menu

Marcello Mastroianni: Mi Ricordo, Sì, Io Mi Ricordo (1997)

Alternatieve titel: Marcello Mastroianni: I Remember

mijn stem
3,50 (5)
5 stemmen

Italië
Documentaire
198 minuten

geregisseerd door Anna Maria Tatò
met Marcello Mastroianni

In 1996, tijdens het opnemen van wat Mastroianni's laatste film zou worden, Voyage au Debut du Monde van de Portugees De Oliveira, spreekt Mastroianni tegenover zijn toenmalige metgezel Tatò over zijn leven als acteur in een filosofische en humoristische memoire. Hij bespreekt onder andere zijn jeugd, de kunst van het acteren, zijn eerste kennismaking met de film, zijn relatie met regisseurs als Vittorio De Sica, Federico Fellini en Luchino Visconti, zijn disdain voor zijn reputatie als "Latin Lover" en zijn favoriete steden: New York, Parijs, Rome en bovenal Napels. Tot de films die regelmatig aangehaald worden behoren onder andere klassiekers als Una Giornata Particolare, La Dolce Vita, 8 1/2 en La Grande Bouffe.

zoeken in:
gimli f
Prachtige, unieke documentaire over Mastroianni, die op liefdevolle wijze een grootse blik werpt op een van de grootste acteurs ooit.

Mi Ricordo is een uitstekende, ontroerende documentaire waarin op uitgebreide wijze wordt ingegaan op onder andere zijn jeugd, zijn dromen en natuurlijk vooral op zijn films en zijn ervaringen met enkele van de grootste Italiaanse regisseurs, zoals Fellini, De Sica en Scola.

De lange film bestaat uit gesprekken die met zijn toenmalige metgezel zijn gehouden ten tijde van wat uiteindelijk Mastroianni's laatste film bleek te worden, Viagem ao Princípio do Mundo van Manoel de Oliveira (1997). Deze worden ondersteund en gevolgd door beelden uit Mastroianni's bekendere en minder bekende films, evenals uit enkele theaterstukken.
Spijtig dat ik een aantal belangrijkere films uit Mastroianni's carrière nog steeds niet heb kunnen zien, zoals Oci Ciornie (Mikhalkov, 1987), I Compagni (Monicelli, 1963) en de twee films die Mastroianni met Theo Angelopoulos maakte.

Mastroianni blijkt een zeer enthousiast en vooral bescheiden verteller te zijn, vol lof over de regisseurs waarmee hij gewerkt heeft (de man is echt vol lof over vooral De Sica, Fellini en Scola) en vol liefde voor het leven zelf.
Er zitten een aantal mooie, ontroerende en memorabele anecdotes in Mi Ricordo. Zo verhaalt hij over zijn ouders die, vol trots, al zijn films in de cinema bekeken, vaak wel meerdere keren. Daar zijn vader echter blind was en zijn moeder doof, was het voor hen een heel gedoe om aan elkaar te vertellen hoe zoon Marcello het er van af bracht.
Ook grappig is het verhaal over zijn moeder, die eens haar breek brak nadat ze uit de film kwam. Daar zat ze op zich nog niet zo mee, maar wel dat het na het kijken van zomaar een film was. Moeder: "Als het nou een film met Marcello was geweest..."

En natuurlijk de anecdote over zijn samenwerking met Fellini. Marcello vroeg eens, "om professioneel over te komen", naar een script van Fellini's film waar hij voor werd gevraagd. Hij kreeg vervolgens een map aangeboden, waarin niets meer zat dan een velletje papier met daarop een karikatuurschets van Federico, een tekening van een man zwemmend in de zee, met een geslacht zo lang dat het tot de bodem reikt.

Mijn duizendste stem gaat naar deze fraaie documentaire over wat misschien wel mijn lievelingsacteur is. Vooral een aanrader voor wie Mastroianni ook een stukje magie betekent.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:48 uur

geplaatst: vandaag om 19:48 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.