Chasing Amy (1997)

Ik vond de dialogen helemaal NIET geweldig. Ik vond ze statisch en het werd helemaal irritant als iemand ging 'monologen': lange lappen tekst waarin iemand zijn of haar punt maakt en nadat diegene dat gedaan heeft, monoloogt diegene nog even vijf minuten door. Nee, dankjewel.

Affleck viel me gek genoeg wel mee vergeleken met andere films. Meestal vind ik hem maar een flapdrol. 'Amy' heeft een rotstem inderdaad. En dat valt helaas vooral op tijdens het monologen.

Na het geweldige Clerks en redelijke Mallrats wederom een stap terug voor Smith, en met Dogma werd het al niet veel beter. Echt vervelend wordt het niet, maar de grapdichtheid lijkt per film omlaag te gaan.

2,5*.

Meer inhoud dan mallrats, minder grappig dan clerks. Paar gave scènes die banelion ook al aanhaald. Maar toch allemaal net iets te sentimenteel voor een hele hoge score. Irriteerde me niet echt aan Affleck. De door iedereen opgehemelde speech van Slient bob is wel geinig, maar de reactie van Jay is veel grappiger. Bob geeft zich bloot en krijgt gelijk de volle laag. Fuckin' Faggot 3,5*

Op naar Dogma( al voor de helft gezien) en mijn view askew reeks is compleet

Fijne film.

Al is het eentje die de kwaliteiten én de zwaktes van Smith goed blootlegt. De man heeft een geweldig oor voor dialogen. Vooral in het begin zitter er enkele sterke staaltjes in de film (de toespraak van die zwarte kerel).

Maar ook qua dramatiek weet Smith een leuke film neer te pennen. Niet vaak zie je het verhaal van een lesbiënne die straight gaat. Het omgekeerde kennen we ondertussen wel, dit is waarschijnlijk wat minder politiek correct. 't Is in ieder geval een boeiende variatie en eentje die met veel eerlijkheid vertoond wordt.

Minder wordt het wanneer Smith dialoog en dramatische momenten gaat combineren. In enkele dramatisch keyscenes (zoals in de wagen) blijven de personages maar doorkwekken dat het vervelend wordt. Jammer, want op die nogal belangrijke punten faalt de film wel een beetje.

Verder een hoop gezeik over Adams' stem (vreemd trouwens, zeg je dat een actrice een lelijke kop heeft dan ben je kortzichtig, maar kappen op haar stemgeluid mag blijkbaar wel ?). Ik ben het eens met Goodfella dat het haar personage zelfs goed deed.

En wat de sprekende Silent Bob betreft ... running gag heeft dat. Verder nog duimpjes omhoog voor Jason Lee en al bij al was het een erg aangename film. Jammer dat Smith z'n pen om sommige momenten niet onder controle kon houden.

3.5*

Net herzien en dat had ik beter niet kunnen doen, want hij viel me helaas wat tegen. Het viel me nu vooral op hoe slecht deze film gedraait en gesneden is. Jammer, aangezien er inhoudelijk niet zo heel veel mis is. En die scène met Adams in de regen blijft schitterend.

3*

De film heeft me teleurgesteld. Ik heb een aantal andere Kevin Smith films gezien met dezelfde mix van Ben Affleck en Jay and Silent Bob (Clerks 1, Clerks 2, Jay and Silent Bob Strike back etc) en die waren echt hilarisch door de flauwe humor en geniale dialogen. Dus ik hoopte met Chasing Amy een zelfde soort film te krijgen.

Het 1e half uur van de film was nog de moeite met enkele scherpe dialogen (de speech van de homo neger tegen zijn publiek was geweldig!) en wat andere momenten maar ook daarin waren ze weinig echt heel leuk.

Daarna veranderde de film naar een eigenlijk serieus verhaal met hier en daar een scherpe dialoog of gevatte opmerking maar eigenlijk kan je deze film toch meer in het drama genre zetten. De film was zeker niet slecht en het serieuze verhaal was ook regelmatig boeiend maar ook regelmatig niet. Ik had steeds meer het idee tijdens het kijken dat de film wat langdradig was.

Pas een half uur voor tijd kreeg je Jay and Silent Bob in de film en toen werd het weer even leuk. Helaas hadden ze maar weinig scene's waar ik hoopte op een grotere rol want dat duo is echt geniaal! Zoals Jay een nieuwe comic voorstelde met een supervrouw die aan haar tepels moest zuigen voor kracht te krijgen, geniaal!

Alles bij elkaar best een aardige film maar ik had er persoonlijk meer van verwacht. Ik zou de komedieliefhebbers de film niet aanraden, zon soort film is het grotendeels niet.

3*

Wel een aardige film van Kevin Smith, alleen wel jammer dat de leukste grappen in het begin zaten. Ben Affleck wordt verliefd op een dame, die lesbisch blijkt te zijn. Dit plotmotief zou later nog eens voorkomen in Gigli. Wat is dat toch met hem! Heel lastig dus voor ons aller Ben .

Viel flink tegen. De geroemde dialogen in Smith's films zijn vaker flauw dan leuk. Heel erg duidelijk geschreven en dito opgedreund/voorgedragen door matige acteurs. En als dat stokpaardje dus al tegenvalt, blijft er verder weinig over.

Acteerwerk is zoals gezegd zeer matig, verhaaltje over supersexy Affleck die zelfs de grootste pot kan omturnen is eigenlijk te flauw voor woorden. Is gewoon een leuke film voor een puber die net een beetje sex ontdekt. Deed me denken aan de schoolpleinpraat van de eerste van de middelbare school. Toen leuk en spannend, inmiddels haal je je schouders ervoor op.

Klinkt negatief, maar ik geef toch drie sterren vanwege een paar mooie scenes (hoewel die worden afgewisseld met scenes waar ik met plaatsvervangende schaamte naar zat te kijken het opbiechten van de liefde van Affleck, de stompzinnige oplossing op het eind). Hoe langer ik erover nadenk, hoe onterechter die drie sterren zijn. Snel stemmen dan maar. Kortom: Heb een film te ruil!

Kevin Smith kan duidelijke komische dialogen schrijven, dat bewijst hij hier ook weer. Maar is hij ook goed in het maken van wat dramatischer werk. Deze poging is op zich niet verkeerd en schijnbaar wist hij er mee te scoren bij de critici, maar uiteindelijk ben ik toch niet echt overtuigd. Het hart zit op de juiste plaats, dat zeker, maar op een bepaalde manier had ik moeite om de centrale relatie te geloven. De constante omschakelingen van Alyssa van lesbisch naar hetero en weer terug vond ik te gemaakt overgekomen, al viel het me nog mee dat Smith er geen film van maakte over een lesbienne die hetero werd door simpelweg met een man naar bed te gaan. Dat hij dat ingehouden heeft maakt dit echter nog geen goede film. Daarbij trekt Affleck het gewoon niet. Zijn acteerwerk is te matig om zijn personage levendig te houden. Adams en Lee steken er ver bovenuit, al is Lee te komisch om in de dramatische scènes te overtuigen. Als laatste had de film van mij wel wat korter gemogen. Sommige momenten gaan te lang door. Pluspunt is dan wel weer Silent Bob's monoloog. Erg sterk.
3*

Wat minder werk van Smith. De film leunt teveel om Affleck en drama. 2 punten die juist niet zo sterk zijn in deze film. Jason Lee is geweldig maar krijgt te weinig dialoog. Joey Lauren Adams vond ik op sommige momenten ook niet overtuigend. Gelukkig krijgen we wel een aantal goede dialogen. Vooral die Star Wars dialoog met Lando Calrissian was ronduit geniaal net als Silent Bob gloriemomentje.

Ik zou dan ook graag nog eens een film willen zien in de trant van Mallrats waarin Jason Lee de hoofdrol op zich neemt met Jay & Silent Bob de bijrollen.

Snel door naar de rest van Smith's zijn werk.

Damn! Hoe ouder de films van Kevin Smith, hoe beter. Veel mensen vinden dit maar niks, omdat ze het naast het andere werk van Smith leggen, maar dat is eigenlijk de grootste fout die je kan maken. Er zitten een paar ijzersterke grappen(Hooper X ), maar het onderliggende verhaal over vriendschap en liefde is zo mooi en oprechte verteld en gespeeld, dat het me een paar keer serieus ontroerde. Natuurlijk speelt Adams de rol van haar leven, maar ik moet ook goed nadenken of ik (vooral)Lee en Affleck het in een andere film beter heb zien doen. Echt een film om verliefd op te worden zou ik bijna zeggen, de setting draagt daar ook enorm aan bij. Fantastische film.

Ook al niet best dit. Oppervlakkige film waarbij ik het idee heb bijna twee uur lang naar hip opgeschreven doorzon gelul te hebben geluisterd. Filmisch een grote aanfluiting. Qua spanning en audio/visueel is hier helemaal niets te beleven. Ben geen fan van het regie-werk van Kevin Smith...

Een typische Kevin Smith film. Dat betekent dus een aantal heerlijke dialogen en komische scènes. Leuk verhaal en leuke personages. De terugkerende karakters in zijn films blijft erg leuk, en opnieuw heeft Silent Bob weer een goede monoloog als hij zijn stilte verbreekt . Naar het einde toe is het net wat over the top dramatisch en is het daar net allemaal even iets te serieus. Maar een fijne film is het zeker.

Zeer onderhoudende Smith. Vond het script zeer aangenaam en de dialogen sterk. Ze geven mooi gestalte aan de personages. Vooral Alyssa vond ik een zeer fijn personage. Kritieken op haar stem e.d. snap ik niet helemaal. Passen echt volledig bij het typetje dat ze speelt. Verder leuke en luchtige sfeer die omheen de film hangt, die het geheel een aangename rit maakt.

3,5*

Atypische romcom met een origineel uitgangspunt, geloofwaardige personages en gepeperde dialogen, dit alles in een setting van stripbeurzen en feministische poëzieavonden. Hoewel "de romcom" mij als genre enkel maar teleurgesteld heeft, lijkt dit toch één van de betere exemplaren te zijn. De personages zijn meer uit het leven gegrepen en daardoor is het gemakkelijker je in hun emoties te verplaatsen, mede door de behoorlijke vertolkingen.

Prachtige film over een striptekenaar die verliefd wordt op een lesbische collega. Veel scherpe, grappige dialogen die ook nog ergens over gaan. De twee hoofdpersonages en hun problemen met de liefde komen oprecht over. Een leuke cast waarbij Joey Lauren Adams zowel lief als stoer overkomt. Kevin Smith's meest persoonlijke film, en wellicht daarom ook wel zijn beste.

Toch een typische Smith film, ondanks dat hij er ook veel gevoel in weet te leggen waardoor het inderdaad erg persoonlijk overkomt zoals Scorsese hier boven mij zegt. De dialogen zijn scherp zoals je gewend bent, maar tegelijkertijd nemen de personages ook niet de blad voor de mond, waardoor de dialogen werkelijk overal over kunnen gaan. Het middenstuk kakt weliswaar een beetje in, maar met de komst met de altijd geniale Jay and Silent Bob komt die grijns al weer snel op je gezicht.

De oude films van Smith blijven wat dat betreft om te smullen.

3,5*

Overrated.

De dialogen werken niet voor mij, te gekunsteld en echt scherp kan ik het ook niet vinden. Het verhaal is ook wat te gedwongen, het komt teveel over alsof Smith ergens mee af te rekenen had en dat op de voorgrond laat komen - het verhaal blijkt idd autobiografisch. Wat meer afstand en wat meer humor was een stuk beter geweest.

Ben Affleck speelt zoals gewoonlijk als een strijkplank, en het helpt ook niet dat zijn karakter nogal onsympathiek is. Jay en Silent Bob zijn op zich nog wel grappig, maar krijgen te weinig ruimte in het verhaal.

Pittige komedie met heerlijke, spitante dialogen en gezegden die volledig tot hun recht komen door de overtuigende vertolkingen van zowat alle acteurs.

Liefdesverklaringen, afwijzingen, eerlijke bekentenissen, nieuwe ideeën en voorstellen hebben alleen sekscombinaties als rode draad.

Plezierig om aan te horen hoe lesbische codes doorbroken worden, hoe vriendschap als jaloersheid wordt aanzien, hoe geaardheden worden becommentarieerd en hoe "Amy" zal blijven hangen...

Anderhalfuur "boeiend om aan te horen"-vermaak. Geslaagde film.

Saai. De film is vreselijk duf, zowel het verhaal als op audiovisueel vlak. Het is sowieso in een typische stijl uit de 90s die je vooral uit sitcoms kent (vooral lelijk) en ik had ook het idee naar een verlengde aflevering daarvan te kijken. Alleen wil het nergens leuk of grappig worden en de film duurt en duurt maar. Ben Affleck is verder vaak een dooie al is zijn spel met de schattige Adams dan wel oké en levert nog enkele mooie momenten op. Maar daar blijft het bij. 1,5*.

"You're chasing Amy."

Een erg aparte film. Chasing Amy is een onconventionele romantische komedie over een man die verliefd wordt op een lesbische vrouw. Het is allemaal best grof en expliciet maar op een gegeven moment gaat dat zich wel tegen de film keren. Na de zoveelste seks gerelateerde dialoog begint het te vervelen. Als je na iedere seks getinte opmerking een shot zou nemen, dan ben je aan het einde van de film aardig dronken.

Maar Affleck, Lee en Adams zijn goed op elkaar ingespeeld en vooral Lee weet wat humor in de film te brengen. Affleck speelt de straight man goed en heeft een aardige chemie met Adams. Adams is een actrice met een wat aparte uitstraling en vooral stem maar ze intrigeert wel. Vooral in het begin is ze goed maar als het drama de overhand krijgt overtuigd ze wat minder, net zoals Affleck overigens. Het einde is wel mooi maar kan het langdradige middengedeelte niet helemaal uitwissen.

Het meest positieve van deze film vind ik de wat gewaagde, recht voor z’n raap dialogen én het emotierijke optreden van Joey Lauren Adams, die het innerlijk gevecht van haar personage op geloofwaardige wijze over het voetlicht weet te brengen. Minder te spreken ben ik over de rollen van haar twee tegenspelers Ben Affleck en Jason Lee, die zich voortdurend lijken af te vragen "waar ben ik nu in beland?" De scène, waarin Affleck voorstelt de problemen op te lossen door middel van een triootje is ronduit tenenkrommend.
Een magere 3*.