Grizzly Man (2005)

Ik kan het wel eens zijn met de vergelijking Timothy Michael Jackson. Allebei missen ze iets waardoor ze niet normaal kunnen functioneren onder mensen en dus zoeken ze naar waar ze daar niet mee geconfronteerd worden, kleine kinderen, beren..

Ik heb geen verstand van beren maar dacht die beren toch ook echt te zien denken: "daar heb je die mafketel weer, nu ja hij is bepaald niet bedreigend laat hem daar maar raar staan te doen" Tot er is een beer in een wat minder vriendelijke bui was...

Heldhaftig, ik weet het niet, volgens mij had Timothy gewoon geen realistische kijk op de beren en dacht hij nog steeds er wel onderuit te komen en Amy lijkt me ook niet een al te snugger type..

Pfff wat mafkees .....

De docu kon mij iig niet boeien. Even los van de kwaliteit van de docu, heb ik me vooral geirriteerd aan de maniertjes van de Timothy.

Redlop, volgens mij werd dat gezegd. Ga nu acuut twijfelen. In elk geval weet ik zeker dat Timothy Amie aanspoorde om weg te lopen en dat Amie dat niet deed.

Wel een interessant portret, maar Wat een ongelovelijke loser is dit zeg! Man waant zich één met de beer, krijgt spirituele gedachten, loopt in zijn eentje Steve Irwin uit te hangen, maar heeft echt geen knars van zijn studieobjecten begrepen! Constant maar dat "I love You" en die adoratie met de natuur, waar hij overduidelijk zich nog geen seconde in heeft verdiept op enigzins wetenschappelijk beoefenaars niveau. Dit doet me als bioloog zijnde pijn aan mijn hart. Zelfs aan zijn vermeende nobele doelen begin je te twijfelen. Dit is gewoon een eenzame verschoppeling die het in de normale maatschappij niet kan rooien.
Sommig commentaar van omstanders was ik het dan ook van harte mee eens he deserved exactly what was coming to him Wat een naieve dommigheid dit.

Ja zoiets inderdaad. Op dat bandje is te horen dat de beer de tent in komt maar niets doet omdat ze allebei doodstil blijven liggen. Even later keert de beer toch terug omdat ze geluid maken. Terwijl de beer Timothy verscheurt vlucht Amie de struiken in waar ze snel door de beer wordt ontdekt waarna Amie uiteindelijk weer snel met Timothy herenigd zou worden.

Dit vertelde een andere berengek eens die het bandje ook gehoord had op National Geographic Channel.

In de film wordt toch verteld dat Amie er de hele tijd bij blijft... Dat is dus niet waar?

Hoezo dus niet waar?

ik vond t allemaal wel boeiend die vent deed me de hele tijd denken aan die australische krokodillenfreak...verder staat de dvd bij ons in de videotheek bij de -art-house- en docu hoek

Well the bee moved! Was it sleepin'..?

lachen gieren brullen in het begin en dan kakt ie wel in, vooral als ze lelijke ex-vriendin veel te lang aan het woord komt. maar toch gelachen om die malloot.

Waarschijnlijk is ze niet al te snugger, inderdaad. Maar ze komt amper tot niet in beeld, dus kan je er eigenlijk niet over oordelen, vind ik.

Mooie docu. Gaat niet zozeer om de beren, maar meer over die Timothy Treadwell en zijn gekte. Deed me beetje denken aan The Aviator met Howard Hughes...die ook steeds meer in zichzelf keerde. 4*

Hilarisch, verder weinig over te zeggen de lijkschouwer gekke timothy zelf en werner zijn irritante stem deze film is niks minder dan Hilarisch. Timothy is behalve zo gek als een deur ook nog eens erg sympathiek en stiekem wil ik nu weleens een grizzly aanraken......

4,5 *

Mooie film die soms te druk door elkaar gaat.

Onnatuurlijke interviews die dagen tevoren blijken geoefend te zijn, al was het een aflevering van 'days of our lives', starend in de verte met een gepijnigde blik... bewuste pauzes....en uiteindelijk een diepe zucht, blik naar beneden vol kwelling...

De voice-over van de duitse of fransman is ook redelijk irritant wegens het accent.

Ik geef 3.5*, laat staan wat er gebeurt zou zijn als het bovenstaande er niet in was....

Treffend verwoord zeg. Helemaal mee eens.

Met neo ben ik het trouwens ook eens dat Herzog wel een tikkeltje te hoogdravend is, zeker als hij vertelt over toeval en cinema als er een paar vossen door het beeld komen lopen. Net als die paar keren als hij beweert dat Timothy aarzelt om de scene te stoppen of uit beeld te lopen. Timothy nam toch heel veel op en deed toch veel scenes meerdere malen overnieuw?

gisteren herzien, blijf bij 4,5 sterren.

Hoe Herzog vanaf seconde 1 (middels een op zich vrolijke docu) naar het onvermijdelijke lugubere einde toewerkt, blijft briljant. De hele docu blijft toch die diepe onderlaag van het onaangename hebben, je weet wat er gaat gebeuren.

Herzog weet op sommige momenten met een minimum aan muziek en beelden ZO'N verschrikkelijke indrukwekkende sfeer te creeren...
bijv nadat Herzog de geluidstape heeft beluisterd, zie je 2 beren vechten en omdat de vorige scene er al zo inhakte, is deze nieuwe scene met heel weinig muziek echt bone-chilling

Spijtig dat je dingen als het volgende moet lezen als reactie op een documentaire als deze;

Enkel het feit dat een persoon 13 jaar, - en eigenlijk zijn totale leven overgeeft aan de natuur en haar dieren, zou al volledig respect moeten krijgen. Geen seconde in verdiept? Nogmaals, hij leefde 13 jaren in een tentje, in het midden van de natuur, waar in de verste verte geen levend mens te bekennen was - ik weet niet of je dat mee gekregen had...

Alsjeblieft, sinds wanneer moet je de natuur op 'wetenschappelijk' niveau ervaren of kennen? Al eeuwen lang zijn er mensen die hun leven wijden aan wat de natuur is en geeft. Komt geen wetenschap aan te pas.

Dit is een uniek verhaal, over en van Timothy. Een uniek verhaal dat de wererld tegenwoordig helaas te weinig kent. Nu vraag ik niet om meer mafkezen die zich compleet blootgeven aan dier en natuur - echter zou het zo mooi zijn als er ook maar een klein handjevol meer mensen zouden zijn die zich ook maar een fractie van hetgeen Timothy in zijn hoofd haalde kunnen of durven uitoefenen.

Timothy leefde op een grens - een grens die hij niet zag. Dat wist hij, en iedereen. Hij hield van alles om zich heen, echter niet daar voorbij. Het is jammer dat de waas van volledige overtuiging in natuur en dier, in combinatie van verveling en bijna obsessief gedrag hem niet altijd in staat stelde even logisch na te denken.

De scene waarin we de museumbaas zien en hij verteld dat Timothy een grens overschreed die de oorspronkelijke bewoners al honderden jaren bewaken zette mij het meest aan het denken. Veel [wilde] dieren horen niet constant direct met mensen in contact te geraken - Zeker geen 3,5 meter lange Grizzly beren. Echter liefde en obsessie voor iets waarin iemand geloofd komt overal ter wereld voor - in welke vorm ook, het een positiever dan het ander. Timothy zag niet altijd beide kanten van zijn eigen verhaal -

Maar, en nog zeg ik het een keer; Geen Steve Irwin of Timothy Treadwell kreeg waar zij om vroegen. Dit zijn mensen die zoveel willen geven aan de natuur en wereld waarin we wonen, de dieren die naast ons leven... Dit zijn voor mij mensen waarvan er veel te weinig zijn; dat weten ook zij, - ze weten het al te goed, daarom vergeten ze het; daarom gaat fascinatie over in obsessie, liefde, overgave - tot het einde aan toe.

Zelf vond ik dat wanneer je het in z'n volledige context bekijkt niet zo'n prestatie. Het is al weer even geleden dat ik de docu zag, maar meen toch echt te hebben begrepen dat de man in feite niets meer deed dan vluchten voor zijn zelf gecreëerde sociaalmaatschappelijke problemen. En wat die 13 jaren toewijding uiteindelijk hebben opgeleverd is mij ook ontgaan.

Hij heeft weinig tot niets voor elkaar gekregen. Hij bleef zichzelf keer op keer voorhouden; Ik bescherm mijn beren, mijn land. Ik bescherm mijn dieren, mijn natuur. Ik bescherm het, niemand anders.

Ja, hij stichte Grizzly People, die nog altijd doorzetten wat Timothy ooit begon - en ik denk dat hij veel mensen inspireerde; doch waarschijnlijk nog veel meer mensen helemaal niets deed.

Het begon inderdaad met persoonlijke problemen, maar het eindigde in complete toewijding, zoals je dat noemt. Dat is niet raar, dat gebeurde vroeger, vandaag.

Ik zie het niet als een spiritueel niveau - dat is een veel te simpel excuus. - Meer als een gelovige toewijding. Hij geloofde vol overtuiging in alles wat hij deed, en voor elkaar wilde krijgen.

Dat is toch het mooiste wat er is - dan maakt het in feite niet uit wat je uitendelijk wel lukt, en wat niet.

Het is overigens zeer spijtig dat er mensen zijn die deze documentaire puur kijken om die geluidsopname te willen horen. Dat is bizar - zou geen smerige horrorfilm tegenop kunnen. De scene waarin Herzog de opname beluisterd voelde heel akelig - en dat zei voor mij genoeg. Meer dan genoeg.

Leuk om te zien is trouwens het verhaal over Bart the Bear - waar ook verschillende keren een documentaire over is geweest op discovery [of NGC?].

Doug Seus, hoewel heel anders dan Timothy - wijde ook zijn leven aan 'zijn' Grizzlyberen. Bart, is wellicht een van de grootste uitzonderingen in zijn hele berenfamilie. Uiteraard, is dit een ander verhaal als Grizzly Man; maar minstens zo fascinerend.

http://www.zdf.de/ZDFde/img/30/0,1886,2357790,00.jpg

http://www.thebearcrossingshop.com/Bart___Doug_Seus_1997_copyrighted.jpg

http://store1.yimg.com/I/shadowofthebear_1887_1553132

http://members.tripod.com/bartbear/pictures.html

http://www.vitalground.org/ambassadors/bart_the_bear.html

Dus in feite een persoonlijke prestatie, die ergens wel respect afdwingt, maar niet echt iets toevoegt aan het welzijn van mens en dier. Een vorm van escapisme met een vermeend idealistisch tintje.

Ben ik het volledig mee eens. Zou alleen maar de op sensatie beluste kijker plezieren en de essentie van het verhaal overschaduwen. De suggestieve manier is overigens duidelijk en gruwelijk genoeg.

Zondag 28 januari om 22.00 op Discovery wordt Grizzly man uitgezonden! Dat wordt zeker kijken.

Vanavond op Discovery!!!

edit: wat Robin zegt dus.

Heb 'm vanmiddag in de herhaling op Discovery gezien, vond het best wel boeiend om te zien, die gozer was zo gek als een deur en er waren ook best wel hilarische momenten moment met de "dooie hommel"

4*

Timothy is echt wel zo zot als een achterdeur.

De enige vrienden die hij heeft zijn zijn grizzly's(en dan nog,soms lijkt het alsof die beesten denken van:daar is ie terug,de geschiften),een paar vrienden en vriendinnen(die zelf niet al te snugger waren) en zijne pluchen beer.

Hij zegt dat hij hetero is maar misschien beter homo had kunnen zijn.

Awel hij lijkt mij nochtans meer homo dan hetero(zijn manier van babbelen,de verschillende kleurkes bandana die hij had,zijn manier van doen die gewoon zo verwijfd was)

Degene die begaan zijn met de Grizzly's waren ook wel niet allemaal positief over hem,hij kwam duidelijk veel te dicht bij de beren wat ook niet echt goed is.

Er zijn er die de vergelijking maken met Steve Irwin,maar die was toch meer expert op dierengebied en kon met ieder mens overweg wat ge van diene Timothy moeilijk kunt zeggen.

Had hij zijn beren en vossen niet,dan was het gewoon een gestoorde kluizenaar.

Zijn adoratie voor een hoopje stront van één van de grizzly's was daar een tekenend beeld van.

Ik heb al mooiere dieren documentaires gezien ondanks de schoonheid van grizzly's.

2 sterren

Een docu die wat weg heeft van de film "Gorillas in the Mist", qua onderwerp dan! In die film leefde Dian Fossey geen 13 zomers, maar 13 jaar (Zou het toch met het getal te maken hebben?!) achtereen bij de gorillas in Zaïre. Ook zij overleefde het niet, al werd zij waarschijnlijk niet door haar geliefde gorillas om het leven gebracht, maar is ze door stropers vermoord.

Dit was op momenten zeker wel een boeiende docu, alleen kom je er niet onderuit dat die Timothy nogal een aparte verschijning is. Want als je hem met die beesten bezig ziet, lijkt het af en toe net of ie met een baby of klein kind staat te praten, zo kinderlijk. 't Zijn verdomme grizzly's van drie meter hoog, hoor!

Dat ie dan een vosje aait oké, kan ik nog in komen, al zou ik ook dat waarschijnlijk ook maar uit m'n hoofd laten.

Maar waar je bij Steve Irwin nog enig verstand zag, zie je dat bij Timothy bepaald niet. 't Lijkt wel of ie gewoon niet begrijpt dat die beesten gevaarlijk kúnnen zijn. Allemaal leuk en aardig dat je die beesten wil beschermen, maar daar zijn ook andere manieren voor lijkt me.

Ondanks dat was het als docu zijnde niet verkeerd.

3,5 ster

Zopas een documentaire gezien op Canvas over de Canadese berenexpert Charlie Russell die er zijn levenswerk heeft van gemaakt om jonge grizzlyberen die in gevangenschap zijn geboren,herop te voeden zodat ze in de natuur kunnen overleven:De Berenfluisteraar van Kamtsjatka.

Hij leeft er samen met 4 jonge grizzly's,2 van 6 maanden oud en ook nog 2 van 1,5j oud die hij vroeger had opgeleerd.

In tegenstelling tot deze idiote Timothy uit Grizzly Man weet hij wel heel goed hoe hij met die dieren moet om gaan en zet hij zijn leven zo domweg niet op het spel.

Het enige waarmee hij andere grizzly's op een afstand houdt(om de jonge grizzly's te beschermen) is door pepperspray te gebruiken als ze echt te dicht komen.

Dit is tenminste een leerzame en diervriendelijke documentaire.

Fascinerende docu over een ontzettend innemende man, al is het in 'zijn eigen soort' (wat dit ook maar wezen mag; het berensoort wellicht)...

4*

Wij gewone normale mensen hebben het liefst een veilige wereld om ons heen die gelijk is aan ons zelf: soort zoekt soort. Deze wereld moet ons gelijk bevestigen. Vreemde 'vogels', andere culturen, losers, gevaarlijke mensen etc.. maar ook dieren houden we het liefst op afstand...... of we willen ze domesticeren en onze eigen normale gewoontes opdringen. Zo is in onze geschiedenis menig overwonnen volk geassimileerd of als het niet anders kan gemarginaliseerd: we stoppen ze dan in 'reservaten'...en wilde dieren worden knuffelbare 'huisdieren'.

Alles wat anders is, wat identiteitsloos, in de war of hulpeloos is, wordt nutteloos of zelfs zinloos verklaard....er valt heel wat af te lachen om de ander....

Zo waren er volken, bv Indianen, en zijn er nog enkele volken, bv Aboriginals, die geloofden dat ze afstamden van bepaalde dieren. Deze bijzondere stammen bedreven wat men, met geleerde gewoonte, totemisme is gaan noemen.
Ieder stam had zijn eigen totem: de vereerde dieren werden omringd met speciale regels en taboes en dat kwam door rituelen tot uiting.

Deze volken stonden, en heel enkelen staan nog, dicht bij de natuur. Hun cultuur werd door de natuur bepaald. Wij moderne mensen hebben abstracte kunst, lawaaierige machine muziek etc... om mee te dwepen. Wat is vreemder? Wij zijn vervreemd van onze navelstreng met Moeder Natuur. Wij staren liever naar onze eigen gematerialiseerde 'imago-navel'. Herzog heeft hier, min of meer, ook een film over gemaakt: 'Wie die Grünen Ameisen traümen' (1984)

Gewoontevorming is iets dynamisch: identiteiten veranderen ook geleidelijk ongemerkt van gedaante: evolutie geheten. Men leert zichzelf alleen kennen als men zijn eigen ver-ander-lijkheid inziet. Je eigen geschiedenis is niet onbelangrijk.

Ondertussen is de 'Partij voor de Dieren' voor velen de gewoonste zaak geworden en gekozen in de Eerste en Tweede Kamer.

En ook: http://www.ad.nl/buitenland...

Er zijn kinderen geweest die onvrijwillig in de natuur en/of geïsoleerd opgroeiden. Ze worden 'Wolfskinderen', of in het Engels 'Feralchildren' genoemd. http://www.feralchildren.co...
Herzog heeft er een film over gemaakt: 'Jeder für Sich und Gott gegen alle' (in 1974 over Kaspar Hauser)

Timothy was op oudere leeftijd vrijwillig een 'Wolfskind' geworden of beter hij had zijn eigen vorm van Totem voor de Grizzly Beer opgericht. In het begin van de documentaire werd ook vermeld dat hij beren-manieren kreeg...hij gromde soms.

Maar zijn Totem, De Beer, had iets wanhopigs. Het is een man met een permanente identiteitscrisis...een bron van allerlei soorten van 'borderline' problemen...zijn eigen filmfragment over zijn sexuele identiteit spreekt boekdelen: hij houdt van vrouwen, maar vindt zichzelf niet echt een man, een watje, hij spiegelt zich aan homo's en is zelfs jaloers op hen. Maar hij is ook, suggereert hij, een geweldige minaar.

Hij was een flamboyante theatrale man, met veel zelfzucht, die ondanks dat hij de eenzaamheid zocht, aandacht nodig had. Zijn camera was, en is nog, zijn contact met de wereld, ... over 'imago-navelstreng' gesproken ... Daarin laat hij zien wie hij werkelijk was: een echte man die met beren durft te leven. Met dit persoonlijk verslag voelde hij zich als uniek mens bevestigt, want in de media trok en kreeg hij de AANDACHT waarnaar hij, als mislukt acteur, snakte. Hierdoor voelde hij zich machtig en eigenlijk een macho. Zijn drugs- en drankverslavingsprobleem verdween....voor een beren-verslavingsaandacht.

De beren zijn eigenlijk, voor hem, een middel niet het doel. Als hij zijn doel, bescherming van beren, beter had overdacht zou hij meer afstand hebben genomen en over de consequenties hebben nagedacht. Maar eigenlijk vond hij, in zijn beren-territorium-drift dat hij de enige ware beren-beschermer was... in zijn eigen beloofde land of beter: op zijn eigen beloofde podium of set. Hij had zich bewezen als enige echte berenliefhebber....zelfs de beren voelden dat aan, dacht hij....Timothy voelde zich THUIS en bijna onkwetsbaar.
Maar de menselijk al te menselijke projectie... met DOMESTICATIE drift... maakte hem overmoedig. Veel moralisten, in allerlei soorten, hebben hier last van...veelal onder het mom van liefde...en/of medelijden.

De wrange ironie is: dat hij als opgegeten berenhap door de stofwisseling één zou zijn geworden met een beer en met de natuur...als 'uitwerpsel'...maar zelfs dat was Timothy door 'de vijandige maatschappij' niet vergund: de Beer werd gedood en de maaginhoud werd 'gered' en gecremeerd. Natuurlijk heel GEWOON.....

Herzogs documentaire is een heel persoonlijk verslag geworden waarbij hij zelf ook onderwerp wordt en zelfs mee participeert. Het is geen briljant werkstuk geworden maar het onderwerp en de beelden zijn fascinerend! 4*

'Grizzly Man' is een schoolvoorbeeld van hoe een volstrekt ongetalenteerd regisseur een enorm interessant idee naar de knoppen kan helpen. In plaats van een ware biografische film op te bouwen rond de fascinerende Timothy Treadwell, reikt Werner Herzog (met een metalen stem à la Arnold Swarzenegger) de kijker voortdurend onvolledige puzzelstukjes aan in een totaal mislukte poging om een zekere climax op te bouwen. Zijn hoogstirritante voice-over, de slechte montage en het achterhouden van cruciale informatie om dan later verrassend uit de hoek te komen zijn de eerste tekenen van hoe rampzalig deze verfilming wel is. Meer nog, de cliché's waarin men op het eind vervalt, zijn een regelrechte gênante ervaring: denk maar aan de eindscène van 'The Big Lebowski' (maar dan echt) of het meeneuriën van de piloot die zichzelf ook nog eens belachelijk maakt.

Dat übersukkel Werner Herzog achter de camera staat en de voice-over verzorgt is al erg genoeg, maar diens lukraak gespuide "persoonlijke" meningen die op de meest onwaarschijnlijke plaatsen verschijnen slaan bijna alles.

Genoeg filmische blamages dus, terwijl de megalomane Treadwell zelf genoeg voer biedt om uiterst geboeid te blijven kijken. Wie was deze gek en hoe deed hij het? Vragen die Herzog oproept, maar door een te slechte montage niet gestructureerd weet te beantwoorden.

Dat neemt niet weg dat 'Grizzly Man' grappige elementen bevat, al zit de regisseur daar voor niks tussen. De onuitgebalanceerde 'humor vs. ontreddering'-balans mag dan misschien gewild chaotisch overkomen, in quasi alle opzichten maakt Herzog de verkeerde keuzes. Schande!

1,75*