El Laberinto del Fauno (2006)

Vandaag nog zien staan in de Media Markt, een speelduur van +- 5 uur stond op de hoes. Klopt dit?

Fantastisch mooie film. Toevallig ook even heel recent vandaag met het wetsvoorstel in Spanje. Duidelijke keuze voor de linkerzijde van de regisseur alhier al gaat het wel om zo'n kleine groep dat je het ook als een verschil in individiduen kunt zien.

Prachtige mix van sprookje en oorlogsfilm. 4*

Nee.

Dat stond er bij mij ook op de dvd, maar dat is incl. de extra's. Althans, bij mij wel.

zozo wel veel extra's dan.

Een geweldige film!

Het begint al lekker mystiek door de altijd bewegende camera en vloeiende montage. Prachtige shots levert het op. De film stroomt swingend van begin naar eindpunt, met ondertussen keiharde obstakels (marteling, oorlog, drama) en wonderschone maar toch morbide fantasy.

Voor wie wat afweet van de Spaanse geschiedenis openbaart zich nog een heel ander niveau waar Del Toro fenomenaal met metaforen bezig is. Hoe Ofela's levensvreugde en fantasie aan banden wordt gelegd door een dictatuur en hoe ze door met een krijtje te tekenen overal waar ze wilt deuren kan openen om aan deze censuur te ontsnappen (zie de kritische films gemaakt onder Franco's regime, ook bol van dubbelzinnigheid). Hoe een baby (het Spanje van de toekomst) met een rechtse vader (Vidal, een fascisct) en een linkse moeder (ma, ooit vrouw van een kleermaker, dus behorend tot het plebs) na de dood van de dictator uiteindelijk overhandigd wordt aan de rebellie (socialisten en democraten), die zeggen ervoor te zullen zorgen dat het kind nooit van zijn vader te horen zal krijgen (de Spaanse geschiedenis is jarenlang doodgezwegen en begint nu pas weer wat aandacht te krijgen). En hoe je niet aan de wortels van iets moet komen omdat het geheel dan afsterft (pad, boom) en hoe het goed behandelen van dergelijke wortels helende werking kan hebben (mandrake, moeder), duidelijk wijzend op Spanje's rijke roots die niet altijd genoeg aandacht krijgt.

Sterk hoe deze symboliek door filmische middelen naar voren wordt gebracht, en hoe het ook een functie heeft bínnen het verhaal.

En gelukkig dat het hier geen zwart-wit betreft, maar dat Vidal ook maar gehoorzaamt aan een hogere macht "zonder te luisteren" en de rebellen net zo goed iedereen 5 keer door de kop schieten.

Ja, geweldig dus. 4,5*

Hoeveel films over de tweede wereldoorlog zijn doodleuk in het Engels gemaakt inclusief Hollywood-sentiment?

Het ging ook helemaal niet om de doctrines van het communisme of het fascisme.

Het ging om twee partijen... waarvan één in deze film als heilig wordt afgeschilderd en de ander als puur kwaad.

Alle negatieve zooi? Dat moet je even uitleggen.

Sommige ouwe lullen doen er nog wel eens moeilijk over, maar de overgrote meerderheid van de bevolking onderschrijft de misdaden van de fascisten.

Dat maakt het juist zo scheef dat de misdaden van de andere partij glashard worden ontkend.

Zuig ik allemaal echt niet uit mijn duim. Ik spreek uit ervaring.

Veel mensen wilden dat ook niet, maar die kregen vaak toch het mes op de keel.

Hij kiest een kant?

Nee, hij vervormt gewoon de geschiedenis. Dit heeft niks met de realiteit te maken.

Volgens mij geeft Del Toro duidelijk genoeg aan dat ook de rebellen niet vrijuit gaan.Ook zij sloegen gewetenloos aan het moorden, schoten de fascisten nog 5 keer door hun kop om zeker te zijn dat ze dood zijn, en maakten zich schuldig aan het ontkennen/wegstoppen van hoe het nieuwe Spanje tot stand is gekomen (i.e. waar zijn roots liggen).

En VIdal heeft ook nog wel een soort ambiguiteit, wel minder natuurlijk, maar hell, zoals je zelf al zegt, Franco was ook geen lieverdje.

Dit is het meest ware wat je over de film gezegd hebt, tot nu toe.

Overal waar je keek of luisterde werd Pan's Labyrinth met dezelfde, onophoudelijke stroom van positieve kritiek overladen. Mijn verwachtingen waren dan ook tórenhoog, een film die zou betoveren, de fantasie zou prikkelen, vol zou staan met metaforen en oscars had gewonnen voor het uiterlijk. Maar wat bleek.

Pan's Labyrinth stelde mij diep teleur. Nergens pakte de film mij zo als hij me blijkbaar had moeten pakken. Een dun sprookjesverhaal, een paar magische creaturen en hier en daar een mooie set, meer aandacht kreeg de magische wereld eigenlijk niet. Behalve de dan wel weer leuke vondst van het tekenen van deuren met een krijtje, ook al voegde dat verder ook niet veel toe. Nee, ik vond het hele sprookjesverhaal maar leeg en weinig boeiend. De plant onder het bed bewees aanvankelijk zo ongeveer dat magie wél bestaat, maar uiteindelijk wordt die gedachte doodleuk neergehaald. Sprookjes bestaan simpelweg niet, het is slechts wat een onschuldige ziel zich inbeeld. En dat stond me nogal tegen.
De scènes die het opzich opleverde (de man met de freaky ogen, de introductie van het verhaal van de dochter van de koning die naar de mensenwereld wilde) waren wel aardig, maar ook niet meer dan dat. De laatste Harry Potter wist mij meer te betoveren. Ironisch genoeg was hetgene wat me wél overtuigde net de realistische wereld, ook al was dat vooral te danken aan een aantal aangrijpend gewelddadige scènes die de film nog net een beetje inhoud gaven.

Innocence has a power evil can not imagine. Zo staat het achterop mijn hoesje. Nou, het zal wel hoor, als daarmee verwezen wordt naar die 'uiteindelijke test' die Ofelia moest leveren dan past het niet bepaald kranig. Je kunt beter onschuldig zijn dan slecht. Duh. Het enige kwaad dat de film verbeeld is dat van de mensen, in de magiewereld zijn er geen slechterikken die een verder noemenswaardige rol spelen (want de kikker en die enge vent met ogen in zijn handen waren niet bepaald goed te noemen). Dus Ofelia (of die baby?), de onschuldige, heeft een kracht die Vidal, evil, zich niet kan voorstellen. Het probleem voor mij zit het hem in dat ik de link tussen Ofelia's droomwereld en de oorlog niet zo leg. Zij heeft verder weinig probelemen van de oorlog, en haar fantasiewereld neemt het ook niet bepaald 'op' tegen de echte wereld. Dus vanwaar de connectie? Uiteindelijk sterft ze en dan komt ze weer bij haar vader en moeder, ze heeft de test van het verdedigen van onschuldigheid doorstaan. Maar het roept eerder frustratie op, omdat ik nu geen idee heb wat daarmee bedoelt wordt. Uiteindelijk dient het hele sprookjesverhaal, al het gedoe met de faun en het labyrint tot ... niets. De film is volgens velen één en al boodschap, maar als ik er geen enkele kan vinden blijft er weinig over. Geen enkel karakter dat bijvoorbeeld maar een noemenswaardige emotionele reis of iets dergelijks doormaakt, en dat is erg jammer.

Je zou inderdaad kunnen zeggen dat ik de film niet begrepen heb, maar je zou ook kunnen zeggen dat de film een veel te vaag kader geeft waar je verder zelf dan maar wat inhoud aan moet geven. Natuurlijk, oorlog is slecht, en natuurlijk, sprookjes zijn mooi, maar is dat nu alles? Was daar al dat gelauwer voor nodig? Misschien zal ik hem nog een keer herzien, maar ik heb voorlopig meer zin om hem terug te brengen en mijn 13 euro beter te besteden. Ik zal wel zien.

2*

Meh, 3,5 sterren is meer dan voldoende voor deze idd ietwat overroepen film...

Mooie fantasyfilm die me van begin tot eind bleef boeien. Ik wist niet wat ik van tevoren moest verwachten, maar was erg tevreden toen hij afgelopen was. Leuk sprookje.

@ Serpico. Ik denk dat je verder probeert te kijken dan de ruimte waarin de film zich bevindt.

Leeg? Weinig boeiend? Hier en daar een leuke set ? Ik weet niet wat voor bombastische visuele glorie je verwacht had maar ik vond de settingen schitterend.

Het hele sprookjesverhaal, Al het gedoe met de faun en het labyrinth dient tot heel veel. Als kijker wordt je meegesleurd in de beleving van een jong meisje die midden in het oorlogsgeweld staat en daarom in haar eigen fantasiewereld vlucht. maar die 'andere' wereld is zo fijn verweven met de werkelijke dat je op een gegeven moment niet meer weet waar je staat. Wat echt is en wat niet.

Ik heb zo het idee dat je het hele topic gelezen hebben (inclusief spoilers) voordat je de film ging kijken en toen dingen ging zoeken die er niet zijn.

gebeurd vaak zat hoor.

Mooi gemaakt maar de combinatie van een heel erg harde oorlogsfilm met een kinder/fantasy film werkt niet helemaal bij mij. Het geweld is te hard voor zo'n combinatie, ondanks dat het weinig expliciet wordt getoond, en de fantasy delen hadden een stuk spannender of uitgebreider gekund.

Je moet dit dan ook niet zien als een kinderfilm. Wat mij betrefd hoeft fantasy ook niet alleen voor kinderen te zijn.

Pan's Labyrinth is ook zeker weten niet (alleen) bedoeld voor kinderen. Del Toro mikte op een ouder publiek.

Sterker deze film is helemaal NIET voor kinderen (film is gekeurd voor boven de 16).

Wel vreemd dat ie in Nederland op het eerste gezicht wel als kinderfilm gebracht werd. Weet me nog te herrineren dat op het AFFF deze in première ging en ik in een zal vol met ouders een hun 10-jarig kroost zat. Hiervan liep de helft weg, nadat het eerste schot gelost werd en de andere helft toen de eerste lip werd opengesneden. Aangezien ik ook dacht dat ik naar een film bedoeld voor jonger publiek ging kijken schork zelfs ik hiervan (van het geweld; niet van de mensen die wegliepen...)

Prachtige film vooral de special efects waren bijzonder goed ook totaal niet kinderachtig(van wat ik had gedacht) eigenlijk had ik verwacht dat het een mooie animatie film zou zijn.

Maar het werd een oorlog/drama met een animatie film er tussendoor film.

Apart gewaagd maar het viel me ontzettend goed had dit ik echt niet verwacht vandaar een

4.5

Ik ben toch ook een beetje teleurgesteld na het zien van de film :

Prachtig in beeld gezet,

goed geacteerd,

verrassend hard, wat de film een aparte en interessante sfeer geeft;

mooie muziek en decors en prachtige special effects...

alleen, het scenario vond ik te min. Het verhaal van de fascisten tegen de rebellen is vrij standaard, niet echt boeiend en voorspelbaar.

De schaarse fantasy scenes zijn pareltjes, maar onderling lijken ze weing samenhang te vertonen.

3,5

nee volgens mij niet

Ik vindt dat sommige mensen hier lopen te muggenziften over die film.

Het is een mooie film met een apart verhaal. en voor wat betreft het realisme wat er wel of niet in aanwezig zou zijn,... ehm... wat boeit dat???

het is niet voor niets een film met FANTASY-aspecten er in... of heb ik 't nu mis?

Persoonlijk vind ik dat Drama voor Fantasy moet komen. Mensen komen nu op de film af verwachtend dat het overwegend een fantasyverhaal is en worden dan teleurgesteld. En dit was in eerste instantie ook mijn reactie voordat ik de film vanuit een ander gezichtspunt ging bekijken.

Visuele krachtpatserij van Del Toro met terechte oscars voor o.a. Art Direction en Camera, alleen al om die reden een must-see.

In het meeslepende verhaal zelf kiest Del Toro voor het grote gebaar; de grens goed/kwaad is overheersend duidelijk en daar wordt bijna niet vanaf gestapt, nu ja even dan (in misschien de mooiste scene): als Ofelia en Vidal samen op een bankje zitten te wachten op de uitkomst van de bevalling. Er wordt geen woord gesproken maar dat shot spreekt, leeft en ontroert aan alle kanten.

Het is verder bijzonder knap hoe, Wouters schreef het hierboven al, de echte met de fantasie wereld wordt verweven waardoor je als kijker niet meer weet wat echt is en wat niet, een duivels knappe suggestie die tot in de slotscene wordt doorgevoerd. De metaforen liggen er soms dik bovenop, maar vaker zitten ze verscholen in de historie van Spanje, de uitleg van Phoenix heb ik dan ook met interesse gelezen.

Kortom een schitterend aangeklede, indrukwekkende film die alle credits meer dan verdiend.

Ik geef een ruime 4*.

Weinig expliciet wordt getoond??? , gedurende de hele film werden om de haverklap de meest gruwelijke beelden op mijn netvlies losgelaten.

Maar goed , een prachtig maar keihard sprookje dus.

4****

Onverwachte schoonheid. Waar ik veel heb gelezen over een teleurstellende hoeveelheid aan sprookjestoestanden blijkt dat totaal niet de intentie van de film. De functie van de fantasiewereld in de echte wereld die meedogenloos en dramatsich is, is verfijnd en subtiel en bovenal confronterend en bitter. Waar een kind sterft in een oorlog dat droomt over feeen en geheime opdrachten is geen plaats voor onverschilligheid. Ik denk dat de boodschap diep en hard is. Het sprookjes gehalte is totaal irrelevant, we hebben het niet over een nieuwe Harry Potter, maar over een verhaal van onschuld in een waanzinnige wereld van geweld en waanzin.