Behind the Mask: The Rise of Leslie Vernon (2006)

Het is de laatste tijd slecht gesteld met het horrorgenre.

In de bios wel tenminste. We moeten het vooral doen met slechte tot matige remakes van de betere horrorfilms uit de jaren 80.

Gelukkig is er op DVD nog wel eens een leuke originele film te vinden.

Zo is daar Behind The Mask: The Rise of Leslie Vernon.

Dit is een slasher, maar wel een in een origineel jasje.

De realiteit in de film is er een waarin Jason, Freddy en Michael Meyers echt bestaan.

Een groep journalisten heeft contact gehad met een man genaamd Leslie Vernon. Deze man beweerd de volgende horrorlegende te worden en hij stemt er mee in dat de groep hem met camera’s volgt als hij zijn eerst grote moordpartij opzet.

De film is dus vooral met handcamera geschoten.

Echter wanneer er een moord gepleegd moet worden gaat de film over naar de slasher zoals we hem kennen. Gelukkig maar, want anders zou er dankzij de continu bewegende camera niet veel te zien zijn van de kills. Het laatste stuk van de film word als een normale slasher (maar dan wel een van niveau) weergegeven.

Leslie is erg sterk gespeeld. Waar hij in het begin een “normale” jongen is om te zien, veranderd hij in een echte psychokiller zodra hij zijn masker opzet. De rest van de acteerprestaties wisselen nogal, maar het merendeel van de andere rollen zijn weggelegd voor het slachtvoer, dus dat zijn we wel gewend van slashers.

Leuk is wel dat oude bekende uit het genre een opwachting maken. Zo is daar Robert Englund (Freddy) die een soort Doctor Loomis speelt in deze film. Ook zien we Kane Hodder (Jason in F13 7 t/m Jason X) nog even langskomen.

Wie op let zal nog veel meer verwijzingen en odes aan het oude slashergenre tegenkomen.

Ook word er nog even lekker uitgehaald naar het lage niveau van de slasher in de laatste jaren.

Tegen het einde aan worden we nog even getrakteerd op een geweldige twist die erg leuk verzonnen is en die de film nog even een stuk sterker maakt.

Ik heb me dus prima vermaakt met deze film, die vooral als ode aan de slashers van de jaren 70/80 gezien moet worden. Ik denk dan ook dat deze film het meest gewaardeerd zal worden door de fans van die films. Ik zou het ook niet erg vinden als ze hier een sequel op maken. Want Leslie bewijst wel een coole killer te zijn. En een goede slasher kan eigenlijk ook niet zonder vervolg natuurlijk.

4*

Eindelijk weer eens een originele slasher. De docu stijl waarin de killer uitlegt hoe je een slachtpartij beraamd en de plotwending geven deze slasher net iets extra's ten opzichte van al die hapklare, slecht geacteerde rotzooi van de laatste tijd (uitzonderingen daargelaten). Acteerwerk is niet goed te noemen, maar beter dan bij de meeste genregenoten. Alleen de kills hadden wel wat origineler en bloederiger gekund, verder een prima slasher.

Op zich wel een goed concept om een cameraploeg een moordenaar te laten volgen en zo te zien wat hem ertoe drijft. Alleen graag iets minder gepraat en meer actie, want het kon me niet echt geboeid houden met uitzondering van het laatste halfuur. Waarbij opeens van ook van camerastand gewisseld wordt, opmerkelijke keus.

Kleine 3,0 sterren.

Gaaf scenario met die knipoog naar Halloween en vooral de standaard-slashers die erna kwamen. Het is vreemd dat Behind the Mask zo onbekend is want het concept is geweldig. Denk alleen dat m'n hersenen een tijdje op stand 0 draaiden want zag totaal niet aankomen dat de crew al vanaf het begin onderdeel uitmaakte van het plan.

Eigenlijk is het een ideale bodem voor lompe visuele grappen maar de humor is grotendeels wat zwakjes en flinke gore zou ook niet misstaan hebben, daar zie je helaas niets van. Het oogt verder allemaal te amateuristisch en de vertolking van Leslie vind ik te lauw, maar de vrouwelijke reporter doet het erg leuk.

Moet wel zeggen dat het op zich al grappig is dat ze de moordenaar stap voor stap volgen en er toch wel geinige stukjes tussen zitten. Bijvoorbeeld als Leslie uitlegt hoe moeilijk het is voor een serial killer om overal heel snel op weten te duiken, maar als je dan toch gezien wordt moet je kalm en rustig lopen, ook bij achtervolgingen, flinke conditietraining dus

Best slim ook dat allerlei clichés op de hak worden genomen waarna de film op het einde diezelfde clichés gebruikt en dus ook zichzelf op de hak neemt. En als spoof vind ik Behind The Mask
- ondanks de mankementen - nog altijd leuker en natureller dan het overhypte Cabin in the Woods.

Behind the Mask is vooral om het idee noemenswaardig, maar bij dit soort films heb ik toch altijd weer dat ik liever naar het materiaal kijk waar hier een ode/parodie op wordt gebracht. De 'behind the scenes' scènes zijn leuk en ook de verwijzingen (Elm Street huis, touwtje springende meisjes, het nummer uit The Shining) zijn genieten maar hetgeen waar de film naartoe werkt, de uiteindelijke film, is teleurstellend en niet heel anders dan de meeste moderne slashers. Dat haalt het hele idee toch wel wat onderuit. Leuk om een keer gezien te hebben, zeker als horrorfan, maar een blijvertje is Leslie Vernon niet.

2,5*

C'est Arrivé près de chez Vous schoot al snel te binnen. Een variant, een mockumentary, een hommage aan de slasher met wat knipoogjes hier en daar; het klinkt allemaal reuze interessant, maar flauw schiet ook al snel te binnen en daar ontsnapt het eigenlijk nergens meer aan. Vervelend ventje, deze Leslie, en Goethals als documentairemaakster voelt vooral als miscast. Nog veel flauwer is wanneer Glosserman onderweg z'n concept loslaat en het zich als een slashertje gaat gedragen. Een nogal tamme. Dolle boel als je gek bent op twists, klooien met clichés en meer van dat, maar ik kon er op deze manier vrij weinig mee.

Aardig idee matige regie.

Bij het zien van de poster dacht ik gek genoeg aan een soort Hannibal prequel ofzoiets. Niets is minder waar. Man Bites Dog is inderdaad de film waar dit het meest aan deed denken. Hoewel dit veel meer on the nose grappig moest zijn en door de mix tussen fictie en mockumantary was het al snel niet realistisch meer.

Daar wringt de film ook gelijk. Het volgen is best ok, maar de moorden dan als een "mooie" fictie film afspelen werkte dan weer totaal niet. Het voelt ook meer aan als een idee dat gepitched is. Wat als de Mike Meyers en Jasons echt waren. Krijgt een beetje dat Cabin in the Woods idee. Super lachen bij de eerste pitch maar er echt een film omheen maken is dan toch net een te grote euvel. De echt grappige vonsten blijven beperkt, en het is ook net wat te sfeerloos verfilmd dat het uiteindelijk binnen het horror genre nogal tegenvalt.

2.5 sterren net aan.

Qua uitgangspunt is het verhaal achter Behind the Mask: The Rise of Leslie Vernon vrij origineel, maar tegelijkertijd ook het beste wat de film te bieden heeft. Lijkt lang een documentaire totdat het plan in werking wordt gezet, waarna de film omslaat in een slasher. Dat er nog een wending aan komt is niet bepaald een verrassing en het is jammer dat er weinig met horror gedaan wordt. De film is ook niet spannend te noemen, waardoor de film tot het grote hoogtepunt traag en redelijk saai is. Het is vooral het verhaal wat deze film kijkbaar maakt, want de uitwerking is minder doeltreffend. Zonde, want er had zeker nog meer uitgehaald kunnen worden. Wat nog wel leuk was, was de aanwezigheid van Kane Hodder (Jason Voorhees) als bewoner op Elm Street en Robert Englund (Freddy Kruger) als doc Halloran. Helaas was hun rol echter niet noemenswaardig, maar de aanwezigheid was best leuk.

het heeft in sommige opzichten bijna alles in huis om er uiterst originele horror film te worden.

Het verhaal,de vorm, ( documentaire stijl ) .

En tenslotte de cameo's van wat horror legendes.

Soms zijn de vondsten en knip ogen best geinig.

Maar eigenlijk is het allemaal niet niet.Jammer maar het hield een andere regisseur niet tegen om een vervolg te maken.

B4TM - IMDb

ik moest zelf vooral aan denken aan alles wat Scream (1996) wel te bieden had,,,inclusief spanning en een cameo van Robert Englund .

Sympathieke horrorkomedie. Tien jaar na Scream komt regisseur Scott Glosserman met een film die de clichés en regels van het slashergenre op de hak neemt. Beetje laat - dat wel -, maar alsnog is Behind the Mask: The Rise of Leslie Vernon amuserend genoeg. De stijl is grotendeels vergelijkbaar met de Belgische film Man Bites Dog, dus een seriemoordenaar die door een crew wordt gevolgd en alle geheimen van het moorden blootgeeft. Een ideale kapstok om een hoop grappen over het genre aan op te hangen, de vele clichés van het genre komen voorbij en de film is vooral in het begin dan ook het leukste, als deze formule nog fris voelt. Gaandeweg gaat het trucje een beetje vervelen. Nathan Baesel speelt een erg aardige hoofdrol als sympathieke killer en de bijrollen van een Scott Wilson en genre-iconen als Robert Englund en Zelda Rubinstein (en een cameo van Kane Hodder) getuigen ook van een grote liefde voor het genre. Behind the Mask: The Rise of Leslie Vernon is nergens ijzerscherpe satire of zelfs hele sterke horror, maar als horrorkomedie/parodie toch een erg charmant product.

3 sterren.

Origineel filmpje, dat uiteindelijk, ondanks het concept, maar weinig indruk maakt. Grotendeels door toedoen van het belabberde acteerwerk, een saai slot en weinig verrassingen. Eenmaal gewend aan het plot kun je deze horrorkomedie wel afzetten.

Maar ach, het begin is nog wel intrigerend,.

2*

Uiteraard is de eerste gedachte na lezing van de synopsis dat C'est Arrivé près de chez Vous (1992) een sterke inspiratiebron is geweest. Op zich niet erg, want leuk concept. Erger zou het zijn als de film er een tamme afgeleide van zou zijn. Na afloop kan ik eigenlijk alleen constateren dat de inspiratie voor het script er waarschijnlijk wel vandaan komt. Dat de film een afgeleide is, klopt nauwelijks en als het hier en daar wel eventjes klopt is het niet storend, want de film kiest in de grote lijn vooral zijn eigen weg.

Daar waar het eveneens als komedie te boek staande 'c’est arrivé', een serieuze, duistere en realistische aanpak heeft en de morele focus erg legt op de vriendschap en medeplichtigheid van de filmcrew die de seriemoordenaar volgt, is dat in deze film minder aan de orde. De humor in deze film is sowieso van een andere categorie. Thema's als medeplichtigheid en verantwoordelijkheid komen heus wel aan bod, maar de verpakking is stukken luchtiger. De humor ligt er dikker op. En zo er al sprake is van een boodschap (ik betwijfel het), dan kun je die heel gemakkelijk aan de kant schuiven.

Leuke film. De voorbereidingen van de seriemoordenaar zijn amusant kijkwerk. Op overdreven serieuze toon wordt een link gelegd met de echte professionele moordenaars in het vak, met de echte goden uit de business. Fictieve personages als Voorhees, Myers en Krueger komen vervolgens als rolmodellen voorbij als waren zij bestaande individuen met een echte kerfstok. Van die humor dus. Ik vond het wel grappig.

Ja, best leuk is het. Een combi van found footage, mockumentary en een ordinaire slasher. Het is even wennen aan de afwisseling in stijlen, maar eenmaal gelukt resteert een prettig filmpje. Er wordt redelijk geacteerd. Er vinden leuke kills plaats. Er ligt een fijne luchtige komische laag over het verhaal.

Het is niet hoogstaand, maar gewoon leuk vermaak. Grappig vanwege de onzinnige situaties en grappig vanwege de overdreven ernstige toon.

Geslaagd.

Gevatte meta-slasher die de grens tussen onze favoriete moordenaars en de werkelijkheid op speelse wijze vervaagd. Zo'n scenario, hoewel een overuidelijke variant op de reeds vaak benoemde C'est Arrivé près de chez Vous (1992) , is een gouden fundering om op te bouwen. Het is dan een extra kwaliteit om dit voor zowel doorgewinterde slasher-liefhebbers als de doorsnee horrorkijker boeiend te maken. Glosserman maakt onderweg nog een paar stijlkeuzes waar je je twijfels over kunt hebben (het switchen van documentaire naar een traditionele filmvorm), maar wat mij betreft alle lof voor het lef om zoiets te proberen. Bovendien alles met een zeer gelimiteerd budget voor elkaar gekregen. Met recht een cultklassieker die een tijdje terug nog werd 'beloond' met een fraaie heruitgave op blu-ray.

Half.

Geen perfecte film, maar wel eentje die soms een nieuw pad weet te bewandelen. Ook dit concept is al bekend, het sterke Man Bites Dog heeft ook al een soortgelijk pad bewandelt, maar om het nu in een horrorfilm te zien maakt het weer iets leuker. Alleen jammer dat de film het vervolgens niet helemaal kan benutten.

Het eerste half uur is bijvoorbeeld erg saai. Leslie Vernon moet als vermaak dienen rondom de film en zijn personage moet de film dragen, en daar ligt dan ook het voornaamste probleem. Baesel is gewoon niet zo'n interessant horrorfiguur. Zijn dialogen zijn niet interessant en zijn houdingen zijn niet apart of intrigerend genoeg. Dan heb je al snel een taaie zit voor je kiezen, ondanks dat hij wel degelijk acteert.

Het is ook duidelijk dat er niet al te veel budget inzit. Maar waar de meeste films van dit kaliber voor iets standaards gaan gaat regisseur Glosserman een andere kant op. Zoals ik al eerder zei duurt het even voordat de film met dat concept ook echt interessant wordt, maar in het laatste half uur komt het dan eindelijk opgang, en doet dat vervolgens erg leuk.

Vooral omdat er toch leuk wordt omgegaan met het verhaal en een paar redelijk verrassende wendingen kent. Het tempo wordt flink opgeschroefd in de slotfase, en de band tussen Baesel en Goeethals wordt uiteindelijk best degelijk uitgewerkt. Het is wel jammer dat de moorden in het laatste half uur aan een zeer tamme kant zijn.

Acteerwerk is voor de rest best goed. Niemand acteert erg naturel, maar wel oké. Het duurt even voordat Vernon van Baesel op de kijker inwerkt, het duurt eigenlijk te lang, maar uiteindelijk begint het dan wel leuker te worden. Ook de rest acteert best degelijk. Leuk hoe de film het genre soms in de zeik neemt, maar doet dit vaak wel op een beetje een makkelijke manier. Toch is het leuk dat de film het überhaupt doet.

Het eerste deel is dus best taai, maar het wordt leuker in het tweede deel waar bijna alles een duwtje in de rug krijgt. Een soort behind-the-scenes van een horrorfilm, en dat pakt soms best lollig uit, maar er had zeker meer ingezeten.

Een groepje scholieren maakt een documentaire over psychopaat Leslie Vernon en zijn plan om toe te slaan. Men wil laten zien hoe de gedachtengang van een seriemoordenaar in elkaar zit. Leslie geeft hen deze inzichten alsook zijn invloeden en zijn sinistere intenties.

De film is een duidelijke hommage naar Freddy Krueger, Michael Myers, Jason Voorhees en andere bovennatuurlijke horror-iconen. Je merkt de liefde voor het genre bijna direct. Ook is Leslie Vernon een erg vermakelijk personage die voldoende humor in de film brengt. Ook de groep studenten zijn (voor een keer in het genre) niet irritant of inwisselbaar. Ik merkte wel een connectie tussen hen en Leslie wat voor enkele mooie toevoegingen zorgde. Ook is er een vlot tempo en speelt iedereen met plezier en overtuiging.

Jammer genoeg gaat het na een uur gigantisch achteruit wanneer de found-footage/mockumentary-stijl achterwege wordt gelaten. Het laatste half uur speelt zich af als een conventionele slasher wat bij mij enorm als stijlbreuk aanvoelde. Het was alsof de makers de gimmick zelf beu werden. Wat het leukste is van en slasherfilm is net de climax met dat bloedvergieten maar ook dit was afwezig. Heel de film was braaf en het merendeel gebeurt off-screen.

3*

Deze Behind The Mask lijkt wel wat op een kruising van Scream en C’est arrivé près de chez vous. Reality tv nam echt grote hoogte begin van de nillies dus vormt het een goeie insteek voor de film. De tongue in cheek humor vind ik zeer geslaagd. Het is voor mij dan ook comedy waarin de horror enkel context vormt. Dat laatste op een heel leuke manier. Behalve al of niet steekhoudende theorieën over de basics van de slasher bevat deze komedie warempel ook nog een laagje filosofie over de noodzaak van het kwade om het goede in de verf te kunnen zetten. Alsook is er een (te verwachten) maatschappijkritisch laagje omtrent de rol van journalistiek in de dialoog tussen Leslie en Taylor. Vermakelijke bijrol van horroricoon Robert Englund. In het algemeen goeie acteerprestaties die de juiste toon weten te vinden en aan te houden. Ik vind Nathan Baesel top als de aspirant seriemoordenaar. Een man met een zeis, een man met een missie.

Prima in beeld gebracht zowel wat de reality tv betreft als het cinema gedeelte. Met deze film heb ik me prima vermaakt.