An American Werewolf in London (1981)

Voor zulke kritieken een te laag cijfer

Gevoelskwestie, en ben nogal streng denk ik.

horrokomedie.. dat had ik toen nog niet door

Aardige film, heb mij wel vermaakt.

Remember the Alamo

Een tijd geleden was ik sinds lang weer eens wat grabbelen in de 5 voor 10 euro actie in de Free Record Shop en vond ik mezelf opeens met deze film in mijn handen. De titel kwam me vaag bekend voor maar meer ook niet. John Landis was al helemaal een zwart gat maar het kwam goed uit dat ik 4 andere films vond die ik ook wel zag zitten. Toch had An American Werewolf in London precies een grote aantrekkingskracht op mij want normaal duurt het altijd vrij lang eer ik een nieuwe DVD kijk, vraag me niet waarom. Een paar dagen geleden tijdens volle maan (puur toevallig trouwens) opgezet.

En ik heb me rot geamuseerd. An American Werewolf is een film die ondertussen al meer dan 30 jaar oud is maar de effecten zijn wel van de beste weerwolf effecten die ik ooit in een film heb gezien. De transformatie van David is geniaal gedaan en ziet er echt heerlijk uit. Ik blijf erbij dat dit er echt 10x zo goed uitziet als de digitale crap die ze tegenwoordig bovenhalen om het minste van effecten te laten zien. Het is ietwat jammer dat het design van de wolf naar het einde toe zelf onderuit wordt gehaald door de makers. Wanneer de film aan zijn climax in het steegje komt, had ik meer de indruk dat ik naar een hond met een ingedeukte kop was aan het kijken dan naar een weerwolf. Beetje zonde maar het is vooral het eerste deel van de film dat echt ontzettend goed in elkaar zit. De dreiging van het kleine stadje, de pikdonkere nacht, de beklemmende sfeer, de pub, ... Gewoon heerlijk om naar te kijken. Maar het zijn echt de effecten die er eigenlijk met kop en schouders bovenuit steken. Sowieso steekt de film wel vol met een aantal leuke vondsten (zowel qua plot met Jack die terug tevoorschijn komt als ontbindend lijk maar ook qua sfeerschepping met een erg geslaagde aanval in de metro) maar dat het zo goed had kunnen zijn, dat had ik niet verwacht. Het blijft alleen jammer dat Landis dit niet geheel kan vasthouden en naar het einde toe een beetje zijn touch verliest.

Ik ben altijd wel te vinden voor van die weerwolf films. Ik heb geen idee waarom maar ze hebben altijd wel een zekere fascinatie op mij gehad en in dat opzicht is An American Werewolf in London wel een erg aangename film geworden. Vooral omdat er niet voor het traditionele alles komt goed einde is gekozen. De relatie tussen David en Alex is mooi om naar te kijken maar je voelt gewoon aan dat het niet kan werken. Gelukkig komt er dan ook niet één of andere slimme dokter langs met het anti-weerwolven middeltje waardoor ze lang en gelukkig leven. Neen, verre van zelfs. David gaat op een complete rampage en met een paar geweerschoten is de relatie gedaan. Niet meer, niet minder maar wel een erg goede zet van Landis die naast de regie ook het script schreef. Hij weet trouwens ook wel een lekkere mix tussen beklemmende scènes en wat zwarte humor er in te steken. Dit wordt natuurlijk ook wel uitstekend neergezet door de cast. Ik kan me niet herinneren dat ik David Naughton ooit in iets anders heb gezien maar hij doet het hier wel erg goed. Een grapje hier en daar maar hij gaat vooral op een geloofwaardige manier om met heel het weerwolven probleem, al is dat op zich dan weer te wijten aan zijn uitstekende tegenspeelster in de vorm van Jenny Agutter. Een vrouw met een enorm grote aantrekkingskracht. Vraag me af waarom want zo'n knappe is het niet perse maar ze geeft precies een extra niveau aan de relatie tussen haar personage en David.

Een aantal geniale scènes, een fantastisch begin en een sfeer om u tegen te zeggen. Ik begin al te denken dat ik de film eigenlijk meer zou moeten geven maar dat zal hoogstwaarschijnlijk met een herziening wel gebeuren. An American Werewolf in London is een klassieker van de bovenste plank, al is het maar voor de uitstekende make-up effecten.

4*

Evenals Metalfist deze laatst voor een belachelijk lage prijs gekocht bij de Free Record Shop en ik ben zeker niet teleurgesteld.

Heel vermakelijk filmpje. Het begin in de pub is uiterst sfeervol in beeld gebracht. Hoogtepunt van de film is zonder twijfel de transformatiescéne van David. Ook de geest van Jack die steeds verder aftakelt is geweldig vormgegeven. Ook de nachtmerries van David met de zombies vond ik een leuke toevoeging. Er zijn echter wel wat zwakkere kanten met als voornaamste punt dat het uiterlijk van de weerwolf het ene moment een klassieke weerwolf op 2 poten lijkt en het volgende moment weer een grote hond. Verder vond ik het einde ook wel vrij abrupt.

Een sfeervolle en vermakelijke horrorklassieker met enkele minpuntjes. Zeer ruime 7.

Wel aardig, maar persoonlijk vind ik AWIL één van de mindere weerwolven-films.

De ''dromen'' van David en liefde-scenes vond ik niet echt boeiend.

Einde ging ook veel te snel voorbij.

De transformatie-scene, heide-scene en metro-scene zijn wel sterk gedaan.

De beste weerwolven-film blijft voor mij nog altyd Silver Bullet (80s sfeer en muziek, veel horror + spanning, Gary Busy)

Na al die tijd eindelijk eens een goede horrorfilm gezien.

Het kan natuurlijk ook zijn omdat het medegenre komedie is dat ik deze film waardeer want als er komedie achter horror komt te staan neem je sommige dingen als kijker niet zo serieus. Een prachtig voorbeeld is bijvoorbeeld dat er iets zeer emotioneel wordt verteld tijdens een voorstelling van een pornofilm (epic !).

De film was ook anders uitgelopen dan ik had verwacht. 'Man wordt weerwolf en vermoordt een paar mensen in een paar nachten' is het zeker niet. Het is een eerder dramatisch verhaal en dit wordt traag op gang gebracht. Ik ben wel voor die aanpak, vooral als de climax (de verandering van mens naar weerwolf) zeer magistraal wordt uitgevoerd (en ook weer op een rustig muziekje). Was dit niet zo goed gelukt zou de film wat lager gescoord hebben maar de make-up die hier wordt gebruikt... hoedje af!

Acteerwerk is niets mis mee. Ik hou wel van die Britse sfeer en de dubbelzinnige toon die de film draagt. Wel jammer van het abrupte einde. Kon naar mijn inzien veel beter worden gedaan.

Toch doet het deugd om eindelijk eens een goede horrorfilm gezien te hebben. Puik werk van de regisseur. 3.5*

Deze film heb ik in 1982 in Canada gezien toen ik op vakantie was bij mijn oom en tante. Toen vond ik het al een goede film alleen verstond ik er bitter weinig van omdat ik als 11 jarige de Engelse taal onmachtig was. Vandaag heb ik na 30 jaar de film weer eens weerzien en ik moet zeggen dat de film me nog steeds goed is bevallen. Eerlijk gezegd kon ik me na 30 jaar er nog maar weinig van herinneren waardoor het vrijwel allemaal nieuw leek. Het begin van de film is zeer goed en leuk (met name gedeelte in de café), daarna zakt de film iets weg en wordt het ook wat onnozel (de nazi zombie droom sloeg bijvoorbeeld nergens op). In de laatste 30-35 minuten komt de film eigenlijk pas echt goed op gang en wordt het echt genieten. Zeker de transformatie naar weerwolf was zeer fraai gedaan en ook het gedeelte in de porno bioscoop was zeer leuk en goed. Het einde was misschien wel iets te abrupt maar de muziek direct daarna was best komisch gedaan. De cast deed het trouwens best goed (en ook leuk) en dan met name David Naughton als David Kessler alias de weerwolf. Het was ook leuk om de fraaie Jenny Agutter weer eens terug te zien (ik kende haar nog van de film "Logan's Run"). Hoewel de film inmiddels wat gedateerd is blijft het nog altijd een prima horror/komedie en zag het er ook nog best fraai uit.

Erg vermakelijke weerwolf film.

Niet een van mijn meest favoriete (sub) genres, het weerwolf genre. Toch is ''An American Werewolf in London'' een erge meevaller.

Het begint lekker, en na een korte tijd heeft een weerwolf al zijn eerste slachtoffer gevonden, David's vriend Jack heeft namelijk al snel het loodje gelegd.
Daarna volgen we David z'n verhaal na de aanval. De ziekenhuisscene''s zijn niet de meest interessante maar zijn zeker niet saai. Zeker niet omdat hij af en toe van die weirde dromen heeft. De meest hillarische was die ene waarin die nazi-zombies hem en z'n hele familie afslachten.

De transformatie ziet er (zeker voor een film uit 81) onwijs goed uit. Niet alleen de weerwolf ziet er uitstekend uit. Ook onder andere ''Jack'' als een ondood rottend lijk ziet er onwijs leuk uit. Die scene waar ze in die porno bioscoop zitten is geniaal. Ook de scene die daar op volgt ''de chaos scene'' is erg goed.

Erg leuke weerwolf film die er het maximale uit weet te halen (als ik een weerwolf fan was gewees, was de score waarschijnlijk nog hoger geweest.)

Hmm, dat stuk waar ze buiten aan het lopen zijn en de wolf horen huilen en ze hardop afvragen wat het is, komt mij erg bekend voor. Volgens mij komt het ook in een andere film voor, maar ik kan niet zeggen welke. Is er iemand die kan helpen?

Ik zou het niet weten. Probeer het ook hier eens: Film >> Algemeen >> Ik zoek... een filmtitel.

leuke film, maar abrupt einde.

Eentje uit Memory Lane die het nog verdomd goed doet. Vrij veel van dit soort filmpjes uit deze periode die ik anno nu hooguit schattig vind, deze komt een stuk verder. Beetje koddig, misschien hier en daar ook wat knullig, maar daardoor een luchtig sfeertje en dat past prima. Weerwolven blijven per slot van rekening vaak maar malle beesten.

East Proctor en de pub zijn ideale locaties om het op te starten, waarna Landis steeds hoger scoort op afzonderlijke scènes. De nachtmerries (zeker die met de nazi's is hilarisch), de dierentuin en zelfs een lullig intermezzootje als die van een partijtje darts op TV is lachen. De London Underground is om andere redenen weer vrij sterk en de transformatie, nou ja, hulde.

CCR's Bad Moon Rising is hier natuurlijk helemaal op z'n plaats, zoals de hele soundtrack bestaat uit liedjes met de maan in hun titel. Leuke bijzonderheid, maar echt bijzonder wordt het wanneer het spul in een bioscoopje terecht komt, iemand op het witte doek wat zegt en hoe Landis z'n film besluit. Zeker dat laatste verdient een dikke pluim.

An American Werewolf in London staat op de nummer 23 in de Top 25 met de beste Horrorfilms van de jaren '80. Vanaf 7 oktober tellen we bij MidnightMovieReview.tv dagelijks af met een review van een nieuwe titel uit de '80s Horror Top 25 om op Halloweenavond de nr. 1 vrij te geven.

Voor de video: Halloween '80s Horror Top 25 -- Nr. 23 An American Werewolf in London

Geweldige film. Mag zich met recht een van de beste horrorfilms noemen. De film barst van de sfeer en prachtige Engelse locaties, en op een of andere manier is de mix van humor (meer Brits dan Amerikaans niet geheel verrassend) en horror ook heel goed. De film kijkt zeer lekker weg en blijft luchtig, maar aan de andere kant zitten er toch wat best spannende en redelijk brute scènes in.

David Naughton speelt lekker naturel een hoofdpersonage waarmee je kan sympathiseren, en Agutter is een goede love interest. Prachtige vrouw in de film, zeker voor een Britse, en het stoomt behoorlijk in wat scènes tussen haar en Naughton. De special-effects zijn fantastisch. Voor die tijd dan vooral, maar het zegt veel dat ze ook nu nog heel goed overeind blijven. Dat is heel andere koek dan die lelijke computereffecten.

En dan blijft de film ook nog bij door een erg leuke soundtrack, lekker bescheiden in zijn rol, een aardige cinematografie en vooral wat memorabele scènes. Scènes als Davids eerste transformatie, de aanval in de metro, ontwaking in de dierentuin, de transformatie in de pornobioscoop en de chaos als David daar uitbreekt mogen echte klassiekers worden genoemd. Het einde is misschien wat bruusk, maar de scène daarvoor in de telefooncel was toch aandoenlijk, ook al ontbreekt verder een echte achtergrond over David en zijn familie.4.0*.

Ik heb de film beoordeeld op hetgeen ik in het verleden al heb gezien, de film heeft behoorlijk indruk gemaakt want vergeten ben ik hem nooit.

Het verhaal is mooi van opbouw en de spelers in de film zijn sterk qua acteren en daarom steekt deze film wat mij betreft met kop en schouders boven de gemiddelde weerwolf film uit. Vooral de scene's op de heide zijn mooi gemaakt en je hebt het idee (ook v.w. het cafe) dat het zich in het verleden afspeelt. De humor speelt ook een grote rol en is net als Thomas83 schreef, meer Brits dan Amerikaans. Gelukkig maar!

Ook heden ten dage is het nog steeds een film die nog steeds voor de liefhebber aanspreekt.

Blijft ijzersterk en de old school make up effecten blijven onovertroffen.

Klassieker!

Leuke film met de knappe Jenny (Child's Play 2) Agutter! Je bent vlot door de film heen, heel leuk dat de doctor uiteindelijk toch het verhaal geloven gaat.. Scenes in het kleine café mochten van mij nog best iets langer duren.. Knappe film die je aandacht houden blijft

Ondanks dat ik niet eens zo van de weerwolven, dracula films etc ben.. 3.5*

Draait morgen in EYE - Cinema Egzotik | The Cult Corner

Voor mij nog steeds veruit de beste weerwolf film.

Misschien op sommige vlakken gedateerd maar qua sfeerschepping, spanningsboog, FX en verhaal nog steeds top.

De veranderings scène blijft in mijn ogen nog steeds ongeëvenaard.

4*

Prima combinatie van horror en comedy die in de zoveelste herziening nog steeds volop overtuigd.De transformatie scene,de charmante rol van Agutter,de uitstekende montage,het spektakel op Piccadilly circus,de prima passende muziek en de sfeervolle 'moors' ,allemaal ingrediënten die van An American werewolf in Londen een genre klassieker maken.

Deze film heb ik puur en alleen gekeken omdat deze mij werd aanbevolen nadat ik The Wolfman een zeer aangename film vond. Sowieso hebben dit soort verhaaltjes altijd een bepaalde sfeer die mij aanspreekt, dus ik was wel benieuwd.

De film begint erg sfeervol. Al vanaf de eerste scene is het duidelijk dat er iets mis is. De sfeer is dan een beetje gespannen en die blijft ook aanwezig tot en met de aanval. De aanval zelf kun je natuurlijk zien aankomen en de uitvoering is een beetje lomp. De wolf in dit fragment is niet zo indrukwekkend, in grote tegenstelling tot David's versie. De transformatie is geweldig in beeld gebracht, met een hoop indrukwekkende make-up effecten van Rick Baker. De moorden zijn erg interessant, maar regisseur John Landis weet ook de nodige humor te verwerken in zijn film. Scenes in de dierentuin en vervolgens in de trein, maar ook de constant opduikende Jack vond ik vrij grappig. Echt 'eng' werd de film niet, maar ik vond het wel allemaal erg vermakelijk. Gedateerd wil ik de film ook niet noemen. Uiteraard worden dit soort films tegenwoordig veelal met de computer gemaakt, maar de technieken zoals ze hier worden toegepast vind ik persoonlijk wel wat hebben. Uitermate geschikt voor een films als deze. Overigens vond ik het einde een tegenvaller. Hier werd iets te snel afgesloten.

An American Werewolf in London is een zeer vermakelijke film. De settings, aankleding, acteurs en grime zijn elementen die op een goede wijze naar voren worden gebracht en de film verveelt niet. Persoonlijk prefeer ik wel nog The Wolfman boven deze, omdat ik die nog iets sfeervoller vind. Desondanks is dit een erg puike film geworden en het is me wel duidelijk waarom dit de cultstatus heeft bereikt.

3,5*

Er is hiervoor al het nodige geschreven en ik sluit me bij het merendeel van de positieve recensies aan. Eigenlijk is deze onorthodoxe cult klassieker een heel zielig (in de betekenis van treurig, medelijwekkend) verhaal, met een mix tussen ironische humor en horror die wèl geslaagd is. Zeker voor 1981 zijn de speciale effecten ongelooflijk knap. De film is uitgegroeid tot de standaard voor menige moderne weerwolfstory.

Hd trailer @ youtube

Als kind had ik deze film enkel het beginstukje gezien. De scène van de missende dartspeler is me altijd bijgebleven. De film zou echter te eng zijn geweest voor een kind, werd geoordeeld. Nu al dertiger heb ik deze dan toch eens kunnen zien. Als horrorkomedie zeker geslaagd en heb er erg van genoten. Hij is niet zo goed als bijvoorbeeld Braindeaden Return of the Living Dead. Maar hier zitten toch wel enkele scènes in die ik echt wel heel amusant vond: David die een politieagent begint uit te schelden omdat ie wil gearresteerd worden, David die met zijn eigen halfdode slachtoffers in een erocinema overlegt hoe hij zichzef best kan ombrengen, de manier waarop hij ontwaakt in de dierentuin en in zijn uppie weer thuis moet komen. Een van de beste scènes was de eerste transformatie tot weerwolf. Van de romance was ik nu niet helemaal overtuigd en de vrijscènes kwamen me wat goedkoop over. Ook het einde was me iets te abrupt.

'k was eigenlijk aangenaam verrast door deze film. 'k dacht een weerwolffilm, 't zal wel weer gene vetten zijn, maar omdat dit misschien een beetje een a-typische weerwolffilm is, vond 'k hem wel de moeite. De nadruk lag ook niet zo op weerwolf, maar meer op de sfeer en de personages. De film neemt zich ook niet zo serieus en dit komt de film eigenlijk ook ten goede. Ook een straffe soundtrack en de special effects zijn nu toch ook nog te doen.

Toch blij dat 'k deze dvd gewonnen heb.

KOMEDIE WEERWOLF al had ik anders gedacht toen maar als die doden daar in de cinema gingen gaan zitten om te zegen dat zijn vriend moest ophouden te bijten fond ik dat wel grappig. maar de wolf die was op zijn. toen er daar een hele noop van die bobies stonden en opeens vloog ei uit dei deur en beet nog die kop van die engelse bobie af

"A naked American man stole my balloons." ... " !!!

Heerlijke Wolven film (Heropfrissing) !!! 'An American Werewolf In London' is

een fantastische klassieker in zijn genre !

Dat sfeertje in wolvenfilms in combinatie met de sfeer van de jaren '80 ... zijn altijd

wel zaken die bij mij (ook) zeer hard smaken.

De effecten en de make up zijn nog altijd een meerwaarde in deze horrorfilm

die daardoor dan ook weer overtuigde schrikeffecten weet neer te zetten.

Uiteraard een klassieker die ook weer een heropfrissing is ... maar eentje

die bewijst dat op kwaliteit geen leeftijd staat !

Zo worden ze nauwelijks meer gemaakt. Films die zowel sinister als humoristisch zijn. Ik dacht mijn vrouw te verrassen met een horrorklassieker, maar ze deed het na een blik al af als 'ouwe zooi' en ging slapen. Het was niet echt haar humor. Zelf heb ik ontzettend genoten. AWIL is weliswaar weinig meer dan een standaard horrorfilmpje, maar weet dat vakkundig te verbloemen door een stel kleurrijke personages en originele ideeën toe te voegen. Genoeg scenes gezien die tamelijk legendarisch zijn, zoals de pubscene in het begin. lekker sfeertje wordt daar neergezet. Zag zelfs nog een jonge Rik Mayall (RIP) gezien.

Awel, de film komt snel los en houdt de kijker nog een tijdje in de spanning wanneer het weer misgaat. De beste toevoeging is nog wel de dode vriend die in een steeds verder gaande staat van ontbinding verschijnt en de tamelijk belachelijke dialogen die daarin volgen. Als weerwolffilm an sich zie je weinig bijzonders. De transformatie is leuk gedaan, maar het zit 'm in de kleine dingen die volop aanwezig zijn. Dat maakt American Werewolf In Londen tot een van de betere weerwolvenfilms die ik gezien heb.