The Falcon and the Snowman (1985)

De 80s versie van "Breach". En ook echt gebeurd. Realistische spionagefilm over twee jonge en naieve kerels die een spel willen spelen zonder de regels ervan te kennen. Sterke rol van Sean Penn. Ik vond het een onderhoudende film zonder meer.

Goeie en onderhoudende thriller waarin twee Amerikaanse vrienden geheime informatie verkopen aan de Russen. Een boeiend en ook nog waargebeurd verhaal waarin de twee steeds verder verzeild raken in de spionage business zonder daar echt voor gekozen te hebben. Uitstekend acteerwerk van Sean Penn en ook Timothy Hutton doet het goed, alhoewel de motieven van zijn personage wel wat beter uitgewerkt hadden kunnen worden.

Leuk nostalgisch, deze spionnagefilm uit de tijd van de Koude Oorlog. Vooral bekend vanwege de wereldhit 'This is not America', en de clip die daarvan indertijd vaak op MTV te zien was. Maar de film zelf heeft ook wat te brengen. De idioterie in de geheime verbindingscentrale is weer ietwat actueel vanwege de media-aandacht voor de praktijkjes van de NSA, en de vergelijking met de huidige klokkenluiders is makkelijk te maken.

Timothy Hutton en Sean Penn spelen voortreffelijk, daarnaast is er een leuk klein rolletje voor Lori Singer - indertijd erg bekend o.a. vanwege haar rol in Fame (de televisieserie). Jammer dat ze uit beeld geraakt is.

Film slaagt er in af en toe te boeien en houdt het redelijk simpel en is ook niet betekenisloos.

Sean Penn is erg jong maar speelt goed als de jonge durver-gelukzoeker.

Het ontbreekt het geheel echter aan ziel.

Misleidende titel. Doet vermoeden dat het om een actie-avontuur-fantasie gaat.

Was wederom zeer de moeite waard. Met name Timothy Hutton speelt erg goed hoewel hij nou niet echt lijkt op de echte Christopher Boyce. De vertolking van Penn komt wat kinderachtig over, alsof hij een jankende kleuter speelt die op het schoolplein loopt te dealen.

De productiewaarde is in orde, ook al waan je je niet in alle opzichten in het einde van de jaren 70. De soundtrack is afgezien van de geweldige song This Is Not America (in de film is het een Mexicaanse politieagent die dat zegt) niet heel memorabel. Het script is behoorlijk to the point, zonder al te veel geouwehoer en gebruikt hier en daar echte citaten van Boyce uit 1 van zijn zeldzame interviews.

Even verbluffend als het CIA schandaal dat Boyce tot zijn landverraad motiveert is het amateurisme bij de CIA zelf, het gemak waarmee er van alles in en uit het gebouw kan worden gesmokkeld en hoe een piepjong iemand zomaar met ultra-gevoelige informatie mag gaan werken, alleen maar omdat ze zijn papa aardig vinden. De CIA komt er hoe dan ook bekaaid af en als Amerikaans burger zul je je na het bekijken van deze film niet een stuk veiliger voelen!

Het verhaal blijft fascinerend en als je er meer over leest en bekijkt dan kun je je toch wel enigszins inleven in de hoog intelligente Boyce, die na een aantal jaar nog wist te ontsnappen nadat hij in de gevangenis Escape From Alcatraz mocht bekijken en daardoor het idee kreeg een papier-mache pop te maken om tijd voor zijn ontsnapping te rekken. Er zou met gemak nog een interessant vervolg kunnen worden gemaakt. Boyce wist nog 2 jaar uit de handen van het gezag te blijven en leefde in de natuur maar beroofde ook banken totdat hij weer op werd gepakt en levenslang kreeg. Hij is uiteindelijk in 2003 vervroegd vrijgelaten na een juridische strijd die een decennium duurde. Hij is nu getrouwd met de vrouw die hem uit de gevangenis heeft gepleit.

Bij de release ben ik hier nog speciaal voor naar de bioscoop getogen omdat ik een redelijke fan van de regisseur was, maar na afloop was ik enigszins teleurgesteld, en dat ben ik bij deze herziening van bijna 40 jaar later opnieuw. De film zit goed in elkaar, het spel is prima en de onbeholpenheid van beide titelpersonages wanneer zij zich begeven in een wereld waar ze totaal geen kaas van hebben gegeten en waar ze dan ook totaal niet thuishoren wordt aardig in beeld gebracht, maar de film blijft op afstand doordat ik me eigenlijk met geen van beiden kan identificeren: waarom Timothy Hutton van walging over de buitenlandse militaire en spionage-operaties van de Verenigde Staten ineens moet overgaan op landverraad wordt mij nergens duidelijk, en Sean Penn (sowieso al niet mijn favoriete acteur) speelt hier zó'n vervelend mannetje dat ik haast geneigd ben om te denken dat hij alles verdient wat hem overkomt – het is eigenlijk een wonder dat zijn onnozele personage het er levend vanaf brengt. Een sterke maar afstandelijke film.

Een titel die klinkt als een klok en bij mij toch wel een Koude Oorlog achtige spionage thriller verwachtingen opwekt met namen als Michael Caine en Laurence Olivier om maar eens wat te noemen. Maar niets is minder waar met een onvervalst jaren '80 sfeertje en tijdsbeeld, en twee jonge honden in de leidende rollen.

Iets dat op zich niet een probleem hoeft te zijn, toch het verwachte jaren '70 Koude Oorlog beeld is er uiteraard niet. Maar oei wat gaat de film meteen op een flauwe wijze onderuit in de slaapkamer met het flauwe gedoe tussen Daulton en Chris met een getrokken pistool en een gesneuveld aquarium tot gevolg. En dan de toch in eerste fase afschuwelijk klinkende syntezer soundtrack, doet je pijn aan de oren terwijl Chris met zijn valk bezig is. Afijn, even doorzetten...toch...?

Mwoah...het hele geval hangt van toevalligheden en onbenulligheid aan elkaar, maar het is waarschijnlijk dat iets dergelijks zo gaat. Het beeld van een gelikte spion als James Bond is natuurlijk onzin, vanzelfsprekend zijn het de mensen die niet opvallen, antihelden so to speak, mensen die toevallig op een positie komen zoals Chris in dit geval, dan natuurlijk de interne bende waardoor hij überhaupt achter staatsgeheimen komt, of van die knullige knakkers als de hulpjes van Alex die 'en public' de papieren op straat laat vallen. Het beeld van spionage en staatsgeheimen doorfluisteren kon niet minder sexy en waarschijnlijk niet dichter bij de werkelijkheid, toch spannend en heel boeiend is het niet.

Daar staat tegenover dat het beeld van Chris en Daulton die steeds verder verstrikt raken in een web van informatie, afhankelijkheid, eigen belang en chantage best sterk is. Het blijkt een boze reality waar niet mee te stoppen is en waar de jongetjes zich plotseling in een foute mannen wereld bevinden. En dan is er uiteraard Penn in een doorgesnoven rol zoals hem dat past, die man gaat er vol voor zoals altijd. Maar Hutton is ook lang zo gek niet. En niet te vergeten is de fraaie Lori Singer leuk te zien. Maar al met al is het mij toch allemaal wat te weinig of en had ik van deze film me meer verwacht en verzand ik al snel tussen de voors en tegens van de films in de patstelling dat deze niet aan mij besteed.