The Shawshank Redemption (1994)

Jawel, maar ze kunnen niet denderend goed zijn.

En waarom kunnen ze niet denderend goed zijn?

Een film, iig voor mij kan alleen echt goed zijn als het ook wat speciaals heeft. Begrijp me niet verkeerd, ik vind deze film wel goed, maar hij is zwaar overrated.

Dan zeg ik het gewoon voor de miljoenste keer: deze film is zo hoog gewaardeerd omdat ie bij heel veel mensen in de smaak valt. Dit is iets voor iedereen.

Is dit 't doorvraaguurtje? Lijkt me logisch dat een film ergens uit moet blinken om 'goed' te zijn.

Had ik al gezegd dat TSR zwaar overrated wordt?

Komt volgens mij geen enkel normaal persoon voor in mij hele top 10.

Alle personages in Avatar?

Oh nee, geen top 10 materiaal.

Met een Pathé referentiekader achter de broek wel ja. Ik kan me goed voorstellen dat TSR tussen de blockbusters door een revelatie is voor mensen (was 't voor mij ook vroeger). Maar verder is de film nog geen voetnoot in de filmgeschiedenis waard. Mainstreamgedoe. Verhaaltje kijken, feelgood en een traan, bios uitlopen, naar bed toe; totaal geen intellectuele, emotionele of filmische weerklank. Leg dat eens naast die gevangenisfilm van Bresson bijvoorbeeld.

Ik heb er ergens begrip voor als mensen dit tot hun favoriete films rekenen, maar de critici verwijten niet van film te houden of de film belangrijk achten in een filmcanon; dat is totale waanzin.

Je doet alsof het slecht wat je allemaal opnoemt. Overigens vind ik je wel te negatief over deze film hoor. Genoeg "emotionele weerklanken". Dat het jou niet bevalt is een ander verhaal, maar niet elke film hoeft de door jou opgenoemde kenmerken tot in de perfectie te worden uitgevoerd. Wat een kut filmwereld zou er dan geweest zijn als alles serieus genomen zou worden.

Edit: zie dat je er nog een zin aan vast hbt geplakt, daar ben ik het wel mee eens. Al is die discussie vandaag ook al bij Inception gevoerd.

Kortstondige emotionele bespelingen zijn het; je neemt het echt niet mee naar huis. Dat bedoel ik met gebrek aan weerklank. Het is enkel hapklaar geserveerd sentiment. En fijn als mensen daar op dat moment van kunnen genieten, maar het heeft weinig te maken met de echte filmkunst die de toplijsten horen te bezetten.

Het is wat mij betreft ook geen toplijst van beste films, maar van populairste films.

Ik zie 't zo ook al een tijd hoor.

Maar al die felle uithalen naar de mensen die deze film niet goed vinden en dan zelf totaal geen materiaal gezien hebben om vergelijkingen te trekken; ik kan daar echt niets mee. Volgens mij zijn alle gevangenisfilms die ik gezien heb beter dan Darabont's films. Grimmiger, realistischer, vaak genuanceerder en origineler (zij creeerden de clichés).

Behalve Lock Up misschien, maar die richt zich qua toon op iets anders (macho actieflick).

Niet per se, maar gebrek aan originaliteit kan wel aangemerkt worden als een punt van kritiek, toch?

Als het echt 13-in-een-dozijnverhaaltjes zijn, vind ik van wel. Ik vind TSR geen standaard film waarvan er al 10 gemaakt zijn. Het romantiseren van de gevangenis brengt ook meer (warme) emoties met zich mee, waardoor het een enorme feel-good movie wordt.

Dat het zo'n geweldige film imiteert, (te veel vergelijking om dit niet te zien) zie ik eerder als een eer. Het enige wat Dabaront heeft gedaan, is het verfilmen van een boek. Dat het verhaal van dat boek geïnspireerd is door EfA, soit. De films bevatten grotendeels hetzelfde verhaal, zelfs een paar identieke scènes. En toch zijn het 2 verschillende films. Dat vind ik misschien nog wel knapper dan een origineel verhaal bedenken.

Wat een onzin die laatste opmerking....

Wat is daar onzin van?

Omdat als twee mensen hetzelfde verhaal verfilmen, je altijd twee verschillende films krijgt. Niets knaps aan dus...

Tenzij het dus wel lukt een film te maken die een totaal andere sfeer heeft dan de ander, dan is het dus juist knap. Wat Chevy dus zei.

Ondanks dat het verhaal in de basis hetzelfde is krijg je natuurlijk totaal onvergelijkbare films. Deze film gaat over vriendschap en hoop in de gevangenis.

Escape from Alcatraz gaat eigenlijk gewoon over een keihard persoon(Eastwood) die wilt ontsnappen uit Alcatraz.

Vind ik deze film wel meer inhoud hebben;

@MoFeDu: Dat is toch helemaal niet knap. Je krijgt vrijwel altijd een andere sfeer.

Hier wat voorbeelden:

Seven Samourai - Magnificent Seven

For a few dollars more - Last Man Standing

The Thng from another world - The Thing

The Fly (58) - The Fly (85)

Insomnia (Noorwegen) - Insominia (Nolan)

Romeo & Julliet (Zeferelli) - Romeo+Julliet

Henry V (Olivier) - Henry V (Branagh)

Allemaal zelfde verhaal en totaal andere sfeer....

En kan zo nog wel 10 voorbeelden noemen....

Ja, maar ik denk niet dat er naar Escape from Alcatraz is gekeken hoor. In feite zijn bijna alle gevangenisfilms in de basis hetzelfde. Ze volgen toch bijna altijd hetzelfde patroon. Zelfde geldt voor maffiafilms(rise and fall) e.d.

Dat stel ik ook nergens (al kan ik me niet voorstellen dat Darabont die film niet zou kennen), geef enkel aan dat het wat mij betreft een valide kritiek punt is dat het daar op bepaalde punten heel erg op lijkt....

Kan je dit ook in normaal Nederlands stellen, ik snap werkelijk niet wat je bedoeld...

En omdat iets fictie is hoeft het niet (binnen zijn eigen context) geloofwaardig te zijn?

Ja, maar zo vind ik het ook op veel punten vergelijkbaar met een film als Papillon, ondanks de compleet verschillende settings.

Films binnen een zelfde genre kan je uiteindelijk altijd wel met elkaar vergelijken, ondanks dat de intentie/uitgangspunt/thema van een film wel anders is.

Het aantal en soort overeenkomsten met Alcatraz zijn vele malen sterker dan met Papillion. Maar laten we het hier maar bij laten. Het is ook niet mijn voornaamste kritiekpunt, verre van zelfs. Vind de film best redelijk.

Ik zal het de volgende keer wat simpeler houden voor je.

Dank je argumenten zichtbaar van uit auto dus jij ongelijk.

Het einde zou niet echt een verrassing meer zijn als je hem dat gedurende de film zag doen he...

lol