L'Inferno (1911)

De op 1 na oudste film op de site?

wat is dan de oudste?

Voila.

Laatst gezien. Het ziet er best leuk en knap uit, maar er gebeurt eigenlijk ook weer niet zo heel veel. Je volgt twee mensen, die telkens verschillende delen van het vagevuur/hel aanschouwen en vervolgens weer naar een nieuwe plek gaan. 3,5*

Soms is het moeilijk om te weten wat je met een film aan moet. Ik denk dat L'Inferno zo goed is als een film uit 1911 kan zijn. Natuurlijk zijn de effecten veroudert en natuurlijk gebruikt het de beeldtaal van dat moment. Maar het roept bij mij de vraag op of er nog wel een plaats is voor cinema als dit, buiten de gescheidenisboekjes om.

D.W. Griffith staat vaak (niet helemaal terecht) te boek als de man die de films hun definitieve vorm gaf, waarmee bedoelt wordt dat hij klassieke montage en dingen als close-ups aan de cinema toevoegde, waardoor een filmverhaal veel beter verteld kon worden. De meeste films volgen tot op zekere hoogte dit model of gaan er bewust tegenin. Er kwam toen ook gewoon meer oog voor zowel narratief als esthetiek in film.

L'Inferno stamt echter van voor die tijd en dat levert problemen op. Het is misschien hard om een film aan te rekenen dat hij typisch voor zijn tijd is, maar het levert wel een hoop gebreken op tijdens het kijken. De regisseurs hebben het zich ook wel moeilijk gemaakt om voor één van de eerste lange speelfilms meteen een van de moeilijkst verfilmbare verhalen te pakken, die van Dantes Inferno. Voor wie het gelezen heeft is het niet verwonderlijk dat er nog geen definitieve filmversie bestaat en deze drie regisseurs hebben het extra moeilijk. Het zijn niet eens zozeer de effecten die verschrikkelijk zijn; met uitzondering van het grote ijsmeer dat totaal niet lijkt op ijs of een meer is het knullig maar acceptabel. De filmstijl is het probleem. Er zijn dus geen close-ups, wat nogal frustrerend is, omdat je de verschillende straffen van de hel nauwelijks goed kunt volgen. Je zou op zijn minst wensen dat er nagedacht lijkt te zijn over de kadrering, maar de twee hoofdpersonen in het midden zetten lijkt genoeg voor de regisseurs. Dit is ook een film die baat zou hebben gehad bij meer editing. De hele tijd wou ik dichterbij komen en meer overzicht over de situatie krijgen, maar ik moest het doen met eeuwigdurende shots van een lange afstand.

Daar komt nog eens bij dat hier ook niet sprake is van een goede verteller. Kennelijk nemen de drie regisseurs aan dat ieder La Divina Comedia gelezen heeft, want alles wordt bijzonder slecht uitgelegd, ondanks de titel cards. Zo kan iedereen nu denken dat Fransesca in de Hel verblijft omdat ze haar geliefde gekust heeft, wat natuurlijk absurd is. Daarbij denken de schrijvers kennelijk diep te zijn door te vermelden wie Dante allemaal aansprak in de Hel, zonder vaak toe te lichten waarom en wat er überhaupt gezegd werd. What's the point? Wie snapt het die het gedicht niet kent? De complete moraal en de diepere lagen worden telkens minimaal aangehaald, waarna men lijkt te vragen aan de kijker om het zelf af te maken met hun Dantekennis. Nou heb ik het boek recent nog gelezen, dus dat lukte nog wel, maar wat moet iemand hier mee die niet bekend is met La Divina Comedia?

Dus waarom deze film nog bekijken? Omdat het een van de eerste lange speelfilms is (Hollywood had nog altijd geen poging gewaagd!)? Omdat het überhaupt een van de weinig overgebleven werken uit die tijd is? Wellicht, maar van alle belangrijke historische films behoort L'Inferno tot de groep die op zichzelf het minst overeind blijven. Het is gewoon verdomt saai om naar te kijken en zelfs objectief gezien bij vlagen een slechte film. Dat het 'belangrijk' is maakt het in dit geval duidelijk nog lang niet goed. En mensen die kennis willen maken met Dante moeten hier ook niet beginnen.

1,5*

Clip op youtube.

Dit is een Italiaanse film, een Italiaanse productie, in eerste instantie bedoeld voor de Italiaanse kijker. La Divina Comedia was en is nog altijd verplicht leesvoer voor Italiaanse studenten en zij zijn dus wel bekend met het verhaal en met de figuren die Dante tegenkomt in de hel en op de Louteringsberg. Extra uitleg m.b.t. de mensen die Dante ontmoet/ziet is dus onnodig.

Zeer juist,gewoon een schooltext.Al schijnt deze film toendertijd een internationaal succes te zijn geweest.Enfin:Dante is anno 2010 nog steeds voer voor animatie,laat staan toen.Gustave Doré's illustraties waar de esthetiek van deze film op gebaseerd is,doen nu overtuigender aan dan de special effects hier,wat natuurlijk ook logisch is.Geklaag over gebrek aan montage enz. is verder net zo zinvol als geklaag over gebrek aan CGI,je weet dat toch allemaal van te voren.In feite zit je naar 1 langgerekt long-shot te kijken,onderbroken door tussentexten.

Degene die in waanzin of scherts beweerde dat er niets gebeurt had de kolder in zijn koppie:je kunt de film eerder verwijten dat hij overmoedig veel van Dante in de film wilde stoppen,de meeste bekende passages zijn er in verwerkt.Hoewel de meeste effecten nu eerder komisch aandoen,was de metamorfose met die hagedis en het beeld van Bertran de Born die zijn afgehakte hoofd als lantaarn gebruikt,wel geslaagd.

Wat Paolo&Francesca betreft:iemand die het werk blijkbaar net gelezen heeft zou toch moeten opmerken dat de woorden die Dante Frasncesca in de mond legt,keurig worden geparafraseerd.Waarom zaten ze dan in de hel?Omdat ze niet 2 x per dag hun tanden poetsten?Ieder verblijf in iedere hel is absurd,ook dat van 2 jonge mensen die het "onrechtmatig"met elkaar doen en in staat van "doodzonde"worden afgeslacht .

Overigens:deze film zou nu niet meer gemaakt kunnen worden.We zien namelijk een koopman uit Mekka in de hel ,en die is er niet best aan toe.Ik denk dat deze scène uit de remake zou worden geschrapt, als die er ooit komt .

Nog een clip op Youtube (Satan Eating Human).

Dit jaar antiek, deze film.

Late reactie, maar ik lees dit nu pas.

Maar waarom dan überhaupt tussentitels, die gewoon allemaal te beperkt zijn om de betekenis te vatten en soms gewoon de plank misslaan? Leuk dat we het met onze eigen kennis mogen invullen, maar de tussentitels sturen ons wel de verkeerde kans in, of zelfs geen kant in.

En laten we eerlijk zijn: belangrijke stukken weglaten omdat men er van uitgaat dat men die wel kent is gewoon slecht verhalen vertellen.

Wel, de film zegt dat Fransesca haar geliefde kuste, wat niet de reden waarom ze in de hel zat. Fransesca zit in de hel omdat ze overspel pleegde. Haar geliefde was niet haar man. Ik vind dat nogal een verschil. Dat is precies mijn probleem met deze film. Het parafraseert Dante misschien, maar wel slechts met korte stukjes die vaak op bizarre wijze uit hun context gehaald worden. Soms verandert de inhoud er compleet door en soms verdwijnt de inhoud totaal.

Ik zeg ook niet dat de film feilloos is. De film is gemaakt in de tijd dat cinema in de kinderschoenen stond en iedereen met een camera een filmmaker was. Mij lijkt, en dit is een aanname, dat iemand die het hele verhaal kent door die fouten heen kijkt.

Op de valreep van 2011 nog net kunnen zien op YouTube, precies 100 jaar na de release in 1911. Toch wel een bijzonder feitje. Aardige film, maar verwacht idd geen hoogstaande produktie. 3*

Tijd voor een experimentje, waar ik al een tijd benieuwd naar was: L'Inferno, de Italiaanse Dante-verfilming uit 1911 en een van de oudste, zo niet de oudste nog intacte film van lange speelduur. Een film als dit is eigenlijk niet op normale wijze te beoordelen, het is echt een proto-film van voordat films ook echt via beeld een verhaal vertelden. Wat hier meer gebeurt is dat een tekstscherm uitlegt wie we gaan zien en wat er gaat gebeuren, waarna dit vervolgens uitgebeeld wordt. Wat dat betreft getuigt het van ambitie om dan ook meteen maar L'Inferno van Dante te nemen, een nogal stevig werk waarin Dante rondgeleid wordt door de hel, waarin heel veel gebeurt en waarin ontzettend veel bovennatuurlijke, helse taferelen zich afspelen die niet zo makkelijk te verfilmen zijn.

Deze keuze zorgt er gelukkig wel voor dat er een lekker tempo in de film zit, de makers hebben besloten om eigenlijk zo veel mogelijk van het boek erin te laten. En het ziet er behoorlijk cool uit, moet ik zeggen. Overal duivels, stoom, en gemartelde zielen, natuurlijk zijn de special effects heel basaal maar het werkt hier best aardig. Maar zoals al eerder gezegd, meer dan een uitgebreid met beelden geillustreerde serie tekstschermen is het eigenlijk niet; bij de beelden wordt er eigenlijk continu van dezelfde, verre afstanden gefilmd, waardoor de overgang naar een volgend tafereel al snel welkom is. En veel langer dan het goede uur die het nu duurt, hoeft van mij op deze wijze ook niet - al biedt het Inferno puur qua verhaal materiaal voor vele, vele uren film. Het zou nog een paar jaar duren voordat er ook echt met de filmbeelden zelf een verhaal verteld ging worden (is dat D.W. Griffith, of waren er anderen eerder bij?), maar alsnog is dit bijzonder leuk om een keer gezien te hebben. 3.5*

Ik ga mijn grotendeels aansluiten bij hetgeen Woland heeft gezegd hierover. Ik ben trouwens niet bekend met het verhaal zelf. Mij stoorde vooral dat het eigenlijk steeds een herhalingsoefening was, dit is de zonde en dat is de straf voor de zondaars en steeds weer long shots (zou dat komen door de vele naakte lijven?). Wat is de moraal van het verhaal dacht ik op het einde: braaf zijn tijdens het aardse leven of anders... Dus zo werden mensen vroeger bang gemaakt.

De gerestaureerde tussentitels leiden het verhaal in dat Dante zijn Inferno schreef om een meisje genaamd Beatrice die op 24-jarige leeftijd was gestorven te vereeuwigen. Hij zou haar voor het eerst hebben gezien toen ze 9 was en bezong haar schoonheid. Uiteindelijk zie ik het verband niet meteen met hetgeen in de film werd getoond, nogal verwarrend eigenlijk.