Umoregi (2005)

Ik ben het met danuz eens. Het duurde bij mij overigens erg lang voordat ik echt in de film zat. Wel een paar mooie scene's maar niet echt een geheel, in ieder geval kon ik er dat niet echt van maken. Het laatste kwartier maakt echter wel veel goed. Erg mooi sfeertje daar in dat donkere bos.

Want donker was het, iets te donker soms. Of dat nu aan de film lag of aan de projectie is me niet helemaal duidelijk maar bij sommige scene's kon je amper wat zien (bij die rivier bijvoorbeeld). Het extreem donkere beeld werkte op het eind dan wel weer erg goed. Je ziet amper wie wie is en enkel wat silhouetten, draagt bij aan het mooie sfeertje.

Een 3,5* kan ik er wel aan kwijt. Soms wat saai maar toch intrigerend en een erg mooie finale.

Ik kon hier erg weinig mee, in tegenstelling tot bovenstaande Dejima- gangers. Visueel was er erg weinig te beleven, de editing (en dan vooral van de muziek) was erg matig en het plot wist me ook totáál niet te boeien. Ik hield na een kleine drie kwartier dan ook op te proberen de film en diens plot te volgen, ik kon gewoon niet in de film komen. Daarnaast kon ik me de film (zo'n uurtje nadat hij was afgelopen) al bijna niet meer voor de geest halen. Film bleef totaal niet hangen. Erg jammer.

1,5 sterren.

Hoop mooifilmerij, maar helaas vrij incoherent. Wel een prachtige eindscéne overgens...

Een film die wel vereist dat je er met je volle aandacht bij blijft, en dan nog lijkt het af en toe in zoveel al dan niet samenhangende fragmenten opgeknipt dat ik regelmatig de draad even kwijt was. Het verhaal springt als het ware net zo van de hak op de tak als de korte vervolgverhaaltjes die de kinderen aan elkaar vertellen - misschien dat dit de intentie was. Maar het leidt nu en dan de aandacht wel weg van een verder erg aandoenlijke film. Waarin je alles wat uit de fantasie van een kind ontspringt wel kunt verwachten, van omgeploedge straten om kamelen te kunnen laten lopen, tot aan ballonnen opstijgende walvissen. 3,5*

Een prachtige finale inderdaad, en een andere scène die me erg bijstaat is die waarin de kinderen en dorpsgenoten zo hard aan het zingen zijn dat er een hele horde kikkers uit miskenning leek mee te gaan brullen. Ofzo.

Ik vond Umoregi erg mooi gefilmd..alleen kon ik van het verhaal maar weinig volgen. Er zaten erg veel losse stukjes in waarmee dan niks of weinig meer mee gedaan werd.

Het visuele gedeelte vond ik verder wel in orde. Maar vraag me niet waar het nu eigenlijk over ging verder, want dan weet ik alleen iets over het einde te vertellen en het einde was wel mooi. 2,5*

Deed me ook niet zoveel deze film.

Had nogal wat verwacht van het "buried forest", maar het duurt betrekkelijk lang voor er ook maar sprake van is. Het begin van de film is een collage van stukjes leven die onafgerond blijven en weinig emotionele impact met zich meedragen.

Visueel viel het me érg tegen (lelijke, contrastloze nachtshots) en de muziek werd alles behalve subtiel aangewend.

Film wordt een stuk beter nadat de eerste boomstronk gevonden werd, en het surrealistisch tintje de bovenhand kreeg. Plots werd het wel mooi, mysterieus en innemend. Alleen, wat te laat, en wat te weinig. Had veel meer ingezeten, qua inhoud en ook zeker qua afwerking.

Kleine 3*

Fikse tegenvaller.

Het volgende citaat van Midnight Eye, eerder door Onderhond aangehaald, knaagt misschien het meeste:

De film was, op kleine uitzonderingen na, visueel erg arm. de "rich, radiant images" waren op één hand te tellen. Daarnaast heeft de film zonder schijnbaar narratief, toch erg veel dialoog. Dialoog dat afleidt, zou je zeggen, maar er is weinig om de aandacht van af te leiden. Het eerste uur is gevuld met fragmenten tekst die weinig inhoud hebben of niets toevoegen, waardoor het al snel saai wordt.

De ontdekking van het bos laat te lang op zich wachten. Ik had nog de hoop dat dat de film zou redden. De zogezegde climax is daar echter te voorzichtig, te terughoudend, en visueel te pover voor. Het trekt de film net boven een voldoende uit. 3*