Sai Yau Gei: Yut Gwong Bou Haap (1995)

BoordAppel, waar zit je ?

Wat minder martial arts, wat meer fantasy, maar vooral weer veel onnozele Chinese humor. Vaak te gek om rond te lopen, en overmatig aanwezig, maar zo lollig steeds.

Los daarvan ook weer enkele erg mooie scenes, met name het spinnengevecht. Altijd geinig om Chow en Ng in actie te zien. Puur amusent. Binnekort het tweede deel ook maar een keer aanschouwen.

4*

Zoveel zie ik er nu ook weer niet hoor. Als ze op tv komen kijk ik ze altijd en af en toe komt er een langs op DVD of download ik ze.

Maar is deze dan zo makkelijk aan te komen?

Blijkbaar niet, aangezien ik de eerste stem zet ... maar meestal kwam ik bij dit soort films wel al een bericht van jou tegen.

Moest je hem ooit zien, je mag em dus met een gerust hart kijken

Volledige titel: Xi You Ji Di Yi Bai Ling Yi Hui Zhi Yue Guang Bao He

Hoe moet je die in godsnaam aan iemand aanraden?

MM url doorgeven

Wat dacht je van "A Chinese Odyssey" ?

Nooit te ver zoeken.

Dat is het nadeel met die transliteraties; in het Chinees komt zo'n titel dus overeen met slechts 15 letters (tekens); helemaal niet zo extreem.

Lijkt me een leuk antwoord voor een quizvraag, de naam van deze film. (maar de echte die-hards (ik noem geen namen ) hebben hem dan uiteraard gewoon uit hun hoofd geleerd)

Heb hem hier liggen, nog niet gezien. Ik laat iets weten zodra ik hem gezien heb^^!

Stephen Chow's beroemdste film in China werd bij release enorm afgekraakt, maar is daar bijna verplicht filmwetenschapvoer tegenwoordig. Spreek een willekeurige jonge Chinees aan en deze weet waarschijnlijk 10 oneliners uit deze film te quoten. Talloze analyses zijn erover geschreven in China, terwijl we in het Westen geen idee hebben waar het over gaat.

Bronmateriaal is een klassiek boek over de Apenkoning. Verhaal is lastig te volgen als je de achtergronden niet kent. In tegenstelling tot sommige fanatieke fans van deze film, interesseert me dat ook niet zo. Zie dit deel als een komedie en dan valt er al genoeg te genieten. Razend tempo en een hoop grappen. Zoals vele Chow films, vliegt deze ook vaak genoeg uit de bocht, maar dat weet je bij voorbaat eigenlijk al. Deel twee binnenkort ook maar herbekijken, die was iets serieuzer meen ik me te herinneren.

Neen neen, niets voor mij deze.

Heb tot nu toe elke Chow met veel plezier gekeken, buiten dan misschien The Mad Monk, en deze. Het zal aan het mythologisch/historisch getinte verhaaltje liggen. Qua humor was het me ook maar slapjes, weinig moeten lachen.

En nu nog dat tweede deel bekijken.

Blijft toch geweldig dit.

Misschien zelfs nog iets meer dan vroeger, omdat je dit soort films tegenwoordig toch niet meer ziet. Is ook niet zo evident, de kennis en de routine is er ook gewoon niet meer in Hong Kong. Want dat is toch de primaire reden dat films als deze zo leuk zijn. Lau kon steunen op een volwaardig team dat een film als deze met de ogen dicht op poten kon zetten.

In de kern een comedy, maar de martial arts en fantasy elementen zien er gewoon ook erg puik uit. Erg dynamisch in beeld gebracht, lekker creatief, erg flauw maar ook erg grappig (met dank aan Stephen Chow en kompaan Ng natuurlijk). Een maffe mix die vooral enorm hard entertaint, de hele film door.

Toch één van de betere Journey to the West afkooksels. Stephen Chow is een ideale Monkey King, meerdere memorabele scenes, heerlijk gestileerd en raast als een wervelwind. Een hoogtepunt van de 90s Hong Kong lichting en niet verwonderlijk dat het van een flop uitgegroeid is tot ultiem cultwerkje.

4.0* en een uitgebreide review

Had ik deze 30 jaar geleden gezien dan had ik m waarschijnlijk fantastisch gevonden. Het heeft namelijk veel weg van A Chinese Ghost Story en The Heroic Trio. Op visueel vlak dan. Veel felle kleuren en indrukwekjende gevechten. Maar helaas wordt er ook veel gepraat. Geschreeuwd eigenlijk. Ik vind het een vreselijke taal. Dat haalt het tempo uit de film en stoort zodanig dan ik niet verder kom dan een krappe 3,5