Novecento (1976)

Wat een onzin, je beoordeelt een film als geheel niet als deel. Net of je een schilderij voor de helft bekijkt, je mening geeft en daarna het geheel bekijkt. Vreemd dus. Hij kon toch ook wachten tot hij alles zag?

Eens. Ik kan een film ook in tien delen kijken en per deel een recensie posten. Met welk nut? Ik zie ook weinig nut in het recenseren van de linkerhelft van de 'Nachtwacht'.

Als weegschaal zeg ik: het heeft zijn voor- en nadelen

Of de desbetreffende post wel of geen nut heeft ga ik niet op in. Wel kan ik zeggen dat deze discussie volkomen nutteloos en off-topic is.

Off-topic? Misschien....

Nutteloos? Nee.

Ik zie liever de post van Arnie dan het commentaar erop. Gebeurde bij Satantango ook wel eens en daar kreeg niemand commentaar.

Wat flauw. Ik ben zeer benieuwd naar de gehele post van Arnie. Een film kan toch staan of vallen met het einde? Ga The Usual Suspects maar eens recenseren in delen. Dan wordt het een zooitje op MM.

Flauw? Gewoon zoals het is. Je kan Arnie hier best via pm op attenderen als het je stoort ipv deze offtopic discussie te beginnen (niet dat jij hem begon).

Tsja.....

Laten we het hier gewoon houden over de film alsjeblieft ipv deze off-topic discussie. Alvast bedankt.

Zondag 25 maart 2007, wordt deze film in filmhuis Cinecitta in Tilburg vertoond. Een kaartje kost € 20,- inclusief lunch! Je moet reserveren en de kaarten voor donderdag 22 maart afhalen bij de kassa. Aanvang van de film is om 11:00. Ga naar de site van Cinecitta voor meer info.

Dit lijkt mij leuk om te doen, misschien zijn er meer moviemeterbezoekers die denken dat dit leuk is en met een groepje willen gaan!

Aparte film met soms wel erg bruute scenes, ik stond met mijn mond half open toen die gast die kat, jeweetwel .

Zeer gedurft allemaal vooral voor de jaren zeventig.

Voor de rest vond ik de film wel goed, geen meesterwerk maar wel goed. Een 3,5.

Praten ze hier engels, italiaans, frans of duits?

Italiaans

Hangt ervan af welke taal je kiest. Het grootste deel van de mensen spreekt Italiaans, maar een aantal hoofdrolspelers, waaronder raar genoeg Robert de Niro, doet dat niet en worden gedubt in de Italiaanse versie.

Hoezo "raar genoeg" ? Ik wist niet dat Robert De Niro Italiaans kon spreken ? Ik heb trouwens de Engelse versie gezien, maar ik zal de Italiaanse versie ook proberen, al weet ik niet welke de beste versie is aangezien er zowiezo altijd gedubt wordt.

Ik meen me te herinneren dat hij dat wel kan. Ik raad je trouwens inderdaad aan hem in het Italiaans te gaan zien, niet in het Engels.

De Niro heeft vrij veel Italiaanse dialoog in The Godfather: Part II, maar dat is (kennelijk) een typisch Siciliaans accent, en geen hoog-Italiaans.

Ik zie persoonlijk eigenlijk niet waarom het zo relevant is of de acteur wel of niet z'n eigen stem gebruikt heeft; de mondbewegingen kloppen in geen enkele versie, omdat beeld en geluid toch onafhankelijk van elkaar opgenomen zijn. Het enige waar het om zou moeten gaan is wat overeenkomt met de originele versie. We zien Star Wars toch ook liever met de stem van James Earl Jones als Darth Vader, ook al liep er een andere acteur in dat pak?

Ik heb hem net gezien. Lange zit zeg. Maar wel geweldig goed geacteerd en een heel goed verhaal. Ik zat in het begin steeds over te schakelen van Italiaans Naar Engels, maar de orginele taal is toch Engels. Daar liep hij het meeste singroon. En ik zie Donald nog niet echt Italiaans praten. Best harde senes zoals dat Donald dat kind vermoord. Daar vertelden mijn moeder ooit over, dat ze dat zo verschikkelijk vond maar ze wist niet meer welke film dat dat was.

5*

Nee, de originele taal is Italiaans. Heeft niets met synchroon lopen te maken aangezien ze vroeger in Italië altijd nasynchroniseerden. Daarnaast past de Italiaanse taal ook veel beter bij de sfeer van de hele film.

Tuurlijk moet je de film in het Italiaans kijken!! Net in de bios gezien, echt heel erg goed. Met fantastische rollen van De Niro, Sutherland (enge kerel!) en vooral Depardieu, maar ook de kleine rol van Lancaster is ijzersterk. De film laat goed zien dat het niet zo vanzelfsprekend is hoe de rolverdeling hedendaags is. Interessant om te zien hoe ook het fascisme op is komen spelen. Al met al genoeg kost om eens lekker een avondje over na te denken! Vind het in iedergeval moeilijk om over de personages te oordelen in de film, aangezien je niet weet hoe je zelf zou hebben gehandeld.

Een hele dikke 4.5*

In een zit. Om zo'n film te kijken lukt je toch niet in een bioscoop. Ik heb hem toen ik ziet was liggend wel af kunnen kijken maar in de bios zou mij tog niet lukken.

In een zit. Om zo'n film te kijken lukt je toch niet in een bioscoop. Ik heb hem toen ik ziet was liggend wel af kunnen kijken maar in de bios zou mij tog niet lukken.

haha, jah in eeeen zit is wel lang.. Nee, eerst deel een gezien, lunch gehad en weer verder met deel twee. Dat voor 20 etjes, vond dat het zeker waard!

Meer dan 5 uur durende italiaanse familie-soap, het heeft me afgelopen week maar liefst 2 avonden gekost...

Een film die meer dan 5 uur toch redelijk weet blijven te boeien verdient zowieso een goede voldoende, echter vond ik het niet het verwachte epische meesterwerk a la Leonnes Once upon a time's... of Coppola's Godfather's. Daarvoor is de film mij wat te klassiek van stijl. Had het idee naar een film te zitten kijken die minstens 20 jaar ouder was dan 1976 ware het niet dat er wel een aantal behoorlijk expliciet sexuele en groffe geweldadige scenes in zitten (een merkwaarig contrast vind ik). Toch is lang niet alles even boeiend of verassend, dit komt met name omdat bijna iedere scene in de film op een zelfde manier lijkt te zijn opgebouwd; De vrienden gaan de stad in achter de vrouwen aan, een boerenfeest, een bruiloft, een geestveruimend experiment... De scenes beginnen vaak luchtig en sereen maar altijd komt weer die dramatische climax op het einde. Lekker dik aangezet door de muziek zie je het in de meeste gevallen al van mijlen ver aankomen...
Ook vond ik de film geen uitmuntende karakterstudie, daarvoor blijven de meeste personages te oppervlakkig uitgewerkt vaak tegen het stereotypisch aan.

Wel, waar moet de film het dan wel van hebben meneer Madecineman? Tja, dat ik 5 uur geboeit blijf kijken komt toch wel door het goede acteerwerk (hulde ook voor de 2 kinderen uit het eerste gedeelte van de film), de soms best mooie en authentiek ouderwets ogende plaatjes (moest vaak een beetje denken aan de schilderijen van van Gogh in zijn boerenperiode), de geschiedenis van een belangrijk tijdvak uit de 20e eeuw die mij wel weet te boeien (opkomen van het fascisme en marxisme en uiteindelijk de democratie), de twee mannen die ondanks hun verschillen toch gewoon in hun hart een stel ravottende kinderen blijven...

Toch wel mooi en uniek hoor deze 1900, alleen zal het niet zo snel in een favoriete lijstje van mij persoonlijk opduiken. 3.5*

In de hoop en overtuiging dat mosterd ná de maaltijd eveneens bijzonder pittig kan zijn, is hier dan eindelijk het tweede deel van mijn reactie op Novecento. Door stomme pech kon ik lange tijd deel 2 niet zien, maar ik heb deel 1 nog wel even gescand.
Wat de reacties betreft op het posten na 1 deel, ik ben blij dat mijn recensie zoveel stof tot discussie heeft gegeven. Zelf snap ik na deel 2 ook wel dat het heel vreemd lijkt om deze film op de helft al te gaan evalueren, maar op dat moment leek het me totaal gerechtvaardigd. Daarnaast deed ik niets anders dan wat de bioscoopgangers destijds waarschijnlijk ook deden: zij moesten de film in 2 avonden bekijken, en zullen die 24 uur daartussen ook vast niet stilzwijgend hebben doorgebracht. En nu heb ik hier alweer veel teveel woorden aan besteed,

terzake dus. Gelukkig heeft het tweede deel inderdaad waargemaakt wat ik hoopte, namelijk dat 1900 de klassiekerstatus verdient. Sterker nog, ik ben de film langzaamaan vrij geniaal gaan vinden. Dit is, meer nog dan La meglio gioventú, een epos, waarin niet eens zozeer een familie (of in dit geval 2 vrienden) centraal staat tegen de achtergrond van ontwikkelingen in de Italiaanse geschiedenis. In Novecento is het veeleer de geschiedenis zélf en de conflicten in het Italiaanse verleden die centraal staan, en die vervolgens gepersonifiëerd worden in Olmo en Alfredo. Misschien is dit trouwens, schiet me te binnen, een beetje hetzelfde concept als het vele jaren later door Bertolucci gemaakte The Dreamers, dat zich in het Parijs van 1968 afspeelt en de rellen slechts op de achtergrond lijkt weer te geven.

Novecento is eigenlijk één grote worsteling met het Italiaanse verleden, de dilemma's en de conflicten in een bijzonder roerige periode, die twee uiterste ideologieën tegenover elkaar zag. Bertolucci werkt dit fantastisch uit door elk van de personages op zijn of haar eigen manier hiermee te laten omgaan. Een ieder maakt zijn eigen keuzes, en altijd spelen weer andere belangen hierin mee. Met name Ada die ik in het eerste deel al noemde, is bijzonder intrigerend. Haar zogenaamde blindheid lijkt een soort metaforische ontkenning van de op handen zijnde conflicten te zijn, en elk van beide vrienden Olmo en Alfredo ziet ze opgeslokt worden in hun eigen ideologische groep. Niet eens bewust, het lijkt alsof Alfredo nooit voor de fascisten heeft gekozen, maar slechts in die hoek wordt gedreven, omdat hij nu eenmaal padrone is. Het is dan ook erg interessant, wat iemand hiervoor al noemde, dat blijkt dat we geen oordeel kunnen vormen over dit verleden, zonder de context te kennen. Inderdaad, als we Attila en Regina in het begin nagejaagd zien worden, dan vinden we dat verschrikkelijk en denken we: dat kunnen ze niet zo verdiend hebben...

Visueel wordt dit epos ook goed ondersteund door vele schitterende scenes. In het eerste deel zijn dat de dood van opa, de opstand van de vrouwen die op zijn Eisensteins in beeld wordt gebracht, de dansscenes met Ada en de begrafenisstoet... in deel 2 de moord op Patrizio en de schuldigverklaring van Olmo, en natuurlijk ook het publieksgerecht van Alfredo de Berlinghieri... schitterend.

Het eerste deel is wat traag, karikaturaal, maar inhoudelijk erg interessant, en in het tweede deel stuwt het verhaal voort en zat ik dan ook geboeid te kijken. Soms werden scenes wel wat snel afgekapt om weer vijftien jaar verder in de tijd te vervolgen, dat was een minpuntje zoals die zich al snel voordoet in zulke lange films. Ook de muziek vond ik ook niet al te fantastisch, veel van het verhaal wordt bijna voorspelbaar en veel personages zijn karikaturaal neergezet, iets wat ik bij het eerste deel ook al zei. Maar ik merkte dat het allemaal wat meer betekenis kreeg tijdens het tweede deel, en het geheel is grandioos. 4,5*, dik verdiend.

mijn #2 film aller tijden. een uniek, gigantisch epos dat naar mijn mening het best is in de Italiaans gesproken volledige versie. schokkend, emotioneel en bij vlagen prachtige beelden, en uitstekend acteerwerk van enkele van de grootste (De Niro, Lancaster, Depardieu) en meest ondergewaardeerde (Donald Sutherland, Dominic Sena) acteurs. adembenemende muziek van Ennio Morricone.

Donald Sutherland is toch gewoon een goed gewardeerde acteur?

nee. ik weet zeker dat heel veel mensen hem niet eens kennen.

Dat zijn dan wel mensen die nooit films kijken.

Inderdaad Kos.