The Pianist (2002)

En Freddy Got Fingered is gewoon een instant classic .

Yeah, dream on.

Ik ga 'm deze week nog zien...

Zojuist gezien, en mijn excuses dames en heren: ik ga het gemiddelde toch echt naar beneden stemmen. Hoewel er een indrukwekkend verhaal wordt verteld, vond ik 'm als film nogal tegenvallen. Dit heeft niet te maken met een stoïcijnse houding ten opzichte van het onderwerp, maar met de gehanteerde filmtechnieken en de vertelstijl.

'The Pianist' is voor het grootste gedeelte puur registrerend, en bovendien een chronologische opsomming van gebeurtenissen - wat nog eens werd benadrukt door vele fade-to-blacks die de onderdelen van elkaar scheidden. Hoewel het levensverhaal van Szpilman zich misschien moeilijk anders laat vertellen (althans moeilijk góed, want ik kan me ook wel een variant voorstellen met allerlei drakerige flashbacks van een stokoude Szpilman) vond ik het filmisch gezien bepaald oninteressant om heen te kijken. Szpilman wordt door machten buiten de zijne om letterlijk verplaatst van de ene naar de andere oorlogssituatie, registreert elke situatie, en zo kabbelt de film voort. Het is als een documentaire die verschillende facetten van de oorlog belicht, en ik ervaarde de film dan ook net zo passief als ik een oorlogsdocumentaire zou ervaren. Slechts enkele bloedstollend mooie scènes wisten me in het verhaal te sleuren, maar lieten me vervolgens weer los om met het volgende onderdeel van het verhaal te beginnen.

Je voelt als het ware de drukkende passiviteit die velen voelen in een oorlogssituatie - misschien dat dit een emotie is waar Polanski op uit was, maar voor een film, en zeker een lánge film zoals deze, wil je niet registreren maar voelen. En dat miste ik in deze film.

Yak, Ik had van jou niet anders verwacht.

Je bent waarschijnlijk ook geen Roman Polanski fan. Het zijn dezelfde feiten die de Film-recensenten zochten.

(Ik heb namelijk die argumenten gelezen in het NRC, Volkskrant, AD en nog een paar anderen en het viel me op dat ze zo gemeenschappelijk in hun kritiek waren )

Moet een film arty-farty ingewikkeld, dubbellagig in elkaar steken ...

is film niet in de allereerste plaats een verhaal vertellen adhv beelden en klank ?

No hard feelings hoor Yak, jouw mening is even goed als de onze

Als ik al kritiek om mij heen hoor is het dat-ie te sentimenteel zou zijn.

Documentaire? De film is uiterst gestileerd!

Volledig digitaal afgewerkt staat de film stijf van de digitale kleurmanipulaties en zelfs bol van special effects (die inderdaad moeilijk als zodanig te herkennen zijn, want goed gelukt)

Fotografisch is dit een meesterwerk

Dat hoeft niet in alle gevallen, maar ik vond The Pianist zo jambisch dat het verhaal goeddeels langs me heen ging. Gebeurtenis 1. Gebeurtenis 2. Gebeurtenis 3. Enzovoorts. Hoe veel emotie er ook op het scherm getoond wordt, deze vertelstijl hield mij op grote afstand van het verhaal.

Hij ís sentimenteel, maar niet op een manier dat ik als kijker die gevoelens kon delen. Ook de sentimenten kwamen over als: afstandelijk geregistreerd, en vervolgens aan de kijker getoond. Dat is ook de reden dat ik de film als een documentaire ervaarde. De film oogt niet zo, maar wekt bij mij wel eenzelfde reactie op.

Ik schrok wel een beetje toen ik Yak's reactie vanochtend las, maar m'n hoge verwachtingen zijn gelukkig alsnog uitgekomen. Dit is namelijk een van de meest indrukwekkende, meeslepende en hartverscheurende oorlogsfilms ooit gemaakt. Die scène waarin Szpilman huilend door de getto loopt, het moment waarop hij doodstil moet zijn maar toch piano gaat 'spelen', de manier waarop de weerzinwekkende daden van de nazi's in beeld worden gebracht... Absolute top. Aan de andere kant kan ik me de kritiek van Yak (en de meeste recensenten waar vooral FisherKing zo over viel) wel voorstellen, want ook ik vond het een klein deel in het midden van de film wat saai, waardoor het geheel toch heel even wat inzakt. Maar omdat ik hier echt maar heel even last van had en omdat de overige twee uur van de film werkelijk fantastisch zijn kom ik toch op 4,5 sterren uit.

En even over de onvermijdelijke vergelijking met Schindler's List... The Pianist is echt stukken beter

Gaat dat zien!

Deze film heeft weinig woorden nodig, kijk maar naar de rating. Gewoonweg pakkend, misschien niet voor ieders smaak maar

****1/2 uit *****

Download hier de zeer informatieve persmap van de film, met toelichtingen van Polanski zelf.

Kappeuter, zag ik het goed of ben je gezakt met je stem? Ik ben benieuwd waarom eigenlijk

Omdat de film bij nader inzien nog niet tot mijn favorieten behoort. En omdat de film op een gegeven moment even 'indut'.

Wat een prachtige, indrukwekkende film... heel sterk met details(bepaalde scenes raken je recht in je hart) het is duidelijk dat er persoonlijke ervaringen in verwerkt zijn en dat maakt dat je deze film nooit meer vergeet... heb nog nooit hier gestemd, dus misschien voor een eerste keer te hoog, maar daar staat tegenover dat ik nog nooit zo'n ingrijpende film gezien heb...

Ik was gewaarschuwd voor het 'inkak'moment halverwege de film en er is inderdaad een heel gedeelte 'stil'... maar het gevoel dat je daar bij krijgt geeft juist een beeld van hoe het geweest moet zijn om lang ondergedoken te zitten: 'saai!' Bovendien wel even fijn om de voorafgaande emoties een beetje te kunnen verwerken, want die kwamen wel boven zeg!

En dan de muziek!!! Chopin is top!

Welnee joh, gewoon stemmen wat je hart je ingeeft!

Enne... Welkom! (familie van blabla trouwens? )

blabla weet in ieder geval van niets.

Heej goodfella, bedankt! Nee hoor, geen familie van blabla! Had niet door dat die naam er was (sorry blabla!)

No problem.

Overgewaardeerde film. Hoeveel films over de jodenvervolging zijn er nu al gemaakt?? Vraag een willekeurig kind naar de 2de wereldoorlog en ze weten alleen nog dat er 6 miljoen joden zijn vermoord. De andere 6 miljoen slachtoffers worden gebagatelliseerd. Wat de joden nu met de Palestijnen doen is precies hetzelfde: die wonen ook in gecontroleerde ghetto´s en mogen niet over dezelfde wegen rijden als de joden maar slechts over onverharde zandwegen waar de joden over snelwegen kunnen...dat soort zaken....maar dan 60 jaar later....het slachtoffer van toen is de dader van nu...niet voor niks worden joden al sinds 2000 jaar gehaat, vervolgd en wordt er geprobeerd ze uit te roeien..keer op keer weer. The pianist stelt teleur. Daar waar de ´relatie´ met de Duitse officier veelbelovend leek kwam dit pas in de laatste 15 minuten van de film aan bod en kreeg niet de kans enige diepgang te ontwikkelen. Een gemiste kans. Roman Polanski heeft slechts weer de mensen in willen wrijven hoe erg zijn eigen volk geleden heeft in die periode. Zoals gezegd dus: al 50 films over de symptomen maar nog nooit 1 film gezien over het waarom van de jodenvervolging...das pas interessant namelijk en daarna zullen een hoop mensen er heel anders tegenaan kijken....niks meer zielige joden.

ps: ´De Tweeling´ ...die film is het zien meer dan waard!!!

o o

Nog ff wat: wat me erg stak was dat er overal bij de bosjes mensen doodgeschoten werden en alles waar die jood aan dacht was pianospelen...diep triest toch ergens?! Ook met geen woord meer gerept over al z´n vermoorde familieleden. De opmerkingen van de Duitsers aan het adres van de joden vond ik erg goed: in het engels met een Duits accent: making money...that´s what you jews are good at huh?! In nog meer scenes werd de ware aard van de joden naar voren gebracht; waarschijnlijk een stukje (onbewuste?) zelfkritiek van polanski.

zeg, tzal een beetje gaan zeker !

Ik vind dat je er maar rare ideeën op na houdt, jij !

Verklaar u nader...met argumenten aub...niet van dat slappe sentimentele gedoe dat slechts voortkomt uit een opgedrongen collectief schuldgevoel...

Sich Heil!

Iemand een Fuhrer smilie in de aanbieding?

http://members.home.nl/mikxa/fuhrersmilie.jpg

Volgens mij niet zo'n geslaagde grap, mik. Dit is toch echt een heel serieuze film!

de huidige situatie tussen Israel en Palestina kan niet met terugwerkende kracht de holocaust teniet doen. Net zo min als het de acties van de Israelis goed kan praten.

daarbij is de film een weergave van de ervaringen van Polanski en heeft het niks met het huidige conflict te maken.

daarbij probeer je door middel van deze film je eigen politieke standpunten naar voren te brengen en dat is niet de bedoeling omdat jouw uitspraken simpelweg niks te maken hebben met de film.

Polanski vertelt een verhaal en neemt geen politiek standpunt in. Die vreselijke dingen zijn echt gebeurd en daar worden films over gemaakt. Wat kun je daar nu op tegen hebben?

En wat hebben Palestijnen in godsnaam met deze holocaust te maken?

Zo kun je Cortez en zijn conquistadores ook ter sprake brengen telkens je het over Inca's of Azteken hebt.

Ik heb in uw betoog een zekere anti-semitische zweem herkend.

Daarom mijn reactie.

Ik haakte alleen even in op de onzinnige opmerkingen die NightHawk uitkraamde over jodenhaat enz. enz..

Sorry

Eng mannetje, die Nighthawk. Onfrisse praatjes.