Walk the Line (2005)

Mooie biopic over Johnny Cash . Vooral de manier waarop Joaquin Phoenix en Reese Witherspoon invulling geven aan de relatie, vond ik bijzonder goed gedaan. Wellicht een beetje standaard rise-and-fall-verhaaltje, maar zo enorm spannend was het leven van Johnny Cash ook weer niet. Des te knapper dat de film me continu wist te boeien. James Mangolds mooie plaatjes en heerlijke jaren '50/'60-sfeer helpen daar natuurlijk ook mee. Tot slot uiteraard nog kudos voor de jofele muziek.

Krachtige film over het leven van Johnny Cash.

Ontzettend goed vertolkt door Phoenix.

Mooi lopend verhaal over begin jaren en kindertijd tot aan alles wat tegen zat tot aan een prachtig eind.

De muziek is heerlijk om te horen.

R.I.P J Cash

5 sterren

Onderhoudende biopic over Johnny Cash. Nergens vernieuwend, maar bijzonder goed uitgevoerd. Prachtige production design, waarin de jaren 50 en 60 tot in detail worden neergezet. Joaquin Phoenix en Reese Witherspoon zijn beide uitstekend en zingen zelf hun eigen liedjes, wat hun rollen alleen maar aan kracht bijzet. Is er ook een genre waarbij James Mangold niet uit de voeten kan??

Aardig portret van Johnny Cash. De film duurt echter wel erg lang, op een bepaald moment had ik het wel gehad. De nummers hebben duidelijk een meerwaarde, maar ze hadden de film beter wat korter kunnen houden.

Phoenix speelt goed als Cash en ook Reese Witherspoon doet het aardig. Toch al met al geen voldoende, daarvoor is de film wel iets te saai.

2,5*

Prachtige film. Ik was al een Cash-fan maar na het zien van deze film nog meer. Joaquin Phoenix doet het perfect tot in de kleinste details (de maniertjes, trekjes, de manier hoe cash zijn gitaar vast hield...). Het levensverhaal van Cash lijkt mij goed in beeld gebracht. Reese Witherspoon speelt de rol van June Carter geweldig.

4*

Mooie film over een intrigerende man.

Het beste van de film vind ik de acteerprestaties van de beide hoofdrolspelers: Joaquin Phoenix en Reese Witherspoon spelen geweldig. Ook mooi dat ze zelf gitaar spelen en zingen. Weliswaar niet zo goed als de oude meester zelf, maar toch zeker wel goed. Wat betreft de bijrollen vond ik Robert Patrick als de vader van John indruk maken.

Het verhaal op zich vind ik weinig bijzonders. Natuurlijk kun je in een biopic niet allerlei dingen gaan veranderen als je het geheel waarheidsgetrouw wilt weergeven, maar ik lees in eerdere posts dat er wel degelijk dingen zijn die niet met de waarheid overeenkomen. Van mij hadden de filmmakers ook wel wat meer nadruk mogen leggen op het religieuze gedeelte van zijn leven, maar mogelijk was dat toch wat teveel van het goede geworden. Alleen al de relatie tussen John en June heeft een hele film nodig om goed uitgelegd te worden.

De soundtrack is echt geweldig, dat kan haast ook niet anders met de muziek van Cash. Ik vind de film echter geen meesterwerk door het gebrek aan iets echt speciaals, iets dat blijft hangen. Wel gewoon een goede film.

leuke film over johnny cash,

of de film dicht bij de waarheid ligt durf ik niet te zeggen.

wat ik ook apart vond was dat sinds JR in zijn bed ging liggen staren na een uitval van zijn vader,

veel scenes in de film beginnen met cash die apathisch in bed ligt te staren,

en dat het er een beetje te dik erbovenop ligt, dat dit de diepere laag van de film moet voorstellen imho.

miss Witherspoon vond ik trouwens beter acteren dan degene die Cash speelde.

verder vond ik de duetten met miss june carter erg mooi, ik vraag me trouwens af of de muziek van LP's af is geript of opnieuw ingezongen, want ze klinkt in het echt toch anders. maar zeker een leuke film om een inkijkje te krijgen in het leven van een rockster in de sixties.

Hele sterke film. En wat een helder en indrukwekkende weergave van het leven van deze zanger. Zijn muziek werd ook perfect verweven in de film. Phoenix heeft hier echt een zeer goede acteerprestatie neergezet. Ook als je geen fan bent van Cash is het zeker waard om deze film een keer te bekijken.

Aardige biopic, maar toch wat te braaf en Hollywoodiaans naar mijn smaak. En met zo'n badass motherfucker als Johnny Cash als onderwerp kan dat alleen maar jammer worden genoemd. Toch is het zeker geen straf om de film te hoeven kijken: Phoenix zit goed in zijn rol, de muziek is (natuurlijk) fantastisch en het concert in Folsom Prison is uitstekend in beeld gebracht. Prima film om mensen in aanraking te brengen met Cash' muziek ook.

(Opniew een) uitstekende acteerprestatie van Phoenix in een (veel) te lang uitgestrekt drama over Johnny Cash. De scene's van de verschillende optredens zijn schitterend en de hoogtepunten van de film. Gelukkig zijn deze in grote getalen aanwezig. Hier tussendoor wordt het helaas na het sterke eerste uur steeds minder interessant en op den duur bijna vervelend.

Toch overheerst het feel-good-sfeertje nog in mn herinnering dus scoort de film gewoon een aardige voldoende.

3*

Ik ben niet meteen de grootste fan van muziek in het algemeen, dus dat ik dit geen topper zou vinden was te verwachten. Desalniettemin ben ik toch blij dat ik deze film eens heb gezien. Op zich is het allemaal nog wel boeiend, aangezien ik niet al te veel wist van johny Cash. Wat ik dan weer het beste aan de film vond, waren de vertokingen: zowel Phoenix als Witherspoon acteren op een erg hoog niveau.

De afgelopen tijd ging ik steeds vaker de muziek van Johnny Cash waarderen en op basis daarvan raadde een vriend van mij deze film aan.

Van tevoren ging ik wantrouwig in op het aanbod, omdat ik twijfelde of Phoenix wel de échte Cash neer kon zetten.

Afijn, Walk the line is een prachtige biopic die te kort is om het echte leven van Johnny Cash goed weer te geven. Dat vind ik dan meteen ook het grootste nadeel: er wordt ontzettend veel verteld, maar nergens word diep ingegaan op bepaalde zaken. Zijn jeugdjaren gaan dan ook in sneltreinvaart en meteen is de wankele relatie met pa Cash goed zichtbaar. Zijn moeder lijkt bijna geen rol gespeeld te hebben hierin?

Terecht een compliment voor Witherspoon die als June Carter echt een plaatje is. Toch gaan voor mij de credits naar Phoenix die op de best mogelijke manier Cash imiteert. De scene waarin Cash en de monteurs auditie doen in de studio is fenomenaal. Verder doet het camerawerk er zo nu en dan ook goed aan om Phoenix van achteren te filmen, waardoor hij soms echt op Cash lijkt. Over het camerawerk is duidelijk nagedacht trouwens, al zijn de scènes waarin hij drugs gebruikt, niet altijd warrig gefilmd.

Ook vond ik de flash forward naar de cirkelzaag in de gevangenis echt wat toevoegen. Mooi dat hij daar even bij stilstaat bij Jack.

De optredens leveren hele aanstekelijke muziek en ik kon het dan niet laten zo nu en dan mee te deinen.

Kortom: een mooie biopic die net iets te kort is om de echte Cash te laten zien, maar het doet een goede poging. De auditie was voor mij de mooiste scene van de hele film.

Altijd leuk als goede films spontaan ''langs'' komen waaien, niet op internet gekeken en toch nog op tijd voorbij gezapt om Walk The Line goed te kunnen bekijken. Op het begin wist ik niet precies of dit nou ''mijn'' film zou worden maar naar mate de film vordert werd het wel echt goed gespeeld en pakte het verhaal me echt. Ik weet niet of alles waarheids getrouw is verteld, maar interessant, vermakelijk, goed gespeeld en vloeiend was het wel. Gewoon een goede film die lekker weg kijkt, weet te vermaken, te ontroeren. 4 sterren

Een goede drama/muziek film...

Een beetje langdradige verhaal...

Verslaafd aan pillen, drank...

Prima achtergrond muziek (Dolby Digital)...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur James Mangold speelt goed...

Mooi HD kwaliteit...

Prima ouderwetse opname...

Mooi einde slot verhaal...

Ruime voldoende voor deze biopic, maar toch nog wel wat opmerkingen. Ik heb geen idee hoe Johnny Cash er destijds uit zag, maar Joaquin Phoenix zag er nog te veel uit als Joaquin Phoenix waardoor ik het idee kreeg dat een karakter van Gladiator ingebroken was in Walk the Line. Reese Witherspoon was dan weer niet terug te herkennen (maar ik ken haar sowieso niet zo goed) en speelde erg sterk.

Heel routinematig werden alle gebeurtenissen in zijn leven doorlopen, maar nergens overrompeld over een bepaalde periode. Affaires verliepen net zo makkelijk als het openen van deuren, zonder enige nuance of extra aandacht. Hoogtepunten uit zijn leven kregen amper aandacht, op de optredens na (die voor de ruime voldoende zorgen).

Het fameuze gevangenisoptreden werd er op het einde nog even ingepropt en van de latere Cash kregen we helemaal niet meer te zien (American Recordings etc.). Dat had ik toch ook wel interessant gevonden.

P.S. Ik keek de korte versie.

Iets te gladde, veel te brave biografie over het turbulente leven van countrylegende Johnny Cash. De muziek én Reese Witherspoon (in een van haar beste rollen) maken het niettemin de moeite waard, maar over het kleurrijke leven van Cash had volgens mij een veel betere film gemaakt kunnen worden.

Mooi.

Als 14-jarige snotaap was ik vrij veel bezig met muziek, maar dan vooral met hedendaagse muziek die ook nog eens in niets te vergelijken is/ was met de muziek van Johnny Cash, van wie ik enkel 'Walk The Line' en 'Ring Of Fire' ken(de).
Maar een biopic van tijd tot tijd kan al eens leuk zijn en zeker als één van mijn favoriete acteurs de hoofdrol speelt.

Walk The Line duurt relatief lang (de uitgebreide versie duurt de volle 2,5 uur) en is volgens het Hollywoodboekje ineen geflanst. Johnny Cash heeft klaarblijkelijk een leven gehad dat aan alle standaarden van Hollywood voldoet: jeugdtrauma, slechte vader, verslaving, huwelijksperikelen, noem maar op.
In dat opzicht is Walk The Line weinig verrassend. Maar de film heeft iets wat een hele hoop andere rise and fall-films missen en dat is overtuigingskracht. Alle clichés ten spijt is de film er vlotjes in geslaagd me mee te krijgen. Het parcours van Cash heeft me zelfs tijdens de doorgaans stroperige dipmomentjes kunnen boeien. Het einde waarin June eindelijk 'ja' zegt tegen Cash is dan ook erg mooi.

Joaquin Phoenix is trouwens fenomenaal. Dat geldt niet alleen voor z'n acteerprestatie, maar zeker ook voor zijn zangkwaliteiten. Tijdens de credits is er een lied van de echte Johnny Cash (en June Carter) te horen en ik moet zeggen dat hij niet moet onderdoen voor Cash' stem.
Reese Witherspoon zingt niet zo denderend (al past het ook bij haar rol) maar verrast in positieve zin en zet een zeer verdienstelijke rol neer (het kan!), zelfs met een bij momenten verschrikkelijk accent.

James Mangold tovert weinig verrassingen uit z'n hoed, maar slaagt er met verve in om de boel van begin tot eind boeiend te houden en dat verdient pluimen op diezelfde hoed. Visueel is Walk The Line alleszins interessant genoeg: de optredens zijn erg goed in beeld gebracht en het tijdsbeeld van eerst de jaren 40 en nadien de 50s en 60s staat als een huis.
En om te eindigen met het intrappen van een open deur: muzikaal valt hier natuurlijk ook niet te klagen. Country is niet meteen een genre waar ik uren naar zou kunnen luisteren, maar tijdens deze film doet het niettemin wat het moet doen.

4

Wat een fijne film. De muziek van Johnny Cash krijgt voor mij nog een extra dimensie door het zien ervan. Imposante rollen van Joaquin Phoenix en Reese Witherspoon die hiervoor een Oscar ontving. Met name de chemie en aantrekkingskracht tussen de twee is sterk weergegeven. In feite draait het hele gebeuren daar ook om.

Onvoorstelbaar dat de vertolkers ook het zang gedeelte voor hun rekening hebben genomen. Ik verheugde mij ook steeds weer op de muzikale optredens, voor mij het mooiste onderdeel van de film.

Of de jonge jaren en de klim naar de top van Cash realistisch worden weergegeven kan ik niet beoordelen omdat ik te weinig van de man weet. In ieder geval is het een meeslepende film geworden met sterk acteerwerk, mooie muziek, interessante personages en een fraaie aankleding.

Aanrader, zeker voor muziekliefhebbers.

Psychologie van de koude grond

Sterke Joaquin Phoenix, maar toch bestaat de film uit niet heel veel meer dan een serie fragmentarische hoogte- en dieptepunten uit Cash' leven, waarvan de makers dachten dat deze wel voor zichzelf konden spreken door alles te linken aan een tragische gebeurtenis uit zijn jeugd.

Fun fact: vervang bovenstaande namen met respectievelijk Jamie Foxx en Ray Charles en deze recensie slaat ook op Ray van het jaar ervoor.

Naast de overbekende hits (walk the line, ring of fire, jackson,...) heb ik me nooit verdiept in Johnny Cash zijn ouvre, maar bleek toch een pak meer nummers te kennen zonder te weten dat het van de man kwam. Weet de muziek wel enorm te appreciëren.

Deze film dan: ik begrijp perfect dat verschillende mensen dit een magere biopic vinden, het is een typisch rise and fall verhaal, en blijft overal erg braaf en clean. Realistische, echte mensen kan je de personages nauwelijks noemen. Maar om eerlijk te zijn: dat kon mij geen hol schelen. Misschien is het een gemiste kans als biografie van meneer Cash, maar deze film gebruikt gewoon een bekend charismatisch zanger om de hele setting niet te moeten verklaren. En gebruikt dat goed. Had dit verhaal met een fictieve muzikant geweest, zou er veel tijd verloren zijn gegaan naar dit te settten, en had de impact of geloofwaardigheid wrang geweest. Ergens is het een makkelijke start voor de film: het personage moet niet enorm geïntroduceerd worden omdat iedereen de naam kent, de grenzen van geloofwaardigheid zijn best groot omdat we weten dat de man heeft bestaan. Terzelfdetijd ook de ideale omstandigheden om een liefdesverhaal neer te zetten.

Walk The Line is voor mij een van de betere romantische films die ik zag, de muziek die de personages verbindt en de gevoelens die worden geuit zijn fantastisch, de film volgt de typische Hollywood-trucjes,,maar ze zijn wel verdomd goed uitgewerkt. Joaquin Phoenix en Reese Witherspoon staan er, je gelooft ze als koppel. Het kon me ontroeren, was mee in de vibe. Zelfs het typische jeugdtrauma was heer scenarieel gewoon goed en evenwichtig in verwerkt. Fijne film om naar te kijken.

De dwaze verliefde kloot die Phoenix speelt is ook gelaagd en goed neergezet. In zekere zin moest ik achteraf aan The Notebook denken, zie beide films ook in diezelfde lijn. Alleen is deze film in zijn romantiek een pak sterker, minder clef, betere one-liners en de meligheid in dialogen voelt ook realistischer aan. Een pareltje in de lijn van Hollywood, niets vernieuwend. Maar een mooi verhaal neergezet.

"You can't walk no line"

Goede film die een kijkje geeft in de meest interessante periode uit het leven van een van de grootste artiesten die er op deze wereld heeft rond gelopen. Het is aan deze film te danken dat ik af en toe graag naar Johnny Cash luister en ik heb me nadien zelfs weleens een beetje in zijn leven verdiept. Het moge duidelijk zijn dat deze grootse muzikant een interessant leven heeft geleden en hoewel deze film er best mag wezen had ik wel het idee dat er veel meer mee gedaan had kunnen worden.

Walk the Line is een vrij deprimerende film. Eigenlijk zien we vooral de negatieve dingen die Cash meemaakte. Dat is meteen ook het grootste probleem. Die hele negatieve periode had best iets meer gerelativeerd mogen worden. Het gaat hier natuurlijk over zijn drugsperiode, zijn scheiding en al het geneuzel wat daarbij hoort, maar in de tussentijd is de beste man toch gewoon platen blijven maken en trad ie veelvuldig op. In de film komen ook zijn optredens voorbij maar telkens loopt het uit de hand (eigenlijk verloopt alleen zijn optreden in de gevangenis zonder gedonder...) en dat ging me steeds meer tegenstaan.

Grote voordeel van de film is natuurlijk de muziek. Het was, mijns inziens, een goede keuze Phoenix en Witherspoon zelf de nummers in te laten zingen. Volgens mij komt het op deze manier veel sterker over dan wanneer bij hun optredens zou worden geplaybackt op de officiële versies van de nummers. Beiden doen ze het overigens erg goed, zowel wat het zingen betreft alsook betreffende het acteren.

Ook deze film nog eens opnieuw bekeken.

Het is en blijft een uitstekende film, met naar mijn bescheiden mening nog steeds Joaquin Phoenix zijn beste vertolking ooit.

Een mooie film. Waar ik bang was voor een oeverloos liefdesverhaal, bleek de vork toch net iets anders in de steel te zitten. Phoenix doet waar hij goed in is: hij verandert in een menselijk wrak, en dan zodanig dat het geloofwaardig is. Zijn fenomenale acteerwerk zorgde ervoor dat ik van begin tot eind op het puntje van m´n stoel zat, en gegrepen werd door dit verhaal. Ik had me nooit eerder echt verdiept in de persoon Johnny Cash of in zijn muziek, en zodoende had ik ook niet echt vergelijkingsmateriaal of veel voorkennis. Deze muziek was niet direct mijn ding, maar in de film worden de nummers mooi gebracht. Ze passen goed in het tijdsbeeld en zijn mooi ingetogen.

Met een ruime 2 uur ( ik bekeek de reguliere versie ) was de film zeker niet te lang: ik vond juist dat er wat slordig is omgegaan met de tijdsspanne. In het begin van de film zien we een 12-jarige Cash, en na 10 minuten zien we Joaquin Phoenix. Dat de film toch ergens op gang moet komen snap ik, maar Phoenix werd mij toch net iets te snel en te makkelijk de ster Johnny Cash.

Op muzikaal gebied deed Phoenix het aardig en karakteristiek; ik ben niet helemaal fan van zijn stem maar hij lijkt Cash goed neer te zetten. Witherspoon vond ik vocaal erg goed in deze film, maar het is vooral de zichtbare chemie tussen deze 2 die de film een boost geven. Deze chemie maakt de film erg geloofwaardig en zorgt ervoor dat je benieuwd blijft naar het verloop van het verhaal en de afloop.

Al met al een goede film, die terecht in de top 250 staat en later zeker nog eens op de nominatie zal staan voor een herziening. Na wat getwijfel toch 4,5*

Mooie film!

Kende behalve 'Walk the line' en 'Ring of Fire' weinig over Johnny Cash. In dat opzicht biedt de film wel een interessante inkijk in 's mans leven. Maar los van het biografische karakter is dit ook een mooi liefdesverhaal. De chemie tussen Phoenix en Witherspoon is geweldig. Was ook oprecht blij toen ze eindelijk als koppel door het leven gingen. Echt een uitstekende rol van Witherspoon. Verder mooie muziek uiteraard.

Walk The Line is een biopic van de legendarische countryzanger Johnny Cash, één van de meest iconische zangers van de VS. Hij wordt hier briljant neergezet door Joaquin Phoenix, die geboren was om deze rol te spelen. Samen met de eveneens uitstekende Reese Witherspoon brengt hij deze verder formulematige biopic tot leven. Beiden werden hiervoor genomineerd voor een Oscar en Witherspoon mocht het beeldje ook daadwerkelijk in ontvangst nemen.

Wanneer de film om hun relatie draait is ze op z’n sterkst! De film bevat sterke bijrollen van Robert Patrick als de vader van Johnny Cash en Ginnifer Goodwin als de eerste vrouw van Cash.

Het plot van Walking Tall doet wat clichématig aan maar wordt uitstekend ondersteund door de aanstekelijke muziek van Johnny Cash (hier perfect nagespeeld door Joaquin Phoenix).

Een film die vooral boven de middelmaat uitstijgd dankzij het briljante acteerwerk van Phoenix en Witherspoon, waarbij de chemie tussen beiden van het scherm af spettert.

heerlijke film.

was bekend met het fenomeen johhny cash en zijn muziek.

maar dat het zo mooie film werd.

wat een byzonder leven.

en dat hij en zijn vrouw zo voor elkaar gemaakt waren.true love.

geweldig.

Helemaal niks .... mis mee. Perfecte film. Hebben ze nog geen Oscar dan verdienen ze die zeker alsnog te krijgen

Ik ging deze film in met een redelijk grote interesse in de periode, maar weinig kennis van Johnny Cash en nauwelijks interesse in zijn muziek (vervelende sonore stem, afkeer van dat plonk, plonke-plonke-plonk-ritme). Tijdens het kijken werd ik geheel meegezogen door het leuke tijdsbeeld, de kleine maar grappige cameo's van beroemde tijdgenoten (Elvis, Jerry Lee Lewis, Sam Phillips) en de fantastische rol van Joaquin Phoenix die als twee druppels water lijkt op en zingt als Cash, maar na afloop vroeg ik me af wat ik nu eigenlijk geleerd had over de persoon Cash, waar die liedjes nou allemaal vandaan hadden moeten komen en wat er nu eigenlijk zo bijzonder was aan zijn leven zoals hier uitgebeeld. En hoe Reese Witherspoon aan haar Oscar is gekomen is me een raadsel. Kortom: vermakelijk tijdens het kijken, na afloop eigenlijk niets wijzer geworden, dus toch teleurstellend.

Gewoon een vermakelijke film, zeker als je iets met het tijdperk en de muziek hebt. Ook typisch zo'n film waar ik weinig over weet te zeggen. Het behandelt inderdaad de meeste Hollywood- en biopic-clichés, maar kan niet zeggen dat ik me daaraan heb gestoord. Prima acteerprestaties, leuke muziek. Het is wat aan de lange kant, maar toch prima uit te kijken.

4*

Één van mijn favoriete films over mijn grote favoriet, staat zelfs in mijn TOP 10! Zelf ben ik opgegroeid met dit soort muziek. Vind het muziek van vroeger veel mooier dan dat van nu.

Dit is een fantastische film over de vroege jaren van Johnny (J.R.) Cash. Het blijft boeiend tot het einde van de film. Acteerwerk is ook fenomenaal van Joaquin Phoenix (Johnny Cash) en Reese Witherspoon (June Carter Cash). Ze zingen overigens ook nog eens fantastisch! Ben de tel wel verloren van hoe vaak ik deze film gezien heb.