A History of Violence (2005)

De lange rustige scenes gecombineerd met de erg bescheiden soundtrack maken hier ene heerlijk rustige film van. ik zou de film niet als 'een goede thriller' willen beoordelen meer als een 'aangename film' die voornamelijk steunt op de dialogen en karakters en niet van het plot.

Ben niet zo'n fan van 'echte' misdaadfilms, maar zo een als deze kan ik zeker wel waarderen. De acteurs dragen de film en de sfeer zit er goed in. Verder is er wat mij betreft een uitstekende balans tussen drama, thriller en misdaad. Ook het verhaal met een mystery-elementje blijft de hele tijd boeien. Beslist bovengemiddeld binnen het genre, een hele tijd zat ik zelfs richting de 4* te denken. Alleen wanneer Joey ten tonele verschijnt gaat het allemaal wat te snel waardoor die 4* weer uit beeld verdween. Richting de 3,5*, prima film.

A History of Violence heeft mij aangenaam verrast. De rating hier vind ik vrij laag. Het is misschien een simpel verhaal maar met een aardige balans tussen thriller (hoewel het voorspelbaar is), misdaad en drama. Ik vond het dramatische aspect erg goed, het is zeker een film die het moet hebben van zijn sterke personages en dialogen. Ik moet zeggen dat ik aardig in de film werd gezogen, het werd geen moment saai. De begeleidende muziek is op sommige momenten heerlijk, vooral dat moment waarop Tom al mankend terug naar huis loopt wanneer hij denkt dat zijn familie gevaar loopt. Ook de stijl van de film kon ik goed smaken en het acteerwerk is degelijk, Viggo en Maria Bello steken er wel bovenuit.
Het absolute einde vond ik een beetje jammer omdat het vrij suggestief is, ik wou niet dat de film al gedaan was en dat is iets wat ik meestal niet ervaar. Daarom een verdiende 4*.

Een zorgzame vader wordt op een dag lastig gevallen door een stel gangsters die beweren hem te kennen. Hij weet zich uitstekend te verweren. Is hij wel wie hij beweerd te zijn?

Als je de naam David Cronenberg hoort denk je vooral aan Body horror en maffe Sciencefiction, en totaal niet aan het genre Misdaad. Toch heeft de Canadese regisseur na de eeuwwisseling een aantal Misdaad-drama's geregisseerd, waar A History of Violence er een van is. De hand van David Cronenberg is echter nergens te herkennen, behalve in de lekker harde gewelddadige scènes die behoorlijk wat gore hebben voor een Misdaadfilm. En daarnaast is de

Het concept is sterk, het verhaal is redelijk (al had het wat beter uitgewerkt kunnen zijn) en het acteerwerk is ook goed. Viggo Mortensen speelde een goede hoofdrol, in het begin kwam hij echt over alsof hij niets van de misdadigers afwist.

De film is degelijk opgenomen en is wel vermakelijk. Prima Misdaad/Drama.

“Who's Joey?”

Prima film. De film heeft een trage opbouw en sommige scènes gaan te lang door, maar hierdoor weet regisseur Cronenberg wel de juiste sfeer neer te zetten en er hangt de gehele film een ijzingwekkende spanning.

De film heeft een aantal gruwelijke actiescènes die weinig aan de verbeelding overlaten. De acteerprestaties stuwen de film ook naar een hoger niveau. Mortensen, Bello, Harris en Hurt in een korte, maar gedenkwaardige rol zijn allemaal klasse acteurs. De film duurt maar 90 minuten en dat is precies lang genoeg. Mooie film die niet veel nodig heeft om indruk te maken.

Een mix van geweld en enorme saaiheid.

Eentje uit het thema 'man is niet wie die zegt dat ie is en hoe ontwikkelt zich dat'.
Best een interessant gegeven maar komt in deze film niet lekker uit de filmkoker. Jammer.
De film begint traag en dat tempo zet zich eigenlijk de gehele film door met een veelheid aan langgerekte niets toevoegende scènes met af en toe een spannende opleving. Maar het geheel blijft een jammerlijke saaie bedoening.
Het einde is ook werkelijk tenenkrommend met dat kind en dat bord. Ugh.

De film begint redelijk, de spanning wordt best aardig opgebouwd. Maar al snel blijkt dat Tom Stall een verborgen verleden met zich meedraagt. Vanaf dat moment wordt het een heel voorspelbaar en flauw uitgewerkt verhaaltje zonder echte spanning. De personages worden bovendien maar heel matig uitgewerkt.

Ik zag A history of violence enige jaren terug al eens, maar er bleef zo weinig nog van hangen. Op zich is het uitgangspunt en de boodschap van de film best interessant. Niemand kan afstand doen van zijn verleden, wat je ook doet, waar je ook heen vlucht. Joey kent een verleden in het maffiamilieu en door toeval komen ze hem opnieuw op het spoor. Zijn omgeving looft zijn heldenstatus, maar begint men door te hebben dat er iets niet klopt.

De actiescènes zijn erg bloederig en gewelddadiger dan de doorsnee actieprent. Neuzen breken, keel doortrappen, open kaakwonden, enz … Het geweld wordt allerminst geschuwd. De film kent naast de actie vele “rustige” stukken. De aanloop is lang en er wordt nét iets te veel aandacht besteed aan hoe perfect zijn gezinnetje wel niet is, dit om het wantrouwen later extra te accentueren. Door deze aanpak komt de film ongeloofwaardiger over. Het ligt er net iets te vingerdik op. Ook het einde is in het zelfde bed ziek. Melig, onafgewerkt (gezinssituatie, onderzoek Sam, …) en totaal niet geloofwaardig. Jammer. De film heeft heel wat meer potentieel. Ook de schietscène met Richie is lachwekkend. Wou hij de vliegen naast Joey zijn kop raken ofzo?

Viggo bvb deed het uitstekend en valt niets te verwijten. Ook altijd fijn om een Ed Harris te zien opduiken in een film. 3,0* slechts, net voldoende. Een beter (afgewerkt) einde zou de film ten goede gekomen zijn.

Voor de tweede keer gezien en weer tegen gevallen de hoge waarderingen en positieve commentaren ten spijt.

Het leventje van het gezin Stall dat verstoord wordt, is me te idyllisch, te suikerzoet. Vind persoonlijk de personages te vlak en stereotype, net als de dialogen die ronduit eenzijdig zijn. Bovendien sleept het zich maar voort. Niet dat het nu bijster slecht is, maar ik zie er helaas niet zoveel in. Redelijk thrillertje, meer niet.

A History of Violence was voor mij een film die prima te kijken was, maar ik was niet echt onder de indruk. Het is allemaal wat te braaf of te zoet sappig. Het druipt er helaas vanaf en dan raak ik de aandacht al gauw kwijt. Had wat meer pit in mogen zitten.

Ik weet dat Cronenburg verkiest om met Mortensen te werken, maar ik heb het altijd een acteur gevonden die acteert en niet kijkers meeneemt in wat ie denkt en doet. Je blijft een toeschouwer met hem. Geen geweldige, natuurlijk overkomende dialogen in deze film, geforceerd vooral tussen pa en zoon. En dan die rare vrijscene op de trap en een poes die er met de haren is bijgesleept. Rare encounter met de broer, een William Hurt die zijn rol vet neerzet. Niet bepaald een hoogvlieger kortom. Meer smoes om een doorsnee geweldadige film te maken.

Het verhaal is weinig bijzonder en in z’n gewelddadige momenten zelfs weinig geloofwaardig maar het verhaal is zo goed geschreven en er wordt zo goed geacteerd dat de film van begin tot eind boeit. De thematiek van ideniteit (wie ben je echt, wat is je masker en kun je veranderen?) is wat cliché maar geeft toch ook de nodige diepgang. Al met al een hele fijne film. Ruim vier sterren.

Zoveel potentie.

Een film die ik door de geluiden en vanwege de regisseur wilde kijken. Cronenberg is een regisseur die me altijd wel ergens nieuwsgierig maakt en ik moet sowieso nog meer van de man ontdekken. Toen deze eens op TV kwam heb ik hem dus maar meegepakt.

Het is duidelijk dat het meeste gebrek in de vorm komt van acteerkracht. Alhoewel Harris heel leuk is in zijn rol, is de rest erg matig. Mortensen weet zijn rol niet al te veel charme te geven en alhoewel hij het best probeert geloof je hem ergens gewoon niet.

Bello was nog de grootste miscast. Ze kwam totaal niet van de grond en viel compleet door de mand tijdens emotionele scenes. Goede karakterontwikkeling zelf stond ook niet hoog in Cronenberg's boekje, want de karakters waren pijnlijk "perfect" en standaard.

Voor de rest ziet de film er ook erg oud uit. Het had net zo goed uit 1995 kunnen komen en het tempo ligt veel te traag. Het drama lukt niet, mede door het acteerwerk, en qua thriller is er weinig ingestopt wat heel spannend is eigenlijk.

Het goede in de film komt dan vooral in de vorm van geweld. Dat was erg hard en erg goed in beeld gebracht. Cronenberg trok nergens op de rem en dat resulteert in enkele harde scenes, de actie was dus veel beter dan de drama en thriller.

Jammer dat de rest van de film tekort schiet op een hoop vlakken. Cronenberg is de juiste man voor hard en bruut geweld, maar de verkeerde hier als het op drama neerkomt.

Na recentelijk veel vroeg werk van Cronenberg te hebben (her)zien, was ik wel benieuwd hoe A History of Violence me nu zou bevallen. Ik zag de film 15 jaar terug en was toen wel onder de indruk, maar helaas blijft er nu niet veel van over. Het begint nog steeds prima, intrigerend zelfs, ondanks het wat voorspelbare zijplotje met de gepeste zoon van Tom, maar het tweede deel is weinig overtuigend. Eigenlijk zakt het in vanaf de dood van Harris. De veelgeprezen Hurt vond ik vooral merkwaardig in zijn rol als Richie, hij deed me nogal denken aan Will Ferrell. Leuk dat hij eens een totaal ander personage speelt maar een Oscarnominatie...?

Slecht is het zeker niet, er is de nodige actie en Mortensen doet het aardig in de hoofdrol, en met anderhalf uur duurt het allemaal ook niet te lang. Maar herziening heeft de film, althans voor mij, geen goed gedaan.

Ach, dat was anderhalf uurtje kijken naar fictie. Tamelijk onwaarschijnlijk allemaal. Mooi gezin; laten pa als en baksteen vallen. De actiescenes vond ik wel OK. En Bello.... dan kijk ik wel een keer een echte natuurfilm. Voor de rest sluit ik me aan bij de <=2,5* stemmers.

Heel goed. Begint nochtans standaard met de smalltown sfeer, het gelukkige gezinnetje waarbij het koppel een spannend sexleven heeft en omringd is door liefhebbende kinderen. Zo beginnen duizenden films. Maar achter de brave huisvader schuilt een roofdier. Dat wordt duidelijk wanneer hij twee criminelen neerknalt met groot gemak en een held wordt. Kort daarna komen enkele gure types hem een bezoekje brengen.
De titel van deze film vond ik altijd al raadselachtig en heeft betrekking op de oerinsticten die ons overhalen om geweld te gebruiken : om onze naasten te beschermen, om onszelf te beschermen en om te overleven. Niet echt spectaculaire kennis eigenlijk maar Cronenberg maakt er een onderhoudende thriller van.

De korte inhoud klonk interessant, en Ed Harris vind ik een goede acteur, maar ik vond het een saaie film, met een enkel spannende moment, typisch op zijn Amerikaans.

uitstekende film, goed verhaal ,prima actie.

kan niet anders zeggen.

de ruime 1.5 uur genoten van deze film

Wie een nagelbijtende thriller verwacht zal wat bedrogen uitkomen, het is meer een soort familiedrama met wat bruut geweld. Die scenes zijn kort maar heftig en we zien ongeloofwaardige, John Wick achtige taferelen waarin Viggo na jarenlang family man te zijn moeiteloos in zijn eentje allerlei mobsters te lijf gaat. Maar ook uitstekende acteerprestaties van de cast en een script dat geen woord teveel wil vuil maken. We zien slechts een handjevol typische Cronenberg scenes waarin we laten we zeggen zijn anatomische obsessie (expliciete en vrij extreme verwondingen, naast bloot) sporadisch kunnen meemaken. Alles bij elkaar is de film niet zo'n heel enerverende ervaring maar toch wel onderhoudend en er is net genoeg spanning te voelen in een aantal scenes, mede door sterk acteerwerk van veteranen Ed Harris en William Hurt. Mario Bello mag de zware emoties voor haar rekening nemen en Viggo is goed in het subtiel onderhuidse. Al met al heeft het verhaal echter niet heel veel om het lijf en het einde voelt wat gemakzuchtig, zeker gezien de snelle afwikkeling van Viggo's "zaakjes".

Degelijke misdaadfilm van David Cronenberg, maar meer dan dat is het ook niet geworden. Hetgeen de film een lange tijd op de been houdt, is de vraag of Tom Stall wel degelijk diegene is die hij beweert te zijn of toch een crimineel verleden heeft als ene Joey. Uiteindelijk is het geen verrassing dat Tom wel degelijk Joey blijkt te zijn met een crimineel verleden, maar Cronenberg slaagt er toch behoorlijk in om nog wat mysterie in de film te laten sluipen. Vanaf het moment dat de ware indentiteit van Tom bekend raakt, is het toch wat slepen naar het einde met de afhandeling van zijn verleden in Philadelphia.

Grootste minpunt van de film is echter het erg zwakke acteerwerk van Viggo Mortensen. Qua gelaatsuitdrukkingen heeft hij een erg beperkt arsenaal en op de rustigere momenten waar geacteerd moet worden, kan hij me echt niet overtuigen. Ed Harris daarentegen weet wel nog wat power in de film te brengen, maar jammer genoeg legt hij te vroeg het loodje.

3*