Hard Ticket to Hawaii (1987)

Dat deze film zulke lage cijfers krijgt kan ik aan de ene kant wel begrijpen. Maar dan vraag ik me af of iedereen wel wist waar hij of zij aan begon voordat ze deze film gingen bekijken. Neem nou bijvoorbeeld de regisseur en bekijk eens wat de rest van zijn films zijn en je kan een aardig beeld schetsen wat je hier te wachten staat.

Babes, Boobs & Bullets!

En dat is precies wat Andy Sidaris je voorschotelt. Dat en meer... veel meer! En dat meer is misschien wat e meesten niet kunnen waarderen. Het acteerwerk is slecht, de actie lachwekkend (neem nou alleen die skateboardscene, maar ook de frisbee-scene) en de effecten (o.a. de slang) zijn enorm nep. En dat is nou waarom ik deze film fantastisch vind. Een film (en waarschijnlijk ook de regisseur) die zichzelf totaal niet serieus neemt en waarbij het gewoon genieten is.

Heerlijk!

4*

Andy Sidaris is zo'n beetje de Russ Meyer van de jaren 80 en 90 met zijn pulp films die weinig om handen had. Daarbij doe ik Russ Meyer wel tekort want hij had ook een aantal pareltjes van films. Deze film heeft letterlijk en figuurlijk weinig om handen en eigenlijk is alles wel een beetje triest in deze film. De achterlijke nep slang was te belachelijk voor woorden (bij een scene zie je een stukje van iemands gezicht tussen bladeren die de slang, een handpop, vooruit duwt) en dat geldt eigenlijk voor de hele film. Er mogen dan wel twee blonde rondborstige (vooral Dona Speir) bimbo's in meespelen die uiteraard ook uit de kleren gaan maar eerlijk gezegd konden zij ook niet de film redden. Trouwens wel leuk om te zien dat Ronn Moss (beter bekend als Ridge Forrester uit de serie "The Bold and the Beautiful") ook een rol in deze film had. Ik vond hem eerlijk gezegd wel geinig met zijn raketwerper en frisbee.

De scene waarbij regisseur Andy Sidaris zijn films promoot (o.a. "Seven" en "Malibu Express") met filmposters welke in het huis van één van de blonde bimbo's hing was wel geinig. Hetzelfde geldt voor de scene met de skater met de opblaaspop

Zo fout dat ie goed is?

Deze staat in het redelijk gezaghebbende pastmagazine bovenaan een lijst van 100 "so bad, it's good" films. In de top 10 staan bv. ook (voor mij) bekende titels als The Room en Troll 2. Blijkbaar is er een complete niche markt ontstaan de laatste jaren van cinefielen die verzot zijn op dit specifieke "filmgenre".

Aangezien ik zelf niet tot de liefhebbers behoor, kan ik onmogelijk hoge punten aan zulke films geven. Dat gezegd hebbende is Hard Ticket to Hawaii zeker vermakelijk - tot op zekere hoogte welteverstaan. Met name om de idiote dialogen en het stompzinnige plot heb ik een paar keer moeten lachen. Ook de eindeloze stroom Play Mates doen niet snel vervelen. Maar verder is het een typisch slechte film: het tempo is slaapverwekkend en de verwikkelingen zijn oninteressant.

Wie van dit soort ongein houd raad ik deze film zeker aan. Ikzelf houd het op 2**.

Prachtige film. Geweldige settings op het schitterende Molokai, maar ook vooral.. vrouwen, dikke tieten en rondvliegende kogels! Ik heb echt ontzettend genoten van deze film. Ik weet niet of de rest van het oeuvre van regisseur Andy Sidaris soortgelijk is, maar dan zoek ik ze per direct op. Wat een plezier. Ron Moss met z'n bazooka, een dikke vette nep-slang, lachwekkende actie om van te smullen en de één na de andere geweldige quote; ''You can sit right here on my face! - Why? Is your nose bigger than your dick?''. Machtig dit.

Wat een geweldig foute film. Wat valt er eigenlijk niet te genieten. Acteerwerk om te huilen, maar met een knipoog. Ron Moss die met een bazooke een opblaaspop doodschiet, slechte gevechten waar je alleen maar knetterhard om kunt lachen. En dan heb je nog een fake slang en vooral een drietal prachtige vrouwen die regelmatig hun mooie borsten lieten zien.

Nogmaals, wat valt er niet te genieten!

4*

Als liefhebber van cultfilms en slechte cinema werd het hoog tijd dat ik me ging wagen aan een film van regisseur Andy Sidaris. Gekscherend noemde Sidaris deze film de beste B film allertijden. Nieuwsgierig en naïef als ik ben wordt ik dan toch benieuwd.

Hard Ticket to Hawaii is zeker vermakelijk en origineel te noemen. Het scenario is ruk, maar verzin het maar bij elkaar. Ten eerste nemen we Ridge Forrester uit The Bold and the Beautiful . We vullen dat aan met een lading dames die allemaal in de Playboy & Penthouse hebben gestaan en geen last hebben van enig acteertalent. En tenslotte lenen we een slang (lees knuffel) uit The Muppet Show en doen net alsof het een Anaconda van 10 meter is. Voor de sfeer zetten we een aantal ultra slechte jaren 80 nummers in en focussen we op het soort humor dat in de tegenwoordige tijd veroordeeld zou worden.

Kortom wat is pulp uit de jaren 80 toch leuk! Veel zelfspot, foute humor, spectaculaire sterfscenes en scenes die in een ander decennium nooit het witte doek zouden halen. Of het de beste B film ooit is, waag ik te betwijfelen maar het valt zeker onder de categorie, zo slecht dat het leuk wordt .

Niet goed maar wel boven gemiddeld leuk. Zeker niet mijn laatste Sidaris film.