The Big Heat (1953)

Prachtige Film-Noir van Lang met sterke rollen van Ford, Grahame en Marvin en een aantal brute geweldscenes (met Marvin die hete koffie over Grahame's gezicht smijt als absolute hoogtepunt). The Big Heat heeft een aangenaam hoog tempo, mooi schaduwspel en een fijn plot dat haast wel een blauwdruk moet zijn voor alle latere politie/actie-films waarin een smeris zijn badge inlevert om een geliefde buiten de wet om te kunnen wreken. Marvin is een heerlijke badguy, Ford deed me (vooral qua spreektoon) denken aan Gabriel Byrne's Tom Reagan in Miller's Crossing, maar de mooiste rol is weggelegd voor Grahame als maffe, pittige recht-door-zee minnares van Marvin. Ik kreeg ook regelmatig wat (omgekeerde) Miller's Crossing en L.A. Confidential flashbacks. Puike film met een prachtige climax! Dikke 4*.

Al enige tijd opzoek naar deze prima "Noir", echter bij de bekende R1 en R2 on-line shops steeds prijzen boven de € 12 aangetroffen.

Deze vandaag ontvangen tip wil ik hier toch plaatsen: bij BLAH DVD € 8,99 inkl. porto (R2)

Inmiddels besteld; recensie zsm.

Wow... boven verwachting! Vooral dankzij Gloria Grahame; ze was al fantastisch in IN A LONELY PLACE, maar hier zet ze een echte femme-fatale neer. Gloria "draagt" bijna de film, zoals Rita Hayworth in GILDA (1946).

Trouwens, aan GILDA wordt gerefereerd met een song uit GILDA, "Put the blame on mame", nadat Glenn Ford gevochten heeft in de "Retreat" met de thugs van Lee Marvin! Erg toepasselijk en leuk gevonden

Ford heeft dezelfde spreektoon als in GILDA.

Was die Hays Code er niet geweest, dan had deze voortreffelijke "Noir" met gemak een score 5* kunnen halen, maar verdient zeker nog een 4.5* (IMDB 9*)

Prachtig, een still met de handtekeningen van Gloria, Glenn en Lee, maar die prijs....

Sterke noir met enkele harde scènes. Glenn Ford doet het goed als de Frank Serpico van de jaren vijftig en Lee Marvin is geweldig als vrouw onvriendelijke gangster. 3,5*

Hé ik wist niet dat Lee Marvin toen al op het scherm te zien was

Ik keek al lang uit naar deze film-noir van Fritz Lang en ik vind hem goed, maar niet zo goed als gehoopt.

Laat ik eerst maar zeggen dat ik geen kwaad woord wil horen over Gloria Grahame. Mijn God wat een fantastische actrice was dat. Ze viel me al bijzonder op in In a Lonely Place en ook haar kleine bijrolletje in It's a Wonderful Life was uitstekend en in deze film is ze gewoon weer onvervangbaar en vormt ze toch de ziel van de film, ondanks dat ze zeker in het eerste half uur of zo nauwelijks te zien is.

Verder zijn de bijrollen prima ingevuld, met een dreigende Lee Marvin en ook Jocelyn Brando, de zus van Marlon, in een zeer overtuigende rol. De enige miscast en eigenlijk ook meteen het grote probleem met deze film voor mij is Glenn Ford in de hoofdrol. Hij weet zijn personage uiteindelijk niet echt interessant te maken. Bogart was beter geweest voor deze rol.

Wat de film daarnaast miste was toch een scène waarin het personage van Ford zelf iemand zou vermoorden. Ik had het gevoel dat deze film daar naartoe werkte en ik vond het de film zwakker maak toen het uitbleef. Zeker in een film van Fritz Lang verwacht ik dat zoiets toch gebeurt. Het zal wel achterwege gelaten zijn omdat volgens de Hays Code Ford daarna ook zou moeten sterven of zo. Toch wel jammer.

Verder heeft het film gelukkig wel voldoende sfeer en het is een uitstekend verhaal met een lekker script. Daarnaast is de film-noir bij mij toch wel het genre dat vaak beter wordt bij herzieningen. Wie weet? Ik twijfel tussen een dikke 3,5* en een kleine 4*. Het wordt op dit moment het eerste.

** Debbie** ,

Erg leuke scène inderdaad, met een geweldige Grahame.

Prachtige film nog maar eens van Lang, die echt tot de aller grootsten behoort. Om nog meer weer te geven hoe deze film zich verhoudt ten opzichte van mijn favoriete; komt met stip in mijn filnm noir top 5 (waar ook the Maltese Falcon, Double Indemnity, Kiss Me Deadly en the Big Sleep zijn te vinden).

De brave jaren 50 worden enkel door een handvol fraaie film noirs als deze wat opgeschokt. In de wetenschap dat deze film uit '53 komt zat ik met verbazing te kijken naar liefst 2 femme fatales, de hete koffie op verschillende gelaten en een nogal verrassende auto-explosie. Werd op het begin nogal moe van dat wel erg gelukkige gezin. 'Gelukkig' werd dat juist een sterk punt, waardoor de film het laatste uur juist extra krachtig werd.

Verder toch weer gebruikelijke zaken die bij een sterke film noir horen. Gevatte dialogen, een slim plot omtrent een soort van detective (zo beschouw ik hem maar even nadat hij geschorst werd), mooie zwart-wit fotografie, rokerige ruimtes, een hoop klootzakken en een lekker donker sfeertje. Kortom, weer genoten. Fritz Lang blijkt een heuse generalist. 4,5 sterren.

Vind zelf ook dit Lang's beste Amerikaanse film. Weet niet welke je al zag, maar vind Scarlet Street en While the City Sleeps de twee andere Amerikaanse noir toppers van Lang.

Wijzigde net mijn bericht, omdat ik besefte dat mijn opmerking nogal onzinng is, aangezien ik slechts drie Amerikaanse Lang's zag. Wil Fury erg graag nog zien. Bedankt voor de tips in elk geval.

Vanmorgen deze film-noir bekeken. Met "Scarlet Street" vind ik dit zonder meer de beste film van Fritz Lang uit zijn amerikaanse periode.
Sterk plot en goede cast. Volgens mij was dit ook de eerste grote film waarin Lee Marvin een belangrijke rol speelde. Opvallend in deze film-noir is dat er zo veel vrouwen het dodelijk slachtoffer werden van het geweld. Ik telde er tenminste zowiezo vier.

Het schijnt dat deze film ten grondslag stond aan de overgang van de films uit de eerste helft van de vorige eeuw waarin agenten de goedheid representeren naar een tijdperk waarin ook de duistere zijde van agenten belicht wordt. Deze film is dus een voorloper van films als Dirty Harry, Serpico en The French Connection. Afgezien van deze filmhistorische waarde zie ik niets waaraan de klassiekerstatus van The Big Heat ontleend kan worden.

Zo is het verhaal geen moment interessant en de personages komen niet echt uit de verf. Ik zit echt niet te wachten op karikaturale bad guys, maar ik zou het op prijs gesteld hebben als Lagana en co een beetje dreigend over zouden komen. Ook had ik nooit het idee dat Bannion de dood van zijn vrouw betreurde. En dat is niet het resultaat van opgekropte emoties, maar simpelweg van slecht acteerwerk.

Het gebrek aan sfeer stoorde mij misschien wel het meest. Is dat niet waar film-noir bekend om staat? Donkere steegjes, met rook gevulde kroegen, contrastrijke en knap geschoten beelden? Niets van dat alles in deze film. De cinematografie reikt niet verder dan de middelmaat en de muziek... tja, dat was ook niks.

Kan wat mij betreft de vergetelheid in. 1*

Mbt de muziek: wanneer Glenn Ford het cafe bezoekt wordt zelfs één van de songs uit GILDA gespeeld, refererend naar zijn rol in deze 'Noir' en kaskraker uit '46. Erg leuke vondst! Dit gebeurt in nog een film, maar ben titel ff kwijt, in 'Lust for Gold' geloof ik.

Ook in deze Noir weer spanningen binnen het politieapparaat (Ford die zich losmaakt van zijn superieuren), naast wraak (de moord op Ford's Hays Code -proof (keuken, de kids) echtgenote) , een veelvuldig Noir-thema. En zelfstandige vrouwen, dat mag niet van de Hays-Code, dus ook hier brengen ze het er niet levend vanaf. Aan 3 doden kom je dan al gauw.
Tja, en Gloria Grahame draagt -weer- de film, wat een performance ('Hop Debbie'.)
Zeker op 't niveau in de Noir-toppers IN A LONELY PLACE en NOT A STRANGER!

Heb me bij 3e keer herzien in elk geval weer prima vermaakt. Eén van de betere Noirs uit mijn Film-Noir collectie. IMDB 9/10.

Persoonlijk vind ik Langs oudere films uit de 20s en 30s stukken straffer dan z'n 'modernere' werk. Sinds zijn verhuis naar de VS lijkt hij wel getemd door de Hollywoodbazen.

Terwijl M zo'n gewaagd verhaal vertelde, bleef dit netjes binnen de lijnen kleuren, de grafische vondsten uit Das Testament der Dr. Mabuse keren niet meer terug en helaas bleef ook het verbluffende decor à la Metropolis achterwege. (wie goed oplet zit het decor zelfs bewegen als Bannion z'n huis binnenkomt)

En ook wanneer je'm zou gaan vergelijken met tijdsgenoten komt dit verouderd over, erg jammer...

Verder speelden Grahame en Marvin sterk en was het verhaaltje niet slecht. Toch is dit geen hoogvlieger. Minste Fritz Lang tot nu toe.

3.0*

Ongewoon harde film-noir. Ik had nog niet zo'n harde film gezien uit die tijd. O.a. De brute moord op de vrouw van Ford. De verminkingen in het gezicht van de overloopster.
Cinematografisch stelde het me wat teleur, van Fritz Lang verwacht je toch wat meer visuele hoogstandjes. Dat viel wat tegen.
Maar desalniettemin een erg claustrofobische film-noir. Grappig om eens een niet grijze Lee Marvin te zien. Hij werd al erg vroeg grijs dus dat is wel bijzonder.
Het verhaal heeft wel wat weg van LA Confidential. Een web van corruptie binnen machthebbers en politie. Veel machtsvertoon en prostituees.

Briljante filmnnoir. Uitstekende regie van Lang, die binnen de 90 minuten een goed uitgewerkt plot weet neer te zetten. Veel vaart en dynamiek en fantastische rollen van Ford en Grahame. Verslapt geen moment en voor je het weet zijn de 90 minuten voorbij.

4,5*

Prima film-noir met een goede Glenn Ford. Leuk om te zien hoe lekker bot hij in deze film af en toe uit de hoek komt. Ook zitten er een voor mij pas onverwachte harde scenes in de film. Gloeiend hete koffie in iemands gezicht gooien is i.m.o. toch een stuk heftiger dan iemand helemaal in elkaar slaan. Verder doet ook Gloria Graham het goed, een vrouw die mij bij In a Lonely Place ook al goed kon bekoren. Ik had echter gehoopt dat de film nog iets spannender of verrassender zou zijn. Al met al echter een prima film-noirtje die dankzij het sterke acteerwerk toch wel boven de middelmaat uitstijgt. Een echte topper is het mijns inziens echter niet.

3,5*

1e film van F. Lang bekeken.

Waar doet me zo'n film als deze aan denken. Aan films die ik vroeger, toen ik nog jong was op tv zag. Leuk om weer eens te zien voor een keer, maar daar houdt het ook wel weer mee op.

Wat me opviel was dat er beestachtig geacteerd werd, positief dus.

Nadeel is dat de hele film voorgekauwd wordt en de cliché's vliegen je weer om de oren. Dat werd nogmaals, door de sterke karakters, nog enigszins verdoezeld.

De muziek was in orde, ook de voice's waren gelukkig niet zo irritant scherp als veel oude Italiaanse films die ik de laatste tijd heb gezien.

Op zich, zag het er allemaal wel fris uit. Maar zou deze film in kleur en met een goede cast in deze tijd worden gemaakt, dan doet het niks méér dan de gemiddelde detective tv-film. Eigenlijk nog veel minder.

Had eigenlijk nog op keiharde confrontaties gehoopt, maar meer dan een beetje duw en trekwerk en een paar rake klappen was het maximale waarschijnlijk, in die periode.

Nu heb ik nog M. en Metropolis in bezit. Ik hoop dat die mij nog kunnen verbazen.

Deze film is helemaal niet zo representatief voor Lang hoor, integendeel.

Verbazen misschien niet, maar je zult ze vast beter vinden dan "The Big Heat". De films van Lang uit zijn Duitse en zwijgende periode - jaren twintig dus - zijn voor mij verreweg het beste wat hij geregisseerd heeft. De films die hij in Amerika gemaakt heeft hebben nooit meer dat nivo gehaald.

Laten we hopen dat het dan nog goed komt.

Toch begrijp ik geen snars van die positieve kritieken. Veel beter dan een aflevering van Derrick is het niet imo.

Zeker niet zijn beste Amerikaanse film en ook niet zijn beste uit de jaren 50.

Als je dit vergelijkt met een aflevering van Derrick kun je idd maar beter geen films van Lang meer kijken. Of eigenlijk sowieso geen oude films. Of eigenlijk helemaal geen films.

Nu doe je Derrick tekort.

Ik ben gewoon een beetje op zoektocht naar oudere films, kennis verbreden, best leuk op zijn tijd. 2 a 3 oude films per maand.

Heb best wat leuks gevonden ondertussen. Alleen deze film hoort niet in het rijtje thuis (voor mij).

Bijzonder sterk staatlje filmwerk van Lang.

De eerste Film-Noir die me echt tegenvalt.

M en Metropolis vond ik best te pruimen, maar met The Big Heat gaat Lang imo de mist in.

Slappe begin scène en een zowaar nog slappere eindscène, slap geacteerd, slap verhaal en lelijk gefilmd. Veel irritante personages en het verhaal wist echt nergens te boeien. Ik kon hier erg weinig mee, een halve ster gaat echter net te ver.

1.0*