The Shawshank Redemption (1994)

Dat The Shawshank Redemption op #1 in de Top 250 staat kan ik zeer goed begrijpen, want het heeft alles wat een goede film moet hebben. Alleen deed de film mij niet zo veel. Wel vond ik 'm erg mooi.

De film heeft een erg sterk verhaal en moraal. Stephen King, die voornamelijk horror- of thrillerboeken schrijft, heeft ook hier een mooi verhaal rondom vriendschap, hoop en gevangenschap geschreven. Het was dan ook vanzelfsprekend dat het verfilmd zou worden. En dit deed Frank Darabont erg goed.

De personages Red en Andy zijn veruit de interessantste. Op een gegeven moment leef je echt mee met die twee. Dat Andy uiteindelijk op zo'n spectaculaire manier kan ontsnappen, doet toch wel iets met je. Zo weet je dat je, met hoop, doorzettingsvermogen en erg veel steun van je vrienden, erg ver kan geraken.

Het acteerwerk is echt fantastisch. Iedereen doet zijn uiterste best. Vooral Morgan Freeman zet (alweer) een ijzersterk personage neer. Wat kan die man acteren, zeg! Komedie, Misdaad, drama,... Hij kan het allemaal aan.

Verder is de lange speelduur totaal geen obstakel, want door de vlotheid van de film merk je het gewoon niet op. De film is soms erg luchtig, maar bij vlagen erg boeiend en ontroerend.

3,5*

Ik heb de film verhoogd naar 5 sterren. Helemaal eens met ibendb, maar hij is zo ongeloofelijk mooi! Geldt tevens ook voor The Green Mile.

Off-topic berichten verwijderd.

Berichten verplaatst naar Film > Toplijsten en favorieten > Toplijsten (centraal topic)

het zal vast aan mij liggen, maar ik vind dit een erg overschatte film. ik heb mij er niet bij verveeld ,maar de verhalen die ik erover hoorde.......ach king stampt wat cliches bij elkaar,zorgt voor een trage verhandeling,die het publiek wel van hem slikt. ik kan zo 10 films noemen,die ik stukken beter,boeiender vond. films die een diepe indruk op mij achter lieten. dat kan ik echt niet zeggen van deze film. citizen kane heeft 20 jaar in mijn hoofd gezten evenals 'once upon a time in america.king is voor een groot publiek,vandaar de eerste plaats.

Buiten het 1ste half uur van de film om, is het allemaal maar een slap en vrolijk sprookje vol met clichés.

Ja tuurlijk: een film waarin een man constant wordt verkracht en in elkaar geslagen door een gevangenis-bende, of een verdrietige man die wordt doodgeslagen door een sadistische bewaker. Nee joh, vrolijkste gebeurtenis die je op wit doek kunt meemaken!

Dat gebeurt eigenlijk bijna allemaal in het 1ste half uur van de film en daarop bekritiseerde ik de film ook.

Waarom heb je het toch nog veranderd in 2,5 in de laatste maand, congo?

Had zin in een lange zit, op een regenachtige maandagnamiddag. Dus waarom zou ik de volgens MovieMeter "beste film ooit" maar niet eens opzetten? Juist ja.
Shawshank Redemption begint grauw, en even is het zwaar om te zien hoe het leven er in een gevangenis als Shawshank aan toe gaat. Andy gaat door een hel. Hij moet vaarwel zeggen tegen zijn luxe leven, of laat staan een normaal leven. Hij sluit zich af, is stil en denkt alleen in zichzelf. Hoort Andy wel bij moordenaars, verkrachters en dieven thuis in zo'n brute plaats, waar alles grijs is, waar hoop ver zoek is en de wereld traag vooruit gaat.
Na een tijd verliest de film zijn duistere sfeer en ruilt dit zich in voor hoop, een beetje het centrale woord in deze film. Andy maakt vrienden, leert de bewakers beter kennen en wordt na een tijd zelfs het lievelingetje van de directeur. Het lijkt allemaal wel goed te gaan, en even lijkt de film de goede kant op te gaan. Alsof het allemaal wel goed zal komen met Andy. Maar vanaf de waarheid achter de moorden van Andy's vrouw, en Tommy's dood switcht de sfeer weer helemaal om, en is het zwaar om te kijken hoe Andy er helemaal onder door zit.
Het einde was wel te voorspellen, en sommige momenten in de film pakte me wel. Maar nergens werd de film echt speciaal of emotioneel. Het werd nooit zo boeiend dat ik echt voor het scherm gekluisterd zat en af en toe werd ik wel eens afgeleid, wat misschien wel noodzakelijk is bij een film die zo'n ontzettend hoge score weet te krijgen. Het acteren is wel weer van hoog niveau, maar iets anders verwacht je ook niet echt van Morgan Freeman of Tim Robbins, ookal speelde Robbins onlangs geen ontzettend grote rollen meer. Frank Darabont weet wel een realistische sfeer neer te zetten, maar wist eigenlijk niet eens dat hij de regisseur was van The Green Mile. De films doen wel wat aan elkaar denken, maar aangezien The Green Mile wel een mooie film is kan ik het hem vergeven.
Het blijft echter nog wat sober en oninteressant voor echt de beste film in de hele film historie te worden genoemd (via de stemmers op moviemeter dan wel.) Schiet me niet af, maar Titanic deed me bij vlagen veel meer dan The Shawshank Redemption. De dialogen zijn echter wel sterk, en lach en traan wisselen zich af. Het einde overigens had nog wel wat sterker en gedurfder mogen worden. The Shawshank Redemption is zeker een goede film, maar toch misschien een klein beetje overgewaardeerd. Misschien duurde hij ook ietwat te lang, dat ik me heb verveeld zou ik niet direct zeggen, maar na een tijd werd ik het wat beu.

Vergeet niet de belachelijk ongeloofwaardige ontsnapping-scène. Verder speelt Freeman ook maar weer eens hetzelfde personage zoals hij regelmatig doet.

En dan? Dat doet hij toch goed. En daarbij de meeste acteurs spelen vaak een zelfde soort rol.

Maar dat gaat natuurlijk wel enorm vervelen. Hanks is ook zo iemand. Altijd Tom Hanks

Geef mij maar acteurs die steeds weer een ander personage worden zoals Bale, Oldman, Hauer of DeNiro.

Meestal Tom.

Dat hij het goed doet bedoel ik niet, het gaat erop uit dat zo'n personage gewoon zeer cliché is. Verder snap ik ook absoluut niet waarom Freeman's personage zo gerespecteerd wordt door zijn mede-gevangenen. Deze film speelt zich notabene af in een tijd toen de zwarten zwaar gediscrimineerd werden. Of in ieder geval: toen was er nog niet zo'n grote gelijkheid als nu.

Deze film werd bijna 20 jaar geleden uitgebracht. Hoe kan je zijn rol van toen dan vergelijken met de rollen die hij daarna gespeeld heeft??? Ja hij speelt vaak dezelfde personages, maar de meeste films zijn na deze uitgebracht. Dus daar staat zijn acteerprestatie in TSR los van.

Dat Freeman weer eens getypecast is, is naar mijn mening niet erg. Het personage dat hij speelt is gewoon hartstikke cliché en zoetjes. Een zwarte man in de gevangenis die HEEL erg sympathiek is. Zoiets deden ze ook weer in The Green Mile.

Als het je om het personage gaat hoef je het niet eens over Freeman te hebben.. En wie is ze? De films zijn beide gebasseerd op boeken van Stephen King.

En verder spreek je jezelf zwaar tegen.

Je snapt niet dat hij gerespecteerd wordt omdat dat in die tijd niet zou voorkomen volgens jou en aan de andere kant vind je het zeer cliché dat hij zo symphatiek is. Beetje tegenstrijdig niet?

Ze = de makers van de film. Die hebben tevens ook The Green Mile gemaakt. Bovendien was Freeman's personage in het oorspronkelijke boek geen zwarte maar een Ier.

Ok dat wist ik niet, heb de boeken zelf niet gelezen. Maar het gaat voornamelijk om het karakter van het personage natuurlijk. Was die dan heel anders in het boek?

Ik kan daar ook niet in details treden maar weet wel dat het karakter Red niet zwart was in het boek. In het boek was het een Ier, dat hebben ze in de film veranderd. Ze hebben er nog wel een kleine referentie naar gewezen. Robbins' karakter vraagt aan Red waarom ze hem zo noemen en Red zegt "maybe its becomes I'm Irish".

Maar het komt er eigenlijk gewoon op neer dat de makers gewoon met een sympathiek karakter (waarvoor Freeman vaak wordt gecast) gewoon weer gaan scoren op goedkoop sentiment.

Blijkbaar is het allemaal niet zo gewoon zoals jij zegt, anders zou deze film nooit zo sterk aanspreken bij zo'n breed publiek. Als het zo gewoon zou zijn zouden er honderden van dit soort films gemaakt zijn en zouden we die het jaar daarop weer vergeten zijn.

Maar gelukkig zorgen sterke acteerprestaties in combinatie met een goed verhaal er voor dat een karakter niet zeer uitgesproken moet zijn om een sterke film neer te zetten. (zie bijvoorbeeld ook bij Intouchables van dit jaar).

Ik vraag mij ook af wat een onsymphatiek karakter bijgedragen zou hebben aan dit verhaal?

In deze film zou een onsympathiek karakter inderdaad niks bijdragen. Maar dat draagt gewoon naar mijn mening bij aan het grote geheel. Zwarte mensen die worden gerespecteerd door de blanken in een zwaar deprimerende gevangenis tijdens de 40s: yeah right. Die Red had het eigenlijk nog best wel luxe in deze film tijdens zijn gevangenis-verblijf. Als je het vergelijkt met de werkelijkheid.

En dan ben ik de zwaar ongeloofwaardige ontsnapping scène ook niet vergeten!

Het is een Stephen King verhaal.... Sinds wanneer zijn die 100% geloofwaardig???

En verder was Red een sjaggelaar die dingen regelde in de gevangenis. Die mensen zijn inderdaad vrij populair en hebben het vaak beter. Koopt hier en daar iemand om zodat er wat oogjes worden dichtgeknepen. Zo onrealistisch is dat niet.

Nochtans was je zwaar de lul rond die tijd als je als zwarte in zo'n gevangenis terecht kwam hoor. Ook al kon je dingetjes en dammetjes regelen voor je mede-gevangenen. Dit is een film die van de harde werkelijkheid gewoon een zoet sprookje maakt!

Nogmaals dit is een verfilming van een Stephen King verhaal. Als je zijn boeken leest dan weet je dat dit vaak mixen zijn van de normale wereld vermengt met fantasie.

En waarom zou het eigenlijk compleet realistisch moeten zijn. Er wordt hier een mooi verhaal/sprookje over vriendschap verteld, er staat nergens waargebeurd bij toch?

Dit is toch ook geen fantasiefilm?

Omdat dit een film is met potentie. Het 1ste half uur wist een zeer sterk grauw sfeertje te creëren maar vervolgens kakt de film helemaal in in een sprookje. In de gevangenis horen die bovendien helemaal niet thuis!

Thank god! Gelukkig niet nee.

Zeer sensationele en ontroerende einde.

Ontroerend hoor ik van iedereen, maar sensationeel?

Sensationeel is dan ook weer over de top. Het einde is gewoon ontroerende en mooi in beeld gebracht.