Leef! (2005)

De film is me reuze meegevallen.

Na zoveel lauwe recensies gelezen te hebben waren mijn verwachtingen naar beneden bijgesteld. Ik had moeite om in de film te komen, maar ik heb uiteindelijk toch van de film genoten.

Het begin van de film is erg rommelig en overgestyleerd. Dat levert mooie plaatjes op, maar ook platte karakters.

Pas als de romanvertelling terzijde wordt gelegd komt de film echt op gang. Het gedoe met die moord is namelijk totaal niet interessant en levert zoals gezegd enkel mooie beelden op.

De bijrollen zijn leuk en goed gespeeld. Vooral het meisje met de hartaandoening, even spieken, Sophie van Winden acteert erg goed. Ze heeft 'sprekende' ogen. Daarnaast weer een erg bijzondere rol weer voor Sterre Herstel (Knofje)! Echt een natuurtalentje.

Het verhaal is van-dik-hout-zaagt-men-planken drama, niet te geloven zeg. De film is alles behalve subtiel, maar dat heeft ook wel z'n charmes. Het is net zo weinig subtiel als Almodovar films. Misschien moet ik er aan wennen nu een dergelijke stijl in een Nederlandse film gebruikt wordt.

De humor is niet echt mijn soort humor maar de film deed me wel glimlachen. Een aantal 40-jarige dames in de zaal hadden de avond van hun leven en hadden regelmatig lachkicks...

Het scenario is het meest feministische van Goos tot dusver. Het is godzijdank geen Marleen Gorris stijl, maar het lijkt alsof Goos enkele frustraties kwijt moet en wat oude appeltjes te schillen heeft.

De dialogen zijn niet zo sterk als in het geweldige Cloaca. In Leef! haperen de dialogen nogal eens. Er zitten ook hele rare zinnen tussen.

Toch ondanks deze minpunten, heeft deze rare film wel wat te vertellen. Een film over onalledaags en alledaags leven. Over lot, (familie)relaties en passie. De acteerprestaties zijn goed, de art direction is bijzonder en het camerawerk is ook uitstekend.

Leef is een onsamenhangende maar zeer genietbare film.

3,5 sterren

Ik sluit me aan bij kappeuter en Redlop, de film viel me alleszins mee. Er is heel wat mee mis, maar er zit ook veel moois tussen.

De film is enorm ambitieus en kan dat niet helemaal aan, op sommige momenten slaat-ie de plank flink mis (met als dieptepunt de tenenkrommende "Anna has left the building"-scene), maar er zaten ook prachtige dramatische momenten in: de scene met Paul en Anna samen op de bank, denkend over hun toekomst, vond ik schitterend.

Weer een erg sterke nederlandse productie. Monic Hendrickx vond ik erg sterk en persoonlijk zat ik er vanaf het begin lekker in. De dialogen zijn leuk de film ziet er gewoon erg goed uit. Het gaat wat mij betreft de laatste jaren erg goed met de nederlandse film met prachtige films als Cloaca, Simon,karakter en nu dus ook weer Leef.

4 *

Ondanks het zeer sterke acteerspel, intrigerende structuur en pakkende scenes, zit de film ook boordevol onnodige tierlelantijntjes. De reeds genoemde 'knuffelimmigrant' en zijn scenes met die alleenstaande, verwaarloosde oma hebben m.i. niets te maken met 'de rode draad'. En dan komen ook nog eens zwaar irritante scenes uit het niets, zoals 'hernia' en 'Anna has left the building'. Hier kreeg ik echt jeuk van.

Erg jammer, want de film zou zeer sterk geweest zijn als er puur gefocust werd op de beslommeringen van het gezin zelf, en niet ook die van de verschillende bij-personages. En als de mislukte 'grappen' weg waren gelaten. Het zou een prachtige drama-film geweest zijn, die met 4(+) sterren beloond zou worden. Nu kom ik niet verder dan 3 sterren.

In principe een behoorlijk gekunsteld drama qua script, maar toch wel (alweer) een mooie, warme, menselijke film van van de Sande Bakhuyzen.

Na een ontzettend rommelig begin, worden de uiteengezette verhaallijnen gelukkig toch nog duidelijk. Goed is het echter niet en meeleven zit er ook niet meer in. Teveel karakters worden gevolgd die weinig kans krijgen uitgediept te worden. Allemaal lijken ze namelijk naar mijn idee evenveel waarde te moeten hebben aan het verhaal wat Leef! wilt vertellen.

Het meest jammere is dat absurde situaties (de donkere jongen die te water raakt met zijn auto en alle gevolgen van dien!) en ridicule dialogen wisselen elkaar af. Vooral Monic Hendrickx kreeg het zwaar te verduren met het zeggen van idiote dingen.

Mooie, intense, ingetogen film die in het begin een beetje rommelig overkomt. Toch kan ik me daar wel in vinden bij deze film. Het verhaal laat zien hoe het leven af en toe kan verlopen en dat is niet altijd even geordend. Het leven bestaat uit allemaal losse flarden en lessen waar je zelf je lering uit moet nemen en een koers in moet zien te vinden. Dat gevoel had ik erg bij deze film.

Het acteerwerk zat goed in elkaar. Ik vond het ook niet echt uitblinken maar ik was wel onder de indruk. De personages werden heel puur neergezet. De dialogen tussen Anna en de kleine Anna uit haar verleden vond ik echt schitterend. En daardoor kwam heel duidelijk over hoe Anna met haar verleden worstelde.

De verhaallijnen waren soms erg ongeloofwaardig. Daarom heb ik er alsnog een halve punt afgehaald. De harttransplantatie van de jongen die ze vroeger gered had naar haar dochter was erg ongeloofwaardig en ook hoe de foute dochter opeens weer als braaf meisje voor haar neus stond vond ik ook een beetje te ongeloofwaardig.

Ook al waren de verhaallijnen af en toe ongeloofwaardig ... toch ben ik geraakt door deze film. Dat heeft voornamelijk met de sfeer te maken. En het pure acteerwerk op zijn tijd.

Was wel weer een geslaagde Bakhuys film. Alleen dit keer wel wat trager dan Cloaca en Ik omhels je met 1000 armen, maar evengoed was dit ook wel weer boeiend. Vooral vanwege de sfeer en de flashbacks van Hendrix en die van der moeder. Leef! kan in eerste instantie beschouwt worden als een standaard familie drama, typisch op zijn Nederlands. Ook Peter Blok vond ik na Cloaco ook hierin weer erg sterk spelen. Het verhaal is toch wel boeiend en ook een soort puzzelwerkje.

Ook dat kleine bijrolletje van Frank Lammers als een dolgedraaide bestuurder vond ik ook erg mooi.

En wat ik ook een hele bijzondere scene (s) vond: Die scene dat er een jongen dreigt te verdrinken in de gracht en de jongere Anna red dat jongetje, en dan 10 jaar later zien we diezelfte jongen weer die die botsing maakt met zijn auto en alweer in de gracht dondert. Erg bijzonder stukje.

Maar toch was dit wel weer een geslaagd werkje van Van de Sande Bakhuyzen (wat een lange naam toch)

3,5*

Een goede Nederlandse film. Had de film al vaag een keer gezien maar wilde hem bewust en volledig afzien om er een eerlijk oordeel over te vegen. Stuk voor stuk goede acteurs, met als uitblinker Peter Blok. Erg sterk gespeeld. Met wat creatieve draden tussen een familie drama door kom je snel op een ruime voldoende. Een paar heftige scènes zoals de verkrachting-scène en de ruzie aan tafel, heeft mij echt over de streep getrokken om niet te gaan slapen en me helemaal in te laten leven in het verhaal. Mooie regie, min puntje was de nogal gevoelige muziek. Soms verpestte het de sfeer. En natuurlijk het zoet sappige einde, houd ik niet zovan.

Al met al een goede film. 3,5 ster

Sentimentele en daarmee weinig oprechte film. Te veel zoeken naar emotie heeft altijd tegengesteld effect, personages gedragen zich nogal kinderachtig. De solide regie kan het matige script niet redden.

2*

Mooi en soms ontroerend drama waarvan de verhaalstructuur op het begin wat chaotisch is, maar gaandeweg krijgt de film meer rust en worden de onderliggende verhoudingen van de personages duidelijk. Uitstekend acteerwerk van de gehele cast, dat zorgt voor een aantal sterke momenten zoals de scene met het gezin aan de eettafel.

Vreselijk, die schommelende cameravoering, erg storend. Misschien vernieuwend bedoeld o.i.d.?

Het verhaal zelf is wel redelijk boeiend, de uitvoering vind ik echt niet op niveau.

Teksten worden veel te 'opgelezen' uitgesproken, met veel onnatuurlijke intonaties.

Het acteren zelf vond ik ook voor het grootste gedeelte niet naturel.

Stemverheffingen, gezichtsuitdrukkingen, het komt op mij allemaal niet geloofwaardig over.

Een enkel bijrolletje werd nog het best neergezet.

De sfeer is wel goed deprimerend, met al die vreselijke types mensen

Nee, niet iets voor mij om nogmaals te zien.

Een redelijk dramafilm...

Redelijk verhaal...

Niet echt mooi verhaal...

Slechte camerawerk, dat geen mooi breedbeeld is,

voorbeeld smalle (trek) gezicht...

HD kwaliteit is niet aanwezig...

Wel prima achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Redelijk acteerwerk...

Wel bekende acteur Peter Blok (Lijn 32 en In therapie)...

Geen moeite waard...

Tijdssprongen, dooreen dwarrelende personages, nu eens jong, dan weer oud en soms tussenin maken de film aanvankelijk niet zo echt begrijpelijk. Nadien is er meer éénheid in het verhaal en zijn er meerdere knappe, goede geacteerde scènes.

De rode draad zijn de ongelukken en geweld waarvan het waarom moeilijk te snappen is, tenzij dat dergelijk pessimisme dient gezocht in de toch levensbedreigende toestand waarin de regisseur bij het draaien van de film zich bevond.

Zeker goed bedoelde film, wat ambitieus omwille van de meerdere aspecten die worden aangeraakt en daardoor, alvast in de beginne, complex overkomend.

Meer dan prima drama van Nederlandse bodem.

Hoewel er ook veel prut wordt afgeleverd wordt over het algemeen de Nederlandse film in mijn ogen ondergewaardeerd.

Veel verhaallijnen door elkaar, zonder dat het overigens ten koste gaat van de karakterverdieping. Het is vooral echt.

Het zoetsappige einde had van mij niet gehoeven, al met al een keurige voldoende. *3,5

Leuk gespeeld, vlot verteld drama doorspekt met veel komische momenten. Het begin is nogal pretentieus en gekunsteld, maar zodra de focus komt te liggen op het gezinsleven van hoofdpersoon Anna (een prima Monic Hendrickx) begint de film de juiste snaar te raken. Niet altijd overigens, want bepaalde subplots zijn op het groteske af, met hier en daar momenten die de montageruimte beter niet hadden kunnen verlaten. Overwegend houdt regisseur Willem Van De Sande Bakhuyzen de boel gelukkig stevig op de rails.