menu

Private (2004)

mijn stem
3,21 (48)
48 stemmen

Italië
Drama / Oorlog
90 minuten

geregisseerd door Saverio Costanzo
met Hend Ayoub, Mohammed Bakri en Lior Miller

De familie B. staat centraal in de film. Hun huis is halverwege tussen de Israëlische nederzettingen en een Arabisch dorp gesitueerd. De familie B. is redelijk welgesteld en opgeleid. De vader Mohammad is directeur van een middelbare school. Hij is een groot liefhebber van Britse literatuur en staat op het punt om te promoveren op het werk van Margaret Oliphant, een feministische schrijfster uit het Victoriaanse tijdperk. Na een vuurgevecht neemt de Israëlische oorlog om veiligheidsredenen bezit van de tweede verdieping van hun huis en vraagt de familie het huis te verlaten. Mohammad gaat niet akkoord, hij wil niet vertrekken, het huis is de grens van zijn waardigheid, het verliezen betekent het voor altijd overgeven van zichzelf en zijn familie aan de haat tegen de Israëliërs.

zoeken in:
avatar van Koekebakker
3,5
Ik vond dit een mooie film. Het scenario, dat hierboven al is beschreven, is een mooie metafoor dat het Midden-Oosten conflict terugbrengt tot één huis. De film is in Dogma-stijl: kaal, dicht op de huid van de acteurs, nauwelijks muziek en moet dus worden gedragen door het scenario en de acteurs. Ik vond de acteurs prima en het scenario, hoewel niet echt origineel of verrassend uitgewerkt, sterk genoeg.

3,0
Ben het wel met koekebakker eens. Daarnaast vond ik het toch ook wel een spannende film met een beklemmende sfeer.

Ik geef het een ruime 3*

3,0
ja deze was para

Drukkende,mooie eenvoudig maar veelzeggende film. Het geloof in het goede, de principes van vader mohammed en het daarbij overlaten aan het lot van Allah.De strijd die het oplevert binnen een familie, prachtig neergezet!
Het einde jammer, alwetende dat de strijd tussen deze twee landen momenteel geen einde inzicht heeft.

avatar van Mug
3,5
Mug
Imponerende rol van Mohammed Bakri als hoofd van het gezin, die weigert terug te vechten met 'wapens', en denkt terug te vechten door te gehoorzamen, maar zich zeker niet het huis uit laat jagen.

Beklemmende, paranoide scenes vol herrie, donkerte en schuddende en groezelige (dogme)camera's. Niet altijd overigens, om de dogme aanpak haters nog een hart onder de riem te steken, er is voldoende ruimte voor 'de ouderwetse' aanpak.

Toch bevat de film te veel gaatjes en onwaarschijnlijkheden (iedere keer als de dochter zich verstopt in de kast, van welke de deur open en dicht blijft gaan als we met haar mogen meekijken, niet opvallend hoor, en natuurlijk de granaat die zoonlief verstopt heeft, die hij blijkbaar ook overdag laat liggen om nog tot een flauw dramatisch moment in de film te komen). Kleine dingetjes die m'n goedkeuring niet geheel verkregen. Om maar te zwijgen van het einde, dat was wel heel erg spijtig.

Twijfel, twijfel...De paranoia wint het, 3,5*. Winnaar van het Gouden Luipaard in Locarno om maar weer even met statistieken te smijten. Opvallend dat de regisseur geen 'roots' heeft in Israelische / Palestijnse / islamitische achtergrond heeft. Ik kan het mis hebben...

avatar van hel1
3,5
Aangrijpende film die spannend blijft van het begin tot het einde. In tegenstelling tot enkelen onder mij vond ik het einde wel helemaal raak. Het is echt zon film waarbij je denkt: als ik in die situatie zou zitten waar zou ik voor kiezen? Eigenlijk is er geen juiste keuze en dat wordt wel bewezen op het einde.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:20 uur

geplaatst: vandaag om 10:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.