The Pianist (2002)

Wat een prachtige film is dit zeg... Eén van de meest realistische en hartverschuerende films die ik heb gezien. Een meer dan terechte oscar voor adrien brody zou ik zeggen hij weet de wanhoop van szpilman zo goed te uiten.

Mooi drama, met veel schokkende momenten. Het drama-aspect vind ik echter zo groot dat het af en toe ten koste ging van de spanning.

Wat een prachtige film. Van seconde 1 tot de laatste seconde ontzettend boeiend. Prachtig.

Prachtige dramafilm die me deed denken aan Schindler's List, vooral de scènes binnen het ghetto zijn aangrijpend. Onbegrijpelijk dat de hele wereld heeft zitten toezien op de gruwelen van Nazi-Duitsland zonder er iets tegen te doen.

Erg indrukwekkend, goed geacteerd door de hoofdpersoon.

Prachtige film. Alle elementen bevinden zich in deze film. De piano die als een rode draad door de film loopt. De sfeer van oorlog, angst, en ellende.

Moet je gezien hebben..

The Pianist is een beklemmende en emotionele autobiografische verfilming die zonder blozen gerust naast Schindler's List mag geplaatst worden, en wie weet, zelfs een trapje hoger. Niet zozeer omwille van het visuele aspect, waar Spielbergs film een streepje voor heeft, maar wel omwille van de harde feiten en de authenticiteit die Polanski werkelijk op aangrijpende wijze op de kijker loslaat. Blijf vooral ook tijdens de eindgeneriek genieten van een mooie stukje pianomuziek!

Wat een schitterend mooie film. Ik heb deze titel dan ook hoger in mijn top 10 staan dan SL. prachtig verhaal, en zeer sterk geacteerd, Brody laat zich hier van zijn beste kant zien. De film laat goed, in hoeverre dat mogelijk kan zijn, de gruwelijkheden zien van de oorlog.

Mooie muziek ook, al vond ik de OST van SL (J. Williams) nog iets mooier.

4.5*

The Pianist is een prachtige film. Het waargebeurde verhaal wordt hier heel erg mooi weergegeven. Op mijn dvdhoes staat er in de laatste regel het volgende: "Elke stap wordt zonder veel commentaar genomen, alsof Polanski geen dramatisch verhaal vertelt, maar alleen wil zeggen: zo is het gegaan". Zo heb ik de film ook beleeft. Niet als gewone film of als gewoon verhaal. Je word helemaal in het verhaal meegesleept dat het is alsof je erin zit. Alles is ook realiteit en natuurlijk schrikbarend. Bijvoorbeeld de scene waarbij een groep duitsers een appartement van joden binnenvalt. De joden zijn aan het eten en worden gecommandeerd om op te staan. Opa in de rolstoel kan niet meer staan en wordt simpelweg met rolstoel uit het raam gegooid. Dit vond ik een zeer harde scene. Maar het is wel de realiteit, zo ging het er toen aantoe.

Adrien Brody speelt echt geweldig. Hij maakt het hele verhaal zo meeslepend. Het is ook helemaal terecht dat hij hier een Oscar voor heeft gewonnen.

Ik vond er een goede sfeer hangen. Meestal spannend en beklemmend. Wel had ik even een momentje in de film dat het even langdradig leek te worden maar dat momentje werd gelijk teniet gedaan door weer een goed stuk.

Een van de mooiste scenes wil ik hier toch nog wel even plaatsen. Op het einde als hij dat blik probeert open te doen. Dit blik blijft hij overigens meeslepen want ik ook al heel prachtig vond. Plotseling staat er een duitser voor hem waar hij voor gaat spelen. Dat hele moment vond ik echt prachtig.

Ik was wat aan het twijfelen tussen 4,0* of 4,5* maar nadat ik dit allemaal heb gezegd ben ik overtuigd van 4,5*. The Pianist is voor mij toch wel een van de beste oorlogsdrama's.

heet deze film in het frans le pianiste? dan heb ik die film gezien!

Ja dat klopt. Je hebt ook nog La Pianista, dat is weer een andere film.

Denk ik de beste film die ik ooit gezien heb, de enigste reden waarom ik heb m niet bij mijn favorieten heb is omdat ik daarna half deprisief men bed in rolde

Wat mij betreft van dezelfde klasse als Schindlers List.. Erg indrukwekkend!

Wat een ongelooflijke meeslepende film is dit. Echt ge-wel-dig. Acteerwerk is overweldigend. Het verhaal is echt super weergeven. De emoties zijn zo geweldig vertolkt. Deze film ga ik zeker nog vaker kijken.

Yep, zeker 1 van de beste. Jammer dat je geen top 20 kan maken op moviemeter

Met The Pianist heeft Roman Polanski wat mij betreft een plaatsje verdiend in de galerij der allergrootste regisseurs. Hij heeft hier een sober, meeslepend verhaal neergezet over een intrieste periode in de Europese geschiedenis. De vergelijking met dat andere meesterwerk Schindler's List is onvermijdelijk. Beiden zijn zeer mooie, sobere films over de gruwelen tegen en de gevolgen voor de joodse gemeenschap tijdens WO 2.

Adrien Brody draagt de hele film, en dat doet hij met verve. In het tweede deel van de film, als hij in zijn appartementje vlak bij het getto zit zie je hem langzaamaan wegkwijnen en loopt hij erbij alsof hij het gewicht van de hele wereld moet torsen. Verstoten van familie en vrienden, amper eten of drinken, het constante gevaar van een mogelijke ontdekking door de nazi's...moet een echte hel geweest zijn, en Brody slaagt erin dit geloofwaardig over te brengen. Daarbij wordt hij geholpen door indrukwekkende beelden van een aan puin geschoten Warschau.

Er zitten inderdaad een aantal harde momenten in deze film: zoals eerder al vermeld: de oude man die vanuit z'n rolstoel de straat wordt opgekeild, maar ook de totale willekeur van de nazi's: in de scène waarin een aantal joden een stap naar voren moet zetten, moeten gaan liggen en simpelweg een headshot krijgen...gruwelijk, omdat het allemaal zo willekeurig en toevallig lijkt te gebeuren.

Kortom: dit is een pakkende film voor iedereen die van drama en oorlog houdt, en die tegelijkertijd ook wat geschiedenis wil opsteken

Ik vond deze film heel, heel, héél erg langdradig...

Geweldige film!

Wat een sfeer, beklemmend neemt je mee en laat je tot het einde niet meer los.

Goed pianospel.

Ik denk ook niet dat daar echt een reden voor was. Dit was gewoon een sadistische antisemitische Duitse officier die blijkbaar plezier in dergelijke zaken schept.

De eikel.

Woorden neem ik terug, ik had het op de verkeerde film. Excuses.

Maar je geeft toch een 2.0* ?

Sorry, stem verwijderd !

Erg sterke WOII-film en volgens mij ook een erg persoonlijke film van Polanski. Andere films van hem zijn totaal niet te vergelijken met The Pianist. Er zitten een paar gruwelijke gebeurtenissen in deze film, die je niet zomaar verzint. Adrien Brody vertolkt zijn rol enorm overtuigend. Vooral de scenes waarbij Szpilman geen woord zegt en maar op de vlucht is (je ziet het van kwaad tot erger gaan) zijn zo ontzettend sterk. Muziek van Chopin heeft bij mij ook altijd een streepje voor.

Ik vind dit echt een goede film. Ook omdat mij films van WO I en WO II vaak niet boeien, maar deze wel. Echt heel goed!

Ik heb me laten vertellen dat The Pianist wellicht een van de meest deprimerende films allertijden moet zijn - en dat is een mening die ik zou kunnen delen. De schier oneindige stortvloed aan ellende die de kijker over zich uitgestort krijgt is - vooral in het begin - verlammend, en lijkt slechts in te spelen op goedkope sentimenten. Dat de joden onder het regime van Hitler verschrikkelijk zijn behandeld, daar twijfel ik totaal niet in, maar The Pianist brengt zo'n onversneden en hard beeld van deze praktijken, dat ik mij afvraag wat het doel van de regisseur nu precies was; hij lijkt de kijker alleen maar verdrietig te willen maken en deze een schuldgevoel aangaande zijn comfortabele leven aan te willen praten, en biedt geen enkel sprankje hoop of een vaag licht in de verte. Kijken naar The Pianist is als het ontvangen van enkele stompen in de maag, totdat deze compleet gevoelloos is geworden; de gruwelheden die men als kijker te verduren krijgt leiden uiteindelijk af van het verhaal en scheppen een niet meer te overbruggen afstand. Hierdoor wordt de film algauw langdradig, daar het moeilijk is het nog veel langer uit te houden tussen al deze verschrikkingen: The Pianist wordt saai en begint te slepen - en dat al na een halfuur. Slechts één mooi moment kent deze prent, geheel tegen het eind, als Brody opnieuw onder moet duiken in de getto en een Duitse officier tegenkomt. De rest van de film was ondoenlijk.

2,0*

Ja, maar de twee uren daarvoor waren wel alleen maar hel en verdoemnis Zonder dat moment in de film was 't gewoon te treurig voor woorden geworden.

Da's waar, maar bij een film over de Jodenvervolging vind ik dit niet ongepast.

Zoals je zegt, de regisseur verkoopt ons enkele stompen in de maag, ja zelfs onder de gordel, met de bedoeling een zo realistisch - en helaas deprimerend -mogelijk beeld te scheppen van de situatie in die tijd. En daar is hij wel in geslaagd vind ik.

Maar het is toch niet allemaal kommer en kwel? Tussen al die ellende door zijn er toch nog steeds zijn Poolse vrienden van hem, die hem onderdak bieden en voedsel brengen.

Ik ben ergens wel "blij" dat Polanski er niet één of ander feelgood-romantisch verhaaltje heeft tussen verweven. Er zijn al genoeg van die films.