Pusher 3 (2005)

Gewelddadiger dan de vorige twee delen (de climax is behoorlijk extreem), maar niet beter of interessanter. Spannend is de film wel, alsmede prima gespeeld en gefilmd. Het verhaal is ditmaal wat simpeler en compacter en speelt zich af gedurende 1 dag. Een redelijke trilogie in totaal, waarbij ik het moeilijk vind een favoriet te kiezen. Het tweede deel denk ik dan maar.

Op papier (en hoe je het dus schrijft) klinkt het allemaal leuk, maar qua uitwerking zie ik weinig van die geniale humor terug. De personages, dialogen, ontwikkelingen, ... zijn te slap en horen voor mijn gevoel meer thuis is een misdaadserie.

Meest interessante personage werd gespaard voor het derde deel. Milo is in dit derde deel ondertussen letterlijk en figuurlijk ingezakt.

Worstelend met zijn drugsgebruik probeert hij toch nog zijn drugshandel te beheren, waarin hij bovendien nog eens wordt tegenwerkt door de King Kong van Kopenhagen. Interessant uitgangspunt, sterk geacteerd door Buric en wederom wordt het weer allemaal rauw in beeld gebracht. Jammer genoeg verzandt de film iets te vaak in gezwets en wordt alles net iets te vaak en te veel voorgekauwd en herkauwd.

Zoals Mayhemblik, of zijn vrouw, hierboven al aanhaalt kan men Milo inderdaad ruiken. Bizar ook hoe ik sympathie voor hem wist op te brengen, terwijl hij toch echt wel tot op het bot evil is.

De scène waar de lijken worden weggewerkt is zowel ontroerend, als gruwelijk. Zeer knap gebruik gemaakt van de docu-sfeer. Scène heeft haast iets poëtisch over zich hangen. De manier waarop Milo de ingewanden probeert weg te spoelen. Onbeschrijfelijk. Zowel komisch, als tragisch, als misselijkmakend, als innemend. Zeer sterk!

3,5*

Refn sluit de trilogie over de Kopenhaagse onderwereld meer dan waardig af.

Deel één was al fijn, twee en drie overtreffen het eerste deel toch wel flink. Deel twee vind ik het beste deel, drie komt aardig in de buurt.

Milo vind ik soms net wat te veel een karikatuur, maar qua thema's is het wel een uitermate fijn deel. Begint al geweldig bij de bijeenkomst van drugsverslaafden, eigenlijk een meesterlijke zet voor het personage Milo met z'n Slavische trots. Een personage wat door de film heen te voortduren krijgt met aanvallen op zijn eergevoel, en anderzijds ook langs alle kanten gepasseerd wordt door zijn naderende ouderdom. Op het einde laat Refn ook nog even zien hoe je nou zo'n lijk wegwerkt

Beste van dit deel vond ik wel het sounddesign, leek de eerste stap richting Refn's beste films Valhalla Rising en Bronson. Verder net als elk deel een uitermate grauwe korrelige schets van de onderwereld. Nee erg veel romantiek is er niet bij.

4*

ps. genreomschrijving hierboven (drama/actie)? Van actie was amper sprake.

Helaas van de terugval, Na het enorm sterke Pusher II, valt deze toch wel terug naar het wat matige niveau van het eerste deel. Al is het wel wenselijk dat je in een film waarbij het hoofdpersonage het 'zwaar' krijgt is het wel wenselijk dat je binding hebt met het personage. Voor een onderwereld film weet het net als de eerste Pusher nergens te excelleren en voelt aan als de zoveelste herhalingsoefening. Vooral als je weet dat Refn zoveel beter kan, de eerste en derde Pusher vind ik dan gewoon zijn minste werk en ook net de films waar zijn stempel niet te zien is.


De manier hoe Milo overeind probeert te blijven is mooi om te aanschouwen, en op momenten behoorlijk innemend. Toch is het lang niet zo sterk als het vorige deel. Wel weet hij op momenten toch sympathie op te wekken maar door Pusher 1 wil dit niet helemaal werken. De lijk wegwerk scene is overigens een fijne afsluiter. Linse Christiansen komt ook nog even terug, dit soort kleine dingen zijn dan gewoon leuk.


Het derde deel kent zijn goede kanten maar is als geheel toch te onsamenhangend. Een mankement waar het eerste deel ook problemen had. Gelukkig heeft dit derde deel niet die visuele lelijkheid en tenenkrommend camerawerk. Aardig maar wel een licht tegenvallertje na het enorm sterke tweede deel.

UItstekend derde deel waarin de dealer Milo (die ook in de vorige twee films zat) clean probeert te blijven, de verjaardag van zijn dochter organiseert en ondertussen ook nog dealt. De stress loopt hoog op en de scene waarin hij toch weer gebruikt, is sterk. De film is een stuk rechtlijniger dan zijn voorgangers en heeft een duidelijkere opbouw. Ondanks de nogal lugubere finale, is dit ook wel de braafste van de drie. Zlatko Buric is overtuigend in de hoofdrol. Misschien wel de beste van de Pushers.

Aardige hekkensluiter

De Pusher trilogie sluit af met Servische gangster Milo. Dit personage kwam in de voorgaande delen ook al meerdere malen naar voren maar staat in dit 3e deel centraal. Nu verwacht je natuurlijk al snel veel van zo'n malafide gangster, maar ook Milo doet dit alleen maar om te overleven en moet langs zijn illegale praktijken ook nog even de 25e verjaardag van zijn dochter in goede banen zien te leiden.

Zo staat hij op het ene moment de hapjes voor de feestelijke aangelegenheid te bereiden, en het daarop volgende moment zit hij tot over zijn oren in een drugsdeal die niet helemaal goed loopt..want fout gaat het lopen voor Milo, hij loopt gedurende de film tegen problemen aan die steeds groter worden terwijl hij tussen alle hectiek door ook nog gewoon de rol van gastheer op zijn dochter's verjaardag tracht te vervullen. Het idee is leuk gevonden en het levert ook aardige scene's op maar de beelden op de verjaardag voelen een beetje saai en slepend aan. Ze halen de vaart uit het verhaal en je wilt eigenlijk eerder weten wat er om de verjaardag heen met Milo gebeurd dan wat er op het feest zelf gebeurd: deze is namelijk weinig verheffend. Het is eerder interessant en tevens indrukwekkend hou de imposante gangster continue het hoofd cool probeert te houden en ook het ''normale leven'' door laat lopen zonder zelf in te storten.

Richting het einde gaat de film volledig los op het gebied van graphic violence en wordt deze ineens grover dan de voorgaande 2 delen bij elkaar. De film sluit vervolgens af -geheel in de stijl van het 2e deel- met een ingetogen einde die de trilogie mooi laat eindigen.

Alles bij elkaar genomen ligt dit 3e deel op gelijk niveau met zijn voorganger en is het 1e deel net wat minder dan zijn vervolgdelen. Alles bij elkaar genomen geldt onderstaande score zowel voor de beoordeling van dit deel als wel de beoordeling van de hele reeks in zijn totaal bekeken. Aldoch bijzonder vermakelijk en sterk in elkaar gezet is de reeks voor mij geen klassieker. Houd je echter van films die de tijd nemen voor hun verhaal, diep uitgewerkte personages bevatten en ben je een liefhebber van misdaad drama's dan zijn de films echter een absolute must see. Dit zijn ze met name door de authentieke sfeer binnen het wereldje die de film oproept en de over het algemeen bijzonder realistische scene's.

3,5*

Een erg leuk idee om Milo de hoofdrol te geven in dit derde deel. Waar we hem in de vorige delen als harde gangster hebben leren kennen, is het even verrassend om hem bij aanvang in een of andere praatgroep voor drugs blijkt te zitten. Geweldig begin in feite, en je krijgt gelijk al een heel andere kijk van Milo. Hij oogt ouder, kwetsbaarder en niet meer zo zelfverzekerd als vroeger.

Ook bij Milo wordt een dag uit zijn leven gevolgd en dat is gelijk een chaotische. Er gebeurt van alles en het is boeiend om te zien. Ectasyhandel, problemen met andere gangsters, de verjaardag van zijn dochter en het geregel wat daar bij komt kijken, komt allemaal aan bod. Een erg leuke scène is het moment als een Albanese crimineel de baas is over Milo en hem allerlei serveeropdrachten geeft. Je ziet Milo duidelijk balen en hij lijkt zijn macht kwijt te zijn, maar hilarisch is het zeker.

Het uiteindelijke einde in te slachterij is geweldig, maar tevens te bizar voor woorden. Dat maakt dit deel gelijk ook het hardste deel van de trilogie. Verder ben ik ook één van de weinigen, die dit deel het beste vind. Milo is een geweldig interessant personage. Aan de ene kant bikkelhard, maar aan de andere kant had ik er ondanks zijn daden, toch sympathie voor. Daarnaast heeft dit deel ook de leukste (zwarte) humor. Refn heeft daarmee een behoorlijk fijne trilogie gemaakt, die uiteindelijk bijzonder sterk eindigt.

4,0*

Pusher 3 ook eindelijk gezien na de prachtige eerste twee delen. Pusher 3 vond ik wel even ietsje minder vergeleken met de vorige 2. Wat ik wel leuk blijf vinden is de aaneenschakelingen van de 3 delen, dat een bijrol uit deel 1 bv de hoofdrol krijgt in deel 2 en dat nu de Servische maffiabaas Milo na de 2 delen eindelijk eens de hoofdrol krijgt. Alleen gebeurd er relatief wel erg weinig in dit derde deel. De zwarte humor mocht niet ontbreken, maar vooral het beginstuk komt behoorlijk traag op gang en dat ellenlange stuk rond het verjaardagsfeest van Milo's dochter word op den duur erg vervelend en eentonig. Wel lijkt er in het laatste half uur er meer vaart in te komen en worden we inene weer getrakteerd op lekkere botte ultra-geweldadige stukken en gaat dit deel zelfs nog een beetje de horror/gore kant op. Je snapt iig al waarom dat zeiltje uit deel 1 bestemd voor was.

En dat maakt dit deel nog best wel ok. Maar niet beter dan zijn voorgangers.

3,5*

Sterk slot van een geweldige trilogie wat mij betreft. Ditmaal is Milo de centrale figuur, één van de weinige personages die in alle drie de films komt opdraven.
De man heeft iets sympathieks, ondanks zijn bedenkelijke levenswandel. Hij probeert ook te veranderen getuige zijn bezoek aan een bijeenkomst voor verslaafden. Door een samenloop van omstandigheden wordt hij echter weer keihard meegezogen. Gelukkig voor hem vallen de consequenties van zijn gedrag nog mee, vooral door de hulp van een loyale vriend die we kennen uit het eerste deel.
Absolute aanrader voor liefhebbers van misdaadfilms, net als de twee andere delen overigens.

Net als de overige Pusher films vermakelijk van begin tot eind. Met andermaal een Zlatko Buric in topvorm, als Milo. Wat een ijzersterk personage is dat toch.

Bruut als het moet. En steeds die onderhuidse spanning. Dat onrustige gevoel. Refn valt wel in herhaling, vooral verhaaltechnisch. Telkens weer brengt het hoofdpersonage zich steeds verder in de problemen tot er geen uitweg is - al is er in dit deel wel een uitweg. En wat voor één. Maar iets in me zegt dat het hier nog niet mee gedaan is voor Milo...

Ik weet niet wat ik van het lugubere einde vind. Keihard, maar wellicht wat over the top.

Net ietsjes minder dan z'n voorgangers, maar nog steeds een stevige 3,5*. En absoluut een geslaagde triologie.

Wat mij betreft de beste van de Pusher-trilogie.

Er wordt ingezoomd op oude bekende Milo, de Servische gangsterbaas. Begint allemaal nog redelijk gezapig met een bijeenkomst voor drugverslaafden maar al snel blijkt dit een bijzonder stressvolle en helse dag voor de gangster te worden. De manier waarop Milo van de regen in drup raakt is best indrukwekkend weergegeven. Op den duur raakt de beste man - onder invloed van dope en door de verbazing wat hem allemaal overkomt - volledig afgestompt. Onheilspellende transformatie.

Reden van alle stress en miserie: Hij moet koken voor een man of 50 voor de verjaardag van z'n dochter en tussendoor ook nog even drugdeal regelen, die helemaal uit de hand loopt.

Vond het allemaal behoorlijk braaf en redelijk geweldloos, tot die finale scène! Keek toch wel even op toen Milo samen met z'n Servische buddy Radovan de Pool eerst leegbloedden, om hem daarna te ontweiden en in stukken te zagen. Wordt ook allemaal lekker in beeld gebracht.

Sterke afsluiter.

Refn benadert de derde Pusher wat lichter dan de andere twee. Hoewel alledrie de films humor bevatten heeft het verhaal over de Servische Milo die tegelijk het op zich heeft genomen te koken voor alle gasten op zijn dochters verjaardag en ondertussen allerlei misdaadgedoe moet oplossen (hij staat hoger in de hiërarchie dan Frank en Tonny, dus weer meer verantwoordelijkheden) een hele mooie balans tussen humor en ernst. Deze film neemt het meer verzorgde van de eerste film mee, maar verandert ook weer genoeg. Het tempo is wat naar beneden bijgesteld. Scenes zijn langer en sterker van opbouw en de finale is ook echt een finale zal ik maar zeggen. Refn laat duidelijk zien dat dit de laatste was.

Ruim 3.5*, Vind ze alledrie beter dan Drive en als trilogie nog wat beter dan los.

Milo was stiekem een van de leukste (neven)personages uit de vorige delen, maar een film dragen, is andere koek. Dat Refn z'n Pushers graag kleineert en de afzink in duwt, is inmiddels bekend en visueel lijkt hij weer een stapje terug te doen. Toch herpakt dit zwaarmoedige portret van een ouder wordende dealer, vechtend tegen een verslaving en een nieuwe generatie, zich gaandeweg.

De mimiek van Burić past steeds beter bij zijn karakter wanneer deze meer en meer met de rug tegen de muur komt te staan. De scène waarin hij onderhandelt met z'n dochter is het meest tekenend en wanneer Radovan zich ermee gaat bemoeien, is het grote contrast met de opening gemaakt. Refn is gek op rood, het komt in van alles terug en daar zeker. Zo is het toch nog een waardige afsluiter.

"Nothing's wrong with my Sarma.... idiots!"

Geweldige kijk in de keuken van de middenlaag uit het gangster regime en ook de daadwerkelijk de servische keuken van Milo.

Geen hollywood-achtige koffers vol geld, mitrailleurs of achtervolgingen door straten vol mensen. Nee, de succesvolle Deens productie laat een realistisch beeld zien van de etnisch gemêleerde misdaadcultuur. Gewoon een "rol geld" in plaats van een koffer vol en mensen die van het ene probleem naar de volgende op weg zijn in deze "dog eats dog" world.

Het minst vond ik de rol van de handlanger van Luna die werkelijk te stoer deed met zijn opdrachten geven in zijn Elvis overhemd, maar dat maakt het einde des te vermakelijker.

Top.

De 3e en laatste uit de 'Pusher'-reeks. Regisseur Refn zorgt weer voor een fantastische opbouw. Waar het allemaal nogal ''normaal'' en simpel lijkend begint, wordt je als kijker (net als Milo) steeds dieper de shit in getrokken. Met de hulp van de goed ondersteunende score. Heerlijk die (duistere) synths.

De cameravoering blijft geweldig. Refn drukt je de rauwe wereld in met z'n camera. Milo is een heerlijk karakter en Zlatko Buric verdient alle lof. Geweldig gespeeld. Mooie mix weer tussen drama, humor en geweld. De laatste scene als ze in die gast gaan snijden / zagen is keihard en heeft een kleine verwerkingstijd nodig. Niet beter, maar ook niet minder dan de 1e 2 delen. Knap. Fantastische trilogie.

Waardige afsluiter, ook het beste deel mijns inziens. Al ligt het niveau alle drie de delen eigenlijk niet ver uit elkaar.

Toch blijven de Pusher filmpjes, in het bijzonder deze, een klein beetje dubbel. Enerzijds weet je vanaf minuut één eigenlijk al wel wat de film voor je in petto heeft, dikwijls is het allemaal best voorspelbaar. Anderzijds is het penibele sfeertje dat gaandeweg steeds verder de film in sijpelt aangrijpend genoeg om toch wel enige impressies achter te laten.

Één van de factoren die daar essentieel bij is, is vermoedelijk toch de geloofwaardigheid. Daarmee zit het doorgaans wel goed in de Pusher films; niks wordt geromantiseerd, tevens wordt het ook weer nergens zo miserabel dat het naar een soort overdreven effectbejag neigt. Nergens is het gekunsteld of onecht, Refn weet duidelijk goed waar hij mee bezig is.

Ook het acteerwerk mag er wezen. Milo was sowieso al één van de leukere figuren uit de reeks, goede keuze dus om dit deel rondom zijn wereldje te bouwen. Zodoende komen we ook meer over hem te weten: de stevige Joegoslaviër, die in de eerste twee delen menigeen nog zo makkelijk voor zijn karretje spande, blijkt ook menselijke trekjes te vertonen. Soms de uit zijn slof schietende hufter, soms het joviale vaderfiguur. Knap spel van Buric.

Stilistisch overigens wel wat minder deftig dan zijn voorganger, maar soit. De imminente, sfeervolle soundtrack zorgt ervoor dat dat snel vergeten is.

Leuke trilogie van Refn. Écht groots is het niet, consistent absoluut wel daarentegen. En da's ook wat waard. 3,5*.

Het blijft voor mij toch moeilijk om met Milo mee te leven, ook al probeert ie zijn leven dan ook weer op de rails te krijgen, heeft ie een dochter van wie hij veel houdt en wordt ie geweldig neergezet door Zlatko Buric – uiteindelijk staat de manier waarop hij z'n geld verdient (of misschien moet ik naar aanleiding van de plot eerder zeggen probeert te verdienen) toch wel vrij radicaal tussen hem en mij in. Neemt niet weg dat dit toch een waardige afsluiter van de trilogie is, met een vrij hilarische sekwens (met nettoyeur Radovan) op het einde.

De Pusher-trilogie is low-budget documentaire cinema. Het is opmerkelijk hoe Refns stijl is geëvolueerd is tot wat het nu is en hoe de filmmaker zich opnieuw heeft uitgevonden op het gebied van kleurgebruik, beeldtaal en muziek, maar ook als auteur. De trilogie heeft aan kracht niks ingeboet en staat nog steeds als een huis. De drie films vormen samen een coherent geheel. Dat is knap, in een tijd waarin de pretentieuze, overgestileerde misdaadfilms je onder de invloed van Quentin Tarantino en Guy Ritchie om de oren vlogen. De focus ligt in de Pusher-films niet alleen op het rauwe gangsterbestaan, maar ook, en misschien wel nog meer, op relaties tussen vaders, zonen, partners en vrienden. Het is een driedelig humanistisch portret van mensen aan de zelfkant van de samenleving die voor elke centimeter bestaansrecht moeten vechten om te overleven.

Lees verder op Cinema Interruptus

Andermaal een bijzonder goed deel uit de Pusher reeks waarin net als in deel 2, en in tegenstelling tot deel 1, geprobeerd wordt een wat menselijker hoofdpersoon neer te zetten waar je toch een bepaalde sympathie voor ontwikkeld.

Het verhaal is het zelfde, de trieste en grauw onderwereld in Kopenhagen, dit keer geen Mikkelsen maar dealer Milo die gevolgd wordt en van de regen in de drup raakt en ondertussen nog aan bepaalde verwachtingen probeer te voldoen als vader. Heerlijk die houding en die kop van Buric en vooral het einde is natuurlijk grandioos wanneer de Pool en de Albanees in de afvalmolen gedrukt worden. Heerlijk!

Topfilm voor wie van grauwe, trieste en rauwe misdaad houdt.

Pusher 3 is het finale deel binnen de trilogie met een geweldige protagonist. Milo gespeeld door Zlatko Buric is toch wel genieten pur sang. Heel dit deel is van het begin tot het einde boeiend. Leuke momenten en misdaad zoals het hoort te zijn. Zeer sterke mix tussen humor en geweld.

Deel drie in de Pusher-trilogie en in het derde deel staat Milo (Zlatko Buric), centraal. Milo had een grote rol in het eerste deel en kwam ook kort even voorbij in ‘Pusher II’. Milo wordt gedurende één dag gevolgd en draait een groot gedeelte om het gedoe rond de 25e verjaardag van zijn veeleisende dochter en het volgen van een praatgroep van andere drugsverslaafden. Hierdoor zakt de spanningsboog in deze film even in. Gelukkig zijn er tussendoor genoeg criminele activiteiten en was het einde er één om van te smullen! Verder was er een overeenkomst met de eerste film; beide tonen namelijk het verval van geharde mannen in een crimineel milieu. Al met al wederom een goede onderhoudende gangsterfilm.

Uitstekende afsluiter van de Deense misdaadtrilogie, waarin regisseur Nicolas Winding Refn goed begrepen leek te hebben dat het voorgaande deel zich iets te veel binnen dramaterrein bevond. Zlatko Burić vormt een uiterst interessant personage en doet het dan ook zeer behoorlijk, al komt dat deels omdat zijn acteertrekjes tegen het absurdistische aanzitten. Refn kiest ditmaal voor een simpeler verhaal en een kleinere schaal, maar dat resulteert in een intense escalatie over de lengte van één avond. De druk is voelbaar, de personages zijn boeiend en de vordering van de misdaadelementen levert genoeg leuke insteken op. De finale is bijzonder grafisch en gaat dermate lang door dat het niet echt in de rest van de film klikt, maar uiteindelijk vond ik dit weliswaar het beste deel van de gehele reeks dankzij het consistente niveau.

Goede afsluiter van de trilogie. Ik kon deze best smaken en voor mij ligt deze in de lijn van de twee andere films. Wat een karakterkop heeft die Buric. Perfect voor zo´n malafide drugsdealer.

De man zijn wilde jaren lijken al even achter zich te liggen. Hij gaat zelfs naar de rehab. Dat in functie van zijn dochter. Hij gebruikt dan wel niet meer, over dealen zelf is er geen ontwenningsprogramma beschikbaar. Het blijft een bezige bij en tegelijkertijd moet hij nog een verjaardagsfeestje voor zijn dochter organiseren.

Best wel grappig wanneer hij aan het koken slaat voor zijn kompanen. Het einde is het toetje waar het bloed in het rond spettert. Erg luguber en wansmakelijk. Prima!