Novecento (1976)

Waar draait ie?

In het Filmmuseum, in twee delen.

Leuk die re-releases. Alleen jammer dat ze niet voor een groter publiek komen te draaien. Als het met de moderne film niet wil vlotten, dan maar oude klassiekers uit de sloot halen. Erg leuk ook dat Raging Bull weer wordt re-released.

Het zijn dan ook opgepoetste, gerestaureerde kopiën. De meeste Filmmuseum releases (The General, Beyond the Rocks, M, Woman in the Window, Seven Samurai, Zazie dans le métro, Ascenseur pour l'Échafaud) hebben dan ook een landelijke release gehad. Raging Bull zal dat ook hebben. W.b. 1900 kan ik helaas geen info vinden of die daadwerkelijk ook 'op reis' zal gaan door het land. Ik hoop het wel, ik kan me voorstellen dat dit net zo'n grote en populaire filmhuis-hit in twee delen zal worden als La Meglio Gioventù.

Zeker alleen geen filmhuizen in mijn omgegeving

Nog even over de lengte van de film: in de gerestaureerde versie duurt de film nog 'maar' 245 min., i.i.g. volgens de website van Lantaren/Venster (en Cinema.nl geeft overigens dezelfde lengte). Gaat het dus toch om een gecensureerde versie?

245 minuten was de lengte van de oorspronkelijke ingekorte Amerikaanse release, die slecht ontvangen werd, en volgens mij sinds 1993 haast nergens meer gezien is (toen kwam de 'gerestaureerde' versie uit, dus de volledige versie die we in Europa altijd al gehad hadden). Mogelijk nemen diverse sites die speelduur uit andere naslagwerken over, zonder te controleren of er toevallig verschillende versies zijn; anders zou het wel erg stom zijn, om hier de ingekorte versie uit te brengen.

De versie die nu draait is 316 minuten. 162 minuten deel 1 en 154 minuten deel 2

Er draaien nu twee kopieen in Amsterdam en Rotterdam, vanaf 20 juli draaien er drie.

Prachtig eerste deel met geweldige rollen en een aantal zeer mooie, zeer schokkende scènes. Dít is één van die films waarin elke scène er gewoon erg mooi uit ziet en die geen mindere rollen bevat. Hoe de geschiedenis van Italië door het verhaal stroomt is geweldig. Volgende week deel 2 maar in de bioscoop aanschouwen en ik bén erg blij dat ik hem niet op DVD heb gekeken, maar heb gewacht tot hij in 't filmmuseum draaide.

Ik heb Novecento gisteravond en donderdag avond in het Filmmuseum gezien en ik moet zeggen dat ik het eerste deel veel beter vond dan het tweede deel. In het eerste deel zaten veel meer filosofische overdenkingen en het was veel mooier en poetischer. Twee prachtige voorbeelden zijn de dood van beide grootvaders. Ook is alles veel zachter en idealistischer (wat natuurlijk mijn eigen mening is, ik snap wel dat anderen het eerste deel saaier kunnen vinden). Bijvoorbeeld de ontmoetingen tussen de geliefden, en de stakingen, en het beschermende communisme. Dat laatste is politiek niet terecht (zoals de geschiedenis ons leert) maar het is zo mooi om te zien hoe de arme boeren zich realiseren dat ze een beestenleven leiden en zich gaan verzetten. In deel 1 stoort het ook nog niet dat het zo zwart-wit gefilmd is, wat ik wel kon waarderen. In deel 2 echter wordt alles harder benadrukt. Geen gefilosofeer meer, maar goed en slecht. Stukken in de geschiedenis verdwijnen en het is duidelijk: Arme, communistische bevolking = goed en zwarthemden = door en door slecht. Die verdeeldheid stoorde me. Het is duidelijk dat Bertolucci nogal zat met het fascistische verleden van zijn land. Ik wil niet zeggen dat de zwarthemden geen gruwlijke dingen hebben gedaan, maar in deze film worden ze elk als gestoorde vernietigers gezien, met als leider de fascinerende Attila. Donald Sutherland was geweldig. Hier viel me weer op dat Attila en vrouw Regina beiden weerzinwekkende, duivelse mensen zijn zonder enig mededogen. Eigenlijk was er weinig menselijks aan ze. Het eind, met de overwinnende 'rode' boeren, was langdradig, maar Novecento is ondanks de minpuntjes een zinderende film met betoverende en shockerende scenes. Mensen die daar niet tegen kunnen moeten maar even de ogen dichtknijpen (deed ik ook toen Attila Patricio -op zijn zachtst gezegd- ombracht). En wie preuts is, moet ook uitkijken. Alles is heel puur en heftig, geweldig!

Ik heb net hier in Denemarken voor omgerekend € 6,67 de 2-disc versie gekocht . De dvd's zijn echt goedkoop hier.

Groots epos, met geweldige acteurs en een mooi historisch beeld. De nasynchronisatie is natuurlijk een minpunt en ook vond ik de films soms te theatraal (het vele zingen tussendoor). Deze minpunten vallen in het niet bij al het moois wat deze film verder te bieden heeft: Superacteurs met vooral een geweldige Sutherland, mooie muziek, een prachtig tijdsbeeld, een verhaal waarin vriendschap, liefde, moed, politieke opvattingen en onderdrukking voorkomen en het typische Italiaanse sfeertje.

4*

Grootse film, zoals iedereen ongeveer wel meldt. Het beeld van 50 jaar Italiaanse geschiedenis is interessant en bij vlagen adembenemend mooi. Toch heb ik ook wel de nodige kritiek. Zo vond ik de meeste personages te stereotiep, en eigenlijk het hele verhaal kiest teveel kant en strooit te weinig dilemma's uit, naar mijn smaak. Toppunt vond ik het Sutherland-personage, dat al vanaf het begin in- en inslecht is en continu over de top angstwekkend geacteerd. Dat had best wat subtieler gemogen.

Maar goed, ik heb ook veel genoten. Vooral tijdens het complexere eerste deel, dat wel wat weg heeft van een familiekroniek en meer scenes heeft die op zichzelf al indrukwekkend zijn. De minutieus gecomponeerde en gefotografeerde massascenes vond ik het mooist van alles. Boerenpummel noemt het hierboven al bij vlagen theatraal, daar had het inderdaad wel wat van weg, maar het beviel me uitstekend.

Ik heb me altijd al verbaasd over de beide titels. Novecento betekent toch 900 en niet 1900? 1900 begreep ik wel, maar Novecento niet. Ik geloof dat ik in de film iemand hoorde zeggen dat het stuk grond van de boerderij 900 hectare groot was, dat zal de titelverklaring zijn?

Nooit bij stilgestaan, zeg. Gelukkig biedt een syllabus Italiaans op internet uitkomst (pag. 81):

"Eeuwen na het jaar 1000 worden dikwijls aangegeven met het hoofdtelwoord, dat dan geschreven wordt met een hoofdletter.

Il Trecento/ Il ’300. De 14e eeuw.

Il Novecento/ Il ’900. De 20e eeuw."

De titel betekent dus "twintigste eeuw", wat me eigenlijk nog passender lijkt dan "1900".

Ah, kijk, dus toch de eeuw. Bedankt!

Waarom wordt hier eigenlijk 1900 als hoofdtitel aangehouden? Zowel de poster als imdb melden Novecento als titel.

Dat is zijn meest gangbare stijl die hij door zijn carriere heen gebruikt. Het zou je de indruk kunnen geven dat je het al kent, je bent daar niet de enige in.

Ha, bedankt voor de tip. Tot voor kort hield ook imdb 1900 aan. Imdb meldt altijd de titel die bij het begin van de film te zien is in de film. En wij hanteren imdb als referentie.

De poster titel wijkt dus daarom wel eens af.

Ik heb de titels omgedraaid.

Gaat IMDB weer de mist in, want hij begint toch echt met

1900. ?

Screenshot

van mijn dvd.

Maar zijn dat verder wel de Italiaanse opening credits op de dvd? Of een internationale Engelse versie?

Ik meen dat de versie die ik destijds op VHS zag (Italiaans met Nederlandse ondertiteling, en dus ook Italiaanse opening credits) wel de titel Novecento voerde. De achtergrond bij die credits was ook blauw getint, maar wellicht dat dat verschil enkel te maken heeft met een ongelukkige kleurcorrectie.

Van origine Duitse DVD van MGM. Internationaal dus. Ook de Italiaanse audioband opent met dezelfde titel.

Maar: Original Italian version is 311 minutes long and was released as two separate films (Novecento, part 1 & 2). (volgens IMDB)

Zo heb ik hem ook in de bioscoop gezien. De internationale versie zal later wel omgedoopt zijn naar "1900", gevolgd door diverse DVD-releases.

Prachtige film met prachtige beelden. Bertolucci schuwt het niet om af en toe de grens te overschrijden met pornografische beelden, pedofilie en andere onsmakelijke beelden. Maar daarmee krijgt de film wel het realisme van die periode. Acteurs spelen ook prima, waarbij Sutherland over-the-top gaat als fascist. Het slot had van mij wel wat korter mogen zijn, de berechting van DeNiro duurde mij veel te lang en werd een beetje vervelend. Maar voor de rest mooie film, 4.5*

Heel goeie film die toch niet echt helemaal weet te overtuigen.

Een verhaal dat de hele 5 uur boeiend blijft is natuurlijk al een groot pluspunt en het goeie acteerwerk door De Niro en Depardieu maar vooral door Sutherland zijn ook alleen maar pluspunten.

Toch zit er flink wat overbodig materiaal in de film ( vele scene's met de boeren) en zie je als kijker niet zo veel van de echte belangerijke thema's, zoals de opkomst van Mussolini en het facisme trouwens onbegrijpelijk dat deze film 8 miljoen dollar heeft gekost.

Maar al met al wel een goeie film maar er had meer ingezeten, 4*.

Oja, en over die "kinderporno" en dierenmishandeling die sommige gebruikers aanhalen als redenen om de film lager te waarderen... onzin, als je geen realisme wilt ga dan geen films zoals 1900 kijken.

Een indrukwekkende film, qua lengte, qua beelden, qua verhaal. Een imposant epos met een een reikwijdte zoals weinig films tegenwoordig nog maar hebben, gedurfd, aangrijpend, groots. Maar tegelijk ongelooflijk klassiek, zonder veel plaats te laten voor nuance. De film volgt alle klassieke regels als het om cameravoering of sceneopbouw gaat, en dat heeft als gevolg dat je veel te vaak kan voorspellen wat er gaat gebeuren, alleen al door de muziek en de manier waarop iets in beeld wordt gebracht. De personages zijn boeiend, maar weinig origineel, en ik vond ze ook weinig doorleefd vertolkt: de acteerprestaties zijn niet slecht, maar toch ook niet zo overtuigend dat de stereotypische personages echt tot leven komen (met uitzondering misschien van Ada, van de grootvader, en van de twee kinderen in het begin). Niks tegen Robert De Niro, maar ik heb zijn trucjes al vaker gezien, en weinig nieuws weet hij hier niet te brengen (behalve dan als oude man, dat gedeelte was wel overtuigend). De muziek van de film is trouwens onwaarschijnlijk ergerlijk, zoals altijd bij Morricone. Hier is het nog meer zonde, want op die manier raken de Italiaanse volksliederen, die wel heel knap gebracht werden, wat op de achtergrond. De zo geroemde beelden van de film waren inderdaad knap, maar niet van die aard dat ze de film konden dragen, en bovendien al even klassiek als al de rest.

Maar goed, er zijn ook een hoop pluspunten aan de film: de eerste twee uur zijn heel goed (zodra de fascisten op de proppen komen verdwijnt elke nuance uit de film en wordt de gruwelijkheid haast even bespottelijk als in The Passion of the Christ), er zitten een aantal gedurfde en aangrijpende scenes in de film, en als klassiek epos is het allemaal erg geslaagd. 3.5 *

Gisteren een dagje uitgetrokken voor de extended version van Novecento, 's middags de eerste helft, 's avonds de tweede, in een flink gevulde toneelschuur die bij het tweede deel wel wat minder vol zat.

Tja, wat zal ik zeggen, ik ging de film met erg hoge verwachtingen zien, en vanuit dat opzicht viel de film me wel flink tegen. Het is lastig om het precies te omschrijven, maar het stond me af en toe wat tegen dat de film zo geënsceneerd overkwam, het was bijna een soort ouderwetse theatervoorstelling.

Ook het geluid en beeld vielen me wat tegen, jammer dat de film nagesynchroniseerd is, maar daar had ik me wel op ingesteld, de beeldkwaliteit viel wel echt tegen, zo nu en dan was het gewoon echt onscherp.

Het volgende was, misschien logisch, de gedateerdheid van de film. Het kwam af en toe zo ongelofelijk ouderwets over dat het lachwekkend werd. Nu zou je hierop kunnen reageren met 'dat was in die tijd gewoon zo, daar zijn we niet meer aan gewend', maar ik ken ook films uit die periode, of daarvoor, die nergens ongelofwaardig worden, nergens geënsceneerd lijken en die gewoon zeer indrukwekkend geacteerd zijn, dat viel me bij Novecento wat tegen.

Om dan maar even het lijstje met minpunten af te ronden: dat een film 5,5 uur duurt is op zich geen bezwaar, je gaat er goed voor zitten, en als het verhaal interessant is kom je er zo door, maar scenes als, bijv. de optocht van de communisten over dat plein, maar ook vele anderen, konden veel en veel korter. We zien achter elkaar, een voor een, alle duizend voorbijkomen, dat is een moment waar van mij geknipt had mogen worden.

Dan de pluspunten, ja, die waren er nog Dat begint met het acteerwerk van Donald Sutherland als Attila. Wat een geweldige performance was dat, hij en Robert De Niro zijn dan ook -mijns inziens- de enige twee die niet 'gespeeld' overkomen.

Vervolgens is daar de wijze waarop de film gespreid over de dikke 5,5 uur een prachtig opgebouwd levensverhaal verteld over de twee 'vrienden' en hun haat-liefde verhouding, of liever Alfredo's passieve houding en Olmo's toenaderingspogingen die mislukken.

Toegegeven, de film kent flink wat indrukwekkende en memorabele scenes, met name die waarin Attila voorkomt, maar blijft ook achter op veel punten. De kwaliteit van beeld en geluid, de acteerprestaties van de cast nasst De Niro en Sutherland, te veel zwart-wit scheidingen - te weinig nuances, en het toch wel steeds aanwezige gevoel dat alles zo geënsceneerd is.

Ik ben blij de film een keer gezien te hebben, dat is toch wel bijna een onderdeel van de algemene ontwikkeling, en ik heb me echt niet verveeld die 5,5 uur, maar om het (nu nog) een meesterwerk te noemen gaat me te ver.

3,5*

4,5 toppie film!

tegenwoordig word je overdonderd met actie,actie en nog eens actie. Deze film toont aan dat je niet veel actie nodig hebt om een geweldige film te maken! prachtig acteerwerk ook van Depardieu en De niro.

Het eerste deel van de film doet me vooral hopen dat het tweede deel aantoont waarom de film hier zo'n hoge score heeft.

Ik ben nog niet totaal geboeid door de personages, het acteerwerk is soms te gemaakt in mijn ogen, en veel ontwikkelingen en personages worden veel te karikaturaal neergezet. Hoewel ik me kan voorstellen dat bijvoorbeeld de scene in de kerk, als de landeigenaars besluiten samen te werken, voor veel mensen indrukwekkend is, vond ik het veel te oppervlakkig. Wat dat betreft, maar dit is wellicht iets te voorbarig, vind ik La Meglio Gioventu echt beter, omdat daar een realistischer kijk wordt gegeven op ontwikkelingen in de Italiaanse geschiedenis en wat die voor gevolgen hebben voor individuen.

De filmstijl is aardig, met goedwerkende long-takes, maar verder niet echt bijzonder te noemen. De begrafenisstoet was wel indrukwekkend, zeker op het moment dat daar de eerste close-ups verschenen die ik me kan herinneren.

Er zit verder wel degelijk diepgang in de film, en interessante personages. Met name Ada en haar blindheid intrigeren wel. Ik ben daarom wel erg benieuwd naar het vervolg, maar de klassiekerstatus moet nog maar waargemaakt worden. Een dezer dagen volgt deel 2.

Wat is het nut van het posten van je mening na de helft van een film?

Volgens mij staan er genoeg inhoudelijke dingen in de post van Arnie, dus ik zie het probleem niet. Interessant stukje. Ik ben benieuwd naar zijn deel 2.