Kurîpî: Itsuwari no Rinjin (2016)

Gelukkig werd het nog creepy. Dat dat op zich liet wachten is niet erg. Er waren naar mijn zin veel te veel voorspelbaarheden of makkelijke oplossingen in het verhaal te ontdekken: bv. op het scherm wordt een willekeur huis aangewezen en dat is toevallig het voormalige huis van de "buurman", "prik en nu ben je verslaafd en onderdanig" . Het slot deed me denken aan een Bassie en Adriaan scene. Die klungeligheid laat ik nog weleens voor wat het is bij de Jap/ Zko films, maar in dit geval kon ik dat niet. Bij Jap/ Zko films kan ik de cheesy elementen vaak wel waarderen. Een Amerikaanse film had ik op deze elementen wellicht al finaal afgebrand. Hoe dan ook had ik gewoon zin in deze film (het genre) en het enthousiasme was er toch ook gewoon achteraf. Toch valt er ook genoeg positiefs te melden: de personages worden goed neergezet, de spanning is door verscheidene foefjes met beeld, geluid en licht, zeker te voelen. 3,25 *

Fijne Kurosawa.

Met dank aan Teruyuki Kagawa, want wat zet hij een leuk personage neer. Echt creepy vond ik hem niet, wel weird en bevreemdend. Moeilijk in te schatten en net daarom wel boeiend. De bravere Hidetoshi Nishijima is een perfecte tegenspeler voor Kagawa.

Kurosawa doet weinig nieuws, behalve dan het geheel naar behoren opbouwen. Wanneer Japan dit soort thrillers doet vind ik het resultaat meestal net wat te statisch, ook deze film heeft daar een beetje last van. Kurasawa goes through the motions en doet alles naar behoren, maar daarmee mist de film toch een beetje een eigen smoelwerk.

Ook ietwat teleurgesteld in het einde. Hoopte dat Nishino er mee weg zou komen, maar de laatste scene brengt toch nog "gerechtigheid". Geen idee waarom eigenlijk, had wat mij betreft absoluut niet gehoeven. De film zag er wel net iets duurder uit dan de gemiddelde Kurosawa, waardoor hij misschien wat consessies op het script heeft moeten toestaan.

Maar slecht is het zeker niet. Kagawa is een memorabel figuur en de film is netjes afgewerkt. Het is al lang geleden dat Kurosawa mij nog eens echt heeft kunnen overtuigen, maar deze film toont in ieder geval dat hij nog springlevend is en de hoop nog niet volledig opgegeven moet worden.

3.5*

Intrigerende film die een heel ander perspectief op een soort serial killer neemt, de serial killer is eigenlijk een soort demon die bezit neemt van een gezin en door drogeren zijn slachtoffers dwingt ondenkbare dingen te doen. Doet een beroep op je voorstellingsvermogen, maar als uitgangspunt wel origineel. Wat de film goed maakt is de sfeer en de settings die best een beetje ceepy zijn en uiteraard mr. creepy himself. Extra half puntje voor originaliteit.

Deze film doet zijn titel aardig eer aan want die buurman Nishino met zijn vreemde gedrag was inderdaad griezelig. Zag van de Japanse regisseur Kiyoshi Kurosawa al meerdere films en die waren geen succes. Ook deze is weer in zijn bekende ingetogen, trage stijl. Waardoor de speelduur een absurde 130 minuten haalt. Echter door een opmerkelijke moordenaar was het nog wel te doen.

Het volgt ex-detective Takakura, die na ontslag genomen te hebben naar een rustige voorstad van Tokyo verhuist. Tezelfdertijd wordt hij betrokken bij een cold case van een gezin dat verdween zonder een spoor na te laten, alleen dochter Saki is overgebleven. Op basis van haar herinneringen begint Takakura zijn onderzoek. Ondertussen richt zijn aandacht zich ook op zijn buurman, een vreemd uitziende man die voor zijn zieke vrouw en dochter zorgt.

Op een bepaald niveau voelt het verhaal als een duister thrillerverhaal, maar de scène met het vacuüm zuigen is beslist zoveel verontrustend of griezeliger dan in dat soort film te zien is! De bijna volledige afwezigheid van achtergrondmuziek creëert een sfeer van groeiend ongemak. Maar het meditatieve tempo en een zekere mate onwaarschijnlijkheid maken dat het niet helemaal bevredigend was.