Assassin's Creed (2016)

Nou, mijn beste vriend wou o zo graag gaan. Helaas ja!

Wat een bout film saai verhaal de gevechten zijn zo verschrikkelijk slecht en het duurde veel te lang. Had ik dit inderdaad maar overgeslagen.

Vreselijke film die zoals hier boven gezegd word te lang duurt. Ik ken geen van de acteurs en de regisseur ken ik ook niet (ligt waarschijnlijk aan mij). Ik vind gamen wel leuk maar dit spel sprak me nooit aan. Ik vind het allemaal wat teveel Science-Fiction. Ook was het acteerwerk van sommige was gewoon niet te pruimen en kon veel malen beter. Had wat meer actie gemogen dan was het misschien nog iets beter geworden .

Voormalige beste vriend inmiddels?

Hij gaat me al trakteren op een andere film die IK mag uitkiezen .

"What the fuck is going on?"

Zelf ben ik vrij bekend met de gelijknamige games, gezien ik de eerste vijf delen uit de middelmatige knip en plak reeks heb gespeeld. Dus echt hoge verwachtingen had ik niet bij deze adaptatie.

Voor de film is er een nieuw verhaal geschreven dat zich afspeelt in hetzelfde universum, maar de manier waarop dit gebeurt is erbarmelijk te noemen. Hoewel de eeuwenoude strijd tussen de Tempeliers en de Assassijnen tot de verbeelding spreekt, is de uitwerking er niet naar. Daarvoor is het narratief te nietszeggend en zijn de motieven te verwaarlozen.

Net zoals in de game lopen het heden en het verleden door elkaar heen, maar de film weet hierin geen maat te houden. Vooral als de Spaanse Inquisitie boeiender is dan hetgeen wat zich in Abstergo afspeelt. Als kijker kun je hierdoor in de war raken, met name vanwege onnodige zaken die alleen de gamer zullen aanspreken; onder andere door talloze shots van een adelaar en andere referenties.

'Assassin's Creed' is simpelweg te serieus van opzet, terwijl daar geen reden voor is. Het hele gebeuren komt soms dan ook onbedoeld lachwekkend over, zelfs de degelijke cast moet zich hier behelpen. Het enige wat er nog enigszins mee door kan gaan zijn de actiescènes, maar deze worden door de chaotische montage al gauw om zeep geholpen. Bovendien vindt Justin Kurzel het blijkbaar nodig om alsmaar te schakelen naar de Animus, waardoor je helemaal uit de actie wordt gehaald.

Al met al een kansloze verfilming die de ziel ontbeert van de - middelmatige - games.

1,5 Sterren.

Die muziek van Kanye uit de trailer zit helaas niet in de film, maar als je de personages in Andalusië in 1492 dan ook Spaans laat praten, dan win je al snel de helft van de punten terug. Dat zijn ook wel bijna alle punten, want deze film werd met de minuut slechter. Nochtans begint de film vrij aardig met een heldere opbouw en fraaie beelden. Zelfs 3D lijkt over nagedacht te zijn door veel te werken met extreme diepte (vaak ook met close-ups). Maar eens na de eerste keer de Animus betreden te hebben zakt de film af naar een bedenkelijk niveau. Het verhaal werd met het moment vreemder maar vooral had ik geen idee waar ik naar zat te kijken. Wie nu allemaal wie was, wie tegen wie vocht, ik had geen idee. Zo raakte de film de aandacht kwijt. En dan helpt de actie ook niet mee die steeds meer chaotisch verfilmd werd en gewoon saai en wat ongeloofwaardig werd. En dit ding duurde maar en duurde maar. De acteurs kunnen er verder weinig ook mee. Een Fassbender weet dan nog wel erg goed angst en woede te vertolken in het begin (vooral bij de executie), maar ook hij krijgt steeds meer een script waar hij niets mee kan. 1,0*.

Ow ja, trillion is niet triljoen, zoals de ondertitelaar dacht.

De rating hier is zodanig slecht dat ik het niet eens meer wil zien. Ik denk dat ik hem van de watchlist gooi, en wel binnen een jaar of twee eens kijk wanneer deze op TV komt.

Dat raad ik je ook aan

Zeg dat wel. Ik had hier best wel zin in, maar heb weinig trek om bijna gegarandeerd teleurgesteld te worden.

Als je unlimited hebt bij Pathé kan je het altijd proberen misschien is dit dan wel wat voor jou

Ai...

Dit was niet best nee.Ik weet zelf niet eens goed waar ik mee zal beginnen.(ik kom zeker weten morgen nog op een paar dingen).Ten eerste, de film is kijkbaar, maar daar is alles wel mee gezegd...

Ik ben zelf redelijk bekend met de spellen ,maar heb alles na Brotherhood links laten liggen.(deel 1 ook niet gespeeld) Deel 2 was vrij goed te noemen naar mijn mening en had een verhaal en personages die meeslepend waren. Brotherhood werd voor mij al redelijk repetitief. De rest heb ik nog nooit gespeeld. Het diepere verhaal van de appel van Eden en de ontwikkelingen in de moderne tijd interesseerde mij ook nauwelijks en ging het vooral over het verhaal dat zich in verleden afspeelde. Helaas leunt de film vooral op de moderne wereld en is de geschiedenis gewoon opvulling om de appel te zoeken.


Herhaling van zetten (het repetitieve gevoel) kwam ook voor in deze film. Verschillende soorten shots ,camerabewegingen en ideeën worden meerdere keren herhaald. Zo zie je heel vaak een adelaar meerdere keren door het beeld vliegen.
Het komt inderdaad in de games voor (als leuke toevoeging), maar dit is zo'n klein detail dat je je zelf afvraagt waarom dit compleet uitgemolken moet worden. De eerste keer was het 'leuk' (visueel,maar de muziek?), maar daarna ook echt niet meer. Daarbij werd je ook constant onnodig eraan herinnerd dat Callum inderdaad in de Animus zit. Drukke onoverzichtelijke actiescènes die niet al te best worden weergegeven worden als klap op de vuurpijl ook nog onderbroken door een vent die aan schaduwboksen doet.
Een flashback kwam er ook nog in voor... Als laatste, het leek wel een wedstrijdje 'Credo' opnoemen tussen perfect Spaans(?) in. Hoe vaak werd dit woord gezegd? Ik had moeten turven.

De dingen die je wel wilt zien en waar Assassin's Creed om bekend staat, worden afgekapt of worden vergeten. Zo ook de leap of faith, het echte(!) achtervolgen van vijanden zoals echte sluipmoordenaars doen en een flink verhaal afspelend in het verleden.

De actiescènes zelf waren vrij bloedeloos. Meerdere kelen worden doorgesneden zoals eerder gezegd en je ziet niks van schade of dergelijks. Alleen een plasje bloed nadat hij/zij is gaan liggen.

Levendig voelde de film ook totaal niet. Figuranten werden naar mijn mening slecht begeleid en staan vaak gewoon niks te doen. Dit was vooral in het begin zo.

Mocht met mijn oudste zoon mee. Hij is helemaal wild van die games. Mij zegt het niets. Vanuit dat oogpunt weet ik ook niet wat ik mocht verwachten maar het viel me niet tegen. Minpunten waren de over de top acties, het waren er veel te veel. In mijn ogen is minder juist meer. Daarnaast miste ik soms enige linken in het verhaal. Daardoor vond ik wat warrig. Verder had ik liever de spanning tussen de tempeliers en assassijnen opgebouwd zien worden. Positieve punten vond ik de beelden. Prachtig en sfeervol gemaakt. De ongelooflijke actiescènes (freerunning) En op sommige momenten de goede acteerprestaties. Maar er waren ook wat slappe momenten. Al met al vond ik de film qua niveau wat op en neer gaan. Ik denk doordat ik de games niet ken niet teleurgesteld ben geraakt en daarom op een nette voldoende uit kom.

Ik had nog even gesproken met mensen die naast ons zaten en hun hadden alle games gespeeld maar vonden er helemaal niks aan. Dat kwam omdat er zoals hier boven al gezegd word teveel dingen van deze tijd in zaten en niet van vroeger zoals in de games.

Mijn twijfels groeiden en groeiden, de afgelopen weken. Toen ik hoorde dat deze film er kwam, was ik een stuk enthousiaster. Dat was niet zozeer omdat ik een liefhebber van de games ben. Ik heb ze nooit gespeeld, en ben überhaupt geen fanatieke gamer. Maar van de mystieke, laatmiddeleeuwse achtergrond en de veelheid aan historische referenties werd ik toch wel warm. Zo’n storyworld trekt me dan toch nog iets meer dan die van bijvoorbeeld Warcraft.

Toen de trailer uitkwam, moest ik mijn enthousiasme toch al wat temperen. De indruk van een doorsnee, overgeproduceerd actie-vehikel drong zich op en verliet mijn gedachten tot afgelopen vrijdag niet meer. En nu ik Assassin’s Creed gezien heb, kan ik eigenlijk alleen maar inhaken op dat negatieve beeld.

Regisseur Justin Kurzel heeft het zich niet gemakkelijk gemaakt. De storyworld van de Assassijnen en de Tempeliers leent zich uitstekend voor een game, of voor een boekenserie desnoods. Maar voor een op zichzelf staande film….In een sneltreinvaart moeten we ons zien in te leven in de wereld van Callum Lynch (Michael Fassbender), die de spil wordt in een eeuwenoude strijd tussen twee gezworen broederschappen. De Assassijnen en, het kon ook bijna niet anders, de Tempeliers. De heilige graal waarom het hele plot draait: een mystieke ‘apple of Eden’, die de macht zou hebben om te beschikken over de vrije wil van mensen en zo impliciet af te rekenen met het begrip ‘geweld’. Om het allemaal nog lastiger te maken wordt die strijd niet gestuurd vanuit het verleden, maar vanuit het heden. Callum Lynch is de speelbal van een soort laboratorium-Illuminati (onder leiding van een vileine Marion Cotillard), die Lynch wil gebruiken om de appel te pakken te krijgen. Hun hulpmiddel: een enorme machine, de Animus, die Lynch in staat stelt de geest van zijn vijftiende-eeuwse voorvader over te nemen. In het Spanje van 1492 mag ‘assassin’ Lynch het opnemen tegen de Tempeliers, komt de inquisitie voorbij, en zien we in het heden hoe Cotillard en opper-overste Jeremy Irons (haar vader dus) een snood plan smeden. Volgt u het nog?

Ik moet zeggen, als het scenario niet zo ontzettend warrig was geweest, had het verhaal misschien nog best potentie gehad. Het probleem met Assassin’s Creed is echter dat de film een lege huls is van beperkt functionele actie, ogenschijnlijke willekeur en oppervlakkige dialogen. De enige credits die vergeven kunnen worden hebben betrekking op de uiterlijke aankleding; het production design, de kostuums, de redelijke choreografie van de gevechten. Maar daarbuiten voelt deze film in alle opzichten aan als een verplicht nummertje voor de hoofdcast. Een gevalletje makkelijk cashen, met acteurs die overwegend verdwaald ogen en volledig op de automatische piloot acteren. Ach, wat wil je ook, met zo’n script.

Toegegeven, als niet-gamer is het voor mij gemakkelijker hier veel kritiek op te uiten. Het zou best kunnen dat de film vol zat met subliminale intertekstualiteit en referenties, die ik als leek in de storyworld niet oppik. Wat ik echter wel weet, is dat ik, mocht ik een fervent gamer, zijn geweest, geen genoegen had genomen met de overdaad aan platte actie en oppervlakkigheid. Als je een narratief als dat van Assassin’s Creed zo behandelt, loopt het gegarandeerd verkeerd af.

Een gemiste kans dus, en één van de eerste debacles van 2017.

1.5*

Op m'n site

Ja dat gaf mijn zoon ook al aan. Moet zeggen dat hij ook wat kritischer was dan ik. Maar wat je zegt klopt wel.

Als het lukt wil ik hier ook wel iets uitgebreiders over kwijt. Oei oei oei.

Ik houd niet echt van spelcomputers. (Behalve de Game Boy, dan, wat heel ouderwets is). In mijn schimmige geheugen gravend, komt er wel iets van Sonic en co bovendrijven, en ik speelde zo nu en dan eens een vechtspel op de Nintendo, meen ik. Dat wel. En ik heb ook zo nu en dan op de Wii gespeeld. Maar echt urenlang gamen, nee. Ik houd er dus niet van.

En de reden dat ik dit wilde zien, was er maar ééntje. En hij stelde niet teleur. Maar om daar nou een hele film naar te gaan zitten kijken. Ik raakte sowieso in het begin al het spoor bijster. Het is iets te rommelig allemaal. Er zitten enorme tijdsprongen in, ik begreep op een gegeven moment niet meer waar ik was in de film. Het was enorm van de hak op de tak springend, vond ik. Het is ook niet makkelijk om de ene grafische wereld naar de andere om te zetten. Ik houd dus niet van game verfilmingen. Het ziet er allemaal uit alsof het van bordkarton is. Dat vond ik al toen ik twee levens geleden DOA zag, en er is niets veranderd.

Het heeft het gewoon niet helemaal, voor mij. Ik weet niet of ik in de tussentijd ook andere spelletjesfilms heb gekeken (oja, natuurlijk oa Wreck-it-Ralph!), maar eigenlijk is het een genre dat ik maar liever in het vervolg aan me voorbij laat gaan. Ik heb toch echt iets meer met boekverfilmingen, wat dat betreft.

Maar amai, zeg nooit, nooit. Tegen de tijd dat de volgende Assassin's Creed IIIII voorbij komt schuiven, ben ik waarschijnlijk allang vergeten dat ik dit dankzij Michael maar net te pruimen vond....

Ondanks alle negatieve geluiden hier toch maar gegaan aangezien ik een Pathe unlimited kaart heb en er momenteel niet veel nieuws uit komt en ik toch wel benieuwd was naar deze film.

Dat had ik dus ook, wat een ingewikkelde boel, ik snapte er op een gegeven moment echt geen reet meer van. Enige pluspunt is dat het er soms mooi uit zag, maar voor de rest vond ik het ook niet veel soeps.

Als je Michael Fassbender niet kent, dan vraag ik me af of je überhaupt verstand hebt van zaken?

Marion Cotillard is toch ook niet de minste.

Jeremy Irons, Charlotte Rampling, Brendan Gleeson en (misschien in iets mindere mate) Michael K. 'Omar is comin' Williams.

Dat hij die namen niet kent of de gezichten niet herkend is wellicht te billijken, maar tezamen met Fassbender en Cottilard heeft de film juist een enorme dosis geweldige acteurs om mee te werken. Ik kan me niet voorstellen dat je nog nooit iets van Fassbender hebt gezien, aangezien hij zowel prijswinnende kleinere films als films als X-men maakt. (Echt niets van gezien, Stormy-?)

Dat er vervolgens niets mee gedaan wordt, al die acteurs, is een ander verhaal. Dat kon inderdaad vele malen beter, daar heeft hij zeker een punt mee!

Vandaag gezien

De scenes uit de 15e eeuw zijn geweldig en verbluffend (goeie aktie, daar voor *** sterren

Het verhaallijn die in het heden speelt vond ik wat kwakkelend en juist langdradig (eigenlijk is het verhaal niet erg sterk. */ ster.

Heeft er toch niks mee te maken of hij er verstand of niet van heeft? Misschien herkent hij hem inderdaad niet of heeft hij gewoon nog nooit een film van hem gezien.

Ik heb het inderdaad niet zo met namen ik heb even gegoogeld en zie dat ik hem wel ken van enkele films ja oeps! Foutje mag John MiltonOcima

Fan van de gameserie. Daarom zijn de scenes in 1500 geweldig, vet gemaakt en mooi in beeld gebracht. Helaas is dat maar 1/4e van de film en is de rest ruk. Ze hadden gewoon gelijk na 10 min de animus in moeten gaan en een dik uur knallen. Aan Fassbender ligt het niet die doet zijn best. Helaas. 2,5 * voor de brute scenes .

Ik zou lekker een andere film pakken, helemaal wanneer je de games gespeeld hebt. Irritante beelden van de werkelijkheid die er steeds doorheen komen, een verhaal wat niet echt ergens op slaat en een acteur die de zelfde blik heeft als een boze magneto. Ik vind het allemaal moeilijk om naar te kijken en mijn aandacht er bij te houden.

Echt grote namen zijn het nu ook niet. Cotillard ken ik enkel van de hoofdrollen in Franstalige films (en als Nederlander moet je er dan al specifiek voor openstaan) of een bijrol in Inception en die film over de pandemie. Fassbender van shame, die horrorfilm (torture) met weinig nuance en dan wellicht een film die ik nog vergeet want kan me niet voorstellen dat dat de enige twee zijn die ik gezien heb, en dan nog films waarvan ik weet dat hij meedoet maar die ik nog niet gezien heb, en achja een rol in Inglourious basterds ook. Rampling ken ik van 45 years (niet gezien, maar de naam/gezicht ken ik). Gleeson van Ex machina (verder niets) en Irons van The Borgias en als scar uit the lion king.

TornadoEF5

Fassbender: x-men films, Prometheus

Gleeson in star wars vii

Cottillard in Batman tdkr (wel heel slecht)

Om wat films van bekende naam toe te voegen.

Tsja, ik kan van allemaal uit het hoofd behoorlijk wat films opnoemen.

Maar goed, das verklaarbaar. Ik ben 36 en volg namen als Irons en Gleeson vanaf de jaren '90 al. Rampling is een actrice bij uitstek die je leert kennen wanneer je je gaat verdiepen in de filmgeschiedenis en veel naar het filmhuis gaat.

Van Fassbender heb ik 16 films gezien en van Cotillard 14. Wat mij betreft twee zeer grote namen. Het is een kwestie van perspectief denk ik, en hoezeer en hoelang je filmliefhebber bent. Gleeson is een bijrolkoning, waar ik in de loop der jaren zelfs maar liefst 25 films van gezien heb, als ik zijn filmografie erbij haal. Ex-Machina is trouwens zijn zoon

Veel mensen zullen ze idd niet van naam kennen, maar de meeste mensen zien ook niet zo heel veel films, of letten er misschien minder op. Ik ben daar altijd wel scherp op, de namen van acteurs.