Grizzly Man (2005)

Inderdaad. Iemand die op iets anders uit was had dit bandje helemaal op het einde makkelijk laten horen voor de grote 'climax'. Herzog vond ik vrij irritant als verteller. Door de docu heen heb ik flink zitten lachen om allerlei personen van buitenaf. Neem die overhandiging van dat horloge, ik had het niet meer! Aardige docu op zich. Vond wel dat Herzog de man her en der wat ophemelde en groter probeerde te maken, als hij over hem praat als geslaagd filmmaker. Neem de scene waarin hij praat over toeval en hoe in films dingen prachtig samen kunnen komen; je ziet een beer in beeld en enkele vossen langs komen.... Jammer van dat soort onzinnige zaken in de vertelling. 3 sterren

Curieuze documentaire over berenman Timothy Treadwell, de ex- drinkende, surfende hippie die de wildernis in trok om als een soort van mythische prins te strijden voor de beren. Weet na het zien van de documentaire nog steeds niet wat ik van de man moet denken. Hij had iig hart voor de zaak dat staat wel vast.

In bepaalde overtuigingen van Timothy kon ik me nog best wel vinden ook. De wildernis, de ongerepte natuur het is een totaal andere wereld dan die van de menselijke beschaving. Boven op een eenzame bergtop met een heel land aan je voeten lijken menselijke problemen allemaal klein en van voorbijgaande aard te zijn. En dieren ze verraden of besodemieteren je niet, ze zijn zoals ze zijn. Echter eens moet je van die bergtop afkomen en weer met beidde voeten in de wereld staan. Deze man lukte dat niet, eigenlijk is het een tragische dolende ziel en dat maakt deze docu soms op pijnlijke wijze glashelder. Als berenman levend in zijn eigen aardsparadijs voelt hij zich eindelijk geaccepteerd door zijn "vrienden" de vossen en vooral de beren, dit wordt nog versterkt en gevoed door de absolute eenzaamheid waarin hij grote delen van het jaar verkeerd. Het is echter wel zijn eigen fictieve wereld en dat is ook hetgene wat hem fataal werd. De indiaan uit de film had het over disrespect voor de lijn tussen mens en beer, ik hou het zelf op onwetendheid en naiviteit. Uit alles blijkt wel dat de berenman geen flauw benul had van wat hij nu precies aan het doen was. Het hele idee van eten en gegeten worden waar onze hele levende planeet om draait leek hem volkomen vreemd. Eigenaardig voor iemand die 13 jaar heeft doorgebracht in Alaska's ruige natuur, het spreekt voor een erg selectief en gekleurd waarnemingsvermogen.

De beelden van Timothy's beren zijn wel uniek en het landschap is natuurlijk niet te evenaren qua schoonheid.
Ondanks het tragische gegeven is de documentaire soms erg grappig. De scene met de hommel is super! Timothy barst bijna in janken uit bij de aanblik van een dode hommel en dan blijkt na zijn emotionel begrafenis speech dat het beestje gewoon slaapt Of het overhandigen van het horloge, "hij tikt nog steeds". Weet iemand misschien het merk want die moet ik ook hebben Zowiezo komt er wel behoorlijk appart volk voorbij.
Het geeft de documentaire een tragiekomische noot, beetje zoals het leven van de berenman zelf eigenlijk. Grizzly Man goed voor een verregende zaterdag namiddag en goed voor 3.5*

Fascinerende docu over een ontzettend innemende man, al is het in 'zijn eigen soort' (wat dit ook maar wezen mag; het berensoort wellicht)...

4*

It's off to Timmy the fox. We've gotta find Banjo. He's missing!!!!

Opnieuw een documentaire pareltje van Herzog (alhoewel Treadwell voornamelijk de eer krijgt voor de magische camera-momenten).

Fascinerend personage die de camera gebruikte om z'n ziel bloot te leggen. En dat doet hij met verve. Maar ook zijn presentatie van de beren alsof hij in een goed bekeken kindermatinee programma zit is hilarisch. Verbazingwekkend.

Herzog portretteert opnieuw een wereldvreemd persoon, een individu, met een droom. Met veel kritiek en persoonlijke gedachten weet Herzog een van Treadwells twee dromen uit te laten komen: beroemd worden. In mijn optiek, gelukt.

Helaas gaat Herzog weer hier en daar de mist in met jeuk-momenten, de horloge-scene en het beluisteren van de geluidsband van Tims dood. Jammer jammer jammer, en het wordt weer eens tijd dat Herzog in het Duits commentaar levert ipv dat superslechte accent. Verdiende 4 sterren.

Had eerlijk gezegd nog nooit van Treadwell gehoord, maar gezien zijn leven met de wilde dieren kon het een interessante documentaire worden.

De documentaire is maar weinig informatief. Je komt niet veel over beren te weten, alleen dat je moet oppassen als ze in de buurt zijn. Over Treadwell kom je via oude bekenden van hem te weten dat hij vroeger ontspoorde en een hekel kreeg aan de beschaving. Voor de rest is het zelf te constateren dat het een zielig persoon betreft.

Dat maakt de docu gelijk ook een stuk vermakelijker. Natuurlijk zijn de beelden van de natuur, beren en vossen prachtig - vooral als ze erg dichtbij komen - maar zonder Threadwell was de film wellicht minder leuk. De man is in mijn ogen tamelijk geschift. Of is het speels? Een apart figuur is het sowieso. Hij kan vaak ook irritant zijn met zijn nichterige stemmetje dat vaker 'I love you' zegt dan dat hij ademhaalt. Ik kan me goed voorstellen dat die beren een keer hebben gedacht: "Rot op zwijn". Aan de andere kant waren er ook een hoop droge oneliners. Als een vlieg op het oog van een dode vos zit: "Have some respect fucker!" Haast aandoenlijk was als hij zich bukte over een dood dier of de beschaving verrot schold voor de camera. Debiel was het toen hij om regen smeekte en grappig was het toen zijn pet werd gestolen. De docu is een mengsel van emoties.

Toch boeiend door de prachtige natuur en de excentrieke Threadwell. Ik was trouwens nog best benieuwd naar die laatste audiotape van hun dood, maar helaas.

Vandaag voor de derde keer Grizzly Man van Werner Herzog gezien. Normaal gesproken ben ik een groot liefhebber van Herzog en zijn manier van vertellen. Maar bij deze film heeft hij een aantal mindere keuzes gemaakt. Desondanks kom ik uit op een hoge waardering van 4,5* en daarbij is het een film die zich gemakkelijk leent voor een herziening.

De mindere keuzes die Herzog maakt betreffen naast zijn commentaar en het onnodig dramatiseren van het verhaal ook de inbreng van verschillende mensen/karakters. Helaas zijn de uitspraken en acties van die karakters veelal overdreven en fake. Dit doet afbreuk aan de documentaire die voor de rest prachtig is.

De film is geslaagd dankzij Timothy Treadwell. Mocht je een hekel aan de persoon Treadwell hebben, zal je de film niet kunnen waarderen. Op de één of andere manier begrijp ik zijn acties en gedrag wel een beetje. Niet dat ik mijzelf met hem kan identificeren, maar ik heb waardering voor zijn passie.

Daarnaast zijn de door Treadwell geschoten beelden uniek en vaak heel mooi. De beren, vossen en Treadwell zelf zorgen voor geniale momenten die verschillende emoties bij de kijker kunnen losmaken. Sommige momenten zijn vermakelijk en andere weer spannend of verrassend. Feit is wel dat zowel de vossen, beren als ook Treadwell zich allen onvoorspelbaar kunnen gedragen omdat zij hun eigen gevoel volgen. En hoewel ik de door Herzog getrokken conclusies aan het einde kan begrijpen, vind ik ook dat Treadwell deels geslaagd is in zijn opzet. Een speciale vermelding nog voor de goed gekozen muziek in een zonder twijfel unieke karakterschets en natuurfilm in één.

Was al een tijdje benieuwd naar deze documentaire, gisteren dan eindelijk een keer op tv dus gelijk even kijken dan maar.

Een fascinerende docu, Treadwell gaat erg op in zijn beren en vossen liefde en ik waardeer zijn persoonlijkheid wel (alhoewel een beetje erg de weg kwijt lijkt wel). Bijzonder dat hij het daar 13 zomers heeft volgehouden zonder aangevallen te worden. Voor de rest erg leuk om te zien hoe hij zijn tijd besteedt daar en dit vastlegt voor de camera.

Docu is voor de rest best boeiend, soms wat langdradig maar over het algemeen de moeite waard. Was eerlijk gezegd wel benieuwd naar de audio van Treadwell zijn einde maar dat later ze logischerwijs niet horen natuurlijk.. 3* hiervoor.

Interessante documentaire die het vooral moet hebben van de beelden die Timothy Treadwell zelf geschoten heeft. Dit om twee redenen. Ten eerste zijn de beelden vaak gewoon mooi, maar ten tweede natuurlijk omdat Treadwell er zelf in voor komt en hij inderdaad een fascinerend persoon is. Ik geloof niet dat hij tot de slimste mensen op Aarde behoorde en ik deel Herzogs mening dat Treadwell een wat al te sentimenteel idee van de wereld had, maar het beeld dat we van hem krijgen is toch wel menselijk. Ja, het portret dat hier geschetst wordt is vaak komisch en absurd, maar we krijgen wel meerdere kanten van Treadwell te zien.

Minder vond ik het gebruik van materiaal dat Herzog zelf geschoten heeft van de mensen die op een of andere manier bij Treadwell betrokken waren. Deze gesprekken zijn vaak duidelijk gespeeld. Misschien verkondigen ze wel hun eigen mening, maar Herzog heeft ze dit duidelijk dikker laten aanzetten. Kan iemand die lijkschouwer serieus nemen? Dit zorgt ervoor dat de documentaire wat aan zegginskracht mist en het net iets meer een freakshow wordt dan nodig was.

3,5*

Ik hou wel van documentaires en zeker als ze over de natuur gaan.

Maar deze sloeg toch wel tegen.

Ik had verwacht veel meer over beren te weten te komen, maar dit was absoluut niet het geval. Het verhaal concentreerde zich meer op het leven van Treadwell dan op de dieren.

Van Timothy zelf, had ik verwacht dat hij een soort bioloog was, die de dieren daar uit wetenschappelijke intresse bestudeerde, wat langs geen kanten het geval was. Hij bedoeld het allemaal wel goed, maar geef toe dat hij toch een paar stevige vijzen mistte. Het kwam mij over dat hij daar in een droomwereld leefde waar hij "oorlogje" kon spelen tegen "de slechterikken".

Een iets boeiendere stem die het verhaal vertelt had ook wel gemogen, de stem die dit hier deed was op z'n zachtst uitgedrukt saai.

Wel respect voor het feit dat hij zo tussen de beren durfde te leven.

Maar de documentaire zelf wist me weinig te boeien.

De documentaire begint (waarschijnlijk onbedoeld) een beetje mockumentary-achtig met de presentatie van een hoeveelheid excentrieke personen en het overdreven geaffecteerde commentaar met Duits accent.

Uiteindelijk toch een aardige studie van Herzog naar de mens Treadwell en de menselijke natuur. Hij slaat wat mij betreft de spijker op zijn kop door aan te geven dan niks anders dan een blasé zucht naar voedsel in de ogen van de beren te zien, in tegenstelling tot de zogenaamde geheimzinnige bond en leefwereld van deze dieren, zoals Treadwell het zo graag doet voorkomen.

Het is voor mij dan ook duidelijk dat Treadwell voornamelijk ter bescherming van zijn eigen gemoedstoestand tussen de beren vertoefde. Zijn rol als 'beschermer' komt nogal zielig en klunzig over.

Die scènes met die patholoog waren inderdaad nogal apart. Creepy kerel ook.

Timothy Treadwell, een getroubleerde man van middelbare leeftijd, die een tweede kans zag in zijn leven door bij de grizzly beren te gaan wonen in Alaska. Timothy heette eigenlijk Dexter en was een normale jongen die opgroeide in een normaal Amerikaanse gezin, zoals zovelen. Hij raakte langzamerhand op het verkeerde pad, dronk teveel en kende de verkeerde mensen.

Timothy Treadwell is een man van paradoxen. Ten eerste beweert hij er te zijn voor de bescherming van de beren. Wanneer er echter stropers komen, schminkt hij zich mooi op, maar filmt vervolgens van 100 meter afstand de stropers terwijl ze een beer lastig vallen. Hij doet niets. Ten tweede stelt hij keer op keer dat de beren in gevaar zijn, dat het slecht met ze gaat, maar volgens biologen is de grizzlyberen gemeenschap in Alaska kerngezond en redden ze zich prima zonder hulp.

Ik denk dat Timothy alleen maar bij de beren leefde omdat hij wist dat hij niets anders meer kon. Hij raakte verknocht aan de beren en aan de andere kant bedacht hij zich wat ervan gebakken had in zijn jonge jaren. De haat die hij koestert voor de mensheid projecteert hij rechtstreeks op zijn (film)werk bij de beren. Hij scheldt de huid vol van parkwachters die hem altijd gesteund hebben en de acteur in hem neemt de leiding over. Timothy was bovendien een mislukt acteur die ook bijna een rolletje kreeg in Cheers en je ziet aan alles dat Timothy altijd bezig is met zijn acteerprestaties. Hij probeert er een speelfilm van te maken, zet shots in scene door zelf door het beeld te rennen terwijl de camera op het statief staat te draaien.

In feite was het leven van Timothy tragischer dan zijn dood. Na 13 jaar elke zomer bij de beren doorgebracht te hebben, werd hij opgegeten, samen met zijn vriendin Amie (die mee was) door een beer. Hij heeft geweldige dingen bereikt in Alaska door de 100 uur aan filmmateriaal, die hij, niet altijd even serieus bij elkaar schoot. Tragisch ook, is het feit dat Timothy vaak niet alleen was, maar wel deed alsof hij alleen was. In de opnames zegt hij steeds hoe het is om alleen tussen de beren te leven en zijn vriendin moest steeds uit beeld blijven. Erg raar allemaal, maar duidelijk een resultaat van de verknippende persoonlijkheid die Timothy had. Vanwege zijn misantropische instelling, werd hij meer beer dan mens, maar dit is enkel omdat hij zelf de mensheid niet langer kon begrijpen.

Tot zover over Timothy, het onderwerp van deze film. Werner Herzog, de regisseur, levert een zeer objectieve weergave af van deze man. Hij had makkelijk een heroïsch figuur kunnen maken van Timothy door alle tegenstellingen weg te laten en hem neer te zetten als een lone ranger die strijdt voor het welzijn van de beren. Tegelijkertijd had hij hem ook af kunnen schilderen als een compleet gestoorde. Hij verkoos echter, zoals het hoort in goede documentaires, om heel duidelijk de tijd te nemen om alle aspecten van het verhaal aan bod te laten komen. De vriendinnen van Treadwell die hem als een soort Messias beschouwen en nadien de as ritueel uitstrooien over zijn beloofde land, de vader en moeder van Timothy, in al hun eenvoud en een ijzingwekkend verslag van de lijkschouwer die de lijkschouwing hield aan de hand van het audiomateriaal van de moord. Timothy had de camera draaiende met de lensdop erop.

Schitterende documentaire, maar erg apart om erachter te komen wat voor persoon Timothy Treadwell was. Ik zie ook niet zoveel in de filmische waarde van zijn opnames. Het valt meer te beschouwen als puur geluk dat er af en toe een mooi shot gecreëerd werd, mijns inziens. Toch een must-see voor iedere natuurliefhebber en een inspirerend document over de relatie tussen mens en dier. Timothy zag de dierenwereld als een perfect georganiseerde pracht van dieren die lief doen tegen elkaar, de documentairemaker zelf ziet de natuur meer als logische voedselketen en als het eten op is, gaan ze elkaar opeten. Dit soort feiten kon Timothy absoluut niet handlen en leidde vaak tot hysterische scheldkanonnades of trieste huilbuien.

Een aanzienlijk minpunt valt verder nog te melden en dat was voor mij de soundtrack. Een beetje alsof James Taylor een paar riedeltjes op gitaar componeerde voor een film over ijsvogels. Net iets te mellow voor mij.

Interessante en aparte documentaire die mij erg boeide. Ik vond Timothy een aparte figuur, in positieve zin. De manier hoe hij filmde, de emoties en de plaatjes die hij maakt waren interessant om te zien.

Wat ik een beetje jammer vond is dat ze de audio van zijn laatste minuten niet er in hebben verwerkt. Dat fascineerde mij enorm.

Er is overigens een discussie gaande op imdB dat de hele documentaire een hoax is.

Deze regisseur is misschien beter bekend om zijn vroegere films zoals[/b] 'Aguirre, der Zorn Gottes (1972)' -- 'Jeder für sich und Gott gegen alle (1974)' -- 'Nosferatu: Phantom der Nacht (1979)' -- 'Fitzcarraldo (1982)' of zijn recentere werk zoals 'Rescue Dawn (2006)' & 'The Bad Lieutenant: Port of Call - New Orleans (2009)'.

....

...

..

.

Wat een vreemde film !

Ik kon er héél moeilijk inkomen, de eerste 40 minuten of zo vond ik nogal onnozel overkomen. Berenliefhebber Timothy stond daar maar wat belachelijk te doen voor zijn camera (échte archiefbeelden trouwens), het pakte gewoon niet bij mij.

Maar dan, zo'n goeie 40 minuten in de film, begint de regisseur de touwtjes meer in handen te nemen. Hij bekomt een beklijvend resultaat door een vernuftige editing van het oorspronkelijke beeldmateriaal en zelf opgenomen interviews met de nabestaanden van Timothy.

De rauwheid van de natuur en onverschilligheid van de beren contrasteren sterk met Timothy, die hen aanbad. Het wordt gaandeweg duidelijk dat onze 'Grizzly Man' ze niet allemaal op een rijtje had. Hij ging dusdanig sterk op in zijn geromantiseerde kijk op de natuur dat hij totaal uit het oog verloor wat voor een levensgevaarlijke monsters zulke Grizzlyberen in werkelijkheid zijn.

Werner zegt op een gegeven moment als voice-over dat een volgende maaltijd het enige is dat wilde dieren interesseert. Op datzelfde moment zoemt de camera in op de donkere, kille blik van zo'n Grizzly en besef je maar al te goed hoe juist hij is met deze bewering. Het zijn enkel wij mensen die ons hoofd zo zot kunnen laten maken door een ideaalbeeld, dat we daarbij de harde werkelijkheid uit het oog verliezen.

7,5/10.

Het vergt enige moeite om in het begin vol te houden, maar ik kan je verzekeren dat je voor je moeite zal beloond worden met een pakkende Docufilm die tot nadenken stemt. Deze gaat nog enkele dagen door mijn hoofd spoken...

Dit schrijf ik twee dagen nadat ik hem gezien heb en nu zou ik hem zelfs 8/10 willen geven omdat hij nog steeds aan mijn lijf plakt. Straffe kost !!

Klinkt misschien een beetje cru, maar ik ben het er wel 100% mee eens.

Evenals met deze reactie trouwens:

Amerikaans opecht,

Tja, als je een documentaire over een man die met grizzly beren leeft verwacht, dan kom je behoorlijk van een koude kermis thuis. Na de wonderschone 'Stranger Among Bears' Docu was ik hier erg benieuwd naar, ik heb hier toen de tijd weinig van mee gekregen en vond dat het hoog tijd werd om deze hoog aangeschreven documentaire maar eens te bekijken. Maar wat moet ik hier mee? In Godsnaam. Dit gaat immers helemaal niet over een 'Grizzly Man', ik heb welgeteld 3 beren gezien, deze docu gaat over Tim zelf, informatief maar belachelijk saai en overdreven, vooral die Ex mogen ze doortrekken, wat een draak.

Iedereen moet even zijn zegje doen, wat hij er van vind en of het wel etisch is. Nee de Equivalent van Animal Planet is stukken boeiender voor de 'blinde' kijker. Ook van zijn overdreven manier van vertellen gaan mijn nekharen overeind staan. "Oh hij heeft mijn pet gepakt, stoute vos, ik wil m'n pet terug" tenenkrommend dit. Hij mag dan wel tussen beren leven maar indrukwekkend is het niet, geen spanning of fysiek contact, nee een documentaire om snel te vergeten. Maar voor zij die geïnteresseerd zijn in de persoon 'Tim' zullen hier wel aan hun trekken komen.

Wat een schitterende docu! Werner Herzog heeft een aanpak van filmen die me wel aanstaat. Af en toe doet hij aan dom geneuzel, maar het is zeker heel oprecht. Ook zijn onderwerpskeuze is vrijwel altijd geslaagd en interessant. In deze documentaire geeft hij ruimte beren-enthousiasteling Timothy Treadwell, wiens liefde voor dieren richting gestoord gaat. Al vrij vlot wordt verteld dat het ook zijn dood wordt: een beer valt hem en zijn reisgenote aan.

Wat opvalt, is dat deze film nauwelijks loftrompet opsteekt voor Treadwell. Zijn

eigen beelden (zien er vaak goed uit trouwens) laten hem als een miskende idioot zien, die ontzettend overdreven beren en vossen benadert. Het neigt zelfs naar komedie! Steve Irwin had deze docu overigens moeten zien voordat ie ging duiken met pijlstaartroggen.

Aardige docu met een redelijk aantal onbedoeld komische momenten. Het vreemde meneertje in het hospitaal en de malle ex-vriendin van 'Tim' gaven enige kans op empathie abrupt de finale nekslag. Hetzelfde gold eveneens voor de verteller met het geinige accent. Onbedoeld is ook hij de witte olifant in de kamer. Hun optredens werkten alleszins zonder meer fameus op de lachspieren, wat overigens niet per definitie negatief uitdraait. De aard van het vertelsel is immers niet enkel met tristesse doorspekt, integendeel. Het chaotische karakter van de haast hopeloze 'berenfluisteraar' kan weinig anders dan een vreemde, doch ontspannen glimlach teweegbrengen. Of was dat misschien de verdienste van het eindeloze getokkel?

3,00 (3,25)

Grizzly Man is het portret van een arrogante, maar eenzame man die de natuur in trok om betekenis te geven aan zichzelf. Of, om zichzelf te vinden. Dat Herzog in de laatste akte benadrukt dat de dieren vrijwel geen interesse tonen voor hem, noch dat hij dit zelf door heeft, benadrukt dat Treadwell minder betrokken was bij de natuur dan hij doet overkomen.

Wat Grizzly Man interessant maakt, is dat het juist Werner Herzog is die besloten heeft hem als onderwerp voor zijn documentaire te nemen. Zelf ook niet vies van een death defying act op zijn tijd, zijn zijn observaties en meningen over Treadwell inzichtelijker dan een interview met Herzog zelf. Zijn eigen kritische kanttekeningen bij Treadwell's gemaakte keuzes, zorgen er gelukkig voor dat het geen verheerlijking van de persoon betreft. We hoeven hem niet aardig te vinden, de boodschap is zelfs dat hij nooit zo dicht bij de beren had mogen komen. Een cautionairy tale van het meest extreme soort.

Die sfeer hangt dan ook meteen boven de gehele documentaire, waardoor het regelmatig de schijn heeft van ramptoerisme. Zeker tegen het einde toe, wanneer wordt benadrukt dat we kijken naar beelden uit de laatste uren van Treadwell, de plek waar hij gestorven is, of de bewuste beer die het gedaan heeft, laat staan de lijkschouwer die tot in detail vertelt hoe het moet zijn gegaan, lijkt het bestaansrecht van de documentaire meer een zieke fascinatie voor een persoon die binnen korte tijd uit elkaar gereten wordt, dan een docu over een persoon met diepere psychologische lagen.

Echt gelaagd is Grizzly Man dan ook niet, het is gewoon een portret van een man in zijn eigen wereld. En zijn waanideeën. Dat hij het met de dood heeft moeten bekopen, en dat tot op het laatste moment gefilmd heeft, zorgt helaas voor de grootste populariteit.

Toch niet helemaal wat ik ervan verwachtte. De voice-over van Herzog is niet echt irritant, al heb ik wel het gevoel dat Christoph Waltz tegen me aan zit te lullen. Wat me wel irriteerde was zijn stijl van interviewen. Beetje amateuristisch als, vooral de lijkschouwer, hij mensen aan het woord laat. Ook de hoofdpersoon is eigenlijk een irritant persoon die op het laatst helemaal de weg kwijt was.

'k vond het niet mis. De man is inderdaad niet de meest normale man, maar hetgeen hij doet is ook niet direct iets wat een normaal mens doet. De film toont nogmaals dat de beren geen knuffeldieren zijn, maar gevaarlijke dieren.

Voor de rest vond 'k de documentaire de moeite om eens gezien te hebben.

Maar die Timothy had wel een vreselijke piepstem en zij nog dat hij geen homo was maar goed hij hield van dieren en dat was zeker een pluspunt. Wat ik wel erg vond was dat die mensen stenen gooide naar die beer, en dan wordt iemand die altijd aardig is gedood (Timothy bedoel ik dan). Maar de natuur beelden en de dieren waren machtig mooi ook de wolfjes die hem gewoon volgen dat is toch prachtig om te zien.

Deze docu in één woord? Psychologenvoer.

Wat een fascinerende documentaire is dit zeg. Aan veel reacties hier te zien stappen veel mensen met een verkeerd verwachtingspatroon Grizzly Man in. Aan mooie shots van het prachtige Alaska geen gebrek. Maar dit is geen reportage die je voor je spreekbeurt over beren kan gebruiken (hoewel, niet fucken met grizzlyberen lijkt me een duidelijke les). Wat is het dan wel? Een karakterportret van een sociopathische mafketel met een bizarre liefde voor de natuur in het algemeen en grizzlyberen in het specifiek.

4 *

If that hat's in the den, I'm gonna fuckin' explode.

Een interessante documentaire dit, over Timothy Treadwell, een man zo gefascineerd door beren dat het uiteindelijk leidt tot zijn eigen ondergang. Ergens doet hij mij denken aan Steve Irwin, die ook al zo enorm gefascineerd was door de natuur, en ook in “Het harnas” stierf. Dieren liefde met een dodelijke afloop tot gevolg.

Hoe geobsedeerd kun je zijn door iets? Heel erg, zo blijkt ook hier wel. Ik moet zeggen, dat ik het eerste half uur wat moeite had om in het verhaal te komen, maar daarna weet Werner Herzog het verhaal mooi te sturen, wordt het boeiender en komen we als kijker steeds meer te weten over Treadwell. De beelden die Treadwell zelf gefilmd heeft, zijn regelmatig erg mooi. Vooral het talrijke groen daar valt erg op en komt in de beelden telkens op fraaie wijze naar voren. Treadwell had een soort van ideaalbeeld van de natuur, waarin in zijn beeldvorming alleen liefde leek te bestaan. Als je zo’n grizzly van dichtbij ziet, weet je echter al snel dat die beesten andere prioriteiten hebben, iets wat Herzog ook een aantal keren zelf al duidelijk aangeeft.

Ik vond het wel jammer, dat we de geluidsopnames van de bewuste aanval niet te horen kregen, maar aan de andere kant snap ik Herzog wel. Grizzly Man is een mooi portret van een man, die ze niet allemaal op een rijtje had, maar juist daardoor wel vrij fascinerend is om te volgen. Alleen het begin vond ik wat minder, en richting het einde duurt het ook een paar minuutjes te lang. Verder is het zeker de moeite waard om dit te bekijken. Ik heb trouwens ook nog nooit iemand zoveel emotie zien vertonen, bij het aanschouwen van een dode hommel.

3,5*

Heel rare documentaire. Een aaneenschakeling van rare mensen, met verhalen die ik persoonlijk niet altijd al te boeiend voor het voetlicht vond komen, ook omdat ik afgeleid werd door hun rare manier van doen (en het soms gescripte gespeelde karakter ervan ).

En dan ook nog de regisseur met zijn achterlijk pretentieuze voiceover teksten. Laten we wel wezen, we kijken naar een verwarde zoöfiel die de greep op de werkelijheid kwijt is.

De beelden van Timothy zelf zijn in het begin nog eventjes apart en daarom amusant, maar ik kreeg al snel genoeg van z'n achterlijke gedrag. Het kan me echt niks schelen wat er met hem gebeurd is, eigen schuld dikke bult. Vind het nog een wonder dat die beren hem zo lang met rust gelaten hebben.

Het verhaal is op zich natuurlijk interessant en tragisch, maar deze documentaire vond ik voor het grootste deel echt vreselijk. Wanstaltig soms, zelfs. Kreeg er op den duur een heel naar gevoel bij, en niet door hoe het afgelopen is met Timothy, maar doordat we kijken naar de exposure en soms zelfs ophemeling van een ziek persoon, door mensen die al bijna even raar zijn.

Kan als ik met m'n gevoel stem hier alleen maar 1,5* voor geven, of dat nou echt terecht is of niet. Halfje voor de beren en vossen.

Eigenlijk helemaal eens met Ste*. Ik ergerde me ook kapot aan deze wereldvreemde, realiteit uit het verloren dorpsidioot. Hij en zijn vrienden lijken alles bij elkaar te acteren, waardoor het eerder een slechte film is geworden dan een docu.

Ik werd zeer kriegelig door dat hoge stemmetje van Treadwell, maar ook de irritante, emotie opzoekende(wat ernstig mislukt) Herzog moet niet vergeten worden.

Die teksten van zijn vrienden en vriendinnen zijn niet echt, ze lijken het eerder leuk te vinden dat ze nu bekend zullen worden door de dood van hun gekwelde, doorgedraaide vriend.

De sterren die ik geef zijn puur voor de mooie natuurplaatjes. We zullen niet zo vaak meer beren op deze manier verfilmd zien. Dat Treadwell het 13 jaar heeft gered gooi ik echt op geluk en niet op het feit dat ze hem ook maar enigszins als 1 van hun begonnen te zien.

Het zijn schitterende dieren die we vooral niet moeten willen opzadelen met een doorgedraaide wereldverbeteraar.

Wat me kwaad maakte is dat hij zijn vriendin toch weer heeft weten te overtuigen mee te gaan, terwijl het seizoen over was. Hij had moeten weten dat zijn "berenmaatjes" al lang in winterslaap waren en de kans groot was dat er oudere, agressieve, hongerige beren nog een lekker hapje zouden gaan zoeken voor hun eigen winterslaap. Te meer dat zijn vriendin hem al zou gaan verlaten en zelf gewoon bang was voor beren.

Veel respect voor de beer gekregen, dus dit heeft Treadwell op zijn debiele manier dan nog voor elkaar weten te boksen. Verder toch wat meer van verwacht.

Regels en wetten zijn door de mensheid bedacht. Meestal bevatten ze logica en dienen ze voor orde en veiligheid. Ik vind echter niet dat je als mens zijnde zomaar alles en iedereen moet volgen in wat hij doet; schitterend als iemand zijn eigen ding onderneemt en het onbekende tegemoet gaat. Ik voel dan ook alleen maar empathie voor Timothy, die als geen ander op zo'n kleine afstand naar deze beesten wist toe te kruipen. Hij doet geen vlieg kwaad; sterker nog: hij bekommert zich om een bij (die vast zit in een bloem). Werner Herzog wist vrienden en kennissen te contacteren en heeft er diverse interviews ingeplakt die achtergrondinformatie geven. Het allerlaatste nummer 'Coyotes' dient erg mooi als afsluiter. Timothy's dood vind ik trouwens niet tragisch; hij stierf in een - voor hem - vertrouwde omgeving en hij had eerder al aangegeven dat hij er op die manier vrede mee zou hebben. Wellicht leidde Timothy aan hoogmoedswaanzin door te denken dat hij de beren 'beschermde' maar gezien de vriendelijke omgang zie ik geen reden tot het protesteren van zijn activiteiten. Dat zou kortzichtig zijn.

Treadwell.

Aparte docu, échte found footage deze keer, die door Herzog zelf aan elkaar gepraat wordt én wordt aangevuld door Herzog's eigen docu. Wie echter hoopt op een aardige natuurdocu over beren komt van een kale kermis thuis, deze docu gaat over Treadwell, de man die 11 jaar met de beren leefde.

En laat die Treadwell nu niet zo'n interessant personage zijn. Althans, hij is excentriek en voor veel mensen is dat waarschijnlijk al reden genoeg, maar buiten zijn wat eigenaardige gedrag is het maar een saai persoontje. Zijn "redderschap" komt nergens uit de verf, wat je vooral ziet is een man die worstelt met zijn omgeving en dan maar beer wilde worden én als beer wou sterven. Njah, heeft hij alles mooi voor elkaar, maar als onderwerp boeit het voor geen meter, heeft mij een iets te hoog human interest gehalte.

De kennissen van Treadwell zijn ook niet van het boeiendste soort. Een hoopje halve garen waarvan je je soms afvraagt hoe écht ze eigenlijk wel zijn. Gelukkig zijn er wel een paar mooie momenten (de ontmoetingen met de beren en de vosjes) en is er een basisinteresse in wat zo'n vent nu eigenlijk drijft, maar het resultaat is erg matig en de enige conclusie voor mij is dat het absoluut geen docu waard was.

1.5*

Een subtiele afrekening. Herzog doet het netjes en heeft het in begin nog over schoonheid en diepgang, maar laat het niet na om Treadwell op z'n plek te zetten. Irritante man die veel te vaak zinnetjes begint met 'ik'. Grappig dat iemand onderweg vertelt dat de beren hem waarschijnlijk zagen als een gestoorde geest. Herzog zal in z'n nopjes zijn geweest met die opmerking.

Hij pelt z'n filmmaker als het ware af. Eerst nog een enthousiaste kerel die kinderen vertelt over grizzly beren, maar daar is in het laatste half uur niet veel meer van over. Jammer dat het meisje onderbelicht blijft, al wordt er impliciet wel wat over gezegd. Ik geloof best dat Treadwell van de beesten hield, maar ook dat zijn afkeer jegens de gewone maatschappij vele malen groter was.

Je ziet het aan de mensen die het dichtst bij hem stonden. Van die wollige types waar je de kriebels van krijgt. Dat met het horloge bijvoorbeeld. Het had wat mij betreft wat scherper gemogen, maar Treadwell komt er in ieder geval niet mee weg. Wat rest zijn mooie beren, mooie vosjes en hier en daar ook mooie beelden, maar wel rondom een minder mooi, doorgeschoten mens.

Wie een documenaire over beren verwacht komt van een kale reis terug. Dit is een documentaire over de berenliefhebber Timothy Treadwell. Ik dacht eerst dat het een mockumentaire was. Maar dit is allemaal echt. Treadwell kan je vergelijken met die tv-koks. Goed in wat ze doen, maar in beeld zijn het toch maar vervelende ettertjes. Hij leefde dan wel 13 zomers tussen de beren, maar meer dan z'n liefde voor hen en de kunst om dichter bij te komen is er toch ook niet. Toch een groots verschil met bvb Dian Fossey tussen de gorilla's.

Grizzly Man is een wat triestig beeld van een man die van beren hield. En het is moeilijk als kijker om te zien of regisseur Werner Herzog de man zelfs maar serieus nam. Af en toe laat hij z'n kritiek dan ook blijken. De meeste beelden zijn dan ook amateuristisch geschoten door Treadwell zelf, de rest zijn standaard getuigenissen. Als je van natuur houdt, kan je beter terecht bij BBC Earth.

Treadwell doet me wat denken aan Boudewijn Buch, die leefde ook in z'n eigen wereldje en verzon er ook wel eens wat bij.

Fascinerend portret over de maniakale narcistische dierenliefhebber Treadwell waarbij de beren een bijrol lijken te hebben.

Zo dichtbij wilde dieren komen levert uiteraard mooie shots op en dat het al die jaren goed is gegaan mag een wonder heten. Dat hij zichzelf als beschermer van beren zag kan wel zo zijn maar feit blijft dat hij met zijn manier van doen toch echt zelf over de grens heen ging.