Pusher II (2004)

In tegenstelling tot veel mensen hier vond ik dit deel in alles net wat minder goed dan deel 1. Nog steeds sterk, maar niet echt bijzonder. Heel kleine 4 sterren.

Minder goed dan Pusher.

Eigenlijk vind ik tot nu toe nog maar één film van Refn goed, en dat is Drive. Over Bronson doe ik even geen uitspraak. Die vond ik op het moment van kijken niet zo goed, maar dat is alweer te lang geleden. Pusher was wel aardig, maar niet bijzonder.

Pusher II is bijna hetzelfde als de eerste film. Het verhaal heeft hier zelfs nog minder om het lijf en alle sores die Tonny heeft kon mij helemaal niets boeien. Ik had geen gevoel van medelijden of afschuw bij het kijken van de film, het liet me allemaal koud. Visueel is de film al iets gestilleerder dan de eerste, maar nog steeds niet om over naar huis te schrijven. De soundtrack was soms wel aardig. Het acteerwerk blijft wel op niveau in deze serie. Ik twijfel tussen de 2,5* en de 3*. Een scène leek de doorslag te geven naar 3*, namelijk als Tonny zijn vader vermoord. Een erg sterke, emotionele scène die mij wel wist te raken. Daarna gaat het helaas nog te lang door op het niveau dat de rest van de film had.

Een 2,5*, heb niet veel vertrouwen in Pusher III.

Toch net iets minder dan het eerste deel.

Op zich wel leuk dat dit vervolg over Tonny gaat, een personage dat in het eerste deel een klein rolletje had. Mikkelsen laat maar weer eens zien waarom hij zo’n goed acteur is. Vooral het begin is erg leuk. Tonny komt uit de gevangenis, maar gaat in eerste instantie op de oude voet verder, wat soms best leuke momenten teweegbrengt.

Toch zakt het daarna allemaal een beetje weg. De scherpte is er niet echt en in vergelijking met zijn voorganger is de sfeer ook wat minder rauw. Het leven van Tonny is uiteindelijk ook net wat minder boeiend, dan die van Frank uit deel 1. Verder miste ik hier vooral leuke bijrollen. Ook ik hoopte dat Frank misschien nog even zou opduiken, maar het zat er helaas niet in.

Nu nog kijken wat deel 3 gaat brengen. De eerste twee delen waren in ieder geval niet slecht. Stiekem hoopte ik misschien op iets meer bij dit vervolg, maar goed je kunt niet alles hebben.

3,0*

Pusher II is wat mij betreft de sterkste uit de reeks. Dit deel heeft het meest boeiende verhaal, de beste uitwerking daarvan en een zeer sterk spelende Mads Mikkelsen. Ik ben zeker niet een grote fan van Mads Mikkelsen maar dat hij een erg overtuigende acteur is bewijst hij hier nogmaals. Verder vind ik dat dit deel beter blijft boeien dan Pusher I en III. De misdadige sfeer kwam beter over en voelde realistisch aan in dit deel. 4,0*.

Net als deel 1 een sfeervolle film die lekker loopt.

Een stukje minder indrukwekkend dan het eerste deel, wat voornamelijk te wijten valt aan de aandacht die er ditmaal aan sentiment gewijd is. Tonny's moeizame relatie met zijn vader; een onverwachts kind dat hij langzaam maar zeker omarmt: het zijn clichés.

De uitvoering biedt daarentegen soelaas doordat er veel aandacht is besteed aan de interactie tussen de personages, de stoerdoenerige dialogen en het louche wereldje dat buiten alle criminaliteit heen bestaat. Geschoten in een rauwe stijl verhult het de clichés in nevelen en biedt het daarnaast ontroering die we uit het eerste deel niet kenden.

Het maakt van Pusher II uiteindelijk toch een grimmig, toegankelijk en sterk vervolg.

Tonny heeft het buskruit niet uitgevonden. Zwakbegaafd, maar niet (door en door) slecht. Iemand van wie misbruik wordt gemaakt (vanwege zijn zwakke karakter) en die van niemand in het "sportieve" milieu van drugs, trainingspakken, gouden sieraden en snelle auto's respect krijgt. Dan maar "Respect" als tattoo op het achterhoofd moet hij gedacht hebben. Knap is dat Refn een geloofwaardig karakter weet neer te zetten voor wie de kiijker sympathie kan hebben zonder door te schieten in sentimentaliteiten. Op momenten voel je Tonny's frustratie van het scherm spatten. Iets sterker dan het eerste deel, waarschijnlijk met groter budget geproduceerd waardoor de film ook op het audio-visuele vlak beter te versmaden is.

Rauw, rauwer, rauwst. De Pusher trilogie kan je wat mij betreft indelen in het laatste.

Ergens sterker en ergens minder sterk dan het eerste deel. Positief is Mads Mikkelsen, die in het eerste deel al opviel, maar hier zijn rol als rechtgeaarde loser geweldig uitbouwt. Een interessant en best herkenbaar personage, dat aan alle kanten misbruikt en verbaal afgemaakt wordt; dat aan de ene kant niets liever wil dan door zijn vader geaccepteerd te worden, maar aan de andere kant een enorme haat jegens hem koestert. Dat zorgt ervoor dat deze film, in tegenstelling tot Pusher, me werkelijk op emotioneel niveau wist te raken. Genuanceerd is het wel: je weet niet of je hem zielig moet vinden of niet, of je zijn kant moet kiezen of niet - je doet het allebei een beetje. Maar er zijn ook mindere punten. Pusher was urgenter, spannender en gestroomlijnder (qua plot althans) dan deze. Het naar voren brengen van de dramatische kant van de onderwereld maakt deze film wat meer gewoontjes: dit is al vaker gedaan. Toegegeven, het maakt het niet interessanter om naar te kijken, maar de achtbaanrit die Refns debuutfilm was is hier ingeruild voor klassiekere onderwereldarthouse. En, zoals gezegd, dat is ergens sterker en ergens minder.

Sterke film van Refn met een haast onherkenbare Mads Mikkelsen in de hoofdrol. Na zijn tijd tte hebben uitgezeten in de gevangenis duikt Tonny weer op in de Kopenhaagse onderwereld. In een naargeestige omgeving waar het gebruik van dope net zo normaal is als het roken van een sigaret, probeert hij zijn draai te vinden. Ook in dit tweede deel weer fijne, levensechte dialogen en een realistisch inkijkje in het leven van criminelen.

Hoewel ik ze nagenoeg gelijkwaardig vind zou ik als ik een deel moest kiezen uit de trilogie toch deze nemen, denk ik. En dat is vooral door het hoofdpersonage. De eerste Pusher wordt veel meer gedreven door het plot, deze is meer gedreven door het karakter van Tonny en heeft daardoor toch wel een laagje extra. En Tonny is het boeiendste karakter uit de hele trilogie. Een onvolwassen man die volwassen zou moeten zijn, zo omringt door de onderwereld dat er niks anders is. De film is toch ook veel meer verzorgd dan het eerste deel, zonder zijn ruwe realistisch aandoende stijltje te verliezen.

Dikke 3.5*

Film wordt aanzienlijk goed vanaf zo;n beetje de trouwerij/cafe.

Visueel een upgrade ten opzichte van de eerste. Nog altijd uit de losse pols gefilmd zonder al te driftig te werk te gaan en zeker buiten het daglicht zeer sfeervol geschoten. Beide zonder overdaad en dat draagt op de een of andere manier bij aan de betrokkenheid. Is ook wel nodig bij dit drama, want dat is het toch vooral, gesitueerd ergens in een onderwereld die verstoken is van welke aantrekkingskracht dan ook.

Rauw, grof en ongegeneerd met een hoofdrol die eigenlijk een enorme lul is. Een poser, met respect op z'n achterhoofd, die geen goed kan doen. Niet bij z'n vader, zelfs niet bij twee hoertjes. De zwakste schakel van z'n omgeving, die dan ook geen mogelijkheid onbenut laat om dat te laten blijken. Hij wordt misbruikt, getergd en vernederd. De enige die dat minder doet, is uitgerekend degene aan wie hij niet kan tippen.

Iets dat Refn op droge wijze in de film stopt, maar het onbehagen is daar en Tonny wordt stilaan iemand van vlees en bloed waarvan het lijntje op knappen staat. Zelden dat een scène zoveel tristesse uitstraalt als die kort na het opstootje tijdens de trouwerij. Mikkelsen doet het weer eens fantastisch en dat er af en toe ook wat te lachen valt, bewijst onder meer de drugsdeal. Oi, oi, oi, aldus Milo in een ijzersterk vervolg.

Die duistere italo synthesizer muziek: .

Uitstekende film.

Denk niet dat er een film is waarin meer wordt gesnoven dan deze.

Pusher II
Alternatieve titel: With Blood on My Hands: Pusher II

Deze avond heb ik het eerste deel gezien wat ik helaas een lichte tegenvaller vond, maar gelukkig ben ik vanavond erg verrast door het tweede deel.

Wat maakt deze film nou eigenlijk zoveel beter dan het eerste deel? Ik had het idee dat in Pusher II veel meer te vertellen was. Door het documentaire-gevoel van de eerste Pusher-film voelde de film erg authentiek en 'echt', maar had de film een gebrekkkig verhaal wat totaal niet boeide. Hier vond ik het verhaal juist erg interessant. Mads Mikkelsen speelt, ten eerste, een geweldige rol (wat een fantastische acteur overigens merk ik hier dan maar weer eens!). Zijn personage, Tonny, draagt een bepaalde emotie in zich die bijzonder goed wordt geacteerd. Hij wordt door de mensen om zich heen niet serieus genomen en iedereen gaat maar een beetje lacherig met hem om. De transformatie die hij in deze film ondergaat leidt er uiteindelijk toe dat hij beseft dat hij zijn vader moet vermoorden.

Ook visueel was ik zeer te spreken van Pusher II. Er is op zich niet zoveel verschil tussen de twee delen in visie, maar hier voelde het in ieder geval niet zo kaal aan als bij het eerste deel. Ook de documentaire-stijl voelt nog lichtjes aanwezig, maar wordt hier in ieder geval niet zo korrelig in beeld gebracht als in het eerste deel. De nacht scènes bevatte ietsjes meer kleur wat een goed beeld schetst van Kopehangen (mooie stad overigens!)

Nicolas Winding Refn is zeer zeker vooruit gaan op het eerste deel.
Bijzonder goede film.
*4,0

Na alle drie de Pusher films achter elkaar te hebben gezien, vond ik dit de beste!

Deel twee heeft toch iets meer te vertellen dan deel 1. Tonny is niet de slimste en maakt verkeerde keuzes. Op ten duur had ik medelijden met Tonny. Ook al is hij een crimineel, hij is niet door en door slecht. Uiteindelijk wil Tonny alleen maar respect van zijn vader hebben en krijgt hij dat niet. Zijn woede uitbarsting, waarna hij zijn vader neer steekt, kwam dan ook niet onverwacht.

Mooi dat Tonny uiteindelijk de baby meeneemt, ook al is het niet eens zeker of hij de vader is. Daaraan zie je wel dat Tonny toch een goed kerel is. Als de baby bij de moeder blijft, komt het ook niet goed.

Jammer dat Frank er niet in voor komt, maar wel weer leuk dat hij even genoemd wordt. Ook leuk dat er wat meer humor is zit als in de eerste.

Minder dan deel 1.

Qua verhaal is deze misschien interessanter. De sfeer daarentegen was ver te zoeken en hier blonk 1 in uit. Pusher is meer duister.

Daarnaast, deel 2 is 'rustiger' gefilmd. De beelden waren minder schokkerig.

Echter het camerawerk van 1 was uit de kunst. Door de manier van filmen (handheld) maakte je deel uit van de film. Je zat bovenop elke scène.

En, waar Milo de stal show in Pusher 1, deed 'The duke' dat niet in 2. Mads Mikkelsen was wel in vorm, maar de meeste bijrollen deden mij niet veel.

3*

Voor mij wederom een topper in de Trilogie. Ik ga ook geen oordeel vellen t.o.v. de overige delen omdat elk weer zijn eigen sterke punten heeft.
In dit deel vond ik het maar weer eens duidelijk worden dat dit een West-Europese top productie is. De scene waarin Tonny twee dames van lichte zeden bezoekt zou een Amerikaanse productie nooit zo naakt en realistisch neerzetten. Overigens enorm grappig ook.
Inderdaad wanneer je nergens respect krijgt zet je het maar op je hoofd. Ik vond het overigens even jammer de hoofdrolspeler uit 1e deel niet meer te zien omdat ik zo enorm benieuwd was naar de afloop.

Ook het 2e deel uit de 'Pusher' trilogie gezien, nadat deel 1 me zeer goed was bevallen. Vond deze absoluut niet minder. Waar het eerste deel vooral gericht is op het plot / verhaal, right Refn z'n pijlen dit keer op Tonny. Werkelijk een fantastisch karakter. Gevangen in het duistere misdaad wereldje volgen we hem.

Wat me vooral erg bevalt is de cameravoering. Sowieso is de stijl - net als in deel 1 - fantastisch, maar Refn zit overal zo dicht op dat je er als kijker middenin zit, wat de ervaring zeer ten goede komt. Refn creëert een pakkende mix tussen humor, drama en misdaad en schiet met z'n duistere plaatjes, het klasse gebruik van licht, de sfeer en de synth muziek een film die me vanaf het begin pakte. Op naar het 3e (en laatste) deel.

Milo in topvorm; hoewel hij in 1 al ongenaakbaar was.

Derde deel is het beste.

Verwachtingen liggen aardig hoog voor het 3e deel.

En terecht, want die is inderdaad het beste.

Heel goed vervolg op 1, veel hilarische scenes zoals Tonny bij de hoeren en dat coke gebruik van hem, likkend , snuivend als een hond. Kan hij buiten dat nog iets goeds doen vraag je je af. In elk geval niet voor zijn vader die hem volledig afwijst.

De film is een tragikomedie van de bovenste plank.

En dan die vriend van hem , zijn naam zegt al genoeg , schijtend op de wc en dan al die coke ook nog doorspoelen. Dumb and dumber deze 2 junkies

Uiteindelijk redt Tonny het niet, getergd tot in zijn merg doet hij 2 wanhoopsdaden.

Mikkelsen weer uitermate in vorm.

Op sommige punten minder dan deel één, op sommige punten een stuk sterker.

Audiovisueel is Refn er, zeker ten opzichte van het eerste deel, zichtbaar op vooruit gegaan. De beeldtaal in deze film leunt veel meer aan bij zijn latere werk, voornamelijk Fear X kan niet aan de vergelijking ontkomen. Mooie belichting en ditto camerawerk, wat het groezelige misdaaddrama dat de film is wat flatteuzer laat overkomen. Zienderogen merk je ook hoe Refn's stijl met de film verder evolueerde.

Daarnaast is Refn presumptief tot de ingeving gekomen dat die abominabele metalherrie uit het eerste deel nogal funest voor de sfeer was. Een grote plus, de elektronische soundtrack in dit deel is immers al vele malen sfeerbevordender.

Minpuntje ten opzichte van het voorgaande deel is echter Mikkelsen. Hij acteert weliswaar niet beroerd, maar zijn personage kan zich nauwelijks meten met de ijzersterke Bodnia uit deeltje één. Derhalve was ik ook wat minder geïnteresseerd in de hele rompslomp rondom zijn personage. Maar goed, de slotfase, waarin de maat vol is bij Mikkelsen, en hij er voorts plompverloren tussenuit piept met zijn kind, vond ik best sterk.

Op bepaalde vlakken dus kwaliteitsverschil in verhouding met deel één, maar eigenlijk heft 't één 't ander wel zo'n beetje op. Aldus krijgt deze eveneens een kleine 3,5*. Goed stukje cinema dus weer van Refn, die ik vooralsnog nog steeds niet op een slechte film heb kunnen betrappen.

Ik ga zo deel 2 kijken. Ben benieuwd of de rol van Mikkelsen een hele film zal boeien. In deel 1 hadden we al zoveel van hem gezien,,en dat binnen 10 minuten. Maar Mikkelsen is een goede acteur. Even afwachten.

(of zijn personage is wat rustiger geworden, dat kan ook:P)

1 staat op eenzame hoogte

Zeker niet, ze worden alleen maar beter.