Final Destination 3 (2006)

Na het goede 1e deel van Final destination en het mindere deel 2, heeft dit 3e deel de beste ongelukken met de achtbaan, de beste kills die erna komen!

1 van de beste deel is dit, heb hiervan genoten en het blijft je het meest bij van alle delen. Vermakelijk en spannend.

Minder dan deel 1, maar beter dan het matige tweede deel. De film begint erg goed met de ramp en daarna gaat het allemaal snel verder met de brute kills. Vergeleken met de eerste film draait het hier wel volledig om de bloederige moorden in plaats van het verhaal. En om eerlijk te zijn: daar kijk je deze films toch voor? Ik kan me niet voorstellen dat iemand deze films kijkt voor het verhaal, de acteerprestaties, of andere filmcriteria. Het draait om de moorden en die zijn hier erg goed, leuker als in deel 2.

Ik ben niet van plan deel 4 en 5 ook nog te kijken. Deze drie films staan goed op zichzelf en beter kan het toch niet worden.

De gebruikelijke formule, met helaas twee niet bijzonder aansprekende hoofdrolspelers die daardoor echter wel alle ruimte bieden aan drie bijfiguren die de show mogen stelen: de hilarische bimbo’s Ashlyn en Ashley (“That was so nice of us!”) met hun spreekwoordelijke “gratuitous nudity”, en de intrigerende Kris Lemche als de cynische Ian, een soort James Franco meets Edward Scissorhands. Een mooie beginramp, fraaie scènes in de "tanning salon" en een doe-het-zelf-winkel, en een verrassende climax. Niet geweldig, maar zeker ook niet slecht.

Final Destination 3

Wat mij erg fascineert aan de Final Destination films is dat het niet verveeld dat alles 'toevallig' gebeurd. Dit zijn juist de films met het perfecte concept dat dit soort dingen uitgevoerd kunnen worden. toevallig rolt die kogel tegen het houtje aan, wat een toeval! Nee, ik ken de Final Destination reeks al langer, toch maar eens tijd voor een herziening en zoals bij deze een stem. Dat heb ik ook nog niet op alle geplaatst.

Het verhaal was leuk, het concept vond ik erg mooi. De CGI zag er niet uit en het acteerwerk was niet echt veel aan. Even een snelle recensie van mijn kant want dit was voor mij gewoon een leuk tussendoortje. Het was een film met prima horror scenes in het, althans de beelden toen de mensen dood gingen zag er lekker uit. Gewoon prima filmpje, met leuke Final Destinations alleen was het eind afgeraffeld.

3.0*

Ben toch minder overtuigd dan de eerste keer. De reeks is opgeschoven van de tienerhorror naar een vaste formule in de franchise. Weinig verrassing dus en met het verhaal op automatische piloot en een blik b-acteurs. Maar het is popcorn en de killings zijn wel leuk en beter dan in gelijkaardige franchises. Zeker voor een 3e deel.

Vroeger had je een computerspel waarmee je allerlei balken, veren, basketballen en veel, veel meer, waarmee je de natuurkundige wetten haar werk kon laten doen door de hele opstelling te laten draaien. Je moest een puzzel oplossen waarmee die basketbal bijvoorbeeld door het mandje verderop zien te krijgen met een beperkt aantal hulpmiddelen tot je beschikking. Het heette The Incredible Machine en het lijkt dat Dood (in Final Destination is dit gewoon een karakter, ook al is ie onzichtbaar) daar erg fan was van dit spelletje. Wat een toeval telkens hoe alles aan het rollen en schuiven gaat en vervolgens een dodelijk slachtoffer maakt. Ik vind het tegelijkertijd debiel maar ook fascinerend. Verhaal gaat wederom nergens over, de gruwelijke scenes zijn wel weer bijzonder vermakelijk.

bollepeer schreef: jammer dat de laatste scene niet doorging, want ik was wel nieuwschierig hoe dat afliep.

Volgens mij gebeurt gewoon precies hetzelfde als wat het hoofdpersonage Wendy in haar visioen zag gebeuren. Ik vond het einde trouwens het beste deel van de film. Na dat visioen dachten we: "Hé, ze zijn dus niet echt dood... laten we eens zien hoe ze deze keer weten te ontsnappen aan de dood..." en dan, voor je het beseft, sterven ze precies op dezelfde manier!

Mary Elizabeth Winstead ziet er heel leuk uit in deze film, hoewel na een tijdje haar gezeur en gesnotter wel een beetje op de zenuwen begon te werken. De overige acteurs en actrices vond ik niet echt opvallen.

Vooral die emo was nogal een vervelend ettertje, zijn dood werd dan ook met applaus ontvangen. En die twee domme blondjes waren ook behoorlijk ergerlijk, dat was wel lachen toen die twee ijdeltuiten in de zonnebank het met een graadje meer moesten doen!

Kortom, een film met weinig inhoud en matig acteerwerk. De film moet het natuurlijk hebben van de ingewikkelde en bloederige sterftegevallen, wat dat betreft was het wel een leuk tussendoortje. De eerste is in mijn herinnering nog steeds de beste uit de reeks, hoewel ik mij van de andere films niet veel meer herinner. Hopelijk kan ik ze allemaal eens na elkaar bekijken, als ik ze ergens kan vinden.

Ondertussen heb ik de eerste film uit de reeks ook gezien, en dan blijft deze toch de betere.

Na het uitstekende Final Destination (2000) en het zeer vermakelijke Final Destination 2 (2003) doet deze reeks qua kwaliteit een flinke stap terug.

Elke film verheug je je uiteraard op de eerste 'grote' deathscene. Deze stelt in dit derde deel, waar het dit keer helemaal fout gaat tijdens een achtbaanrit, zwaar teleur. Onoverzichtelijk, weinig spectaculair, matige CGI en teleurstellend weinig gore.

Vervolgens krijgen we weer het zelfde liedje. De groep die de dood ontsnapt heeft worden één voor één achtervolgd door de dood. Overigens een teleurstellend niet leuke groep. Enkel Mary Elizabeth Winstead acteert aardig en is leuk om te zien. De overige deathscenes zijn trouwens ook van een aanzienlijk lager niveau dan bij de eerdere films. Niet origineel, geen spannende opbouw, en weinig echt leuke gore.

Final Destination 3: een teleurstelling. Had er meer van verwacht, niet in de laatste plaats omdat James Wong voor dit deel terugkeerde in de regiestoel. Nergens zo spectaculair, leuk, vermakelijk of gory als de eerste twee delen.

Matige film waarin een aantal schoolvrienden een spannend ritje maken in een achtbaan. Een leuk verzonnen openingsscène, maar een stuk minder spectaculair vergeleken met de vorige film. Opnieuw zijn de kills wel vermakelijk, maar opnieuw heeft de film niks nieuws te bieden en blijft het zichzelf maar herhalen.

Na het leuke Final Destination en het nóg leukere Final Destination 2 heb je natuurlijk hoop dat die stijgende lijn doorgezet kan worden. Maar helaas, een terugkerende James Wong gaat met deze derde Final Destination op bepaalde vlakken finaal de mist in. Was hij in de eerste film nog een beetje zoekende of de film nu lekker bespottelijk of toch ook serieus spannend moest zijn, wist regisseur David R. Ellis met het vervolg de juiste toon te bereiken; lekker over de top en geestig, maar niet té belachelijk. En die kant gaat Wong helaas op met de derde Final Destination, een film die af en toe net iets te bespottelijk wordt.

Bij de derde film mag de formule van een Final Destination wel duidelijk zijn; de film opent met een spectaculair ongeluk, waarna we nog een hoop geestige sterfgevallen krijgen. Wat betreft dat eerste zou het lastig zijn om de fenomenale kettingbotsing van Final Destination 2 te overtreffen. Het idee van een achtbaan is leuk, maar de aanpak is vrij betreurend en de CGI is af en toe echt te bespottelijk voor woorden. Het voelde soms als Looney Tunes en zag er écht niet uit. Dan sta je als Final Destination film al meteen met twee-nul achter, als je openingsscène niet lekker zit. De sterfscènes die daarna volgen zijn van wisselend niveau. Soms erg leuk, zoals de zonnebank-scène, hoewel ik persoonlijk de overgang van de zonnebanken naar de doodskisten nog het leukst vond. Het spijkerpistool had ook nog wel wat, maar de rest is eigenlijk niet heel memorabel. Wederom zit soms de foeilelijke CGI in de weg en anderen zijn gewoon een beetje lame. Als je laatste kills in de grote finale gespietst door een vlag en geplet door een bord zijn, dan krijg ik het gevoel dat de creativiteit op was.

Alsnog bevatten deze cartooneske sterfscènes nog wel wat vermaak, met name om te zien hoe enorm omslachtig de Dood is om de personages dood te krijgen. Dat je ergens nog wel eens denkt; er moet toch een makkelijkere manier zijn om deze typetjes dood te krijgen? Want typetjes, dat zijn het. Wong doet niet eens meer moeite om personages te maken, we zien domme blonde tutjes, gespierde sukkels, seksistische narcisten… zijn film lijkt in ieder geval vooral uit klootzakken te bestaan, waarvan we hun dood alleen maar kunnen toejuichen. Iedereen behalve natuurlijk het hoofdpersonage en de love interest, die - geheel volgens traditie - zo saai als de pest zijn. Schijnbaar bedacht men op het laatste moment dat er voor het hoofdpersonage toch wat karakterontwikkeling moest zijn en dus wordt er tig keer benoemd dat het hoofdpersonage een control freak is. Zó, genoeg diepgang. Het maakt dat alle momenten dat de film even op de rem getrapt wordt voor wat drama met een huilende Mary Elizabeth Winstead nogal vervelend worden. Je voelt je als een tienerjongen die alleen maar naakt en gore wil zien. Maar in dit geval neem ik mezelf niets kwalijk, want al dat drama rondom het personage van Winstead is nu eenmaal oprecht oersaai.

2,5 sterren.

Leuker dan deel 1 (deel 2 heb ik overgeslagen). In dat deel vond ik het hele 'who's next' plotje aan de irritante kant. Dat zit hier natuurlijk ook in, maar is leuker uitgewerkt door middel van die foto's. Vond de beginscène sowieso al erg lang en uitgebreid, maar dat is uiteindelijk dus ook met een doel.

De verschillende manieren waarop mensen doodgaan zijn creatief bedacht, en eigenlijk ook wel prima in beeld gebracht. Heel erg spectaculair is het niet per se altijd, en horror al helemaal niet. Wellicht dat het daadwerkelijk enger zou kunnen, maar echt erg is dat ook niet.

Was ook verbaasd om borsten te zien trouwens. Wel een leuke scène, misschien wel een van de leukste.

kleine 3,5*

Leuk.

Weer een klein beetje vooruitgang in vergelijking met deel 2, en wat mij betreft had dit deel 1 overtroffen als ze het verhaal zelf iets origineler in elkaar hadden gestoken. Want ondanks dat dezelfde regisseur terugkwam voor deze film is het niveau niet echt anders of origineler.

Het vorige deel had een erg leuke actrice uitgekozen voor de lead, dat hebben ze hier ook weer gedaan. Winstead doet het erg goed en weet zich goed staande te houden in een rol die erg veel van haar vraagt. Ze huilt dan ook wel erg veel, maar ach, dat zal er wel bij horen. Het is echter een kunst om dit ook goed te doen, maar dat doet Winstead dan ook.

De opening is eigenlijk al direct raak, geweldige opbouw ook. Erg effectief voor diegene die zelf ook nerveus zijn voordat ze een achtbaan instappen, zoals ik. Die spanning komt hier goed en effectief naar voren. Verder grijpt de opening wel iets te makkelijk naar houterige CGI, maar het mag de pret niet drukken en de spanning wordt er alsnog goed ingehouden.

Overige kills zijn in vergelijking met het vorige deel wat gereduceerd. Ongelukjes zijn wat minder over-the-top en bloederig, maar nog steeds lekker lomp en ondanks dat het in mindere maten vloeit, vloeit het bloed alsnog rijkelijk in het rond. Enkele scenes zijn wederom geweldig en daar moet deze reeks het ook van hebben.

Acteerwerk buiten Winstead om is niet altijd even sterk maar het voldoet wel. Enkele rollen doen het gewoon naar behoren en voor een horrorfilm ligt het niveau toch wel hoog. Het voornaamste pluspunt is echter vooral dat de conversaties en situaties tussen de ongelukken zelf door ook echt weten te vermaken, terwijl het vorige deel hier iets meer moeite mee had.

Geweldig is het niet, de visuele stijl voelt tevens wat gedateerd aan en de CGI is redelijk lelijk, maar verder vermaakt deze film behoorlijk en kent enkele leuke scenes. De opbouw naar de opening toe wordt nergens overtroffen, maar als geheel is dit weer een klein stukje beter in vergelijking met het vorige deel.

En hop deel 3 dan meteen ook nog maar even.

En ja, wat moet je op een gegeven moment nog van het format zeggen met het visioen en het ongeluk? Ja, eigenlijk niets. Wat wel opvalt is dat het visueel er niet sterk uit ziet, het achtbaan ongeluk ziet er CGI technisch slecht uit. Doekje voor het bloeden in deze herhaling van een herhaling is de ontzettend mooie Mary Elizabeth Winstead. Ook hier natuurlijk weer een paar aardige freak accidents zoals die in het bouwdepot die wel lekker gruwelijk is.

Daar staat toch ook weer veel fouts tegenover zoals de twee tutjes met hun zonnebank die echt flauw en slecht is. Aardige twist is dan nog wel weer dat de leading lady eerder iemand moet vrezen die ze gered heeft dan magere Hein zelf. Maar verder biedt deel 3 ontstellend weinig nieuws, betreft ook deze film met als deel 2 eerder een soort van humor dan dat dit nog horror is en is het wat mij betreft goed dat deze trilogie ten einde is. Met deel 4 en 5 lijkt het alleen nog maar slechter te worden en gelukkig heb ik die niet dus hoef ik dat geen navolging te geven.

Na jaren herbekeken en mijn stem toch moeten verhogen. Als pulp is dit wel heel geslaagd. Er zitten bovendien echt onsterfelijke scènes bij zoals die zonnebankscène op dat heerlijk funkdeuntje van de Ohio Players of daar in de meest masculiene fitness ooit. Ik heb echt goed gelachen en daar gaat het toch om bij dit soort films.

BESTE DEEL VAN DE SERIE

Luister alsjeblieft niet naar deze zeikerds die hier een review opgeven, ze weten niet wat een echt leuke film is.
Het is een serieus goeie film, met een leuke cast, goeie acteerwerk, en goed in elkaar gezette doden.
Deze film sleurt jou echt mee in het verhaal, dus hij zou je ook niet vervelen. De eerste 20 minuten is ook erg onwijs goed in elkaar gezet. Geen seconde van deze film zou je vervelen of storen, dus echt een film waar je van kan genieten.
Een echte aanrader, je zult er geen spijt van krijgen als je deze filmt kijkt.

5*

Het is een nadelige vorm van bodemdrift om zonder écht goede reden, na deel 1 toch die reeks in één ruk af te willen kijken.

Dit deel is toch een klein tandje slechter dan de eerste twee. Winstead is als Wendy het meest zeikerige, zelf-melijwekkende hoofdpersonage tot nu toe. Ze brengt teveel drama in een franchise die zich met deel 2 juist een luchtige toon had toegeëigend.

De gimmick van de foto’s is een beetje flauw, maar je kunt het de reeks niet kwalijk nemen wat variatie in die plichtmatigheid van voorspellende visioenen aan te brengen. Wendy en consorten lopen echter wel snel zelfverzekerd achter hun vermoedens aan. Ach, als het hen sneller van de ene naar de andere kill brengt hoor je mij niet klagen.

De zonnebed-kill steekt er hier wel bovenuit: ook al mist het the element of surprise, de manier waarop de scene uitgesmeerd wordt is vrij luguber met minstens zoveel impact. Bovendien is de overgang van zonnebedden naar grafkisten (met echoënde doodsschreeuw van de meiden) een filmisch spaarzaam creatief momentje. En dan de dood van Lewis, die illustreert de zelfrelativerende charme van de reeks wel weer goed: het is een kill die je een bioscoopzaal haast hóórt toejuichen. Hilarisch.

Daarna gaat het weer bergafwaarts en is het einde zelfs teleurstellend te noemen. Natuurlijk moeten de overlevenden zich even veilig wanen, alvorens te realiseren dat Dood hen nog steeds op de hielen zit. Maar ook daar wist deel 2 iets leuks van de maken, waar dit deel het wat suf afraffelt. 2,5*

Ondertussen bij deel 3 aangekomen met het opnieuw zien van de Final Destination-films en dit deed haalt zo ongeveer wel hetzelfde niveau als de voorgangers. Hoog tempo, creatief, bloederig en best grappig ook. De film heeft een wat luchtiger toon dan de voorgangers en dat bevalt me wel, maar ze vergeten gelukkig nooit dat het lekker extreem en naargeestig moet zijn bij de sterfgevallen. Na een vliegramp en een snelwegongeval is er nu een start met een grote achtbaancrash en dat was minstens zo vermakelijk. Het ziet er best tof uit, maar je ziet wel een paar green screen momenten. Heb er nu wat beter op gelet en dan valt het wel op.

Daarna volgen in rap tempo een hoop doden, waaronder de meest nare van de gehele reeks met de twee mooie topless meiden onder de zonnebank. Het maakt niet uit hoe vaak ik de film al heb gezien, elke keer is het weer heel ongemakkelijk om mensen te zien verbranden als ze niet kunnen ontsnappen. Maar er zijn los van die scène nog wel meer momenten de moeite, met het spijkerpistool of in de sportschool. De cast is hier trouwens ook wel vermakelijk en Mary Elizabeth Winstead in de hoofdrol vind ik ook wel leuk.

Kijk, als je dit soort films graag af wil kraken dan valt er genoeg te vinden. De CGI is niet altijd top, het is uiteraard ongeloofwaardig en de films lijken allemaal op elkaar. Het is same shit, different day. Maar zolang het leuk genoeg wordt uitgewerkt heb ik er een guilty pleasure reeks in gevonden.

3,5* blijven staan

Aangename (achtbaan)rit

Nét iets minder dan de eerste twee delen, maar ze liggen nog steeds dicht bij elkaar. Wat ik het grootste minpunt vond was het achtbaan ongeluk die gewoon een stuk minder spectaculair aandoet dan het vliegtuigongeluk en het verkeersongeval uit de eerste twee delen. Daarnaast zag het achtbaanongeluk er ook verouderd en slecht uit waardoor ik in eerste instantie niet veel enthousiasme voelde bij een herziening van dit derde deel.

Gelukkig wordt het allemaal een stuk beter wanneer de dood de overlevenden alsnog over de kling wilt gaan jagen. Dit gebeurt op dezelfde creatieve manier als in de eerste twee delen. Met name de momenten met de zonnebank, het auto ongeluk en het spijkerpistool vond ik goed gevonden en waren vreselijk om te zien. Want tja dat huiveren bij een Final Destination film.. Het hoort er natuurlijk toch wel een beetje bij

Als je je bedenkt dat dit alweer het derde deel uit de reeks is dan is het helemaal niet slecht. Hoewel ik Winstead een minder sterke lead vind dan de hoofdrolspelers uit de eerste twee delen, de rest van de cast nog net iets meer vergeetbaar lijkt, en er op een aantal momenten net iets te opzichtig gebruik wordt gemaakt van een green screen was dit verder een aangename (achtbaan)rit.

3,0*

Toch wel een matige reeks. Veel van de personages zijn volstrekt inwisselbaar, sommige kills zijn best leuk maar vaak ook goedkoop ogend of onvoldoende echte gore terwijl dat toch wel de reden is dat je kijkt. De eerste scène is dan nog de leukste, de rest is een afwisseling van saaie scènes rond kleurloze vlakke personages en af en toe een kill. 2,0*.