Der Untergang (2004)

berichten over dictators verplaatst naar de grote dictator discussie

nice

4,5 *

Indrukwekkende film!

Ijzersterke film die je laat nadenken. Hij duurde misschien iets te lang naar mijn mening.

Voor mij was de aftiteling een merkwaardig moment: het is toch eigenlijk te gek voor woorden dat de ubernazi's stuk voor stuk een zorgeloos leventje hebben geleid en pas zeer kort geleden overleden zijn? Er leeft er zelfs nog eentje.....
Daarnaast vond ik het leuk om te zien dat de hele zaal gevuld was met jonge mensen. Het is goed om te weten dat ook de nieuwe generatie zich nog bekommerd over de tweede wereldoorlog!

4*

Film met enkele zeer heftige scènes, die mij deden gruwelen. Ben altijd wel geintereseerd in de Tweede Wereld Oorlog, maar de meeste films die je ziet zijn toch vaak van het "alleen maar goeie Amerikanen/alleen maar slechte Duitsers" kaliber, enkele uitzonderingen daargelaten natuurlijk. Der Untergang kent dit probleem gelukkig niet. Zoals in elke oorlog, worden de vriendelijkste mensen soms gore zwijnen en de zwijnen soms de meest vriendelijkste mensen. En zelfs Hitler was, ondanks wat er mede door hem allemaal gebeurd is, een zeer vriendelijk persoon, vooral in zijn naaste omgeving. Een pluspunt om dit in zo'n film weer te geven vind ik, want dit is een gegeven dat te vaak 'vergeten' wordt in films over Hitler. Want meestal wordt Hitler toch neergezet als één of ander fascistisch zwijn, zonder enig gevoel en met 100% haat in zijn hart. Niet dat ik de daden van Hitler goedkeur, maar men moet ook niet blijven ontkennen dat Hitler wel degelijk een mens was. Misschien nog wel meer mens dan monster. Breekbaar en ook erg onzeker volgens mij, wat erg goed in de film naar voren komt.

Een minpunt aan de film, vond ik de verhaallijn(en) om Hitler heen. Was niet echt nodig volgens mij. Ik had nog graag meer Hitler en minder bla bla eromheen gezien. Ik was nou nog niet 100% overtuigd van de laatste zes dagen van Hitler.

Ondanks enkele heftige en indrukwekkende scènes, weet de film toch niet de indruk te maken die het zou kunnen maken. Wel één van de weinige films die handelt over de echte Hitler. Als barbaar én als mens.

3,5*

Sterker nog: de eerste.

(en naar mijn mening waarschijnlijk niet de laatste)

ja woon jij ook in veenendaal dan?

Wat een topfilm zeg.. Was echt onder de indruk van deze film, echt heel realistisch. Met Bruno Ganz als briljante Hitler, echt subliem gedaan..

De film is op sommige punten behoorlijk luguber ja, met als hoogtepunt de scene met de Goebbeltjes >> sick

Dat je sympathie zou krijgen voor Hitler is denk ik niet aan de orde, in het begin denk je nog: goh hij is nog redelijk menselijk ook, maar later in de film komt uitstekend naar voren dat het hier om een totaal verziekte geest gaat die met zijn surrealistische denkbeelden een bedreiging is voor heel Europa.. Een onredelijke, hardvochtige man die geen doelen nastreeft die niet verenigbaar zijn met zijn eigen doelen. Alles moet wijken voor zijn visie.

Eén ding is wel duidelijk: go and see it yourself, een duidelijke must see wat mij betreft..

= Bruno Ganz

Zei ik toch

Owja, nu zie ik het! Stom van me

Maar eehhh, ik kan dus concluderen dat ik deze film moet gaan zien?

Je moet niets, maar deze film lijkt me zelfs de moeite waard als je hem achteraf slecht vindt.

Hij voegt gewoon iets toe aan het toch al uitgebreid arsenaal aan films.

Dat is informatie waar ik wat mee kan Kijkert! Thanx!

Ik weet niet of je het 'sarcastisch' bedoelt, maar wat ik wilde zeggen is dat deze film een beeld geeft van een man (Hitler) dat bij mijn weten nog niet eerder in een speelfilm vertoont is.

Er zou commentaar kunnen zijn op de acteerprestaties, op de verhaalopbouw, op de (door sommigen genoemde) te langdradige afloop, op de 'te menselijk neergezette Hitler', maar een, in mijn ogen, unieke film is dit wel.

Bedoelde het juist niet sarcastisch kijkert, maar toch bedankt voor je toelichting!

Goede film, zeer goed geacteerd en zelf voor Goebels vonden ze iemand die net zo'n pokdalige apekop had als de echte. Mooie kleuren ook. Goed weergegeven was ook de waanzin, waarin de leiding van het Reich zat in die laatste dagen.

Vond het ook een prima film met een briljante Ganz. Ik heb toch wel wat aanmerkingen zoals een te gelikt uiterlijk, weinig diepgang (leek af en toe wel een gewone opsomming van feitjes) en wat Hollywoodsentiment zoals Queto al aangaf. Maar verder zeer de moeite waard.

Hoe bedoel je?

Moeilijk te omschrijven, maar ik vond het niet overtuigend in dat tijdsbeeld passen (had ik ook al een beetje bij The Pianist). Ik had geregeld het idee dat het net zo goed vorige week had kunnen zijn.

De sfeer kwam daarom niet echt heel goed over, had vaak het idee dat ik maar naar een film zat te kijken in plaats van er in op te gaan.

Mmm bizar, dit had ik echt totaal niet. Allemaal mannen in nazi uniformen in een betonnen bunker deden me juist helemaal inleven in 1945 en ook de scenes op straat hadden dit effect. Idem bij The Pianist.

Een van de meest indrukwekkende films die ik heb gezien in de afgelopen jaren, ik heb ook niet vaak mensen zo stil de zaal uit zien gaan na afloop van een film.

Wie is er namelijk beter in een perfect geschapen beeld te geven van Hitler en de oorlog dan de Duitsers zelf, ditmaal geen Engelsen of Amerikanen die de vertolking uitvoeren, maar dus een Duitsprekend persoon, realistischer kan het niet lijkt me.

Ondanks het besef dat de oorlog niet meer te winnen valt en het feit dat de Russen voor de poorten van Berlijn staan, zie je dat Hitler in een eindoverwinning blijft geloven en verstrikt raakt in volledige waanzin waardoor zijn beeld van de realiteit compleet vervaagt en je hem dus langzamerhand steeds meer ziet inzinken totdat hij gewoon niet meer kan.

Ganz zet een afschrikwekkend kloppend beeld neer van een gebroken, ingetogen oude Hitler in zijn laatste maanden voordat hij en zijn rijk ten onder gaan, hoewel de film om hem draait en je gewoon gaat geloven dat hij Hitler is door zijn buitengewone imiteren vind ik dat alle acteurs het uitstekend gedaan hebben.

Dit is een film die je aan het denken zet en ik vind dat het zeker in het rijtje past van beste films van de 2e wereldoorlog, 4.5*

Een hele goede film waarbij vooral de rol van Hitler heel sterk word neergezet. De oorlogsbeelden zijn in eerste instantie indrukwekkend maar helaas niet van super niveau. De explosies hadden veel heftiger gekund en het hele oorlogsgebeuren op de straat had wel wat beter uitgewerkt kunnen worden. Aan het eind bloed de film een beetje dood. Daar had wel wat meer spanning in gekund. Tot de dood van Hitler is alles top daarna word het wat minder maar het blijft een hele goede film.

4,5 ster....

Maar zoals ik hier zie op het forum in enkele posts... sympathie hebben voor de man Hitler?

Kom op zeg... het is niet erg om te zien dat het ook gewoon een mens was maar sympathie, doe ff normaal. Die vent was totaal schizofreen en die emotionele en menselijke kant van Hitler daar moet je totaal geen echte waarde aan hechten. Ik zou er in ieder geval geen seconde over aarzelen om als ik met alle wetenschap van de geschiedenis, terug kon naar 1930 om die vent een kogel door ze kop te jagen... Niet dat ik verder veel van de gevolgen van de oorlog ondervind of heb ondervonden. Maar gewoon uit menselijk oogpunt...

deze film moet je gewoon gezien hebben... en inderdaad je verlaat de bioscoopzaal stil en nadenkend over wat je zojuist twee en een half uur hebt aanschouwd. zeer indrukwekkend en realistisch in beeld gebracht. akkelig gelijkende hitler waar je soms rillingen van krijgt als hij een woede uitbarsting heeft.

aanrader *****

Als eerste wil ik opmerken dat ik Bruno Ganz de rol van Hitler geweldig neerzet.

Verder ben ik het met de critici en sommige mensen op dit forum er mee eens dat dit een soort van rehabilitatie van Hitler is. De hele film is zeer dramatisch en er wordt geprobeerd medeleven/medelijden op te wekken met de personages in het bijzonder die van zijn secretaresse. Ze zegt op het eind ook dat ze het niet wist allemaal.

Dit vind ik dus absoluut niet kunnen.

leugens leugens

zij was notabene de persoonlijke secretaresse van Hitler, zij moet al het kwaad dat Hitler heeft aangedaan en uitgesproken allemaal hebben aangehoord terwijl hij haar dicteerde en vervolgens klakkeloos hebben uitgetypt.

En had ze hier moeite mee? Nee, mevrouwtje wilde tot het bittere eind bij haar fuhrer blijven.

Ik vraag me af waarom de regisseur medelijden voor dit soort mensen probeert op te wekken bij het publiek.

"Nee, mevrouwtje wilde tot het bittere eind bij haar fuhrer blijven."

je zegt nou niet echt gemakkelijk tegen de fuhrer "i quit!"

Ze zegt ook dat ze beter had moeten weten en dat ze fout bezig was. Ze neemt nergens de slachtofferrol op zich.

Er wordt helemaal niet geprobeerd medelijden op te wekken bij de personages rond Hitler. Er wordt slechts inzicht gegeven in de beleving van die personen. Ik heb geen moment medelijden gehad.

Bovendien snap ik niet hoe 'medelijden opwekken met de personages' zou moeten leiden tot rehabilitie van Hitler (voor zover daarvan al sprake zou kunnen zijn), ik maak ten minste uit je bericht op dat dit je argument is bij die stelling.

Nou, ik had wél medelijden met het personage van Hitler en kan toch echt niet inzien waarom dit slecht of fout zou moeten zijn. Ik vind hem een tragisch mens, een slachtoffer van zijn eigen politiek en grootheidswaan waar hij naar verloop van tijd door historische ontwikkelingen geen controle meer over had. De transformatie van een krachtige naar een gebroken, ingetogen, verwarde man vind ik aangrijpend. Daar heb ik ook voor deze film, vanuit een bepaalde invalshoek, zo over gedacht. Ook had ik medelijden met Magda Goebbels, een lieve moeder die genoodzaakt is haar kinderen te vergiftigen vind ik dramatisch. Wat de denkwijze van Hitler of Magda is, doet er voor mij in dit geval niet toe. Ongeacht de achtergrond van de gebeurtenissen, zien we bovenal mensen die zich in een tragische situatie bevinden, mensen die lijden waar ik medeleven voor toon.

Der Untergang doet niets anders dan het benadrukken van de menselijkheid van personen wier kwaadaardige kant domineert, zonder de indruk te wekken dat ze allemaal gek zijn. Want als de film dat wel zou doen, zou het over Hitler oordelen als ontoerekeningsvatbaar en hem zodoende ontheffen van verantwoordelijkheid.

En dat is de kracht van deze film. De essentie van Der Untergang is accentuering, geen verheldering of verkondiging. De film is geen poging tot het opwekken van medeleven en al helemaal geen rehabilitatie van Hitler. Zelfs wanneer mensen wel medeleven tonen, hoeft dit zich niet te vertalen naar een waardering van hun denkwijze of daden.

Ik ben het er niet mee eens...

Bij deze film wordt er heel vaak gediscussieerd over wel of geen rehabilitatie en dergelijke. Ik vind dat er geen sprake daarvan is.

Deze quote van kijkert is in mijn ogen dé conclusie van Der Untergang:

Wat sommigen van Der Untergang negatief vinden (rehabilitatie e.d.), zo werd ook gedacht over Das Boot, maar dat terzijde...