Syriana (2005)

Heel behoorlijke politieke/spionage thriller die eigenlijk net wat te veel wil vertellen in de 2 uur die de film bestrijkt. Er worden verschillende verhaallijnen gevolgd omtrent het geopolitieke gekonkel rondom de steeds schaarser wordende olievoorraden. Het lijkt een beetje op een kruising tussen Babel en The Constant Gardner.

Syriana speelt zich af op vele locaties in diverse landen op verschillende continenten. Van Europese jetset sjiek tot de barre omstandigheden in de gastarbeiders kampen in het Midden-Oosten. Het verhaal van zowel de rijke Amerikaanse oliebaron en zijn tegenvoet uit de Arabische wereld tot de CIA (s)pion en de Pakistaanse arbeider komt aan bod. Daarbij moet ook nog eens een kijkje in de keuken worden gegeven in de persoonlijke levens van al die mensen. En dat vond ik soms een beetje te veel van het goede. Wellicht had Syriana beter gewerkt als miniserie waarin de karakters en hun levens wat meer had kunnen worden uitgediept.

De film blijft imo verrassend neutraal en wijst niet direct met het beschuldigende vingertje in een bepaalde richting. Het laat zien hoe zaken op het wereldtoneel in elkaar grijpen en dat is fascinerend om te zien. De rollen van de grote namen uit Hollywood zijn beperkt en de actie is schaars en Syriana moet het vooral hebben van het inkijkje in een wereld op exotische locaties die voor de gewone sterveling bijna altijd onzichtbaar blijft. Bovendien heeft de film me zeker nieuwsgierig gemaakt naar de memoires van Robert Baer (de CIA spion waarop de rol van Clooney is gebaseerd).

3.5*

Met de laatste zin ben ik het helemaal mee eens. Een druk filmpje waardoor je helemaal niet in de personages in kan leven en daardoor stond de film mij ook echt niet aan.

Dit is een typische 'tja'-film. Goeie acteurs, interessant thema, sympathieke verhaallijnen... maar van die laatste zijn er zoveel, en of ik nu een domme dame ben of niet, ik moet 'm gewoon herzien om 'm enigszins te kunnen snappen, en dat is niet waar ik een film voor ga kijken.
Iemand zei dat je dan met verkeerde verwachtingen gaat kijken of zoiets, maar bij The Usual Suspects wist ik ook dat het gecompliceerd ging worden, en ondanks dat ik dat wist, irriteerde ik me aan die film. Die logica lijkt dus niet niet op te gaan.
Ik heb het forum om IMDb gelezen om een antwoord te krijgen op diverse vragen die ik zelfs na het herzien van sommige scènes nog steeds had (- wie is in godsnaam de Stan-figuur, gespeeld door filmposterblikvanger William Hurt, - als Clooney die bommen meebrengt en hij zet ze allebei aan en de lui die ze kopen gaan er met één vandoor in de achteruitgang, dan waarom gaat alleen die ene af, en niet die andere? - Hoe wist Clooney dat de prins deel uitmaakte van de karavaan en dat hij elk moment gedood kon worden?)
En dan heb ik het nog niet over de gewone verhaallijnen die geïllustreerd worden door ondertitels. Ik miste ondanks mijn oplettendheid 'CIA hoofdkwartier' en heb me dus de hele film lang zitten afvragen voor die Clooney toch werkte.
Dingen die dan weer wél uitgelegd worden, zoals de afkorting van de organisatie van mensen die strijden voor een bevrijd Iran, vond ik dan weer ongeloofwaardig.
Ik wil informatie niet uit ondertitels halen, maar uit de film zelf. Ben dat dus met Olivier eens. Maar goed, dat is maar een voorbeeld. De film blinkt uit in onduidelijke figuren, halfaffe verhaallijntjes, 'interessante' quotes die slechts afleidden van het verhaal. Etc.
Syriana deed me denken aan Traffic, en het verbaasde me dus niet dat het van dezelfde schrijver was. Maar Traffic vond ik te pruimen en Syriana beduidend minder.

Dan de acteurs.
Clooney is okee, maar ik vind het geen Oscar-materiaal. Chris Cooper speelt voor de zoveelste keer een opgewonden standje en Jeffrey Wright is ronduit saai.
Sommige rollen zijn, vrees ik, onbedoeld amusant, zoals Tim Blake Nelsons rol en de rol van Wrights vader.
Matt Damon stoorde mij overigens niet en Amanda Peet als zijn vrouw maakte veel van de paar scènes die ze had. Net als in Bee Season was ik wederom geïntrigeerd door mooie jongen Max Minghella (die Clooney's zoon speelt), evenals door mooie man Alexander Siddig.

Anders dan veel anderen vind ik de verhaallijn van de dood van het zoontje Max wél relevant. Damons karakter sleept er een lucratieve order uit, terwijl de rijke Arabische familie aanvankelijk volstrekt niet geïnteresseerd was in zijn ideeën en hij op het feest zelfs afgescheept werd met de assistenten van de emir. Het illustreert dat zelfs als het om dit soort bedragen gaat, er heel veel persoonlijke belangen en motivaties meespelen. Bovendien leren we door de daaropvolgende scènes waarin Damon in de nabijheid van de tweede zoon (gespeeld door genoemde sexy Brit) verkeert, dat het echt niet altijd onwil is waardoor dictatoriale regimes precies dat blijven, dictatoriale regimes. Ieder die goed geschiedenisles heeft gevolgd of af en toe een boek leest, weet dat voor een zoon of dochter die in een opvolgingskwestie zit, het volstrekt niet makkelijk is om verandering op gang te brengen zonder er zelf slachtoffer van te worden.

Mooie muziek, die steeds heel idyllisch klonk bij de toekomstige-zelfmoordenaar-scènes. Mooi contrast.

Voor de rest... tja.

Nou, daar ben ik het dus niet mee eens. Mijn punt over de Iran-lobby-organisatie is niet dat ik het raar zou vinden dat die organisatie bestaat of zoiets, maar dat de afkorting aan Clooney uitgelegd moet worden terwijl hij 'het wereldje' zoals je zelf zegt, van binnen en van buiten kent. Dat soort momenten maken de film zwak.

Hij was een spion die in het veld werkte en niet iemand die in Washington zat te lobbyen. Overigens is deze film gebaseerd op de memoires van een echte CIA agent. Ik zelf zou Syriana liever als miniserie hebben gezien.

Prima politieke drama met een glans rol voor Clooney en een interessante onderwerp.....die nog eens prima wordt uitgewerkt. Naar mijn mening mocht er toch wat meer aandacht besteeds worden aan bepaalde verhaal-lijnen.....en de film is zeker niet toegankelijk voor iedereen,........3*sterren.

Moeilijk te begrijpen film, maar bleef me tot het einde boeien.

Een spetterende en vooral intelligente verhaal over olie en wat olie met onze wereld doet. Geen moment verveelt, puur genoten van dit politieke engagement dat bedoeld is tegen elke presidentschap van Amerika sinds Beiroet. George Clooneys meest recente verschijning Michael Clayton vond ik al fascinerend. Maar vooral een boeiend kijkje in de wereld van leugens en bedrog en op het meest hoge niveau. Er wordt gezegd dat de film moeilijk te begrijpen is?! Daar snap ik dus niets van want iedere geconditioneerde (serieuze) kijker kan makkelijk volgen wat hier gebeurt. Tuurlijk het zijn hier en daar wat veel verhaallijntjes maar als je continue oplet, kan je op het einde van de film ze makkelijk in elkaar weven. Naar mijn mening een gedurfde film die laat zien wat er allemaal gebeurt in het Midden-Oosten en wat voor invloed wij daarop hebben. Overigens is deze film gebaseerd op de memoires van een echte CIA agent. Dus een magnifieke politieke film met misschien wel de beste rol van George Clooney die hij tot toe heeft laten zien.

De film kon me niet zo echt interesseren, de cast was wel heel goed. Misschien interesseert de film mij niet zo, omdat hij nogal lang duurt.

Een doolhof van een film.

Wel prachtig geacteerd.

Film waarbij je in eerste instantie alle zeilen bij moet zetten om in het verhaal te raken en te begrijpen waar alles naar toe gaat.

Het schokkerige camerawerk en veelvuldige switchen van locatie naar locatie en personage naar personage maken je een beetje duizelig en maken het moelijk de aandacht te pakken.

Maar als je er eenmaal ingezogen bent kijkt het alsof je een boek leest en ga je helemaal mee met de verschillende personages en wat hun drijfveren zijn.

Interessante film die je nieuwsgierig maakt. Echter teveel verhaallijnen waardoor er te weinig verdieping ontstaat en de afstand tussen de kijker en de film erg groot blijft. Je moet erg je best doen om in het verhaal te raken en het te blijven volgen.Te intellectueel, teveel informatie en te weinig tijd voor verdieping in de karakters. Laat echter wel goed zien hoe e.e.a in elkaar steekt en is daarom toch boeiend voor geïnteresseerden en geeft naar mijn idee een realistisch beeld weer.

Putain wat was deze film slecht!

Gelukkig ben ik lang niet de enige hier die struikelde over de overvloed aan verschillende verhaallijnen en het gebrek aan échte diepgang op subniveau dat eruit voortspruitte. Vooral het verhaal van de martelaren viel wat mij betreft te dun uit: het had één van de troeven kunnen geweest zijn van de film, maar nu kwam het bij momenten haast als totaal irrelevant over, misschien zelfs een beetje geforceerd (want ja, je kan tegenwoordig geen film over het Midden-Oosten meer maken zonder er Al Qaeda-achtige terroristen in te tonen).

Grosso Modo was het wel een interessante film qua thema: het toont, zoals Madecineman bovenaan de pagina reeds aangaf, een interessant beeld over hoe het eraan toegaat op het politieke en economische topniveau in deze geglobaliseerde wereld. Helaas ontbrak het de film wegens zijn ietwat steriele en warrige aanpak aan échte aantrekkingskracht: interessante inhoud, minder interessante verpakking.

3,5*

Matige film die door alle politieke intriges en de vele verhaallijnen erg verwarrend is en ook door het trage tempo aanvankelijk amper te volgen op momenten. Het thema is verder wel overduidelijk, maar ik ken interessanter onderwerpen. Mager 2,5-je.

Zo ingewikkeld is het allemaal niet hoor. Strakke thriller die een schokkend beeld geeft van de olie-problematiek en op onderkoelde wijze toewerkt naar een ijzingwekkende ontknoping. Sterke cast, sterk verhaal en erg sterke regie.

Ja, je hebt mensen met verstand voor films en mensen met verstand voor films.... Ik vond het verhaal enigszins verwarrend moet ik eerlijk zeggen, maar toch qua beeld en acteerwerk zeer sterk.

Tegenvallend. Het dient geen enkele reden (behalve om "hip" te doen of zo) om dit verhaal zo schokkerig te vertellen. Ik ging me vervelen van die wisselingen.

Warrige film die nergens heen lijkt te gaan. Ik vond alleen de laatste 20 minuten boeiend. Met het acteerwerk en de karakters is niets mis mee maar er wordt helaas te weinig mee gedaan. De boodschap van de film is me overigens wel duidelijk maar dat ligt er ook wel dik bovenop. Voor de onwetenden kan dit misschien een soort van eyeopener zijn. Ik ga deze film snel vergeten denk ik.

Een erg goeie film.orgineel in beeld gebracht en heel goed geacteerd.

Ubersaai

Saai en veel te complex.

Prima acteerwerk van de sterrencast, maar door de vele verschillende verhaallijnen is het allemaal wat lastig te volgen. Sommige verhaallijnen weten niet te boeien en zijn vrij onbelangrijk, anderen juist weer wel. Mede hierdoor is de dik twee uur een hele zit, een wat minder complexe en kortere film was een stuk beter geweest. Neemt niet weg dat er nu ook nog genoeg goeds voorbij komt.

Meer opwindend en een ingenieus realistisch verhaal.

Gemengde gevoelens overheersen: 3.00 (3.20)

Doorgaans houd ik wel van films a la Syriana, maar hier had ik eerlijk gezegd toch iets meer van verwacht. De twee uur aan film zit letterlijk volgestouwd met dialogen waar ik na ruim een kwartier al moeite had om de boel nog op een rijtje te kunnen zetten. Daarnaast verloor ik regelmatig de aandacht voor het verhaal, simpelweg omdat ik me er niet meer toe kon zetten om nog moeite te doen het complexe script goed te interpreteren. Om me een beetje bij te praten heb ik maar wat reacties gelezen, maar daar kom ik ook niet echt verder mee, behalve dat vele anderen mijn mening delen (en sommigen ook niet). De film mist voor mijn gevoel de schwung om deze prent (veel) aantrekkelijker te maken voor een breder publiek, en met wat simpele aanpassingen had dat zo gedaan kunnen zijn, maar is daar bewust niet voor gekozen.

Daarnaast vond ik de regie ook niet altijd even denderend. Dan lag het tempo hoog, vervolgens erg laag, om de verhaallijnen vervolgens weer in sneltreinvaart aan elkaar te rijgen. Daarnaast wordt er naar mijn mening bij tijd en wijlen matig geschakeld tussen de vele verhaallijnen, wat de kijkbaarheid ook al niet ten goede komt. Ik heb een beetje het idee dat Gaghan te veel zijn eigen weg gaat aangezien hij continue zijn eigen script voor ogen heeft. Dan is er toch een wereld van verschil met de prent die ik eergisteren zag, He Was a Quiet Man. Ook geschreven en geregisseerd door 1 man, maar waar het publiek wel de kans krijgt om zijn visie te delen. Al is dat natuurlijk erg persoonlijk.

Toch zijn er ook genoeg positieve punten. Het acteerwerk is bij vlagen erg sterk en zakt nooit naar een onvoldoende niveau. Zelfs tal van bijrollen worden zeer behoorlijk ingevuld en niet alleen door de bekende sterren uit Hollywood. Hoewel de dialogen je om de oren vliegen zijn deze over het algemeen heel behoorlijk, met een grote mate aan diversiteit per personage. Iets dat blijkbaar wel goed is gelukt. Verder wordt het realisme vrijwel geen moment uit het oog verloren en kunnen de karakteristieke opnamelocaties natuurlijk onmogelijk een minpunt opleveren. Jammer van het vele 'gebrei' van het script wat de film bij vlagen onnavolgbaar maakt. Ik zal hem nog eens een herkansing geven voor een herziening, wellicht dat ik er dan anders tegenaan kijk. Voor nu toch nog een ruime drie.

Script / Verhaal:................ 2,50

Acteerwerk:....................... 3,50

Regie / Speelduur:.......... 2,50

Realisme:......................... 4,00

Cinematografie:............... 3,50

Ook hier gemengde gevoelens. Net zoals zovele andere mensen had ik soms moeite om alle verhaallijnen en personages te volgen. Het thema op zich boeide me wel, en over de acteerprestaties geen kwaad woord. Ik denk alleen dat ik de film nog eens een tweede kijkbeurt zal moeten geven en wellicht ook aan een tweede oordeel zal moeten onderwerpen. Deze film had misschien meer potentieel gehad mocht hij wat minder warrig overkomen. Maar dat was misschien de bedoeling van de maker, daar de hele oilbusiness ook niet zo eenvoudig in elkaar zit, zo blijkt.

3.5* (voorlopig)

Het is al een tijdje geleden dat ik hem heb bekeken, maar ik herinner me dat ik er niets van begreep. Ik vraag me af of deze film wel te snappen is. Het lijkt er op dat het net zo'n truc is als in Mullholland Drive, die gewoon echt niet te begrijpen is.

Dan kan een film nog zo origineel zijn en goed geacteerd, maar als je zo veel moeite moet doen om de verhaallijnen te volgen dan streef je je doel voorbij wat mij betreft. Ik kon er in ieder geval niet van genieten omdat ik alleen maar zat te puzzelen.

Wat een ongelooflijke Ka-U-Tee film.

Voor mij de 2e ziening van Syriana.

Dan zal u mij vragen: waarom waag je je dan in godsnaam voor een tweede keer aan die f als je 't zulke bagger vindt. Wel, dat zit zo.

Eerste keer kijken, alweer een hele tijd geleden. Vroeg gister nog aan mijn partner met wie ik f toen keek: "Wat vond jij er ook weer van?" Het antwoord was niet hoopgevend.

Toch kocht ik Syriana afgelopen december met veel plezier en anticipatie want, George Clooney! En die dvd ziet er gewoon heel gelikt uit, goed gedaan ontwerper, daar krijg ik helemaal zin van om haar in m'n speler te keilen. Dus mijn gevoel voor esthetiek overrulede mijn geheugen volkomen waardoor ik nu met Syriana in mijn (al zeer uitgebreid rakende) collectie zit. En als je een gek bent zoals ik straf je jezelf door wanneer je 'n f koopt: Dan moet en zal ze ook in de gevaarlijk uitdijende filmkast haar plekje krijgen. Straffen waarvoor? Weet ik veel.

Welnu, terug naar het gedrochtje dat ligt te kermen op mijn fileertafel. Haar vandaag gekeken. Hm. Hmmmm. ... Uit arren moede alle extra's bekeken. Clooney: "Iedere acteur in Hollywood stond te springen om in S te mogen spelen! Zelfs met een kleine rol [in dit meesterwerk!] waren ze innig tevreden!" Regisseur: "Dit is de meest actuele, belangwekkende film van het moment!" (eigenlijk wilde hij zeggen: "van altijd!") Okee, zal wel aan mij liggen, ik ga de film gewoon nòg een keer kijken.

Daad bij het woord gevoegd.

En, lieve kijkbuiskindertjes, S zal je niet goed bekomen. De film zit propvol bijrolletjes die in de Werkelijke Wereld vast hele belangrijke figuren zijn, getooid met serieuze namen, waardoor er geen touw meer aan vast te knopen valt. Iedere afzonderlijke scène wordt uitermate gewichtig gebracht, alsof er iets gaat voorvallen dat je niet mag missen, waarna er steevast weer wat wordt gekoeterwaalsd door een drie-delig pak.

Nee, ik vind de film niet goed.

. Wat is er nu toch zo onduidelijk? Ik schat je door je recensies wel iets hoger in dan iemand die alleen maar zo'n film kijkt om op Clooney te geilen, dus dan zal het wellicht aan affiniteit met het onderwerp liggen?