• 15.813 nieuwsartikelen
  • 178.349 films
  • 12.227 series
  • 34.007 seizoenen
  • 647.593 acteurs
  • 199.101 gebruikers
  • 9.377.559 stemmen
Avatar
 
banner banner

A Way of Life (2004)

Drama | 91 minuten
3,44 93 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 91 minuten

Oorsprong: Verenigd Koninkrijk

Geregisseerd door: Amma Asante

Met onder meer: Stephanie James, Gary Sheppeard en Dean Wong

IMDb beoordeling: 6,7 (697)

Gesproken taal: Engels

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot A Way of Life

"In the real world there are no happy endings"

Het verhaal draait om tiener-moeder Leigh-Anne Williams (Stephanie James) en haar drie vrienden: Robbie van zeventien jaar die vastbesloten is om zijn uitzichtloze bestaan te boven te komen, Gavin, eveneens zeventien jaar, die wanhopig zoekt naar de 'ware liefde' en Stephen van vijftien jaar die ernaar verlangt een Wales' identiteit te hebben. Alle vier leven ze in de marges van de maatschappij, tot op een dag paranoia, verveling, frustratie en woede een dodelijke combinatie vormen. Als de toekomst van Leigh-Anne's baby bedreigd lijkt, wordt buurman Hassan Osman (Oliver Haden) het doelwit van opgekropte woede en vernederingen.

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Leigh-Anne Williams

Robbie Matthews

Stephen Rajan

Julie Osman

Hassan Osman

Rebecca Williams

Rebecca Williams

Social Worker

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van kappeuter

kappeuter (crew films)

  • 74672 berichten
  • 5984 stemmen

Erg goede film in de traditie van Ken Loach en Mike Leigh.

Mooie hoofdrol van Stephanie James.

Racisme is een vrij groot thema in de film. De kansloosheid van de jongeren afgereageerd op Pakistanen (Paki's), blijkbaar de kut-Marokkanen van Engeland. Ander pijnlijk punt is de grote afwezigheid van ouders.

Het verhaal had net wat afwisselender mogen zijn, maar toch petje af voor scenarioschrijver/regisseur Amma Asante.


avatar van Hando

Hando

  • 1808 berichten
  • 1434 stemmen

Redelijke film. Het thema, vreemdelingenhaat, was mooi uitgewerkt en voelde erg beklemmend aan. Helaas zaten er ook een paar zwakke scenes in. De 'ik sla mezelf' scene werkte gewoon niet en de zang scene in de auto paste niet in de rest van de film. Toch 3,5 sterren.


avatar van Fisico

Fisico

  • 10039 berichten
  • 5398 stemmen

A way of life was me vooraf niet bekend. Het is een vrij typische Britse grauwe film geworden over het leven in de marge in de samenleving. Deed me wat denken aan Tyrannosaur (2011) of aan één of andere Ken Loach productie. Degelijke film waarbij de uitzichtloosheid en het grauwe bestaan centraal staan. Opgroeien in een kansarme wijk als alleenstaande moeder is geen pretje, maar de film kent ook enkele donkere kantjes.

Ik kon me nooit echt identificeren met de personages, hun sociale situaties of hun acties. Geen enkel personage was echt sympathiek en dat was wellicht wel de bedoeling van Asante. Niet zozeer dat ze zelf schuld (volledig) hebben hun penibele situatie, maar hun daden bestendigden hun sociale positie wel. Asante durft daarom de stelling poneren dat je de maatschappij heus wel één en ander kan verwijten (bvb het sollicitatiegesprek), maar dat éénieder misschien best eerst voor eigen deur veegt. Wat me wederom opviel was de rol van de sociaal werkster in Groot-Brittannië. Ik zie hun rol vaak als controlerend en straffend, als weinig empatisch en dwingend. Ik ben nu zelf maatschappelijk werker en kom dus ook vaak in dergelijke huishoudens terecht, maar de cultuur hier lijkt ons toch enigszins anders (zonder een geitewollensok te willen zijn).

Geen vrolijke film. Stephanie James doet het uitstekend als moeder die niet weet van welk hout pijlen te maken. Wanhoop en agressie gaan hier samen, als a way of life, een soort van survivalstrategie in de jungle van armoede en marginaliteit.