Face/Off (1997)

Toch wel een goeie blockbuster uit de tijd dat Nicolas Cage nog leuke films uitkoos om in te acteren. Met Bad Lieutenant maakt hij opnieuw de juiste keuze, maar daarvoor heeft hij toch in een reeks rommel gespeeld. Face/Off is geen slechte film met een duo dat best wel werkt. Een actiefilm zoals we dat van Woo gewoon zijn met de nodige actie en adrenaline. En dat is voor dit genre al zeker niet slecht.

Toch licht teleurgesteld in Face/Off. Verhaal op zich is reuze interessant, maar voor mij had het beter door een ander dan Woo uitgewerkt mogen worden. Het verhaal gaat, met name de tweede helft van de film, volledig ten onder aan de actie. Jammer, want het is ook nog is vrij goedkope actie.. Iedereen wordt in één keer geraakt, tenzij er op Travolta of Cage geschoten wordt. Natuurlijk is dit niet uitzonderlijk in films, maar zie je het voornamelijk in de wat simpeler en goedkopere actie films. Absoluut niks mee, maar in een verhaal als dat van deze film had in mijn ogen een stuk meer ingezeten. Had het vanuit een serieuzer insteek gemaakt en ik had het een topper gevonden. Al denk ik, gezien bovenstaande berichten, dat ik misschien één van de weinige ben met deze mening

Al met al vond ik het allemaal wel een goede 3,5* waard, tot het einde. Wat over sentimenteel, schoot bij mij een beetje in het verkeerde keelgat. Rennend in elkaars armen vallen, de dochter die er natuurlijk ineens kéúrig uit ziet, en dat nieuwe broertje.. Halfje er af.

3*

Stevige actiethriller! Sterke rollen van Cage en Travolta, erg spectaculaire en bombastische actiescènes en een knappe cinematografie zorgen ongetwijfeld voor een avond topvermaak! Verhoging met een volle ster! Zeer goed. 4.5*

Spectaculaire actiefilm met een boeiend kat-en-muis-spelletje tussen een agent en een bad-guy. De actie is prachtig en gracieus in beeld gebracht d.m.v. mooi camerawerk, strakke montage en een goed gebruik van slow-motion. Verhaaltechnisch zit het ook dik in orde waarbij het ruilen van de identiteit goed wordt uitgespeeld en de film een diepere laag geeft. John Travolta en Nicolas Cage zetten hun rollen dik aan, maar hebben duidelijk plezier in het spelen van elkaar, en doen dit zeker goed. Alleen een beetje jammer dat het allemaal een beetje te lang doorgaat.

Nog eens deze actiefilm gezien en hij blijft toch goed. Ondanks het wel niet zo realistische uitgangspunt, blijft de film boeien. De acteurs hebben ook de nodige zelfspot, bv met de kin van Travolta of z'n "love handles".

Ook Nicolas Cage nog nooit zo veel vreemde smoelen zien trekken als in deze film. 'k Vond beide acteurs ook heel goed gecast.

Wie een goeie actiefilm wil zien, komt hier wel aan z'n trekken.

Een 10 met een griffel voor het verhaal, maar de uitvoering was bij vlagen wel erg pover. Een heel sterk, bloedstollen begin, maar langzaam wordt het een doorsnee Hollywood-blockbuster met het laatste half uur alleen maar cliché achtervolgingen en explosies. Achteraf moet er natuurlijk een tranentrekkende feel-goodscène achteraan komen. Vooral een heel erg sterk eerste uur tot eerste anderhalf uur, maar daarna is het toch wel leuk geweest.

Leuk.

Vooral het eerste deel kan boeien. Het uitgangspunt is origineel, de spanning wordt goed opgebouwd en ook het drama werkt.
Wanneer Troy het gezicht van Archer heeft krijgen we ook nog eens een lading humor, met enkele geslaagde woordspelingen tot gevolg.
Naar het einde toe neemt de actie de overhand. Op zich is daar niks mis mee, maar het is allemaal wat veel - vooral die bootscène had niet gemoeten.
De slotscène is dan weer te melig voor woorden en doet afbreuk aan het voordien sterk staaltje entertainment.

Nicolas Cage vind ik een moeilijk te verteren acteur - vooral als het drama betreft -, maar hier zet hij toch een goede rol. Het maniakale dat hij soms tentoonstelt is best leuk om te zien. Niettemin is het John Travolta die de uitblinker is. In zijn dramastukken is hij maar gewoontjes, maar eenmaal hij de slechterik mag spelen gaat hij helemaal los. Dat gladde, arrogante, zelfs nichterige karakter gaat hem goed af.

John Woo levert niet alleen plotgewijs, maar ook visueel een leuke film af. De gezichtstransplantatie ziet er nog steeds goed uit, maar ook de actie is goed in orde - de spiegelscène bv is erg mooi gedaan.

3,5

"It's like looking in a mirror. Only ... not."

Aardige film. Mooie actiescenes, sterk geacteerd door Cage en vooral Travolta. Heerlijk over the top, gewoon erg goede dynamiek tussen de 2 hoofdpersonages. Leuk concept, perfect om ze allebei van 2 kanten te zien acteren, held en badguy.

Geweldig brute actiefilm! Bijzonder origineel concept, erg goed geregisseerd van Woo en uitstekend acteerwerk van Cage en Travolta.

De film dendert van begin tot eind door en kent weinig tot geen rustpauzes.

Alhoewel het verhaal uiteraard niet echt een realistich uitgangspunt kent stoorde het me nergens en heb ik me van begin tot eind zeer vermaakt.

Tijd geleden dat ik zo'n sterke actiethriller van Amerikaanse bodem heb bekeken!

Vier dikke sterren!

Herziening. Stem blijft staan want is in mijn ogen dikverdiend. Sterk acteerwerk van beide hoofdrolspelers en gecombineerd met een dosis spanning en heerlijke actiescene's. Er zit een meer dan prima vaart in waardoor de ruim 130minuten snel verlopen.

Prima film.

Begon allemaal zeer aardig, leuk verhaal en er word goed geacteerd. De film duurde me alleen zeker een half uur te lang met eindeloze vecht en schietpartijen en achtervolgingen. Van een origineel concept veranderd de film gaandeweg in een standaard Hollywood actiefilm waar de onwaarschijnlijkheden elkaar snel opvolgen. Ondanks het sterke begin kan ik er daarom toch niet meer van maken dan een 2.5*

OK, het verhaal is ongeloofwaardig maar ja, als je daar niet op let kan je jezelf heel goed vermaken de komende 2 uren. Lekkere acties, leuke ontploffingen, veel spanning. Ik kan er niks aan doen, maar ik vind Cage weer meesterlijk acteren!

Kortom een lekkere no-nonsense actiefilm.

Top amusement met een hoofdletter T en een scenario dat zowel lachwekkend als origineel is.Gelukkig maakt de actie zo niet alles dan toch veel goed,is er prachtig camera werk en speelt vooral Cage (hier eens met een fatsoenlijk kapsel) erg sterk.Blijft toch geweldig om Face off zo nu en dan weer eens te herzien.Zonder meer Woo's beste Amerikaanse film.Zit dicht tegen 4 sterren aan.

Dit is een erg goede en originele actie film, maar het kon beter.

Een FBI agent ( Sean Archer) en diens vijand (Castor Troy ) wisselen van gezicht en nu leiden bij de heren plotseling een heel ander leven. Wat volgt is een spannend kat en muis spel tussen Castor Troy en Sean Archer beide dus met het gezicht van hun tegenpool . De twee hoofd acteurs in deze film zijn Nicolas Cage als Castor Troy en John Travolta als Sean Archer. Beide heren spelen eigenlijk alle twee de rollen. De acteurs zijn goed op elkaar ingespeeld als beide heren elkaars rol overnemen komt dit geloofwaardig over. Wat Nicolas Cage en John Travolta hebben gepresteerd vind ik erg knap.

Op actie gebied vind ik deze film wat minder Aan het begin van de film krijgen we een goede actie scene met in de hoofdrol een vliegtuig. En aan het eind van de film hebben we een goede speedboot achtervolging, maar de andere actie scenes vind ik wat minder. De actie scenes bestaan uit veel explosies en veel geschiet zonder dat het spannend word.

Ook duurt de film wat te lang, de eerste helft van de film vind ik erg goed maar de tweede helft word de film een beetje te veel uitgemolken. Ook vond ik de scene aan het eind van de film wat melig.

De muziek in deze film word verzorgt door John Powell. Ik vind zijn bijdrage aan deze film maar matig. De muziek heeft een hoop elektro maar echt goed klinkt het niet. De film had een betere soundtrack verdient.

Al met al een vrij goede film wat vooral komt door het goede acteer werk van Nicolas Cage en John Travolta en het originele concept.

3,5 sterren voor deze film

Een briljant concept dat zorgvuldig is uitgewerkt waarin familiebanden en actiespektakel in terugkomen. John Travolta en Nicolas Cage spelen mooi op elkaar in en het was vaak grappig om ze in hun nieuwe standpunt te zien manoeuvreren. Het gegeven van de bom vond ik niet echt geslaagd; Archer's bezoek aan de gevangenis bleek vrij nutteloos en uiteindelijk zet Castor de klok zelf op stilstand. Ook is de speelduur eigenlijk iets te lang en wordt de vaart er soms even afgehouden. Maar definitief een bijzonder exemplaar en je kunt zien dat er een ruim budget op tafel is gelegd.

"I want to take his face... off. Eyes, nose, skin, teeth. It's coming off."

Een geslaagde actiefilm van John Woo. In de hoofdrol John Travolta en Nicolas Cage.

Travolta en Cage zijn in deze film erg goed. Ook erg knap dat ze naast hun eigen rol ook ieder de rol van de ander spelen en ze het toch geloofwaardig weten te brengen. Erg knap. Dit is waarschijnlijk ook een van Cage's meest psychopathische rollen. Hij lijkt de Joker wel met die lach steeds. "I AM Castor Troy!". Verder is er ook goed geacteerd. Zeker voor een actiefilm niet slecht.

De film heeft een erg geslaagd concept en een sterk verhaal. Sean Archer zit al tijden achter de crimineel Castor Troy aan, die verantwoordelijk is voor de dood van zijn zoontje. Na een achtervolging lijkt het erop dat Troy dood is. Troy's broer heeft echter nog een bom geplaatst ergens in LA en om te kunnen achterhalen waar de bom zich bevind moet Archer op een super geheime missie om de informatie uit Troy's broer te krijgen. Hij moet er precies als Troy uitzien.

Het drama gehalte in de film vind ik erg goed. Ik de meeste actiefilms proberen ze wel drama toe te voegen maar is dat meestal veel te cliché en nep, in Face/Off vind ik dat echter wel geslaagd.

Dat Archer aan het einde besluit om Troy's zoon in huis te nemen vond ik ook erg mooi. Echt een happy ending, veel beter dan het dubbelzinnige einde in de extended version.

De muziek van John Powell vond ik goed. Deze kon zowel de drama als de actie goed overbrengen.

Visueel is de film ook wel geslaagd. De slow-motion actie shots vind ik wel wat hebben. Buiten de vage jaren '90 computers is het ook niet zo gedateerd. De shots van de operatie vond ik wel geslaagd, dat moet een hele uitdaging geweest zijn voor het special effects en make-up team. Ook mooi dat er veel echte stunts inzaten in plaats van CGI.

Face/Off is weer een keer een goede actiefilm. Een aanrader.
-Acteurs 8/10
-Effecten 7/10
-Make-up 8/10
-Stunts 8/10
-Verhaal 9/10
-Algemeen 9/10
Niet geschikt voor kinderen onder 13/14. Seksueel getint taalgebruik (Troy) milde seks en mogelijk schokkende beelden (operatie).

John Woo's beste Amerikaanse film.

Al wordt hij dit keer ook geholpen door het goede verhaal en de acteurs. Cage en Travolta gaan helemaal op in hun rol en laten erg goed werk zien. Al doet Travolta soms wel erg aan overacting hier wat niet altijd even goed uit de verf komt. Cage daarentegen doet het heel erg goed. Drama gaat zo nu en en dan net over het randje. Niet altijd even overtuigend. Af en toe wat storend maar dat doet de film niet heel erg de das om.

Woo kan goed uit de voeten met actie. En hier bewijst hij hoe goed hij dat kan. Hij laat ons een aantal weergaloze scenes zien en drukt daar ook zijn eigen stempel op. Komt heel erg dicht in de buurt van zijn betere Hongkong werk als Hard-Boiled. Gelukkig dus dat de invloed van de producers hierin niet terug te vinden is. Vooral de shoot-out in het huis is zo'n typische Woo scene. Maar ook de boot chase is erg fijn.

Face/Off is nog steeds een erg fijne actie film. Heeft weinig aan kracht verloren in de loop der jaren.

Veel acteurs zijn dol op het spelen van bad guys, omdat je daarin vaak alle remmen los mag laten gaan. Dit is de enige film die ik ken waarin twee grote acteurs zowel held als de schurk mogen spelen in een bizar plot... en het werkt! Nicholas Cage was al een gevestigde naam die na zijn Oscarwinnende rol in tranentrekker “Leaving Las Vegas” hoofdrollen speelde in de pretentieloze actiefilms “The Rock” en “Con Air”, alvorens hij een acteerduel mocht aangaan met John Travolta, die nog steeds teerde op zijn succesvolle comeback in “Pulp Ficton”. Regisseur John Woo was een grootheid van de Hong Kong Cinema en had in 1993 zijn Hollywooddebuut gemaakt met het Van Damme-vehikel “Hard Target” en had in 1996 al eens met Travolta gewerkt in “Broken Arrow”. “Face/Off” is derhalve zijn derde Amerikaanse speelfilm en de eerste waarin hij zijn visuele stijl perfect weet te koppelen aan een film die bol staat van de gestileerde actiescènes en bovendien een meer dan verdienstelijk verhaal heeft.

Castor Troy [Nicholas Cage] is een meedogenloze, psychopatische moordenaar die een aantal jaar geleden zijn aarstvijand, detective Sean Archer [John Travolta] neerschoot. Sean overleefde de aanslag, maar zijn zoontje kwam daarbij om het leven. Verscheurd door verdriet om de dood van zijn zoon en gevoed door zijn haat voor Castor, is Sean al jaren bezig met een verbeten klopjacht waarbij verschillende collega’s om het leven zijn gekomen. Wanneer Sean eindelijk een einde weet te maken aan Castors bloedvergieten, belooft hij zijn vrouw Eve [Joan Allen] dat hij zal veranderen. Maar Castor blijkt voor zijn dood een biologisch wapen te hebben geactiveerd dat binnen een paar dagen tot ontploffing zal komen en waardoor tienduizenden mensen om het leven zullen komen. De enige die dit kan tegenhouden is Castors gearresteerde broer Pollux [Alessandra Nivola], maar die is niet te breken... tenzij hij denkt dat Castor nog leeft! Dus laat Sean zich overhalen om in het diepste geheim gebruik te maken van de nieuwste plastische chirurgietechnieken waarmee het mogelijk is dat Sean het gezicht van Castor overneemt. Hij moet dus als Castor de gevangenis in en Pollux ervan overtuigen de locatie van de bom prijs te geven. Maar wanneer Castor uit zijn kunstmatige coma ontwaakt en Seans gezicht aanneemt, worden de problemen alleen maar groter.

Natuurlijk is dit een waanzinnig idee, alhoewel de 3D-technologie anno 2017 wel zo ver gevorderd is dat we van bijna alles een exacte replica kunnen printen, maar daar kon ik me met gemak overheen zetten. De reden is dat Travolta en Cage volstrekt overtuigend in elkaars huid weten te kruipen. Castor Troy is lekker over-the-top, zoals al duidelijk wordt in de bizarre, spectaculaire openingsscène en Travolta gaat er helemaal mee aan de haal. De eerste scène waarin Cage de rol speelt van Sean Archer die Castor Troy nadoet is een knap staaltje acteerwerk en Travolta steelt de show wanneer hij [als Castor Troy die Sean Archer nadoet] Seans familie voor het eerst ontmoet en wanneer hij en Cage voor het eerst oog in oog met elkaar komen te staan na de gezichtsverwisseling.

Maar het scenario van Face/Off heeft ook oog voor de psychologische effecten van het feit dat je in de spiegel opeens het gezicht van je meest gehate vijand ziet en dat je moet doen alsof je oude vijanden je vrienden zijn. Dat komt het sterkst tot uitdrukking in de shoot-out tegen het einde van de film, waarin Castor en Sean met getrokken pistool aan weerszijden van een dubbele spiegel staan. Woo’s visuele stijl komt vooral tot uiting in stijlvolle slow-motions, waaronder de scène waarin Castor uit een auto stapt en zijn lange jas wappert in de wind en niet te vergeten het religieuze symbool van de duiven tijdens de finale. Net als de actie en het acteerwerk is de visuele stijl zo nu en dan over-the-top, maar het past allemaal in deze sterk geacteerde, adembenemende achtbaanrit die 20 jaar na zijn verschijning nog steeds tot mijn absolute favorieten in het actiegenre behoort.

De geruime tijd aanwezige spanning en de vele actiescènes compenseren het behoorlijk matig uitgewerkte plot enigszins. Het uitgangspunt is nochtans best aardig, maar het kon beduidend beter uitgewerkt worden. Nu draaft het zowel qua verhaal als qua speelduur wel erg door, zodat je het op een gegeven moment wel gezien hebt. Travolta en Cage zijn niet mijn favoriete acteurs en zij weten ook hier niet echt te overtuigen. Het sentimentele einde slaat de plank bovendien volledig mis.

“The eternal battle between good and evil, saint and sinners... But you're still not having any FUN!”

Klassieker onder de actiefilms. Die status heeft Face/Off uiteraard verkregen door het ijzersterke acteerspel van Cage en Travolta. Of ze nu zichzelf of elkaar spelen, beide zijn waanzinnig. De actiescènes zijn uitstekend gefilmd en het verhaal is natuurlijk belachelijk, maar gelukkig wordt het allemaal met een knipoog gebracht. De film heeft veel vaart en door de regie van John Woo zakt het nergens in. Het sentimentele einde is de film vergeven.

Grote hit in de 90s is na 20 jaar behoorlijk gedateerd. Het ziet er ten eerste vrij lelijk uit, met die vonkenregens en slowmo, en de wat koddig aandoende Woo-elementen als die eeuwige rondfladderende duiven- nog opvallender in negatieve zin vond ik de soundtrack, die vaak niet om aan te horen is.

Het verhaal is belachelijk maar wel origineel en Travolta en Cage leven zich uit in hun rol, waarbij met name Cage vaak de rand opzoekt en er overheen gaat. Face/off zit vol actie, inclusief een James Bond-achtige achtervolging per speedboot, maar na een tijdje had ik die ontploffingen en schietpartijen wel gezien. En toen duurde het nog een half uur.

Ik begrijp aan de ene kant wel dat deze film zo populair was, maar ik vond het al met al toch een zeer matig filmpje.

Vooraleer ik een film beoordeel vind ik het belangrijk om zowel te kijken naar het genre als de periode waarin die gemaakt is. Aangezien het een actiefilm betreft, ga ik automatisch minder belang hechten aan het verhaal. Een goed verhaal op de koop toe is natuurlijk een groot pluspunt en dat heeft Face Off zeker. Boeiend concept dat in die tijd en waarschijnlijk nu nog steeds een beetje sci-fi aandoet.

De actie is goed maar vooral niet te repititief. Veel losse flodders natuurlijk en explosies langs alle kanten. Het hoort nu eenmaal bij dit soort films. Wie daar niet mee opgezet is, zoekt beter een ander genre. Hier en daar had ik wat kleine problemen met de keuze van de soundtrack.

Sowieso ben ik wel een lichte fan van Cage hoewel ik zijn films vaak opspaar om de één of andere reden. Travolta zie ik ook wel graag bezig en ze spelen elkaars rol ook best goed. De stuntmannen die in beeld komen zie je volgens mij enkel vanop afstand dus het is de makers vergeven. Je kan muggenziften om te gaan muggenziften, zo vind je altijd wel wat.

De tijd ging vlot vooruit dus ik heb me hier goed mee geamuseerd.

Enorm onzinnig en aanvankelijk werkt dat nog wel met Cage als madman, maar als de rollen omgedraaid zijn, voelt de sfeer wat serieuzer aan, wat niet zo goed werkt met het onzinverhaal. Nochtans heeft de film leuke momenten. De actie is soms spectaculair, mensen vliegen bijvoorbeeld alle kanten op door explosies en/of doordat ze neergeschoten worden.

Tegen het einde is er een bijzonder fraaie scene in de kerk. Mooie stilering, maar ook een bijzondere muziekkeuze: het requiem van Victoria, wat zelfs in klassieke muziekzalen niet zo vaak klinkt, laat staan in een film. Ik vind het in ieder geval prachtig en het is een verrassing om het in deze film terug te horen.

Een aantal leuke momenten dus, maar ook een hoop onzin en aangezien de film nogal lang duurt, voelen de actieloze momenten ook behoorlijk langzaam aan. 2,5*.

Als je Nicholas Cage en John Travolta elkaar laat nadoen in een over de top actiefilm, dan weet je bij voorbaat al dat het één groot feest met geschmier zal worden. En ja hoor, we zijn de film nog niet begonnen of we zien alle mogelijke gezichtsuitdrukkingen die Cage kan maken achter elkaar. Jim Carrey is er eigenlijk niets bij. John Travolta speelt dan nog zo'n typische geobsedeerde agent, die zijn hand langs gezichten haalt van mensen die hij liefheeft. Maar Travolta mag ook los als hij eenmaal het personage van Cage mag spelen en dan krijg je twee acteurs met een wedstrijdje wie het meest overdreven krankzinnig kan spelen. Wat mij betreft wint Cage, bij Travolta voelt het altijd net iets meer gespeeld als hij gek moet doen. Bij Cage heb ik soms het gevoel dat de beste man echt niet spoort; zijn ogen springen soms nog net niet uit zijn schedel.

De man die het allemaal vastlegt is John Woo, ook niet bekend om zijn subtiliteit. Verwacht weer een hoop explosies, overdreven vuurgevechten, slowmotion en vliegende duiven. Maar Woo weet wel hoe hij spektakel moet vastleggen; geen hysterische montage met schuddende camera's en shots die maximaal 1 seconde mogen duren, maar overzichtelijke actie. Uiteraard wel compleet over de top, alles wat kapot kan en rond kan vliegen, dat gaat kapot of vliegt rond. Zo maakt Nicholas Cage tijdens een schietgevecht compleet onnodig een salto. Waarom? Omdat het er cool uitziet. Plot is weliswaar bespottelijk, maar het wordt allemaal nog best plausibel gebracht. Een interessant aspect aan de film is ook het moment waarop iedereen die van het experiment weet wordt afgemaakt, waardoor Cage gedoemd is in de gevangenis, terwijl Travolta lekker vrij met zijn vrouw aan de gang kan. Het meest teleurstellende aspect is echter de ontsnapping uit de gevangenis, dat gaat dan weer veel te makkelijk en is bespottelijk simplistisch.

Over bespottelijk gesproken; het einde, waarin Travolta nog even gauw een kind vol trauma's meeneemt en zijn vrouw en dochter confronteert met dat hij nu bij hen komt wonen is ook maar vervelend. Vooral omdat het allemaal zo mierzoet en happy is. Had liever een wat meer over de top leuk einde, want dat past bij de film. Face/Off is namelijk niets meer dan een over de top vermakelijk actie-spektakel met twee hoofdrolspelers die op den duur niet veel anders doen dan gekke bekken naar elkaar trekken. En eerlijk is eerlijk, dat is best leuk om te zien.

3,5 sterren.

Jaren '90 vehikel.

Het was lang geleden dus ik was benieuwd wat ook alweer de reden voor de face swap was. Iets met een bom, geloof ik, echt relevant is het ook niet. Het is duidelijk de elevator pitch waar deze het van moet hebben...om er vervolgens eigenlijk weinig mee te doen behalve twee acteurs laten zien die elkaar zo veel mogelijk proberen na te doen (wat geen van beiden echt lukt). En omdat de film schommelt tussen het maniakale van Cage en de pogingen van Travolta om zijn reeds lang vervlogen coolness te doen herleven, kan het maar moeilijk toon vinden.

In dezelfde tijd zette Hollywood een film op over hoe medewerkers van een olieboorplatform de aarde van een meteoriet moeten redden; ik zie in deze film een al even ongeloofwaardig uitgangspunt als excuus voor actie. Je kon het zo gek niet verzinnen eind vorige eeuw.

En hoe hoor ik iedereen zo vol lof over de actie? Afschuwelijke knetterexplosies en houterige acteurs, afgewisseld met een overdaad aan slo-mo's die in hun uitvoering meer willekeur laten zien dan stijlvaste kunde: de gekste, irrelevante, saaie of simpelweg onduidelijke shots worden in slowmotion getoond. Op een gegeven moment dus een out-of-focus zoomshot van knetter in slo-mo, dat je nog een abstracte meerwaarde zou kunnen toedichten, ware het niet dat rond diezelfde tijd een roepende vrouw en een vallend pistool vertraagd getoond worden. Vrijwel nergens ziet dit stijlmiddel zijn overdadige toepassing esthetisch gerechtvaardigd (uitzondering is misschien de scene in de kerk).

Ook hip: shit door ontploffingen heen laten rijden/vliegen. Na Independance Day was gebouwen laten ontploffen niet meer genoeg, dus hier laat men een vliegtuig door een hangar rijden en een speedboot door een explosie vliegen. Ja het zal allemaal wel.

Nee, de face swap is slechts een slap excuus voor belegen beeldtaal, compulsief verweven met zelfbenoemde stijlkenmerken (hoi duifjes) en corny motieven (spiegels natuurlijk, ja). Ik heb ongeveer 7 keer iemands hand over een gezicht gestreken zien worden. "Oh, dan moet het mijn echte man wel zijn". Kom op zeg.

Tel er een bloedirritante soundtrack bovenop en een eindconfrontatie waar maar geen einde aan kwam en de speelduur begint wel erg ondraaglijk lang te worden. Cage blijft fascinerend om naar te kijken, maar met alle serieux om hem heen, vindt hij maar geen weerklank en blijft hij een curieuze dissonant in een film die het volwassen equivalent moet zijn van fikkie stoken: plat, zinloos en zogenaamd stoer terwijl je er van een afstandje alleen maar medelijden mee krijgt.

Irritante film. 1,5*

Een klassieker waarvan ik volgens mij driekwart al eens een aantal keren op Veronica voorbij heb zien komen, maar die ik nog nooit helemaal van begin tot eind gezien had. Die beginscène met Cage op het vliegveld en ook de climax stonden me in ieder geval totaal niet bij.

Ik vond dit een erg vermakelijke actiefilm. Het plot dient met een korreltje zout genomen te worden, want het slaat natuurlijk eigenlijk helemaal nergens op wat er hier allemaal gebeurt. De actie is daarnaast ontzettend over de top en de climax wordt dusdanig breed uitgesmeerd dat je je afvraagt of er ooit nog een einde aan gaat komen. En toch is het allemaal een stuk beter te behappen dan de gemiddelde RTL7-film. Het mag dan wel allemaal heel overdreven zijn, het blijft uiterst amusant. De ontploffingen, achtervolgingen en schietgevechten zien er stijlvol en spectaculair uit. Waar de film echter vooral veel aan te danken heeft, is het acteerwerk van John Travolta en Nicolas Cage. Ik vond het een interessant gegeven dat de twee acteurs elkaar moesten spelen en beiden deden dat verdienstelijk. Ook knap dat je eigenlijk al gauw steeds meer sympathie begint te krijgen voor Cage en steeds meer begint te walgen van Travolta, terwijl de film in het begin toch duidelijk heeft weergegeven welk gezicht bij het goede en welk bij het slechte kamp hoort. Voor mij was dat de bevestiging dat de opzet van de film, waar de film in dit geval eigenlijk mee staat of valt, geslaagd is.

De film duurt vrij lang en ik zal niet zeggen dat ik constant onder de indruk was, maar dit keek wel erg lekker weg. Het is zo nu en dan spannend (onder meer op het moment dat Archer infiltreert bij Troys organisatie en de spiegelscène) en de tweestrijd tussen Archer en Troy is leuk om te volgen. Tamelijk gestoorde film, maar ik heb me er uitstekend mee vermaakt.

3,5*

Toch één van de betere die hard actiefilms van de jaren 90 met Cage in de hoofdrol. Face/Off komt toch aardig in de buurt van Con Air of The Rock. Het is vooral het knappe samenspel tussen de gekke gewiekste Travolta en de meer minzame Cage die het spel levendig en boeiend houden. Ook het weliswaar ongeloofwaardige plot is op zich origineel en houdt de spanning scherp.

Dit is een erg vermakelijke actiefilm met alles erop en eraan. Die wisselrollen zijn geweldig waarbij fysisch gezien Travolta en Cage switchen tussen good en bad guy. De actie is spectaculair en geweldig zoals we dat gewoon zijn bij Woo. Ondanks alles wat het geen meesterwerk maakt toch een geslaagd plot van de film. Prima ook dat de spetterende actie visueel overzichtelijk blijft. Binnen het genre toch een referentiepuntje.

Can somebody please tell me what planet i'm on!?

Een film die ik ooit 23 jaar terug in een bloedhete bioscoopzaal zag en vanaf daar is blijven hangen als een ronduit spectaculaire film met een waardeloos verhaal.

Ik bedoel, dat verhaal, Travolta en Cage, de ene slank en de andere ronduit stevig, het gebit, de plaatsing van de oren, en de zogenaamde trouwring die niet past omdat er tussen de vingers van beide heren al een substantieel verschil zit. Om over de zogenaamde transplantatie maar niet te beginnen, toch fijn te weten dat de huid verder totaal niet vast zit aan onderlagen. Het maakt dat gedeelte er verder niet beter op...

Maarrrr...laat de film daar nu ontzettend gemakkelijk over heen stappen, en in een razende vaart van actie, spektakel en twee hoofdrolspelers die het uitermate naar hun zin hebben, ook al zijn ze ontzettend aan het schmieren, door denderen. Dat Woo oog heeft voor mooie shots blijkt, een verdomd goede schietscene kan neerzetten ook, en dat de man stijl heeft... verdomme! De ontmoeting tussen Troy en Archer, inmiddels ook omgewisseld, is geweldig. Een scene dat Travolta zich helemaal kon laten gaan. De spiegelscene is fantastisch maar de kerk met Miserere Mei, Deus van Allegri op de achtergrond is ronduit briljant. Wat een geweldig stuk muziek, de slow motion, de duiven. Je moet wel blind zijn Dip Huet Seung Hung hier niet in te herkennen.

De film kenmerkt zich uiteraard door een ronduit explosief sfeertje, tot de nok toe vol actie, twee acteurs die compleet los gingen als karakter Caster Troy en héél véél filmdoden. Overigens de soundtrack mag er ook zijn met een behoorlijk melancholisch deuntje.

Face/off is een film met een flinterdun verhaaltje, kan me ooit herinneren met iemand in discussie geraakt te zijn die het verhaal van The Matrix een excuus vond om te schieten maar deze film ronduit geweldig vond, als ik ooit een film zie met een excuus om zoveel mogelijk te schieten dan is het deze wel. Niet dat het veel uitmaakt, want Face/off overtuigd meer dan prima als overtuigend en vermakelijk schiet en actiespektakel. Begrijp me goed, bijzonder qua verhaal is het allerminst, maar als achtbaanritje en actiespektakel is het geweldig.

De film is van begin tot eind volstrekt ongeloofwaardig met daarbij acties die zelfs 10-jarige jongetjes overdreven zullen vinden maar het thema ‘wie ben ik’ is leuk (en actueel bij de huidige identiteitspolitiek) en de film weet wel steeds beter en spannender te worden. De actie aan het eind is way over the top – misschien een kandidaat voor de meest over the top action sequence aller tijden? – maar toch ook wel spannend. Al met al heb ik me toch wel prima vermaakt (maar het moet niet veel gekker worden).

Dit is film. Een bizarre adrenalinerush van John Woo. De film blinkt uit in originaliteit en heeft cinematografisch veel te bieden. Hoewel het script bij wijlen onrealistisch is en we de eerste tien minuten een irritante over de top Nicolas Cage zien (zo slecht dat het weer leuk wordt) wordt het verhaal langzaam interessanter. Er zit best wat diepgang in de film en met de actie en wendingen houdt deze met gemak de aandacht van de kijker vast. Op het einde wordt er nog een groteske verbluffende actieshow van gemaakt en een leuke Il Buono, il Brutto, il Cattivo (1966) referentie bij de mexican standoff. Overigens vind ik Travolta beter als de bad Guy en Cage beter als de good guy. Al met al verrassend unieke en amusante actiefilm.