Novecento (1976)

Las vanochtend in de krant dat er een nieuwe gerestaureerde versie uit is, soort remaster eigenlijk. 2 DVD´s. Al iemand die hem gezien heeft en een duidelijk verschil ziet met de wat oudere DVD versie (met die afschuwelijke Amerikaanse nasynchronisatie)

Deze grote film verdient namelijk een technische opknapbeurt.

De krant heeft het denk over de versie die 'kapeuter' enkele posts hierboven noemt. Onlangs uitgebracht door Lumiere dus. Ik ben niet bekend met de oude/andere versies maar bij deze wordt er gesproken in het Italiaans dat in NL wordt ondertiteld.

Heb 'm vandaag aangeschaft bij FNAC, stond al lang op het verlanglijstje

Prachtig in een woord prachtig!

Mooie opnames, geweldig acteerwerk,mooie settings en bij vlagen brute actie.

Maar bovenal een super mooi verhaal en soms best spannend.

Vooral het acteerwerk van Robert de Niro en Donald Sutherland is echt subliem.

Van Gerard Depardieus vond ik soms een beetje to much, maar De Niro en Sutherland daarin tegen geweldig.

Vooral die laatste zet een van zn beste rollen uit zn carriere neer als de slechterik Attila.

Soms echt sprakeloos naar het scherm zitten kijken, naar wat voor een viezerik hij hier speelde.

Zn gezicht hielp daar in die tijd ook wel behoorlijk aan mee, wat een smerige kop had die vent toen dr tijd.

Hahaha dat kun je niet zo schminken.

Maar De Niro is ook absoluut heer en meester in deze film.

Alleen had de film op sommige vlakken wel wat korter mogen wezen, want aan het einde ook gaat men te lang door met liedjes en dansjes en moraal gezwam van Depardieus.

Heel even ook al was het 10 minuten geweest, was geen probleem geweest.

Maar nu gaat het maar door en door.

Volgens mij wel een minuut of 20.

Daardoor wel een volle punt aftrek, anders had Novecento de volle 5 sterren van mij gekregen.

Want je zet hem een 2e keer niet weer zo makkelijk op, door de lange duur.

Rep ik mij meteen te zeggen dat de film wel heel erg indrukwekkend is.

Als cinefiel miet je deze film sowieso 1 keer in je leven hebben gezien

Als ik je goed begrijp had de film wel iets korter gemogen door te knippen in de "liedjes en dansjes." Laat ik zeggen dat die "liedjes en dansjes" wel op een bepaalde manier de sfeer van dit werk bepalen. Wie weet, misschien komt er ooit een 3-hours-cut...? Lijkt mij in ieder geval een erg moeilijke opgave, als je daarvoor verantwoordelijk bent...

Ondertussen ga ik binnenkort de "normale lange versie" eens aandachting opnieuw, na 20 jaar, bekijken. Ik zag hem op 16-jarige leeftijd, maar ik ben volgens mij veel vergeten. Vrienden van mij, die de film in volle glorie (in het Italiaans) kortgeleden hebben gezien sporen me aan de film met hen te kijken. Ik doe dat in dit geval toch liever alleen, zonder mogeljike "stoorzenders".

Gezien mijn herinnering verwacht ik straks minimaal 4* te geven. Misschien wordt het wel meer...

Inderdaad Waverick, daar hadden ze van mij wel in mogen knippen, maar dat is puur een persoonlijke mening he, kan me voorstellen dat anderen hier wel weer de charme van inzien.

Grappig dat je dat zegt want Donald Sutherland kon de film jaren niet kijken toen hij zag hoe sadistisch hij zijn personage speelde. Grappig dat mensen niet door hebben hoe goed ze dan spelen.

Dat kan ik me heel goed voorstellen congo, hij zit hier echt wel een gedenkwaardige slechterik neer. En dan die nare grijns van hem, echt geweldig.

Novecento is een monumentale kroniek over de opkomst en ondergang van het fascisme in Italië en hoe het boerenleven hieronder beïnvloed werd. Als ik vrij eerlijk mag zijn niet bepaald echt een centrale kijk maar een zwaarmoedige polemiek die een basiskennis van de moderne Italiaanse geschiedenis verondersteld.

Ondanks de grote cast met zowel Europese als Amerikaanse sterren vind ik het maar belabberd werken. Robert De Niro en Gerard Derpardieu spelen matig en het is ook echt afschuwelijk om gedubte Italiaanse stemmen te horen, maar ja de Amerikaanse versie is ook alles behalve de moeite waard. Naar mijn mening hadden ze ook gewoon twee Italiaanse acteurs kunnen nemen, dan had dit al velen malen beter gewerkt. Dan hebben we ook nog Donald Sutherland die de rol opneemt van de sadistische fascist Attila. Jazeker: hij heeft er absoluut een kwaadaardig gezicht voor maar helaas is zijn personage nog onmenselijker dan de gemiddelde slechterik. Zo vermoord hij een keer een kat om zijn toewijding te laat tonen in zijn geloof tegenover het fascisme of erger nog verkracht hij een onschuldig kind om vervolgens het kind de hersens in te slaan door het kind dood te slingeren. Gewoon voor de lol en zijn sadistische echtgenote Regina en hij zitten gewoon kwaadaardig te lachen. Nog slechter acteren vind ik Dominique Sanda als Ada, de vrouw van De Niro's karakter. Velen noemen het prachtig acteerwerk, ik dacht dat ik een aflevering van Friends zat te kijken.

Nee, karakterontwikkeling vind ik ook bijzonder zwak in deze prent en dan nog voor een historisch epos van bijna 5 uur! We krijgen personages die totaal niet interessant zijn en hun charisma is knap waardeloos. Dat De Niro en Sanda een relatie hadden kon je bijna niet merken omdat ze werkelijk geen fluit charisma tegenover elkaar toonde. Dan hebben we ook nog de afschuwelijke dialogen die werkelijk van geen kant werken. Het 'hoogtepunt' vind ik dan ook wanneer Depardieu de vierde wand breekt en ons de nodige informatie nog verteld, maar in de film vervolgens gewoon naar het Italiaanse volk kijkt: belachelijk gegeven overigens. Dan hebben we ook nog Sanda en de scènes wanneer ze blind is die overigens afschuwelijk zijn neergezet. Bah, wat een slechte metafoor zeg. Ik moest er bijna van lachen en ik heb nog respect voor blinde mensen.

Visueel is de film dan nog wel erg sterk. We worden werkelijk betoverd door de prachtige cinematografie met mooie opnames. De Italiaanse cinematograaf Vittorio Storaro zet het Italiaanse boerenleven prachtig neer met een enorme hoeveelheid van sfeer. Wat me overigens ook opviel was dat de 1ste helft van de film juist erg kleurrijk (die groene landschappen! die mooie interieurs! Ik ging er absoluut niet in mee hoor!) en de 2de helft juist voor een erg donkere en grauwe sfeer kiest (die rauwe dorpjes, die donkere bosjes). Ook absoluut geen verkeerde switch hoor. Dan de muziek is ook prachtig gecomponeerd door Ennio Morricone (mijn persoonlijk favoriet!). Deze combinatie zit wel heel erg snor en komt goed tot zijn recht in deze film. De film heeft me dan zo ver dat ik de soundtrack echt ook gewoon sterk vind, die overigens mooi opent met de close-up van het schilderij Il quarto stato van Giuseppe da Volpedo.

Het laatste stuk van de film veranderd in langdradige moraliteit. We krijgen de Bevrijdingsdag op een saaie manier voorgeschoteld: het is saai. De laatste shots van de film zijn dan wel weer mooi en uiteindelijk lijkt de film stijlvol te worden. Maar dit redt het geheel niet.

Ik kan je eigenlijk goed volgen, Congo. 1.5 is misschien wat laag gekwoteerd, maar mijn 3.5 wellicht wat te hoog. Ik vind je bovenstaande commentaar eerlijk en meestal terecht, en ik denk dat ik mijn kwotatie naar beneden ga bijstellen...

congo, ... Novecento is een film die je op je gemoed, ...op je innerlijk moet laten inwerken !

Ikzelf vind deze film een absoluut meersterwerk, dat jij er anders over denkt, jammer, maar we leven gelukkig in een vrij land.

De reden dat ik dit aan je schrijf is dat, alhoewel je de film slecht vond, toch de tijd en de energie hebt gestoken in een zeer uitvoerig bericht erover. en dat vind ik wel sterk.

Mooie film. Door de prachtige gecomponeerde muziek van Ennio Morricone en door de beeldschone cinematografie is de film zeer aangrijpend, in combinatie met de sterke karaktiseringen. Robert De Niro en Gerard Depardieus spelen sterk, maar de beste prestatie komt van Donald Sutherland die een geweldige rol neerzet als Attila, een sadistische man die een fascinatie heeft voor het fascisme en daardoor zich betrekt binnen deze groep. Toch is het niet een film die op herhaling vatbaar is (tenminste niet na een recente kijkbeurt) en dat komt met name door de langdurige speelduur en door de langdradigheid. Het duurt allemaal net iets te lang, ondanks dat ik zeker besef dat deze film als kortere film helemaal niet werkt. Maar voor de rest moet ik zeggen dat Novecento een zeer boeiende schets is van het Italiaanse boerenleven en de opkomst en ondergang van het fascisme. Zeer boeiend en dat maakt naar mijn mening Novecento een prachtige film.

Als geheel een erg mooie film, genuanceerd en aangrijpend, fraaie cameravoering en soundtrack en een einde dat nog lang blijft nawerken. Op scèneniveau vond ik hem alleen meer dan eens uit de bocht vliegen. Eigenlijk vrijwel alle scènes met Ada schoten bij mij in het verkeerde keelgat, te aanstellerig, met als dieptepunt I'm blind! I'm blind! Waar sloeg dat op? De film zit vol met symboliek, maar dit vond ik nou niet bepaald subtiel.

Toch heb ik me geen moment verveeld in vijf uur, dat lijkt me wel een goed teken. Ondanks wat tekortkomingen ben ik toch blij dat ik eindelijk de tijd heb vrijgemaakt om de DVD uit de kast te trekken.

In 1 woord: prachtig!

En naar mijn mening een film die iedere cinefiel gezien moet hebben.

Robert De Niro en Donald Sutherland spelen beiden prachtige rollen.

Vooral Sutherland speelt een van zijn beste rollen als de sadistische fascist Attila.

God, wat speelde hij toen toch een vieze engerd, net Mussolini

Maar De Niro speelt ook een briljante rol in deze film.

Gerard Depardieus was af en toe een beetje te, naar mijn persoonlijke smaak.

Ik was verder ook behoorlijk onder de indruk van de Italiaanse cinematografie en de muziek van Ennio Morricone.

Maakte de film erg aangrijpend.

Helaas wordt de film nader het eind nogal langdradig en de film gaat teveel op.

Had naar mijn mening toch wel wat ingekort mogen.

Voor die reden toch een hele ster minder, anders had Novecento de 5 sterren zekers gehaald.

Nochtans vind ik het een zeer indrukwekkende film.

Een film die iedereen toch wel een keer gezien moet hebben.

4.0 sterren

Lees ik nu dat er van Lumière een gerestaureerde dvd versie op de markt is gebracht terwijl ik destijds na veel speurwerk eindelijk deze klassieker in de winkelrekken had gevonden in helaas de Engelse, Franse en Duitse taal.

Zucht, deze dan maar in de container deponeren en eerdaags weer mijn portemonnee voor dit geremastered werkje opentrekken.

Ben wel benieuwd of de kleuren in deze versie nog sprankelijker zijn want volgens mij is deze Lumière tot op heden om te voorproeven nog steeds nergens niet te pindakazen.

De gerestaureerde versie ziet en veel beter uit. Zelf heb ik ook in een vroeg stadium de eerdere DVD uitgave gekocht maar qua beeldgebruik, kleur en nasynchonisatie rammelt die versie aan alle kanten. Kijk hem wel de Italiaanse en niet de Engelse variant.

Enjoy dit tijdloze meesterwerk.

Ik heb vandaag de Italiaanse 35th anniversary blu-ray besteld van Novecento. Bevat de oorspronkelijke Engelse taal en de verschrikkelijke Italiaanse dub plus nog een dvd en talloze extra's.

Novecento Blu-ray (Italy)

Bertolucci heeft overduidelijk veel geld en tijd nodig gehad om deze, voor hem, gepassioneerde film te maken. Gelukkig was het schandaal, maar succes van Last Tango In Paris nog ergens goed voor. Novecento is een subversief epos van 317 minuten bestaande uit Atto I en Atto II. Het is een film die de Italiaanse geschiedenis van de nieuwe eeuw (= novecento) neerzet. Dit verhaal wordt bekeken uit de ogen van twee mannen die verschillen qua sociale klasse.

De personages zijn uitermate boeiend. Robert De Niro speelt de rol van Alfredo Berlinghieri, de zoon van een rijke landeigenaar en daarmee een jongen die opgroeit met vele privileges. Gerard Depardieu speelt dan precies het tegenovergestelde: Olmo Dalco, een arme boer die opgroeit als een socialist. De vriendschap die ontstaat tussen hen is heel erg fascinerend om te zien aangezien het zo apart is neergezet. Hun acteerwerk is schitterend, maar dit wordt bijgestaan door geweldige bijrollen van Burt Lancaster als de "padrone", Sterling Hayden als diens arbeider en Donald Sutherland speelt een ijzingwekkende rol als de kwaadaardige fascist Attila. Verder speelde de echtgenotes van De Niro en Depardieu, o.a. Dominique Sanda ook erg goed.

Visueel is de film bijzonder geslaagd: de tijdsperiodes zijn opgezet in de vier seizoenen: bij zomer-scènes schitterend groene omgevingen en prachtige shots van zonsondergang. Maar al snel wordt deze zomer afgenomen door de maatschappelijke conflicten die in de wereld gebeuren: zomer veranderd in herfst en winter waardoor er een zeer grijzige en nare sfeer aanwezig is. "Libaration Day" wordt dan weer omgezet in de lente: waardoor er de zon is die er vroeger ook was.

Dit groots historisch epos dat 45 jaar Italiaanse geschiedenis vastlegt is geen film om voor de lol te kijken. Geen geluk voor de personages, de realiteit zorgt ervoor dat elk stukje mogelijk geluk weer verdwijnt. Misschien dat mensen die geen kennis hebben over de thematiek van deze Italiaanse geschiedenis denken dat het op het eind allemaal weer goed komt: maar geloof mijn woord dat is niet zo. De werkelijkheid is veel anders dan een sprookje. Bertolucci creëert hier een uitermate schitterende cast van internationale komaf. Een Italiaans meesterwerk van cinematografie en realistische geschiedenis van Italië.

Bertolucci heeft altijd gezegd dat hij niet tevreden was met de Amerikaanse titel 1900 omdat het de bedoeling was om het thema van de nieuwe eeuw neer te zetten. En niet het eerste jaar van een nieuw millennium neer te zetten, grappig feitje namelijk: de film begint in 1901.

Misschien is de internationale cast niet realistisch Italiaans, maar wel zeer groots en episch.

Lang moeten zoeken om deze film op DVD te kunnen bekijken.

Toch een beetje een tegenvaller. Deed mij een beetje denken aan de Vlaamse Boerenfilm uit de jaren zeventig. Heel voorspelbaar en erg braaf.

Mooie beelden, maar dat had ik niet anders verwacht van de regisseur.

Het verhaal stokt wel af en toe.

De liedjeszingende protagonisten brengen niet echt een meerwaarde, ze onderbreken gewoonweg het verhaal.

Ondanks de grote internationale cast geen topfilm.

Misschien had ik echt veel te veel verwacht. Uiteindelijk een doordeweekse familietragedie zoals er dertien in een dozijn zijn.

Dat de film heel erg politiek en symbolisch is absoluut, maar in thema's zoals seksualiteit is Novecento alles behalve braaf.

Ik vind Novecento een absoluut meesterwerk!

Ik heb 'em vanavond maar weer eens gekeken,

maar blijft zeer indrukwekkend.

Zonder twijfel een van de beste films van Bertolucci.

Het acteerwerk is ronduit indrukwekkend. Robert De Niro en Gerard Depardieu waren overtuigend in hun vriendschap als Alfredo en Olmo. Ook de kinderacteurs speelde super. Burt Lancaster is waarschijnlijk nog de meest grootse, epische acteur van de internationale cast maar was ook super. En dan Donald Sutherland....... Wat een rol. Speelde een erg charismatische rol. Dominique Sanda vond ik dan af en toe een beetje too much, overacting. Maar daar kan ik mee mee leven.

Dat de film opgesplitst is in Atto I en Atto II werkt zeer goed en het afwisselen van de vier seizoenen zorgt in combinatie met de dansjes en het gezang voor een enorme hoeveelheid sfeer. Verder weet Bertolucci geweldig om te gaan met de cameravoering. Het is alsof hij poëzie op film zet. En dat is absoluut briljant!

Zoals al eerder is gezegd over Novecento, of 1900 ook wel genoemd: het is een film die je op je innerlijk en vermogen moet laten werken.

5.0

Heel mooie film, goed scenario en puike vertolkingen van een internationale cast.

De film wordt gedragen door 3 hoofdvertolkers, De Niro, Depardieu en Sutherland, en doen dat alle 3 met veel verve, ook al waren ze bij deze film nog 'groentjes' in het vak.

Als ik één nadeel moet opnoemen bij deze film dan is het zijn lengte, 5 uur, dat is me iets te veel van het goede, het kon me niet altijd blijven boeien.

Volgens mij kan de Italiaanse volksaard uitstekend met twee woorden worden beschreven: tragiek en theater. Geen wonder dat de Opera, de kunstvorm bij uitstek met die twee pijlers, juist uit Italië komt. Bertolucci kon niet achterblijven en maakte zijn opera over het Italië begin vorige eeuw, maar wel op celluloid en zonder zang. En heel typisch, het verhaal begint op Verdi’s sterfdag. Maar tragiek en theater kent deze Novecento te over.

Bertolucci filmt het verhaal over de opkomst van communisme, de opkomst én ondergang van fascisme en het einde van het oude Europa. Dat doet hij middels de levens van twee vrienden, een boer en een landbezitter, die op dezelfde dag worden geboren. Elk gaat zijn eigen kant uit dit leven maar steeds komen ze elkaar weer tegen. De vraag is: wat overwint?

De periode die de film toont is bijzonder interessant, het is immers het einde van het oude Europa en de opkomst van de burger. Ook grote schrijvers als Proust, Zweig en Maraí hebben dit beschreven in hun werken. De Italiaanse titel is wat dat betreft zoveel beter dan (overigens foutieve) 1900. In Italië gebeurt dit door de twee stromen van communisten en fascisten. Bertolucci zelf is communist, dus ook een leek in de geschiedenis weet wel hoe het afloopt dan, maar ook de film zelf toont wel waar zijn sympathie ligt. We krijgen eerst de onderdrukte boerenbevolking – een vrolijk levendig zooitje- te zien en dan pas ideeën over communisme. Maar het is duidelijk, de boeren waren zielig en het communisme zou hen redden (in The Last Emperor gaat hij nog verder en zegt dat communisme ook gelukkig maakt). De fascisten in hun zielige zwarte hemdjes worden sowieso als bullebakken neergezet– je krijgt het idee dat dat soort vroeger als kind altijd als laatste werd gekozen met gym na het poten en dat later probeert recht te zetten; tegenwoordig gaan zij voor organisaties als Stap en Stivoro werken of luisteren naar de naam Tim Kuik. Maar goed, een hekel krijg je er wel aan. Wat dat betreft is de film als politiek pamflet uitstekend geslaagd.

De hele sfeer is geweldig en de opbouw is prima. [spoiler[Zo zien we ook twee mensen achtervolgd worden en je denkt: die zijn zielig. Dan begint eigenlijk pas de film en aan het eind met nogmaals deze scène en de vraag is aan de kijker of zijn gedachten daarover anders zijn. Ook het gebruik van seizoenen is mooi. Sowieso volgt het de periode van de boeren die begint in de zomer waar alles nog pais en vree is en eindigt in de lente van het communisme (symbolisch - Aronofsky deed iets soortgelijks in zijn Requiem) maar ook het kleurgebruik werkt zo mee aan de algehele teneur van de film. Schitterend gedaan!

Dat neemt niet weg dat de film op best wat punten nog tekort schiet. Hoewel de opbouw mooie lang duurt, gaat de film daarna bijzonder snel. De vriendschap tussen DeNiro en Depardieu wordt nauwelijks uitgewerkt (wel bij de kindacteurs) en ook de omslag van Depardieu gaat soms te snel. Daarnaast had de opkomst van het fascisme wat duidelijker gemogen. Communisten waren altijd met meer, maar hoe kan het dan dat dat kleine groepje zwarthemden ineens zoveel macht heeft? Dan heb je 317 minuten ter beschikking en nog toon je te weinig als filmmaker.

Audiovisueel is de film dan weer een plaatje. De muziek van Morricone is passend en melodramatisch, zonder pompeus te worden zoals zo vaak. In plaats daarvan geeft het de juiste sfeer en toon aan de beelden. Beelden, die soms werkelijk schitterend staan. Mooi camerawerk, prachtige stills, schitterende overgangen, fijn kleurgebruik dat de seizoenen uitstekend toont maar ook het rode van het communisme sterk naar voren haalt, en ook een heerlijk beeld van het boerenleven geeft.

Het acteerwerk is dan weer lastiger te beoordelen. Dat ligt deels aan de dub – een keuze van de makers, weliswaar uit commercieel oogpunt waarschijnlijk, maar een keuze- die én slecht wordt geacteerd én soms totaal niet bij de beelden lijkt te passen, en deels aan de acteurs. DeNiro doet veel met zijn mimiek en gezicht en verraadt een eenzaamheid en melancholiek die je zelden ziet, en samen met dat lachje is dit echt een prachtpersonage. Depardieu (grappig dat juist hij communist is in de film) is dan weer veel minder met alleen een vriendelijke lach en vooral de sympathie van zijn personage. Maar echte uitdieping krijgen we niet van hem. Verder zijn de overige acteurs wisselend, met Sutherland die teveel overacteert (maar dit past ergens wel) en Sanda als echt dieptepunt, al is het dan wel weer een mooie vrouw.

Al met al is de film echt niet perfect met best een aantal kritiekpunten. Maar ook heb ik 317 minuten vrijwel aaneengesloten geboeid zitten kijken zonder een moment van verveling. Wellicht zegt dat genoeg. 4,5*.

Klinkt heel mooi, Mjk87, alleen jammer dat noch De Niro, noch Depardieu, noch Sutherland Italianen zijn...

Maar Bertolucci wel, en die drie zijn niet voor niets acteurs Zoals ik zei, Depardieu speelt ook communist.

Wat een ongelofelijke slappe opmerking van Thomas VV, dat "noch De Niro, noch Depardieu, noch Sutherland Italianen zijn..."

Acteurs spelen in een film "iemand anders", dat is hun beroep, en in welk land ze geboren zijn heeft geen ene fluit te maken met de film waarin ze spelen.

Voor jou kan een film als The Last Emperor dus evengoed door zwart-Afrikaanse acteurs gespeeld worden? Want acteren is toch hun beroep? Nee, Darbie, zo simpel is het voor mij niet. Zeker niet in een film met Italiaanse titel, Italiaanse sfeer, Italiaanse stijl, die zich afspeelt in Italië en gaat over Italië, de "Italiaanse volksaard" en de Italiaanse geschiedenis! Hiermee beweer ik allerminst dat de hoofdacteurs van Novecento slecht acteren, enkel - en in aansluiting bij de geciteerde woorden van Mjk87 - dat het nog "Italiaanser" had gekund... En dat Bertolucci daarvoor après tout misschien te... Amerikaans is...

Kom op ThomasVV, je weet toch zelf ook wel dat een blanke die een neger speelt, of vice versa, iets anders is dan een blanke Amerikaan met Italiaanse roots die een blanke Italiaan speelt? Of zelfs maar een Fransoos. Of vond je Day-Lewis als Engelsman ook niet overtuigen als oliebaron in TWBB, doordat hij Engels was? Paul Dano komt ook uit New York, dat ligt ook drieduizend kilometer verder. Ver genoeg voor verschillen in cultuur en taal.

Het ging mij erom dat deze film typisch Italiaans is, zoals ik Italianen zie. En ja, enig goed acteur zou dat kunnen invullen, al is het vooral de plot die de pijlers het beste naar voren brengt.