Leef! (2005)

Ben het meestal wel met Bas17 eens, maar nu absoluut niet.

Ik vond 'm juist erg goed.

Nergens echt hinderlijk ongeloofwaardig.

Soms zit het mee, soms zit het tegen

Deze film laat een aaneenschakeling van tegenspoed zien.

Uiteindelijk komt het besef dat het nooit te laat is, zolang je leeft, dus LEEF!

Klinkt simpel, maar toch belangriijk om mensen zich daar even van bewust te maken.

4 sterren.

Ik vond de acteerprestaties geweldig, maar het verhaal verschrikkelijk gekunsteld en sentimenteel. Daarom 2 sterren.

Ik heb er ook altijd een hekel aan als er een innerlijk kind wordt aangerukt dat gevonden moet worden.

Acteerprestaties briljant: Monic Hendrickx vooral.

Maar wat is dit slecht geschreven door Maria Goos

of gemonteerd.

In ieder geval is het een overtuigende mislukking. Verhaaltechnisch klopt er vrij weinig van. 2.5*

Nu, een week later, moet ik nog steeds terugdenken aan sommige scenes en personages.
Vooral aan Lies, die half bloot en in de war over straat loopt, waar Gregor en Anna vinden en naar huis brengen. Vervolgens aan de zoon van Lies, die zijn moeder verwaarloost en die uiteindelijk zelf in zijn blote gat op straat wordt gezet.
Deze scenes vind ik erg indrukwekkend en doen me meer dan ik had gedacht. Vandaar dat ik toch opwaardeer naar 3,5*

Erg lelijke poster!

Een film waar Nederland zich helemaal niet voor hoeft te schamen, maar echt bijzonder: nee.

Heel veel is hierboven al beschreven, maar ik vond het jammer dat de Almodovar-stijl zoals die aan het begin naar voren leek te komen (met de bewegende foto) niet werd doorgetrokken.

Trouwens een verrassende rol van Petra Laseur, na haar rol in het geniale Familie, ook van Willem en Maria.

3*

Nadat ik pas geleden ïk omhels je met 1000 armen"had gezien was ik erg benieuwd naar deze film.

En ook hier moest ik in het begin erg wennen om in het verhaal te komen.

Maar na het wat rommelige begin wordt de film steeds beter en gebeurt er van alles.

Mischien soms wel iets te veel maar mede door de zeer overtuigende akteerprestaties van Monic Hendrickx en de mooie en realistische weergave stoorde dit me niet.

En heb ik de film met plezier uitgekeken.

ik moet heel eerlijk zeggen dat ik de film heb gekeken omdat sarah bettens de theme song ervoor heeft geschreven en ik daar een grote fan van ben...dus..ik ben onbevooroordeeld naar de bios gegaan. En ik moet zeggen dat het een prachtige film is. In het begin moest ik wel even moeite doen om het verhaal te volgen omdat ze met flashbacks aan het gooien zijn maar als je het eenmaal te pakken hebt laat de film je ook niet meer los (althans mij niet). Het acteer werk vond ik heel erg goed.

Het deed mij in iedergeval een traantje laten wegpinken op sommige momenten

Ondanks het zeer sterke acteerspel, intrigerende structuur en pakkende scenes, zit de film ook boordevol onnodige tierlelantijntjes. De reeds genoemde 'knuffelimmigrant' en zijn scenes met die alleenstaande, verwaarloosde oma hebben m.i. niets te maken met 'de rode draad'. En dan komen ook nog eens zwaar irritante scenes uit het niets, zoals 'hernia' en 'Anna has left the building'. Hier kreeg ik echt jeuk van.

Erg jammer, want de film zou zeer sterk geweest zijn als er puur gefocust werd op de beslommeringen van het gezin zelf, en niet ook die van de verschillende bij-personages. En als de mislukte 'grappen' weg waren gelaten. Het zou een prachtige drama-film geweest zijn, die met 4(+) sterren beloond zou worden. Nu kom ik niet verder dan 3 sterren.

Grappig (of juist niet), ik kan me de hele film niet meer voor de geest halen, zo weinig indruk heeft ie gemaakt.

Same here...

Ik vind hem steeds beter worden. Alleen die 'Anna has left the building'-scene blijft behoorlijk uit de toon vallen.

Verlaagd naar 2,5*

De film viel me tegen.

Ik vond de teksten heel toneel-matig, en daardoor stijf.

Het verhaal werd op den duur langdradig en vormde niet echt een geheel.

Ik vond deze film fenominaal. Cloaca is qua dialogen natuurlijk niet te overtreffen, maar deze film houdt het iets dichter bij huis. Ik ben persoonlijk geraakt, diep getroffen, heb meegeleefd, ben ook boos geworden en ga zo maar door. Elke emotie die ik heb heeft deze film beroerd. Vooral de scene dat de vader Anna een glas melk in haar gezicht gooit, nadat ze tegen haar zus zei dat ze wel op haar begrafenis zou komen [/spoiler[ blijft in mijn hoofd rondspoken. Dat het verhaal wat onsamenhangend is doet mij niets. Na dit moois kan ik niets anders dan 5 sterren geven.

Mooi script, zeer herkenbaar verhaal. Mijn dochter had het kunnen zeggen: "Oma, u bent eigenlijk een kutwijf".

Meesterlijk dat het kind Anna dat de volwassen Anna belooft dat ze er altijd zal zijn zolang de volwassen Anna schrijft.

En wat betreft het minpunt dat de film volgens sommigen óók nog eens een happy end zou hebben ... Het bestaat. Mag het?

In het begin was het voor mij moeilijk te volgen, maar het chaotische wist me al snel te pakken krijgen. Je vraagt je af of er echt mensen zijn die zoveel leed op hun pad zullen vinden, en stiekem weet je dat helaas zo is.

Het happy-end kwam als een verlossing van al het drama, en je ziet dat het verleden een functie heeft gekregen doordat op het einde alles goed komt.

'Met je lelijk wijf' hier heb ik ontzettend hard om moeten lachen. Wat

een prachtscène.

De contradictie met de regisseur heeft me op het einde ook een traantje bezorgt. Het idee dat iemand op het einde van zijn leven een schouwspel vol lef en durf, het heft in eigen handen nemen, achterlaat bezorgde me kippenvel.

Een ontzettend aangrijpende film die voor mij hoog in de top is geëindigd. 4,5*

In principe een behoorlijk gekunsteld drama qua script, maar toch wel (alweer) een mooie, warme, menselijke film van van de Sande Bakhuyzen.

Ik ben geen liefhebber van de films van deze regisseur, en daar hoort deze ook bij. Hier zit alles in wat mij niet aanspreekt:

verwarrende verhaal, flash backs, depressief, verteller, traag en saai.

De titel voorspelt een hoop, maar is eigenlijk het tegenovergestelde, dodelijk vervelend.

Weerzinwekkende film. Of, ik had tijdens het kijken moeite om het allemaal te kunnen interpreten. Soms dacht ik, is dit serieus bedoeld, of is dit allemaal een hele flauwe grap? Anyway de uiteindelijke strekking van de films zal wel zijn: LEEF! Tja dat moet je in ieder geval doen. Mensen kunnen veel en grote fouten maken zoals de moeder die haar irritante en naaktlopende dochten naar een appartement stuurt boven een foute coffeeshop waar ze werd gegangraped. Gelukkig pakte dat goed uit en sindsdien was het wel weer een braaf kind. Of die arme donkere jongen die dood moest vanwege die nare meid.... Zo zijn er nog meer dingen waar ik me mateloos aan kan ergeren.. Mijn haat jegens die familie was zelfs intens. Vooral die moeder met haar enge maniertjes wenste ik een hele vlugge dood en zelfs al in de eerste scene

Bij vlagen een mooi en warm verhaal. Bij vlagen ook irritant en slecht geacteerd of geregisseerd. Het probleem bij veel nederlandse films is altijd het tenentrekkende gedoe rond de nasynchronisatie. Waarom staan er geen microfoons open.

Het script is erg bedacht en zit vol overbodige extra's. En uiteraard ontbreekt het overbodige bloot ook nu weer niet.

Al met al een 3 sterren product maar ik geef toch een 4, want ik was erg onder de indruk van Monic Hendrickx, wat een geweldige actrice is dat. Zo naturel heb ik nog nooit iemand zien spelen in een Nederlanse film. Helaas steekt de rest van de crew bleekjes af bij haar.

Erg goede, krachtige Nederlandse film met een topcast!

Vooral Monic Hendrickx is echt een fantastische actrice.

Ook Peter Blok op z'n best in deze film!

Treurig om te realiseren dat Nederland een groot cineast is verloren.

Zijn laatste film: Ik omhels je met 1000 armen is ook erg de moeite waard.

Na een ontzettend rommelig begin, worden de uiteengezette verhaallijnen gelukkig toch nog duidelijk. Goed is het echter niet en meeleven zit er ook niet meer in. Teveel karakters worden gevolgd die weinig kans krijgen uitgediept te worden. Allemaal lijken ze namelijk naar mijn idee evenveel waarde te moeten hebben aan het verhaal wat Leef! wilt vertellen.

Het meest jammere is dat absurde situaties (de donkere jongen die te water raakt met zijn auto en alle gevolgen van dien!) en ridicule dialogen wisselen elkaar af. Vooral Monic Hendrickx kreeg het zwaar te verduren met het zeggen van idiote dingen.

Vermoeiende film met vermoeiende mensen die allemaal worstelen met ja wat eigenlijk: het leven?

Het had een mooi ingetogen familie drama kunnen worden, mocht de regisseur niet zoveel mogenlijk ellendige onderwerpen en side plotjes gebruikt had. Verder weinig mis mee, vrij sterk acteerwerk, een paar zeer sterke momenten halverwege de film, maar het eerder genoemde probleem en het geforceerde happy end kon ik maar moeilijk hebben. Wel erg benieuwd naar meer werk van, van de Zande Bakhuysen, en dan doel ik vooral op Cloaca, die ik nog steeds niet heb kunnen zien. Dit was wel een aardige introductie voor zijn werk, maar meer dan dat ook niet helaas.

3 sterren

Mooie, intense, ingetogen film die in het begin een beetje rommelig overkomt. Toch kan ik me daar wel in vinden bij deze film. Het verhaal laat zien hoe het leven af en toe kan verlopen en dat is niet altijd even geordend. Het leven bestaat uit allemaal losse flarden en lessen waar je zelf je lering uit moet nemen en een koers in moet zien te vinden. Dat gevoel had ik erg bij deze film.

Het acteerwerk zat goed in elkaar. Ik vond het ook niet echt uitblinken maar ik was wel onder de indruk. De personages werden heel puur neergezet. De dialogen tussen Anna en de kleine Anna uit haar verleden vond ik echt schitterend. En daardoor kwam heel duidelijk over hoe Anna met haar verleden worstelde.

De verhaallijnen waren soms erg ongeloofwaardig. Daarom heb ik er alsnog een halve punt afgehaald. De harttransplantatie van de jongen die ze vroeger gered had naar haar dochter was erg ongeloofwaardig en ook hoe de foute dochter opeens weer als braaf meisje voor haar neus stond vond ik ook een beetje te ongeloofwaardig.

Ook al waren de verhaallijnen af en toe ongeloofwaardig ... toch ben ik geraakt door deze film. Dat heeft voornamelijk met de sfeer te maken. En het pure acteerwerk op zijn tijd.

Interessant verhaal... acteerwerk was soms onder de maat, hoewel Peter Blok altijd goed speelt.

Ik kreeg het idee dat er sommige dingen met veel haast waren gemaakt en het kwam soms afgeraffeld op me over en soms was het plot ronduit ongeloofwaardig zoals met dat kind boven die coffeeshop.

Hoe Anna terugblikte met haar 'kleinere ik' was erg mooi gedaan.

Ruime 4*

Ik werd moe van deze film. Alleen de regie en de achtergrondmuziek scoren bij mij een voldoende.

Vreemd, want de muziek kreeg er - terecht - van langs. En wat vond je dan zo goed aan de regie?

Goood movie!

Wat ik wel minder vind in het verhaal is dat hij zichzelf er wel heel gemakkelijk onder uit praat, bij die relatie met die andere vrouw. Hoe noem je dat dan? Die keren dat je hebt geschreeuwd, gehuild, o god o god hebt geroepen? Seks.

Ik vind het erg plat en ongevoelig tegenover haar.

Dat was een stukje dat mij een beetje irriteerde, maar voorderest erg genoten. Wat ik niet verwachtte, want nederlandse films he..

En lekker Sarah Bettens - Leef