Blade Runner (1982)

Ik kon me herinneren dat ik dit destijds een interessante film vond, maar niet dat hij er zo indrukwekkend uitzag. Duidelijk is dat aan zowat elk shot aandacht besteed is, waar de camera te positioneren, en met name wat belichting betreft. Het blijft grappig om te zien hoe oude SF-films wat technologie ingehaald worden door de toekomst. Met name is dit te zien aan de beeldschermen en het ontbreken van ledlampjes. Blade Runner is daarop geen uitzondering. De film speelt in 2019, dus nog 6 jaar te gaan, maar ik zie nog niet gebeuren dat we dan al zwevende auto's hebben. Anderzijds is er in de film nog steeds geen mobiele telefoon, gezien aan de telefoon die Deckard in het café gebruikt. Ik ervaar dit overigens niet als storend, wel als vermakelijk. Tenslotte om het hoofdstukje "audiovisueel" af te ronden, moet ik de sterke soundtrack noemen. Niet helemaal mijn smaak, maar wel erg effectief en nergens storend.

Wat verhaal betreft zijn er meerdere interessante thema's, waaronder de replicants die ontevreden zijn over hun eigen korte levensspanne, maar waar je je kan afvragen of dat ook niet voor de mens geldt. Maar vooral het thema "Do Androids Dream of Electric Sheep?" ofwel "In hoeverre hebben robots gevoelens, en is hun aanspraak op dezelfde rechten als mensen hebben terecht?" is interessant. Niet voor niets is deze film de verfilming van het boek dat dit thema als titel voert. Ik weet niet meer of ik deze film eerder zag dan Ghost in the Shell, die rond een soortgelijk thema draait, maar ik weet nog wel dat beide films me aan het nadenken zetten. Inmiddels al flink wat meer films gezien rondom dit thema, en het thema heeft duidelijk iets van zijn kracht verloren. Nog steeds wel interessant, maar ik moet ook zeggen dat ik na het zien van al die films me ga afvragen of een toekomst waarin men robots gewoon als apparaten zonder gevoelens ziet nog wel geloofwaardig is. Het is de vraag in welke mate dat deze film is aan te rekenen, het is immers de eerste, zo niet één van de eersten, rondom dit thema. Maar toch, de titel Ghost in the Shell is al gevallen, ik heb het idee dat daar het thema net iets sterker, doordachter is uitgewerkt.

Hetzelfde geldt eigenlijk nog meer voor de personages hier: niet altijd even sterk uitgewerkt. Met name de personages Deckard en Rachael. De eerste is nota bene de hoofdpersoon, maar echt veel krijgen we niet over hem te weten. De laatste krijgt te horen dat al haar herinneringen nep zijn, laat daar een traan over, en that's it. Ik zou geloof ik in een zwaar existentiële crisis terecht komen. En Tyrell is wel bijzonder dom (of eerlijk!) voor iemand die als geniaal wordt neergezet. Tegenover je een levensgevaarlijke gevechtsreplicant, die al meerdere mensen heeft omgebracht. En dan ga je zeggen dat je hem niet kan helpen, omdat "pogingen tot de onmiddellijke dood van de replicant hebben geleid." Ik had hem subiet op de operatietafel gelegd.

Ook het acteerwerk was niet altijd even sterk, met name Ford vond ik verre van krachtig overkomen. Hauer vond ik ook niet geniaal, maar wel beter dan Ford. Hij heeft het script ook niet echt mee met die ein-zwei-Polizei-achtige rijmpjes, en dat wolvengehuil dat hoewel het gaaf klinkt, toch een beetje belachelijk is. Wel heeft hij de mooiste uitspraak "All those moments will be lost in time, like tears in rain", wat ik zeer poëtisch vind. Ik heb begrepen dat Hauer zelf met die regel is gekomen, dus dat heeft hij goed gedaan. De rest van de cast vond ik niet opzienbarend, zowel niet in positieve als in negatieve zin.

Audiovisueel dus een grote positieve verrassing, en daar gaan ook de meeste van mijn punten heen. Nog steeds filosofisch interessant, maar de uitwerking van plot en personages had sterker gekund. Gezien de baanbrekende karakter van de film, en ook de impact die het de eerste keer op me had, reken ik dat de film niet te zwaar aan. 4*.

Een van de beste quotes "wake up!!,time do die" (Brion James)

Beste rol van Rutger Hauer. Zonder de sportschool te hebben bezocht, beweert ie zelf. Lucky guy.

En toch kun je aan Rutger merken dat de film wat gedateerd is want vandaag de dag moeten acteurs er uitzien als echte bodybuilders. Bijgevolg zal je in Blade Runner 2* de replicants er zo uit kunnen halen.

*: Ridley is er volop mee bezig, volgens een heel recent interview met Idris Elba

Geldt trouwens ook voor Harrison Ford: als die met ontbloot bovenlijf aan het aanrecht staat zie je een mooi maar niet overdadig gespierd lichaam, krachtig maar zonder de suggestie van help-ik-kan-maar-niet-stoppen-met-gewichtheffen van bijna elke moderne actieheld. Dat grapje van AC1 over hoe je in Blade runner 2 de replicanten zou kunnen herkennen zou zomaar grimmige werkelijkheid kunnen worden (tenzij ook de titelheld uit de rangen der opgepompten gaat worden gerecruteerd ).

Doel je nou op Moon of op de Amerikaanse remake van Solaris?

Eindelijk de blu-ray gekocht, de final cut. Wat een sfeer. Vooral het eerste deel. Mijn absolute favoriet in het Sciencefiction genre!

Ik ben gek op Sciencefiction / Thriller movies! Maar blade runner viel erg tegen. Het ging eigenlijk bijna over niets... het is erg zeldzaam dat ik een scienceficiton niet leuk vind, het kan misschien komen omdat de film te oud is voor mij, omdat het niet meer origineel is van deze tijd. 4/5 sterren heeft deze film totaal niet van mij verdient.

Ik geef hierbij een 2 vooral omdat de kostuums wel leuk waren en omdat er toch een beetje special effects inzit en ook omdat het goed geacteerd werd. Het verhaal trok op geen bal.

Ja die final cut op blu-ray is echt episch. Werkelijk schitterend.

Inderdaad, precies zoals ik er over denk. Denk dat veel mensen hoge stemmen geven door de nostalgie. Ik kan echt geen andere reden verzinnen. Gewoon een zeer slap verhaal.

Wat zeg jij nu?! Het is een van de weinige sci-fi films dat over iets gaat. Volgens mij is dat de reden waarom je 'm niet goed vind. Ik kan geen andere reden bedenken.

Niet in mijn geval. Ik heb hem vorig jaar pas ontdekt maar weet vrij zeker dat hij m'n top 10 nooit meer verlaat.

Sterker nog, ík heb hem indertijd in de bioscoop gezien en vond er toen niets aan, maar een aantal jaren geleden heb ik hem een tweede (en derde) kans gegeven, en nú vind ik hem geweldig. In mijn geval geldt dus ongeveer het tegenovergestelde van nostalgie, is daar ook een mooi woord voor?

Deze film is vooral visueel overdonderend. De stad, de kleding, en de voertuigen zijn erg fraai, en de hele look van de film is een geweldige combinatie van futuristisch en retro. Blade Runner heeft echt het gevoel van een klassieke film noir.

Qua verhaal is het niet geweldig bijzonder, maar het blijft interessant door de personages. Rutger Hauer speelt één van zijn beste rollen als replicant. Hij heeft echt wel je sympathie door zijn situatie. En hoewel zijn motivatie te begrijpen is, maar zijn acties niet, zorgt dat voor een aardige tweestrijd. Daryll Hannah is erg aantrekkelijk als sensuele android, en Sean Young is adembenemend mooi als Harrisson Ford's love interest. Ford vond ik uiteindelijk nog het minst sterk, hij was gewoon Ford.

Verder is alles erg mooi, ook de fantastische 80's score. Het fraaist vond ik trouwens het huis van JF Sebastian, met zijn geweldige creaties. Uiteindelijk is deze film met al zijn existentiële vragen de naam klassieker zeker waardig.

Niet altijd even consistent, maar wel een aangename verrassing.

Ik was al blij dat de film opende met wat trage overzichtsshots, later bleek dat het tempo de hele film door erg laag lag. Kan je mij wel een plezier mee doen, al moest ik wel even aanpassen want had een veel snellere en actievollere film verwacht. Al is het natuurlijk ook gewoon logisch dat je ruim te tijd wil nemen om de decors en aankleding te laten zien als je er zoveel werk in steekt. De grauwe wereld die Scott schetst komt overtuigend over en zorgt voor een leuk sfeertje.

Helaas is de film wel erg wisselvallig. Deckard is geen Indiana Jones of Han Solo, en het lijkt alsof Ford zelf niet echt goed weet wat hij met het personage aan moet. Ik las ergens dat Ford tijdens het draaien in de clinch zou gelegen hebben met zowel Young als Scott. Wat hiervan klopt weet ik niet, maar het zou wel het matte acteerwerk voor een deel verklaren. Het leidt ertoe dat de meeste scènes met Deckard nogal saai zijn, en zeker de romance lijkt er alleen in te zitten omdat er per se een romantische verhaallijn in de film gestoken moest worden. Past totaal niet bij de rest van het verhaal en thematiek.

De scènes bij J.F. Sebastian konden me dan wel weer erg boeien. Niet alleen door de bevreemdende sfeer, maar Pris en Roy waren wat mij betreft ook de meest coole en interessante personages. Ook de ondertussen klassiek geworden monoloog was sterk, mooie scène. De thematiek blijft wat mij betreft ook wel interessant, kon ook wel leven met de uitwerking in deze film. Al blijven het criminelen, met de manier waarop er over hen gesproken en geoordeeld wordt komt ook de mens er niet bepaald goed uit.

Iets te wisselvallig, maar de interessante thematiek en enkele knappe scènes zorgen voor een kleine 3.5*.

Gelukkig maar! Ik vind het afgestompte personage dat hij hier brengt niet alleen goed gebracht maar ook veel ongewoner en interessanter. Het zorgt ook voor een mooi contrast met de kleurrijke en levenslustige replicants, BTW.

Tip: Een tweede kijkbeurt doet in de meeste gevallen wonderen.

Heeft redelijk de tand des tijds doostaan, behalve als er tv toestellen in beeld komen...

Goede leer om SF films tijdloos te maken: laat juist geen technologie zien.

Film verder is best oke tot goed te noemen. Goede desolate sfeer, maar er had nog dieper op de materie in mogen gaan.

"If only you could see what I've seen with your eyes."

Een zeer goede film. Een van mijn favoriete films van Ridley Scott. Gebaseerd op Do Androids Dream of Electric Sheep? van Philip K. Dick.

Harrison Ford doet het erg goed als Deckard, maar een jaar na Raiders of the Lost Ark weet hij weer opnieuw een erg sterk personage neer te zetten. Rutger Hauer is ook erg goed als Roy Batty. Met geniale uitspraken, ik telde minstens vijf mooie quotes van het personage waaronder natuurlijk ook het beroemde "All those moments will be lost in time... like tears in rain...". Sean Young, die hier pas 23 was, deed het ook erg goed in haar rol. Verder waren ook Edward James Olmos, Joe Turkel en anderen goed.

Heb eerder de Directors Cut uit 1992 gezien. Dit keer The Final Cut uit 1997, moet zeggen dat ik die veel beter vond, had niet het idee dat hier wat weggelaten zou zijn, bij de andere had ik dat wel. Wel jammer dat het 'happy end' er niet bij zat.

Blade Runner gaat over Rick Deckard, een 'Blade Runner', zijn raak is om 'Replicants' (robot's die exact op mensen lijken) uit te schakelen. Deckard was eigenlijk gestopt maar word er toch weer bij gehaald omdat hij de enige zou zijn die een gevaarlijke bende 'Replicants' zou kunnen uitschakelen. Hij gaat naar Dr. Tyrell, de man die de 'Replicants' heeft ontworpen, en ontmoet daar Rachel, Tyrell's assistente. Een erg sterk verhaal. Bijzonder vond ik ook dat Roy Batty niet een overduidelijke bad-guy is, natuurlijk hij doet een aantal dingen die toch wel echt slecht zijn maar aan het eind. De film zit vol van sterke personages en heeft het nodige drama-gehalte.

De muziek van Vangelis is ook erg mooi en past erg goed bij de film. De Griekse elektro-musicus heeft niet alleen de soundtrack maar ook alle muziek in de film verzorgd. Ik vind vooral in de openingsscène de muziek echt perfect bij de setting passen. Ook een erg mooie poster van Drew Struzan.

Geweldige effecten. Ik ben echt dol op die jaren '80 effecten. Het was hier dan ook opmerkelijk goed. Echt ieder shot uit Blade Runner ziet er geweldig uit. Alles is mooi donker. Net als in Star Wars is het hier geen perfect toekomst beeld maar is er ook 'zooi' overal. Een mooi en ongeëvenaarde stijl zo. De cinematografie is ook perfect. Douglas Trumbull, die eerder aan o.a. 2001: A Space Odyssee en Silent Running werkte, heeft hier ook de special effects verzorgd.

Net als Alien is dit weer een geweldige film van Ridley Scott.

-Acteurs 8/10

-Verhaal 9/10

-Muziek 10/10

-Effecten 10/10

-Cinematografie 10/10

-Algemeen 10/10

Na mijn eerste kijkbeurt had ik maar heel kort aangegeven wat ik van Blade Runner vond, nu wil ik na een herziening wat meer over de film zeggen. Het blijven 4*, maar nog net. Ik heb de director's cut gezien.

Net als de eerste keer vond ik het begin zeer sterk (tot het einde van de eerste helft). Het eerste deel is hoogstaand science fiction. Mooie kennismaking met het denkbeeldige duistere samenleving van Los Angeles in 2019. De film ademt een prachtige en een heel eigen sfeer uit. Dit is uitzonderlijk goed gedaan. De interessante personages en het mooie muziek maken de film compleet.

In deze dystopische samenleving maakt Rick Deckard, een blade runner, jacht op androïden die op de aarde aanwezig zijn. Normaal zijn deze androïden werkzaam op andere koloniën van de aarde. De vele (filosofische) thema's die in de film zijn verwerkt zijn heel erg interessant. Een voorbeeld is de mens-technologie thema.

Naarmate de film vordert, begint het langzamerhand een beetje saai en langdradig te worden vond ik. Er zaten wel uitzonderingen tussen hoor, zoals de spannende en interessante scene in Tyrell's apartement, waar Roy zijn schepper dood (wat discutabel is). De achtervolging van Rick door Roy op het einde vond ik eerlijk gezegd veels te lang duren, maar het gesprek tussen beiden vond ik juist wel interessant.

Kortom, een uitzonderlijke film met een unieke sfeer die op veel vlakken het heel erg goed doet. Echter zitten er soms te langdradige stukken tussen die soms ook naar mijn mening beter uitgewerkt konden worden. 4*

Voor mij al vele jaren de best sf film ever. Met een sterk verhaal, (soms wel verwarrend) goede acteurs en actrices met name Rutger Hauer, mooie effecten en natuurlijk de meesterlijk soundtrack van Vangelis. Deze film komt het best tot zijn recht als het lekker donker is.

erg benieuwd naar deze film. Helaas nog nooit gezien. Dus morgen opnemen zodat ik hem zonder reclame kan bekijken.

Eindelijk gezien deze klassieker. En het is zeker de moeite van het bekijken waard. Het duistere LA is mooi gemaakt en zeker met de kennis van nu is het toekomstbeeld interessant. Grappig bijvoorbeeld dat telefoneren via een vaste lijn gebeurd en erg veel kost.

Het verhaal is sterk, wat ik wat jammer vind is dat er nauwelijks op andere personages dan Deckard wordt ingezoomd terwijl ik dat het minst interessante personage vind.

Misschien dat ie in verband met Pistorius weer op de televisie vertoond wordt.

De film heeft zoveel sterke momenten. Dat de anachronismen die er na 30 jaar zijn ingeslopen. ( zie hierboven) nog er nog geen vat op hebben. Het blijft een ongemeen spannende en vooral emotionele rollercoaster.

één van de meest overroepen Science Fiction films die ik tot nu toe gezien heb. Er zit echt geen verhaal in. Blade runners zijn een soort politie agenten die losgeslagen cyborgs opsporen. That's basicaly it!! Het hoofdpersonage wordt ingeschakeld maar is in feite amper in staat om verweer te bieden tegen de replicants?? Why pick him? Er wordt dan aangenomen dat hij zelf een replicant zou zijn maar ik vind in de film geen enkel aanwijzing om deze stelling te onderbouwen.

Elk shot was een teleurstelling omdat de scenes enkel bijna uit close-ups bestaan en er amper establishing shots zijn waardoor je niet anders kan dan het gevoel krijgen dat alles in een veel te kleine studio is opgenomen. Meestal kan ik me wel vrij goed in de tijdsgeest van een film plaatsten, dus ook wanneer deze uit '81 komt, maar in dit geval ging het zo tergend traag, en gebeurde er zo weinig dat het echt slaapverwekkend werd. Films zoals Terminator, Star wars of Runaway zijn van dezelfde periode maar hebben een vele beter spanningsboog dan Bladerunner.

Volgens mij heeft de deze film zijn hoge score louter en alleen aan de naam van de regisseur te danken. Maar verder heeft deze film echt de tand des tijd helemaal niet doorstaan...

Precies. Met deze film en Alien. Dat niveau heeft ie daarna natuurlijk nooit meer gehaald..

Alien was inderdaad zijn one hit wonder in die tijd. Vandaar dat hij waarschijnlijk de kans kreeg om Bladerunner te maken. Waarom hij hiervoor zo gelauwerd wordt blijft mij een raadsel. Daarna heeft hij inderdaad niets noemenswaardig meer gedaan tot hij historische film (al dan niet fictie) begon te maken zoals Gladiator, Robin Hood of American Gangster. Wat mij betreft mag hij in die lijn verder doen want dat vond ik goede films. Met Prometheus probeert hij zich terug op science fiction te werpen maar de film staat bol van de onregelmatigheden of vreemde plotwendingen die nergens op sloegen. Waardoor het meer een frustrerende gemiste kans werd. Neen dan liever een vervolg op gladiator...

Gladiator is behoorlijk overrated. Over dunne verhaaltjes gesproken zeg. Dan heeft blade runner natuurlijk veel meer te bieden. Alleen wat minder expliciet en ligt het wat meer onder de oppervlakte met een wat filosoferend karakter. Misschien is dat je ding gewoon niet, kan ook.