Batalla en el Cielo (2005)

Vreselijk pretentieus en oersaai drama dat me alleen maar kon boeien omdat ik benieuwd was hoe lang regisseur Reygadas zijn publiek nog durfde te vervelen met zijn nietszeggende verhaaltje en doorzichtige symboliek.

De plotelementen die hierboven beschreven staan, hebben met de film maar weinig te maken en het verhaaltje wordt na de interessante aanzet op geen enkel moment verder uitgediept. Sterker nog, alle belangrijke plotwendingen zijn al achter de rug voordat de film is begonnen. De rest van de speelduur wordt dan maar gevuld met lange autotochten door Mexico City, eindeloze shots van tankstations, schilderijen van paardjes, troosteloze stadsgezichten en duffe militaire parades. En onder het mom van 'het is kunst dus het mag' worden er ook nog een paar platte, smakeloze en vrij expliciete seksscènes in de mix gegooid. The Brown Bunny is er niks tegen.

Ook de personages zijn onuitgewerkte, onsympatieke pannekoeken die niets anders doen dan apatisch in de camera kijken en lusteloos de meest idiote dialogen uitbraken. Enige logica in hun gedrag hoef je al helemaal niet te zoeken. En als regisseur Reygadas even niet meer weet hoe het verder moet, wordt de troef 'magisch realisme' bovengehaald en duwt hij het hele trieste zootje weer een andere nutteloze kant uit. Door middel van (alweer) een vergezochte seksscène of een moment van onverwachts bruut geweld, bijvoorbeeld.

Dit is echt zo'n film waarbij je naderhand nauwelijks kunt navertellen wat je hebt gezien. Het is allemaal zo stuurloos en lang uitgesponnen, zo zielloos en oninteressant, dat je als kijker allang hebt afgehaakt voordat de (verlossende) eingeneriek begint. Pompeuze nonsens, verpakt als 'high art', als ik het zo mag uitdrukken.

1 ster.

Ik heb net even de berichten bij Japon gelezen en de seksfetisch van Reygadas beperkt zich deze keer tot copulerende dikke mensen en jonge meisjes die vieze oude kerels pijpen.

Be advised.

Prachtig extentialistische film met als achtergrond van Mexico City. De maker was aanwezig en legde uit dat hij juist veel ruimte liet om de kijker zelf te laten invullen, doe er mee wat je wilt... maar ik vond het een erg prettige kijk ervaring. 4*

mooi meisje, mooie beelden.

het pijpen was nog best mooi en de dikke vrouw werd zo gefilmd dat, hoewel ze veel huidplooien had, vooral haar persoon gefilmd werd, ze was niet lelijk. ze was alleen dik. dat is knap, als je dat kunt filmen.

knappe film, maar ik hoef hem niet nog eens te zien. 3,5

Dit vond ik de meest waanzinnige en opwindende film die ik dit iffr zag. En de enige die ik liefst direct opnieuw wil zien. Want of ik het een goede film vind, weet ik nog niet goed, maar bijzonder is-ie zeker.

Inderdaad een schaamteloos ambitieuze film, die weliswaar een verhaaltje vertelt, maar vooral, gaandeweg, emoties oproept en grote thema's aansnijdt, zonder pasklare betekenis. Daar wil ik nog eens over nadenken.

En qua vorm is het waanzinnig. Het was de eerste keer dat ik iets van Reygadas zag, maar ik ben onder de indruk van zijn ambities en van zijn vloeiende en prachtige stijl. Voor mij de enige echt grote ontdekking dit festival. Ik wist dat ik ooit Japon nog eens moest kijken; dat gaat er nu zeker binnenkort van komen.

Ik zal vast nog wel eens iets over deze film intypen en zeker een keertje stemmen, maar ik wil de film eerst laten bezinken.

Die letters zijn tactisch en zeer EO geplaatst op deze poster

Op deze wel Op die die overal in Rotterdam hingen niet

Deze film spookt nu al dagen door mijn hoofd. Als mensen me naar het afgelopen filmfestival vragen en oprecht geinteresseerd zijn, dan vertel ik over deze film. Over hoe bijzonder de film wel niet was, en pretentieus, en ontregelend. En dat ik er geen snars van begrijp. En dat ik geen idee heb of ik de film nou goed of slecht moet vinden.

Maar ik merk ook dat ik begin te glunderen, dat zich een vreemd soort opwinding van mij meester maakt.... Laat ik eens gek doen: ik vind het een meesterwerk!

5* en een plekje in mijn top-10

Klinkt erg mooi Vooral het deel over het niet begrijpen, het niet weten of het nou goed of slecht is. Die twijfel is vaak erg mooi, vind ik

Wordt benieuwder en benieuwder (helaas over het hoofd gezien op het IFFR). Maar eens even kijken of ik een keertje tijd heb om bij het filmuseum langs te gaan...

Meesterwerk! Maar je moet er wel wat voor doen. Vaak is Reygadas al verweten dat hij arrogant is, te graag high art wil maken. Ik denk dat de man juist enorm zijn nek uitsteekt. enorm veel lef heeft waar bijna niemand dat nog op kan brengen. Batalla en el cielo (en alsjeblieft niet Battle in heaven) is lastig omdat er zo met afstand is gefilmd en het daardoor misschien moeilijk is je te verliezen in het verhaal. misschien gaat het daar dan ook niet om. En heb je des te meer ruimte om te kijken en stijl achterover te slaan van de schoonheid die je ziet.

Overigens is The Brown Bunny ook een meesterwerk...

En koekebakker: zeker Japon gaan kijken!

Dramatisch slecht. Saai. Film kon me geen moment boeien. Voor de sex scene's hoef je de film ook zeker al niet et zien dan kan je beter een goeie porno film huren met dan lekkere personen. Dit zag er alles behalve lekker uit. Het was soms zelfs lachen.

Wil je zien hoe het is om met een lijk sex te hebben kijk dan deze film. Als je deze film al gezien heb begrijp je wat ik bedoel

Buiten mij om omdat ik er voor me werk was (en 2 vrienden die ik gevraagd had) haalde maar 1 persoon het einde van de film. De rest was al voortijdig vertrokken. De 2 vrienen van me waren zonder mij ook al eerder weggeweest zijn. Het was dat zij er bij waren op de achterste rij anders was ik denk ik ook wat anders gaan doen.

Dit zegt meer dan genoeg over de film.

1* voor de muziek

Conclusie... Huur desnoods de soundtrack maar vermijd absoluut deze film in de bios of op dvd. Zonde van je tijd en geld.

PS: Overigens was het met 3e wel gezellig maar niet dankzij de film

Het gaat ook zeker niet om de Seks, kom op hey.

Prachtige film had echt m'n twijfels, dacht dat hij zwaar overdreven was en te geprobeerd Art zeg maar. De film heeft mij zeker overdonderd, erg mooie beelden en de droevigheid word heel mooi verfilmd. Het was een tijd geleden dat ik zo'n goed gevoel kreeg bij een film die ik keek in de bioscoop. ben beniewd naar Japon!

Moviemeter als "tipsite voor goeie films" heeft het soms nogal moeilijk, zeker als kleine pareltjes als deze nog geen 3* halen

Ach ja, der gebeurt niet veel hé. Toch is het tempo van de film perfect. De totaal onderkoelde Marcos is een personage om U tegen te zeggen. Geweldige vent, machtige uitdrukkingen en bijna ongrijpbaar. Z'n vrouw moet ook niet onderdoen voor hem. Eén van de meest geweldige filmkoppels die ik al op het scherm gezien heb. Lange, aparte shots, leuk gefilmde sexscenes en fraaie muziek.

Jammer dat de aanloop naar het einde net iets minder boeiend was. Zag er ook allemaal iets minder mooi uit. Klein foutje, dat de film net een half sterretje kost. Toch kan ik hier nog makkelijk 4* aan kwijt. Film met ballen, een eigen identiteit en een hoop boeiende ideeën.

Meteen ook mijn eerste Mexicaanse film

Helaas weet Reygadas niet continue te boeien, maar als dit dan wel gebeurd, is het gelijk erg sterk. Enkele prachtige scènes (vooral tussen Marcos & zijn vrouw en Marcos & Ana) worden afgewisseld tussen nietszeggende, onboeiende dingen. Ben wel benieuwd geworden naar Japon. Binnenkort maar eens de dvd uit de kast halen. Nu nog even deze film laten bezinken. Reygadas laat nl. wel nogal veel open in deze film (geen kritiek overigens)...

3,5*

Als je niet beter zou weten en zo de filmzaal in zou stappen, dan denk je wellicht dat het porno is. Het is te expliciet allemaal en het gaat imo helemaal nergens over. 2,0* voor de sterke soundtrack...

Toch 4 sterren waard, ipv 3,5 sterren die ik gaf 'direct' na de film. (bijna) Alle scenes vallen nu meer op hun plaats.

Het plot is enigszins geniaal te noemen, maar ook de sfeer die voornamelijk opgewekt wordt door een rustig ronddraaiende registrerende camera en natuurlijk de geluidseffecten en de prachtige muziek maken van deze film een 'mooie' kijkervaring.

Een meesterwerk is het niet. Met name de hoofdpersoon komt vaak over als een pannenkoek (om even de woorden te stelen van bioscoopzaal) waar ik me zo nu en dan aan stoorde. Ook bevatte de films een aantal scenes die ronduit vervelend waren (zoals het strijken van de Mexicaanse vlag). Maar de grootste ergernis was toch wel het moment wanneer Marcos Ana neersteekt. Niet met een schaats [zoals het script eigenlijk zou moeten gaan?], maar met een keukenmes. Iedereen was in shock in de zaal door deze 'plotselinge' gebeurtenis. Terwijl ik me doodergerde aan het feit dat er opeens een mes vandaan werd getoverd, ipv de voor de hand liggende schaatsen (waar voordat hij de eerste keer weggaat nog netjes de camera werd ingezoomd op die voorwerpen). Misschien moest dat een van de verrassingen zijn van de filmmaker?
Wat ik me ook afvraag is het gebruik van 'porno'. Was het nodig om zowel in de begin- als eindscene Marcos gepijpt zien te worden door Ana? Als het niet zo expliciet in beeld was gebracht, had het volgens mij hetzelfde effect gehad (voor mij dan) qua verhaalstructuur. Het was niet nodig, maar blijkbaar wel voor 'de naamsbekendheid' van de film...

In reactie op het bericht van Mug:
denk je niet dat de schaatsen in de film (wie heeft er nou ijsschaatsen in Mexico) zitten om iets noodlottigs aan te kondigen? maar dat een eenvoudig type als Marcos een mes al snel makkelijker zal vinden als dodelijk wapen dan weliswaar scherpe schaatsen die moeilijk zomaar in iemands buik te steken zijn?
En denk je niet dat de kans nog groter is dat die schaatsen een pesterijtje van Reygadas zijn? Dat hij waarschijnlijk desgevraagd zal zeggen dat hij die dingen gewoon in zijn hoofd had en ze daarom in de film moesten? zoals hij altijd zegt als hij een vraag krijgt waar hij geen zin in heeft. Lekker makkelijk... en tegelijk interessant...
Over de porno: kijk op cinema.nl voor een interview met Reygadas waarin hij uitlegt waarom de seksscenes van hem in de film moesten, waarom het juist noodzakelijk is om het wel zo expliciet te laten zien. volgens hem heeft dat te maken met het feit dat binnen de narratieve cinema (waar Batalla niet onder valt) volstaan kan worden met het suggereren van seks. Voor hem is dat met de films die hij wil maken niet afdoende.

Nu moet ik ook wel toegeven dat ik een liefhebber ben van de klassieke vorm van narratieve cinema. Batalla en el Cielo is ook narratieve cinema (er wordt wel degelijk een verhaal verteld mijns inziens) maar dan in een moderner jasje.

De expliciete porno-scenes spelen een grote rol in het narratieve gedeelte (en uitleg!!!!!!) van de film. Ik weerleg hiermee de visie van Reygadas.

En dan de uitleg van de schaatsen: die beaam ik in totaliteit. Een uitermate vervelend pesterijtje; en ik als liefhebber van de klassieke vorm van narratieve cinema had reeds door dat de schaatsen het noodlot aankondigden (gesprek in auto: "ze zijn zojuist geslepen"), maar de uitwerking was dus een grote sof. Je kunt iemand echt wel vermoorden met een schaats hoor, er zijn andere mogelijkheden dan 'de buik'. Dat de regisseur er wellicht een bedoeling mee had, leuk voor hem, ik vond het opmerkelijk en ongepast. Wellicht tegen de regels in van de narratieve cinema, ik zeg dan: goedkoop en flauw trucje.

Wat hier nu van te vinden... Moeilijk, zeg ik u.
Ten eerste, er is wel degelijk een narratief te vinden, en die is vrij duidelijk ook nog. Alleen de uitwerking van dit narratief is misschien ietwat onorthodox. Marcos en vrouw hebben kind gekidnapped, liep fout af. Ze weten geen uitweg. Marcos is verliefd op Anna, maar lijkt te apathisch om dit goed te uiten. En dan nog, Ana is te mooi voor hem. Hij zit ‘vast’, het enige wat hij kan doen is zijn leven eindigen, en Ana meenemen.
Ten tweede, het kwam jammer genoeg niet als een mokerslag aan (waarop ik hoopte). Een film die het zoekt in de sferische scènes, haast abstractie. De film voelt hier en daar groter dan het leven. Marcos en zijn vrouw hebben seks, terwijl Jezus door een engel gered wordt van het kruis. Deze symbolische dingen kan ik niet gelijk ontrafelen, maar dat vind ik dan weer niet erg belangrijk. Laat het maar een mysterie blijven, het gaat mij om het gevoel dat het me geeft, en dat was op sommige momenten groots, de scène waar Marcos in zijn eentje de berg opklimt en we alleen de wind horen, schitterend.
Toch waren er ook momenten waar het me niet direct aangreep, momenten waar het juist weer heel gewoon op me overkwam, jammer.

Misschien kan ik het gewoon niet bevatten, en vind ik hem morgen machtig mooi.
Het moet denk ik allemaal nog op zijn plek vallen.

En dan over de schaatsen. Is me niet opgevallen, en ik vind het een vreemd iets om daarover te vallen. Het kan gewoon zijn dat Marcos op dat moment niet aan de schaatsen dacht, en gewoon naar de keuken liep om een mes te pakken. Komt volkomen logisch op me over, vrijheid die het personage in de film heeft.

Weet iemand welke muziek er bij de scene bij het tankstation wordt gebruikt. Volgens mij is het van Bach maar geen wat precies van bach.....

Inderdaad is het Bach en op de aftiteling van de film (al uit op dvd) staat precies welk stuk. Moet ik het voor je opzoeken (heb m thuis) of ga je zelf op onderzoek uit?

DVD is aanrader. Staat interessant interview met Reygadas en Mushkadiz op.

DVD van Japon is nog veel beter. Docu over de vallei waar de film is gemaakt, dus docu over de mensen die in de film 'spelen', goed en soms grappig interview met Reygadas, met bijv. zo'n 10 antwoorden op de vraag "wat betekent de titel".

Als je dat zou kunnen opzoeken graag, vond het namelijk een prachtige intense scene en dat kwam vooral door de muziek...De muziek was sowieso een heel sterk punt trouwens van de film.

wordt gedaan. heel binnenkort. ik zal er meteen even alle muziek bij doen.

Okee daar gaan we:

Bach, in het spaans staat er op de aftiteling:

Concierto para clavicordio en re menor BWZ 1052 van J.S. Bach (dat moet toch makkelijk te vinden zijn!)

Verder:

Opent de film (de pijpscene) met The Protecting Veil van John Tavener

Is er:

Marcha procesional de Cordoba

Saeta de la Virgen de la Soledad

Rogelia Canesa

En tot slot:

Colaboracion Musical

Juan Gomez-Acebo

Federico Ortiz-Cañavate

Kopen die handel!

Wederom een merkwaardige en bizarre film van Reygadas.

Wat ik goed vind aan deze film is het fragmentarische, ongrijpbare plot. In sommige films is dat een groot nadeel, maar hier niet vind ik. In zo'n film over vervreemding en geleidelijke escalatie werkt het alleen maar goed.

De regisseur jaagt hier bewust weer een deel van de kijkers weg. Zijn stijl moet je ook liggen. Zijn experimenten zijn niet altijd even geslaagd, maar op z'n minst interessant. Ik vind zowel Japón als Batalla en el Cielo goede films.

Batalla en el Cielo krijgt net als Japón 3,5 sterren van mij.

BWV (en niet BWZ) is de code voor de werken van JS Bach (Bach Werken Verzeichnis) Zie Wikipedia.

zie ook http://www.jsbach.org/bwv1052.html

Concert voor klavecimbel in D klein/D mineur/

harpsichord in D minor

Maar als je op het BWV-nummer zoekt moet het goed gaan.

Het kan zijn dat een andere uitvoering door andere muzikanten (en opname) anders klinkt dan in de film. Als je het daar om gaat zou het handig zijn als de uitvoerder (performed by) ook bekend is.

Oeps, BWV dan. Niet goed kunnen lezen op de aftiteling. Maar goed, het moet te vinden zijn. Weer wat geleerd!

hebben jullie de poster gezien (Amerikaans geloof ik) waar niet de titel maar heur haar heur borsten bedekt? Die is helemaal van de pot gerukt.

Yup, die staat nu op ImdB!

Van de pot gerukt, zeg dat wel. Zulk lang haar heeft het meisje niet eens...