in zijn emoties. eigenlijk een psychologische horrorfilm. 4.5*.

Refn maakt er altijd wel een psychologische horrorfilm van. De elektrische gitaar synths als Milo een zakje heroine krijgt zijn ontzettend intense.

Haha. Vind dit toch wel de beste van de drie.

Milo vond ik in de vorige delen sowieso een prachtig personage dus was blij verrast dat hij hier de hoofdrol had.

Echt fantastisch om hem te zien struggelen met zn koken en verslaving tussen alles door.

Aan Milo lag het niet.

Qua scenario verreweg de minste van de drie. Een pover verhaallijntje dat Milo zijn eigen companen buitenspel gezet zou hebben met zijn kookkunsten. Flauw

Waar het afsluitende deel tevens ondergeschikt aan is, is de heerlijke broeierige atmosfeer van het eerste deel. Daar komt bij dat de cameravoering in 1 ongeevenaard was. En van die virtiositeit met de handheld was niks meer terug te zien in Pusher III