Grizzly Man (2005)

oeioeioei, wat hiervan te denken ?

Op zich geen kwaad idee: raap de goede filmmomentjes van een volstrekt waanzinnig persoon die zichzelf een aantal jaren filmde in z'n eigen gekke berenwereld bij elkaar en je kunt er best een genietbare film aan overhouden.

Nu is het filmografisch weinig waard, maar toch genoot ik op de een of andere manier wel. Niet van de film, wel eerder van de gek.

Je blijft, als hij weer een van z'n fratsen bovenhaalt, toch wel met open mond en 't is niet waar schuddend hoofd kijken.

.

Inhoudelijk hangt er wel bitter weinig vlees aan de film: over de beren kom je niets te weten, over Timothy Treadwell kom je aan de weet dat hij gek is en de wereld een scheet vindt (uitgezonderd de beren en een paar vossen) en de vrienden van Timothy komen even vertellen wat voor held Timothy eigenlijk is.

Nu kan een normaal denkend mens zich wel afvragen of wat hij daar uitgevreten heeft wel enige zin of enig belang heeft: hij gaat tussen de beren wonen en zegt een paar honderd keer per dag "i love you, i love you" (de beren hebben dan zoiets van f*** off!), hij zou zich nu en dan ook eens laten zien aan mensen die 'zijn' land binnendringen en ongetwijfeld slechte dingen willen komen doen. Nu zie je dat ook maar één keer daadwerkelijk gebeuren, maar kom.

Wat Timothy Treadwell betreft: ik schat hem echt niet hoog in, laat staan een held. Het is spijtig dat hij opgegeten werd, want zoiets, daar 'vraag' je nooit om en een gek zoals hij weet blijkbaar gewoon niet beter.

De film zelf, met de stem van Werner Herzog, waar je ook al in een deuk van ligt, is geen geweldig werk, maar toch 2,5*

Hoewel ik deze "Grizzly Man" enigzins gestoord vind is zijn lot toch wel erg bizar te noemen.

Het was ook wel een beetje te verwachten dat het een keer fout kon gaan.

Dit deed me trouwens ook meteen denken aan Steve Irwin die ook steeds meer de uitersten in de dierenwereld opzocht.

En het blijven natuurlijk dieren, en die zijn niet altijd even betrouwbaar.

Zowel Timothy Treadwell als Steve Irwin waren grote dierenliefhebbers maar ondanks dat kregen zij stank voor dank.

Ik vind dit een boeiende documentaire over een man die maar weinig mensen begrijpen, inclusief ikzelf.

Zelf ben ik een ontzettende fan van docu's. Deze man heeft wel daadwerkelijk laten merken dat hij één met dieren wil zijn. Blijkbaar niet deskundig genoeg. Ik ergerde me enorm aan zijn gedrag. Zogenaamd sentimenteel en over hyperactief. Steve is er niks bij.

Ik was niet gelukkig na het kijken van deze. 1.5

vanavond op discovery channel trouwens

Is al vaak op discovery te zien geweest.

Vreselijk die stem van Werner Herzog! Gelijk geen zin meer om te kijken, maar ik moest het eind gewoon zien... Het boeit wel, al is het eigenlijk een slecht verhaal.

It's off to Timmy the fox. We've gotta find Banjo. He's missing!!!!

Opnieuw een documentaire pareltje van Herzog (alhoewel Treadwell voornamelijk de eer krijgt voor de magische camera-momenten).

Fascinerend personage die de camera gebruikte om z'n ziel bloot te leggen. En dat doet hij met verve. Maar ook zijn presentatie van de beren alsof hij in een goed bekeken kindermatinee programma zit is hilarisch. Verbazingwekkend.

Herzog portretteert opnieuw een wereldvreemd persoon, een individu, met een droom. Met veel kritiek en persoonlijke gedachten weet Herzog een van Treadwells twee dromen uit te laten komen: beroemd worden. In mijn optiek, gelukt.

Helaas gaat Herzog weer hier en daar de mist in met jeuk-momenten, de horloge-scene en het beluisteren van de geluidsband van Tims dood. Jammer jammer jammer, en het wordt weer eens tijd dat Herzog in het Duits commentaar levert ipv dat superslechte accent. Verdiende 4 sterren.

The Grizzly Man....... ja.....

De film zit eigenlijk zo...

Treadwell wilt een documentaire maken over beren. Maar uiteindeljke wordt het een documentaire over hemzelf, en zijn de beren de medespelers.

Deze documentaire zou naar mijn mening NIET 'succesvol' zijn geweest wanneer Treadwell was blijven leven. Zijn dood heeft ervoor gezorgd dat zijn documentaire meer bekendheid kreeg en voornamelijk door het dramatische verhaal, waarschijnlijk is dit ook hetgeen geweest wat hij uiteindelijk zou willen.

De trigger om deze film te gaan kijken is het verhaal, dat een dierenliefhebber, die alles voor beren overheeft, 13 maanden op expeditie gaat, zonder wapens, in een extreem gevaarijk gebied en dan vervolgens nét voor de afronding wordt opgegeten door een beer. Je merkt dat vanaf begins af aan in de film naar deze trigger is toegewerkt om het drama op het scherm te houden.

Het filmen van de omgeving en de beren vond ik eerlijk gezegd niet eens zo indrukwekkend. Treadwell is tijdens het filmen meer bezig met het zoeken van de grens met betrekking tot de beren, tot hoever kan er worden gegaan.

Wat ik wel indrukwekkend vond, was de persoon zelf. Je merkt dat hij langzamerhand steeds meer inzichzelf keert en steeds dichterbij de beren wilt zijn, wat hem uiteindelijke het leven heeft gekost. Ik vond het trouwens jammer dat de laatste audio-opname (tijdens de dood) niet werd afgespeeld. Natuurlijk weet ik dat bepaalde mensen dit uit respect niet willen, daar heb ik begrip voor. Maar het zou wel een dramatische afsluiting van deze documentaire zijn, iets wat bij iedereen in het geheugen vastgespijkerd zal blijven, zo een gevoel heb ik nu namelijk niet. Gewoon een redelijke documentaire.

Ik gaf een 2,5

Geweldig sterke docu!

Absolute kunst van Werner Herzog, om van meer dan 100 uur materiaal één fascinerende film te maken.

Het mooie is sowieso dat Herzog ook z'n eigen mening geeft, en laat merken het niet altijd met Treadwell eens te zijn geweest. Dit geeft een opener beeld dan wat Treadwell ervan maakte.

4,5*

Vosjes waren nog het leukst.

Interessante documentaire. Tenminste, als het echt een documentaire is. De film zit vol met uitspraken die eigenlijk net te mooi dan waar lijken. Meerdere grapjes die Treadwell en bijvoorbeeld ook Letterman maken over Treadwell die zal worden opgegeten door een beer. Of dat die piloot en vriend van Treadwell het bot dat van de doodgeschoten beer die Treadwell heeft opgegeten zo van de grond oppikt met de mededeling dat dit het enige is wat van de beer is overgebleven. Of die scene met die agent die het (nog steeds werkende) horloge van Treadwell aan een ex-vriendin en oud-werknemer geeft.
Ook vind ik Treadwell nogal maf overkomen, bijna als een acteur die aan het overacteren is. Ook de mensen die verder aan het woord komen vind ik vaak wat onecht overkomen. Maar dat is puur gevoelsmatig. Misschien zie ik wel dingen die er niet zijn. Maar ik zou zeker niet uitsluiten dat Grizzly man zeg maar de nieuwe Blair Witch Project is, beelden waarvan wordt gedaan alsof ze echt zijn en waar veel media-aandacht voor wordt gecreëerd om de film beter te verkopen.
Zijn alle beelden echt dan is Treadwell gewoon nogal koekoek. Hoe hij met zijn wat vreemde stem rare kreetjes slaakt en "I love you" roept naar allerlei dieren... Op een gegeven moment zegt hij ook hoe hij moet uitstralen dat hij niet over zich geen laat lopen en de controle heeft, omdat de beer hem anders zou aanvallen en verslinden. Maar voor iemand die dat roept is het wel opvallend hoe hij zich nou niet bepaald mannelijk of autoritair gedraagt met dat hoge stemmetje en de andere rare maniertjes, of dingen naar de dieren roept en fluistert zoals "jij bent de baas" of "jij bent de koning". Ik vond, onbedoeld of niet, nogal grappig.
Verder valt het me ook op dat bijna iedereen die aan het woord komt wel een momentje heeft waarin hij of zij recht in de camera kijkt. Het lijkt wel alsof dat wordt gedaan voor de dramatiek. Ook die lijkschouwer/dokter die vertelt over Ami die vocht met de beer etc komt nogal over alsof hij acteert.
Die voice-over van Herzog is onbedoeld (?) trouwens nogal komisch. Alsof hij speciaal voor de Amerikanen een karikatuur van een Duitser speelt, zoals Amerikanen een beetje tegen Europeanen aankijken, met een zwaar aangedikt accent. Zeg maar een Duitser zoals in films als Eurotrip. Hij praat ook nogal langzaam.
Al met al een echt boeiende documentaite/film, juist door het aparte hoofdpersonage en hoe je hem contact met al die dieren ziet maken en grote risico's ziet nemen, wat vaak fraaie natuurplaatjes oplevert. Maar toch heb ik een dubbel gevoel bij deze docu. Is het allemaal echt en oprecht, of gewoon een gedramatiseerde nep-documentaire?
Is de documentaire helemaal echt, dan is de hoofdpersonage in elk geval wel erg boeiend in al zijn (wereld)vreemdheid en wat betreft de dingen die hij heeft meegemaakt. Vooral dat verhaal dat hij begon af te glijden nadat hij de rol van barman in Cheers net niet kreeg en Woody Harrelson de voorkeur boven hem kreeg vond ik ook best bizar.

Met Grizzly Man kom ik weer een stap verder in het fascinerende oeuvre van Herzog. Misschien is het zoals sommigen naar Miike films kijken: misschien zijn ze niet altijd even geniaal, het is wel telkens fascinerend en vooral anders dan anderen. Herzog weet telkens onder de huid van zijn onderwerpen te duiken en daar dingen te halen die soms zo cliché zijn dat ze weer mooi worden. Hij schuwt grootsheid niet en is nooit bang persoonlijk en een tikkeltje vreemd te worden.

In Grizzly Man zien we vooral een portret van Timothy Treadwell, die zich jaren achtereen laat droppen in een reservaat in Alaska. De reden waarom hij dit doet is ogenschijnlijk om de beren aldaar te beschermen. Maar naarmate de documentaire vordert lijkt er toch meer aan de hand te zijn. Timothy heeft altijd een moeilijk leven geleid. Zijn bezoek aan de beren is misschien wel een vorm van zelf-escapisme. Zich verliezen in de natuur om zo zichzelf niet te hoeven confronteren met het 'dagelijks' leven. Misschien gaat dit wat ver, maar vaak had ik dit idee.

Was Timothy daar om ook daadwerkelijke de beren bij te staan, of zocht haar naar een soort existentialisme daar in het afgelegen Noorden? Ik vermoed haast het tweede. En deze vraag maakt de film nu juist interessanter dan een 'gewone' natuur documentaire. Herzog weet aardig mooi een beeld te verschaffen en interviewt daarvoor verschillende kampen (waaronder ook afstammelingen van de Inuit, die het absoluut niet eens zijn met Timothys leven met de beren). Wederom fascinerend wat Herzog me hier liet zien. Misschien niet echt briljant, maar net als bij Miike's films draait het daar in essentie niet eens om: het draait veeleer om het unieke wat de films uitstralen.

Slechte documentaire met een zeer irritante en adhd-Treadwell. 1* voor de vosjes. Gaaaap.

Fascinerende karakterschets van een wel zeer ongewone medemens. Eerder voer voor psychologen dan voor liefhebbers van natuurfilms.

Erg vreemde film. Als ik niet beter zou weten zou ik zweren dat het hier een Mockumentary betrof. Maar de echte wereld blijkt nog veel gekker. Zo ook Timothy. Ik vond hem vooral een vervelend zeurderig figuur. Deed me erg aan Michael Jackson denken met dat zielige hoge stemmetje. Maar hij heeft ook het onbevangen enthusiasme van Steve Irwin.

Al met al net boeiend genoeg voor een 3*

I'm a lover.. not a fighter

Dit is een indrukwekkende film over een volledig verknipt figuur die een veel te romantisch beeld over het leven tussen grizzly beren heeft. De bijzonder fraaie natuur wordt mooi in beeld gebracht. Deze film laat me met een heel triest gevoel achter.

2,5 ster (= rapportcijfer 5) is wellicht vrij mager voor een redelijke ducumentaire, niet?

2.5 is gewoon onvoldoende.

Had eerlijk gezegd nog nooit van Treadwell gehoord, maar gezien zijn leven met de wilde dieren kon het een interessante documentaire worden.

De documentaire is maar weinig informatief. Je komt niet veel over beren te weten, alleen dat je moet oppassen als ze in de buurt zijn. Over Treadwell kom je via oude bekenden van hem te weten dat hij vroeger ontspoorde en een hekel kreeg aan de beschaving. Voor de rest is het zelf te constateren dat het een zielig persoon betreft.

Dat maakt de docu gelijk ook een stuk vermakelijker. Natuurlijk zijn de beelden van de natuur, beren en vossen prachtig - vooral als ze erg dichtbij komen - maar zonder Threadwell was de film wellicht minder leuk. De man is in mijn ogen tamelijk geschift. Of is het speels? Een apart figuur is het sowieso. Hij kan vaak ook irritant zijn met zijn nichterige stemmetje dat vaker 'I love you' zegt dan dat hij ademhaalt. Ik kan me goed voorstellen dat die beren een keer hebben gedacht: "Rot op zwijn". Aan de andere kant waren er ook een hoop droge oneliners. Als een vlieg op het oog van een dode vos zit: "Have some respect fucker!" Haast aandoenlijk was als hij zich bukte over een dood dier of de beschaving verrot schold voor de camera. Debiel was het toen hij om regen smeekte en grappig was het toen zijn pet werd gestolen. De docu is een mengsel van emoties.

Toch boeiend door de prachtige natuur en de excentrieke Threadwell. Ik was trouwens nog best benieuwd naar die laatste audiotape van hun dood, maar helaas.

Ecofielen zijn altijd een beetje eng [denk aan VvdG]; Timothy Treadwell die met zijn hoge gaystemmetje lyrisch een bloem of een drol bewonderd is voor even leuk en lachwekkend, maar een hele docu over deze narcistische idioot is te veel eer. Dat kapsel ook, hij doet 't er om hé.

Hij had beter een goede psychiater kunnen zoeken want hij spoort echt niet.

Ook als documentaire voldoet deze film niet; het is gewoon allemaal niet boeiend genoeg.

Amusement en ergernis wisselen elkaar af bij de meeste kijkers.

Werner Herzog is een interessante regisseur. Deze film is voer voor psychologen. Het oogverblindend mooie landschap van Alaska wordt fraai in beeld gebracht.

Kon mijn irritaties over die megalomane gek niet onderdrukken ondanks de mooie beelden van Alaska.

Als hij niet opgevreten zou worden door die beren had hij daar nog steeds in de anonimiteit staan springen en dansen. Snap ook niet dat die beren zolang gewacht hadden... als ik beer zou zijn, had ik al na 1 zomer genoeg van die mafkees.

Vandaag voor de derde keer Grizzly Man van Werner Herzog gezien. Normaal gesproken ben ik een groot liefhebber van Herzog en zijn manier van vertellen. Maar bij deze film heeft hij een aantal mindere keuzes gemaakt. Desondanks kom ik uit op een hoge waardering van 4,5* en daarbij is het een film die zich gemakkelijk leent voor een herziening.

De mindere keuzes die Herzog maakt betreffen naast zijn commentaar en het onnodig dramatiseren van het verhaal ook de inbreng van verschillende mensen/karakters. Helaas zijn de uitspraken en acties van die karakters veelal overdreven en fake. Dit doet afbreuk aan de documentaire die voor de rest prachtig is.

De film is geslaagd dankzij Timothy Treadwell. Mocht je een hekel aan de persoon Treadwell hebben, zal je de film niet kunnen waarderen. Op de één of andere manier begrijp ik zijn acties en gedrag wel een beetje. Niet dat ik mijzelf met hem kan identificeren, maar ik heb waardering voor zijn passie.

Daarnaast zijn de door Treadwell geschoten beelden uniek en vaak heel mooi. De beren, vossen en Treadwell zelf zorgen voor geniale momenten die verschillende emoties bij de kijker kunnen losmaken. Sommige momenten zijn vermakelijk en andere weer spannend of verrassend. Feit is wel dat zowel de vossen, beren als ook Treadwell zich allen onvoorspelbaar kunnen gedragen omdat zij hun eigen gevoel volgen. En hoewel ik de door Herzog getrokken conclusies aan het einde kan begrijpen, vind ik ook dat Treadwell deels geslaagd is in zijn opzet. Een speciale vermelding nog voor de goed gekozen muziek in een zonder twijfel unieke karakterschets en natuurfilm in één.

Was al een tijdje benieuwd naar deze documentaire, gisteren dan eindelijk een keer op tv dus gelijk even kijken dan maar.

Een fascinerende docu, Treadwell gaat erg op in zijn beren en vossen liefde en ik waardeer zijn persoonlijkheid wel (alhoewel een beetje erg de weg kwijt lijkt wel). Bijzonder dat hij het daar 13 zomers heeft volgehouden zonder aangevallen te worden. Voor de rest erg leuk om te zien hoe hij zijn tijd besteedt daar en dit vastlegt voor de camera.

Docu is voor de rest best boeiend, soms wat langdradig maar over het algemeen de moeite waard. Was eerlijk gezegd wel benieuwd naar de audio van Treadwell zijn einde maar dat later ze logischerwijs niet horen natuurlijk.. 3* hiervoor.

Een prachtige documentaire over een gevaarlijke passie.

Wie iets over beren wil leren, moet naar National Geografic kijken, niet naar deze film. "Grizzly Man" gaat eigenlijk niet over beren, wel over de mens en zijn relatie met de natuur. De idee dat de natuur zuiver en ongerept is en de beschaving corrupt en vervuild, dateert al van J.-J. Rousseau, en leeft nog steeds voort. Als reclamejongens badschuim willen verkopen, zetten ze er "natuurlijke bestanddelen" bij, en dan lijkt het vanzelf OK...Treadwell is doordrongen van de idee dat de grizzly-wereld een verloren paradijs is, wordt daardoor blind voor de realiteit en moet dit met zijn leven bekopen. Het is een fascinerend, tragi-komisch verhaal, bijzonder knap samengesteld door Herzog, en met een hoofdpersonage dat zo vol vitaliteit, levensvreugde, boosheid, humor, passie zit, dat het mij van het begin tot het einde boeit... Herzog was zo wijs om niet toe te geven aan sensatiezucht en de audio-opname van Treadwell's dood weg te laten... Dikke vier sterren.

Interessante documentaire die het vooral moet hebben van de beelden die Timothy Treadwell zelf geschoten heeft. Dit om twee redenen. Ten eerste zijn de beelden vaak gewoon mooi, maar ten tweede natuurlijk omdat Treadwell er zelf in voor komt en hij inderdaad een fascinerend persoon is. Ik geloof niet dat hij tot de slimste mensen op Aarde behoorde en ik deel Herzogs mening dat Treadwell een wat al te sentimenteel idee van de wereld had, maar het beeld dat we van hem krijgen is toch wel menselijk. Ja, het portret dat hier geschetst wordt is vaak komisch en absurd, maar we krijgen wel meerdere kanten van Treadwell te zien.

Minder vond ik het gebruik van materiaal dat Herzog zelf geschoten heeft van de mensen die op een of andere manier bij Treadwell betrokken waren. Deze gesprekken zijn vaak duidelijk gespeeld. Misschien verkondigen ze wel hun eigen mening, maar Herzog heeft ze dit duidelijk dikker laten aanzetten. Kan iemand die lijkschouwer serieus nemen? Dit zorgt ervoor dat de documentaire wat aan zegginskracht mist en het net iets meer een freakshow wordt dan nodig was.

3,5*

Gisteren nogmaals voor een groot deel gezien toen ik met m'n vriendin meekeek. 0.5* erbij.

Ik ben het niet eens met de conclusie van Herzog, maar het tweede deel van de film heb ik toch wel weer met stomheid geslagen bekeken. Erg fjin is een docu te zien die niet vooringenomen of alleen maar positief etc is. Hoewel het begin iets de schijn tegen had, bleek later duideljik dat Herzog eerst gefascineerd, later blinde fan en later teleurgesteld volgeling werd van Treadwell. Althans zo kwam het op mij over.

Niet alleen Treadwell was gek zo is mij gebleken, maar er liepen ook nog wel andere kibussen rond daar ind e omgeving. Die pathaloog leek nauweljiks documentair, maar had zo in een Jaren 70 horror flick kunnen zitten als The Omen of zo. Verschrikkelijk wat een enge man. Hoewel ik de mening van TOR wel deel, dat dat wel de valkuilen van Herzog blootlegt, dat hineininterpretierende van hem en dat kolderieke benadrukken. Het bleef er wel onderhoudend door.

Ik hou wel van documentaires en zeker als ze over de natuur gaan.

Maar deze sloeg toch wel tegen.

Ik had verwacht veel meer over beren te weten te komen, maar dit was absoluut niet het geval. Het verhaal concentreerde zich meer op het leven van Treadwell dan op de dieren.

Van Timothy zelf, had ik verwacht dat hij een soort bioloog was, die de dieren daar uit wetenschappelijke intresse bestudeerde, wat langs geen kanten het geval was. Hij bedoeld het allemaal wel goed, maar geef toe dat hij toch een paar stevige vijzen mistte. Het kwam mij over dat hij daar in een droomwereld leefde waar hij "oorlogje" kon spelen tegen "de slechterikken".

Een iets boeiendere stem die het verhaal vertelt had ook wel gemogen, de stem die dit hier deed was op z'n zachtst uitgedrukt saai.

Wel respect voor het feit dat hij zo tussen de beren durfde te leven.

Maar de documentaire zelf wist me weinig te boeien.

Als je de titel bekijkt van deze film weet je toch al genoeg?