El Laberinto del Fauno (2006)

Het is niet 'gewoon een slechte film'. Jij vind het een slechte film. En kitsch? Tssss....

't is ook geen sprookje. Volgens mij vertelt de film hoe het meisje in haar fantasiewereld de burgeroorlog zin geeft en probeert te ontvluchten. Lijkt me niet gek dat tijdens een burgeroorlog een meisje enge monsters verzint.

Hoewel ik me wel kan voorstellen dat mensen dit goed zouden kunnen vinden (er zitten wel degelijk mooie elementen in), is dit niks voor mij. Al dat feetjes gedoe enzo is voor mij niets, dat kan ik je wel vertellen. Het is zo'n film die je prachtig kunt vinden, of juist ellendig. Ik neig naar dat laatste. Toch, voor het spel tussen realisme en pure fantasy, vind ik het wel een spraakmakend concept en een film die ik niet snel zal vergeten. 2*

De harde realiteit vs. de donkere sprookjesachtige elementen...

Al van bij het begin v/d film werd ik meegesleept door een verhaal waarvan ik op voorhand wist dat dit fantastisch zou zijn. En niet gewoon omdat hij hoog scoort in de toplijsten.
Als ik de omgeving alleen al bekijk, begint mijn hart al te smelten. Ik hoor je al denken; “een bos is toch niet zo speciaal?” Maar ik vind het zo mooi in beeld gebracht. Zet die muziek van Javier Navarrete er nog bij en… het was gewoon een geweldige ervaring. Van zo’n films (fantastisch verhaal, supermooie settings en mooie muziek met dreigende klanken) wil ik er meer zien; de meedogenloze stiefvader + de dokter en Mercedes die duidelijk iets te verbergen hebben over de vijanden van ‘El Capitán’. Het smaakte naar meer.

Ik voelde erg mee met die stotteraar, maar ik moest wel glimlachen toen de stiefvader zei dat de ondervraging (lees foltering) een nachtje zou duren.
Hoewel het lijkt op een sprookje voor volwassenen, zijn er enkele gruwelijke scènes aanwezig, aan het woord walgelijk moet ik denken aan de scène waarin Ofelia de sleutel in de boom zocht. Liever zij dan ik onder dat slijm.

Je kan meeleven met mensen - zoals eerder vermeld leefde ik mee met de stotteraar – maar ook met wezens of onwerkelijke dingen, zoals met de mandragora. Ik kom hem zo wel meenemen toen hij in die verse melk zat, maar helaas mocht hij niet meer zijn. De moeder gooide hem al meteen in het vuur.
Maar ook de dokter had mijn waardering, waar hij later door zijn verraad, door de stiefvader werd neergeknald, net voor de vrouw v/d kapitein zou bevallen. Van een goede timing gesproken!

Je moet (inderdaad) niet verwachten dat je wordt ondergedompeld in fantasierijke omgevingen en wezens, maar dat is het hem juist. Het verhaal zelf is een fantasie op zich, vermengd met de harde, rauwe realiteit v/d oorlog. Ik keek deze film op basis van het verhaal en acteurs, niet omdat ik verwachtte me in een soort wonderland te bevinden.
De twee afzonderlijke verhaallijnen die zo van elkaar verschillen en elkaar kruisen, vind ik één v/d sterke punten van de film. Net zoals de acteerprestaties van de 12-jarige Ivana Baquero die de trieste Ofelia vertolkt. Echt knap gedaan voor een jong actrice die daarvoor in meer bescheidenere films speelde.

Ondanks de verliezen en opofferingen, eindigt de film met een happy ending. Zoals een sprookje moest zijn. Doch heb ik vaak de neiging gehad te denken dat het slecht zou aflopen.
Zelfs toen Mercedes bij de dode Ofelia huilde, kon ik het moeilijk geloven dat er een happy ending was.

Deze film geef ik zeker nog een kijkbeurt, maar het zal nog niet voor meteen zijn. Eerst nog even laten bezinken, want ook al vond je de film slecht, hij zal je toch bijblijven. Al was het maar het deuntje van Mercedes’ lullaby.

Ik vraag me af of je de film wel helemaal goed begrepen hebt. Het is eigenlijk helemaal geen happy end, het zou je een onmachtig triest en treurig gevoel moeten geven.

Het is een triest mooi einde.
Voor Ofelia was het einde wel happy: samen met haar ouders en haar broertje in hun eigen koninkrijk.
Maar Ofelia's dood in de 'realiteit' was wel triest.

Ik hou normaal niet zo van dit soort fantasyfilms maar deze mocht er wel wezen. Het verhaal zat mooi en goed in elkaar en weet ook te boeien (soms ook zelfs wat spannend). Visueel was deze film best prachtig maar de explosies zagen er juist belachelijk nep uit. Dat vond ik best merkwaardig omdat de rest er juist zo fraai en realistisch uitzag. Wat ik vooral bijzonder en juist zo goed aan deze film vond was dat hij geregeld keihard was. De cast deed het trouwens ook goed en ik heb vooral genoten van de keiharde kapitein Vidal welke uitstekend vertolkt werd door Sergi López. Het einde was ook best fraai. Aan de ene kant is het natuurlijk best triest maar aan de andere kant ook weer mooi.

Matig, de focus ligt teveel bij de kapitein en zijn oorlog wat opzich een leuk verhaal is en lekker hard wordt gespeeld. Het verhaal van Ofelia wordt eigenlijk nergens echt spannend, er had veel meer in gezeten. Het lijkt mij ook niet dat het meisje in een droomwereld leefde aangezien de invloeden daarvan duidelijk oversloegen naar de "realiteit" (het verslechteren van de moeder nadat die plant in het vuur wordt gegooit) Daarnaast kon de kapitein de Faun niet zien, wat dan ook weer raar is

2*

Bijzondere kunstige film die me hier en daar een beetje aan Sucker Punch deed denken. Het plot heeft toch aardig wat van elkaar gemeen, een meisje die van de ellende probeert te vluchten door te schuilen in der droom/fantasie wereld. We nemen plaats in de 2de wereld oorlog in Spanje en maken kennis met de familie Vidal, alhoewel, dat is de stiefvader van Olifia. Een keiharde commandant die niet te houden is, en zijn botte praktijkjes die hij als commandant uitvoert ook thuis op zijn stiefgezin uitvoert. Al die ellende word Olifia te veel, de oorlog, zo'n klootzak van een vader, en zo vlucht ze in der fantasiewereld, die ook erg knap en fraai is gemaakt. Pan zelf is ook een bijzonder wezen dat ook Olifia's opdrachten geeft in de droomwereld. Klinkt allemaal erg aardig, maar uit eindelijk verliest Olifia totaal der controle, wat toch nog wel voor fatale gevolgen zorgt.

Deze film is zeker niet voor kinderen want de schokkende dingen worden ook niet geschuwd. Die scene waarbij Vidal met een fles iemands gezicht verbouwt was weer een Irreversible achtig momentje.

Zoals gezegd zijn de fantasie elementjes erg mooi in elkaar gezet en het is wel een buitengewone combo. Een oorlogsfilm en een fantasiefilm op deze manier door mekaar. Je zou bijna als kijker nog in die hele fantasiewereld van Olifia gaan geloven, maar aan het einde zien we dat het wel echt fantasie was van Olifia, en sterker nog, dat ze daardoor een zinloze dood is gestorven.

Erg knappe film van del Toro, die ik slechts alleen nog ken van Blade 2 en Hellboy 1 en 2. Wat visualiteit weet hij toch wel een hoop te bieden. Dit soort elementen kwam je min of meer ook tegen in Hellboy. Knap kunstwerkje.

4,0*

Of hij had de magie verloren (al lang) om magische dingen te zien. Magie die Ofelia wel nog in zich heeft.

Pan's Labyrinth is een ontzettend mooie donkere fantasie film.

Het decor, de soundtracks, de wezens, de contradictie van het echte leven en de fantasiewereld. Het is gewoon prachtig in beeld gebracht en het is een samenhangend geheel waardoor de film je meevoert en in de ban houdt tot op het eind.

Of de fantasiewereld van Ofelia werkelijk was of dat het haar verbeelding was, daar kan aan getwijfeld worden na afloop. De kijker heeft door het eigenlijk dubbele einde, de keus om te kiezen welk einde hij/zij prefereerd/geloofd.

Ivana Baquero heeft ontzettend goed geacteerd voor een, op dat moment, 11-jarige meisje. Ik raakte keer op keer ontroerd door haar tranen.

Aan de ene kant heb je Ofelia die bezig is met haar fantasie avontuur, en aan de andere kant heb je gruwlijke daden van Le Capitain Videl, die een strenge regime houdt en de opstandelingen de grond in drukt.

Ik weet niet hoe Guillermo del Toro erop is gekomen om deze twee zeer op zich staande, eigenzinnige verhalen samen te laten smelten in 1 bijzonder mooi verhaal, maar ik ben blij dat hij het gedaan heeft en hier ook ruim de tijd voor nam!

Ik heb nog steeds een heel duister gevoel na afloop van de film door het mooie donkere einde en door de de prachtige soundtrack bij de aftiteling. Beautifully done. Zucht..

Dikke 4*

Een film die mij niet echt kon boeien. Wellicht te weinig "fantasy minded". Daarnaast vond ik het verhaal van het meisje niet passen bij het bijna tarantino achtige sadisme (incl erg veel bloed) van de kapitein. Daardoor nooit echt in het verhaal kunnen komen.

Mijn conclusie: maak je een fantasy, houdt je daar dan ook aan en ga geen genres er doorheen mixen.

Krappe voldoende 3*

dwazen zien hierin vast weer een aanklacht tegen het fascisme.

De geluidseffecten zijn knap hinderlijk.

Nee, want het mixen van genres doet Tarantino nooit.

Ik vond het een prima film. Mooie beelden. Het verhaal niet echt bijzonder maar solide.

Ik vond de clash tussen de fantasiewereld en de 'realiteit' wel goed gevonden.

Goed.

Pan's Labyrinth is op zich een gewaagde mengelmoes waarin de (nasleep van de) oorlog zonder franjes in beeld gebracht wordt en waarin ook fantasy verwerkt zit.

Beide genres hebben absoluut hun charmes, maar soms lopen ze mekaar wat in de weg. Een beetje tegen mijn verwachtingen in is dit vooral een oorlogsdrama. Fantasy komt duidelijk op de tweede plaats.

De personages zijn degelijk geschreven, al had ik aanvankelijk moeite met stiefpapa, die nogal tegen het karikaturale aanleunt. Wanneer hij op het einde dan effectief een sadiste zak blijkt te zijn, mindert dat gevoel.

De cast doet het overwegend goed. Ivana Barquero en Sergi López zijn oké; Maribel Verdú is zelfs uitstekend. Ook opmerkelijk is Doug Jones, een Amerikaan die eventjes Spaans onder de knie krijgt; knap.

Zowel het fantasyluik als het oorlogsgedeelte hebben behoorlijk wat sfeer: de locatie is dan ook ideaal gekozen. Oorlogstaferelen worden rechtdoorzee getoond: een kinderfilm is dit dan ook absoluut niet.

Ook in de fantasyscènes zitten soms vrij bloederige dingetjes. Guillermo Del Toro ken ik eigenlijk niet goed als regisseur, maar dat hij fantasie heeft, is wel duidelijk. Toch vind ik de (overwegend irritante) faun qua design niet overtuigend genoeg. Het bleke creatuur is wel over-the-top genoeg, maar dat handengedoe had dan weer beter in een komedie gepast.

Een laatste puntje van kritiek zijn bepaalde scène-overgangen.

Kleine 3,5

Er is nogal wat discussie op het internet welk genre Pan's Labyrinth is.

Voor mij is het een oorlogsdrama, met Fantasy elementen.

Een Fantasy film kan het voor mij niet zijn, omdat er voldoende aanwijzingen in de film gegeven worden dat alle Fantasy elementen zich alleen maar afspelen in het hoofd van het meisje.

De regisseur zelf beschouwt de film als een parabel.

Vaak maakt het niet zoveel uit in wat voor categorie je een film plaatst, maar in dit geval lijkt het mij vrij belangrijk. Veel Fantasy liefhebbers zullen bij deze film niet aan hun trekken komen. Vooral tegen hen die de film daardoor laag beoordelen zou ik willen zeggen: "Kijk hem over 10 jaar nog maar eens, maar dan als oorlogsdrama. Misschien dat je hem dan meer kunt waarderen, want het is echt een juweeltje!"

Mooi sprookje. Mooie personages en vooral Captain Vidal die de beste rol speelde hierin.

Ik sluit me eigen graag aan bij de mening/recensie van Sergio Leone.

Originele combinatie van meerdere film genres. Zeer goed geacteerd door Baquero en mooi gemaakt. Toch vind ik het verhaal wat diepgang moeten voor een hele hoge score. Zowel het fantasie verhaal als het oorlogsdrama stellen op zich weinig voor.

Ja ja: het ziet er allemaal fonkelend uit: mooi plaatje, fascinerende fantasywereld en interessante geschiedenis. Het probleem ligt echter bij Del Toro: hij kan geen goede verhoudingen creëren tussen de echte wereld en de fantasie wereld. Hierdoor heb je nergens onderscheid tussen deze werelden en werkt de sfeer van geen ene kant. Alles blijf nogal plat en saai en de spanning is nergens te bekennen. De film is wel heel erg rauw: verontrustend geweld maar weinig mooiigheid qua script of beeld. Jammer van dit potentiële werk.

2,0

Prachtige film met een mooi verhaal wat boeit vanaf bijna het begin tot het einde.

Mooie omgeving en goed gespeeld. Wat wil de kijker nog meer?

4 sterren voor dit juweel!

El Laberinto del Fauno is eigenlijk de definitie van Guillermo Del Toro's oeuvre. Beiden kenmerken zijn volledig duidelijk: het werk wat hij heeft opgedragen aan special effects (Hellboy), maar ook het werk wat hij heeft opgedragen aan sfeer (dan moet ik meteen denken aan El Espinazo Del Diablo). Hier weet hij deze elementen te combineren waardoor je een filmisch gehalte krijgt wat zowel ondersteund wordt door zijn geweldige manier van werken met de camera waardoor er een mysterieuze sfeer aanwezig is als door het indrukwekkende technische gedeelte.

"In 1944, na de zege van Franco, verhuizen de 12-jarige Ofelia en haar zwangere moeder naar een landelijk gebied in Noord-Spanje, waar ze bij Ofelia's strenge en keiharde stiefvader Kapitein Vidal komen wonen. Met zijn leger vecht de meedogenloze Vidal tegen de rebellen die in de bossen leven. In deze barre omstandigheden ontmoet Ofelia op een nacht een mysterieuze faun. Deze vertelt haar dat ze eigenlijk een prinses is en dat ze zich kan bewijzen als ze drie belangrijke opdrachten uitvoert."

Regisseur Del Toro heeft het grootste wat Spanje te bieden heeft aan acteurs laten meelopen met zijn productie: Sergi Lopez, Ariadna Gil en Maribel Verdu spelen mooie rollen maar het is vooral Baquero, die het meisje speelt dat een fantasiewereld betreedt om de pijnlijke realiteit te ontvluchten, die de meeste indruk wekt. Deze film is, vooral, heel erg mooi. Maar het harde zielige geweld en het prachtige acteerwerk blijft toch af en toe een beetje mild. Dit komt met name omdat de balans tussen de fantasiewereld en de realiteit af en toe matig is, waardoor er nooit een spectaculair geheel wordt gevormd, en we dus alleen twee schitterende helften hebben. Wat ik dan wel weer merk is dat de allegorieën veel meer te vinden zijn in de fantasiewereld dan in de realiteit en dat vind ik dan wel weer knap.

Maar ik moet zeggen dat het, buiten dat, een uitermate knappe prestatie is van Del Toro waar ik heel erg onder de indruk van ben.

het is niet mijn soort film helaas

Ik had er wel veel van verwacht na het hoge cijfer.

Vreselijke kitsch. Ontwikkel uw smaak zou ik zeggen.

Nee jij.

Alsof die film door alleen maar door mensen zonder smaak zo hoog in de lijsten staat.

Je mag het geen goede film vinden maar de term kitsch past er absoluut niet bij.

WAt een prachtige film...met een einde dat blijft hangen..zo ontroerend.

Sterk en magisch.

Ik snap de hoge notering in de top 250,

en toch heeft de film in zijn geheel mij niet helemaal gegrepen.

Het had van mij mysterieuzer gemogen.

De details waren overigens goed verzorgd,

en ik geef een hoog cijfer voor een lichte teleurstelling: *4.0

Jouw smakeloze oproep klinkt behoorlijk paradoxaal.