Cat on a Hot Tin Roof (1958)

Paul Newman is perfect in deze film en Elizabeth Taylor ook. Naar een Toneelstuk van Tennessee Williams. Verbaast me overigens dat geen van de eerdere 7 stemmers een commentaar nodig vonden.

Maar gezien mijn meldingen kan ik het ook wel begrijpen

Zie ook : Sweet Bird of Youth, ook naar Tennessee Williams, met Paul Newman en onder regie van Brooks.

Net voor het eerst gezien. Een meesterwerk. Zo worden ze niet gemaakt, helaas.

Overigens: zag iemand de TV-versie uit de jaren '80 met Jessica Lange en Tommy Lee Jones? Die schijnt dichter bij het originele stuk te zitten.

wat een vreselijk goeie film is dit !

Wat een formidabele dialogen !

Iedereen speelt de pannen van het dak, vooral Burl Ives.

****' 4,5 op 5 ****'

Meesterwerk! Cat on a Hot Tin Roof heeft alles; schitterende dialogen, scherpe humor, een broeierige sfeer, veel dramatiek, een flinke vaart en een uitmuntende cast. Newman, Taylor, Ives en vooral ook Madeleine Sherwood als de vreselijk irritante Mae spelen de pannen van het dak! Gaat dat zien mensen! 5 sterren.

Wat een lekker vilein familiedrama is dit. De karakters zijn prima uitgewerkt en ik heb even zitten turven: de term big daddy valt 90 keer!

Wel bleef erg onduidelijk waarom Maggie en Brick nog altijd bij elkaar waren, de dokter niet gelijk de waarheid sprak tegen big daddy (toch wel vreemd gezien zijn beroep) en of Gooper wel echt de zoon van big mama en big daddy was 4*

Brick laat anders wel keer op keer merken dat hij niet van Maggie houdt, dus daarom vind ik dat zo vreemd. Misschien dat hij bij haar blijft omdat hij, gezien zijn alcoholverslaving, anders helemaal in de goot belandt.

Big mama spreekt op een gegeven moment over Brick als "her only son". Gooper reageert daarop door iets te zeggen in de trant van "maar ik ben toch ook je zoon?". Vervolgens wordt dit niet meer opgepikt.

Aardig drama, maar grotendeels veel te taai én saai. Het straalt overduidelijk van de film af dat dit oorspronkelijk een toneelstuk was, eigenlijk komen er de hele speelduur enkel pratende hoofden in beeld. Op een gegeven moment had ik het wel gezien, het deed me allemaal te weinig. Weinig emotie, weinig passie, alleen maar die pratende hoofden. Een paar scènes zijn echter heel aardig en het acteerwerk is zelfs erg goed, vandaar dat ik hier toch nog een mooie 3* voor geef.

En dat is toch echt te weinig voor dit meesterwerk Goodfella!

Serieus, toneelmatig of niet.......dit is toch echt een ijzersterk en humorvol drama, vol vlotte dialogen, sterk acteerwerk en met een broerige sfeer........lijkt me toch geen middenmoter. Jammer dat 't je niet veel doet.

Het einde weerhoudt me ervan de volle 5 te geven.

Er is ook een chronisch gebrek aan muziek hier vind ik. Dat zou het geheel wat meer samenhang kunnen geven zodat de film meteen ook een wat warmere uitstraling zou hebben... En vlotte dialogen? Meen je dat nou? Ik vond het juist erg houterig overkomen allemaal...

Zou ze als vlot noch houterig willen omschrijven.

Schitterende dialogen, dat wel.

De dialogen hebben een zeer aangenaam tempo......vlot dus.

Nou ben ik toch benieuwd......wat is er dan zo verkeerd aan het einde? Is het einde dan zo schandalig? Omdat het einde afwijkt van het toneelstuk? Zou die 5 er wel hebben gestaan als jullie het toneelstuk niet kenden? Ik vind het toch een beetje raar......FK, Wouter?

de ontwikkeling is zo onlogisch. En dan praat ik enkel over de film he. Toneelstuk ken ik niet eens. Je kunt veel veranderen op een dag, maar dit vond ik toch over the top. Het had subtieler moeten kunnen.

Fraai drama. Boordevol oneliners. Eerste helft was vooral amusant, daarna werd het een schitterende confrontatie tussen de hoofdrolspelers. Uitzonderlijk goed geschreven.

Op "sisterwoman" na (dat bleef alleen maar een vervelend mens) werden alle karakters uitgewerkt en waren ze mensen van vlees en bloed. Geen van allen puur sympathiek en geen van allen volledig onsympathiek. Echt dus.

Het einde had wat mij betreft iets bedachtzamer en iets minder happy gekund.

Een ruime 4.0*

(Paul Newman was vroeger een mooie man!)

Vond haar net één van de meest uitgewerkte karakters.

Zulke mensen bestààn, neem het van mij aan

Big Daddy rules! Uitstekende verfilming van Tennessee Williams' toneelstuk. Verschilt wel meer van het origineel dan de meeste toneelverfilmingen.

Best aardig, al zitten er wat verdraaid irritante kinderen in.

ik denk dat paul newman m'n nieuwe held is geworden.

Wat een tegenvaller was dit. Ongeloofwaardige types, meer karikaturen. Ik kon het na een half uur niet meer aanzien. Zonde van mijn huurpenningen.

2*

Komaan man. Dit is drama 'pur sang'.

Nog eens herkeken vanmiddag. Blijft een erg sterke film, al vind ik het wel een beetje jammer dat de homoseksuele spanningen tussen Brick en Skipper uit het toneelstuk helemaal verdoezeld worden. Maar ja, het is een film uit 1958 dus het is vergeven

Geweldige film.

Een ijzersterk script ondersteund door magistrale acteerprestaties gestuurt door geniale regie. Newman, Ives en Taylor spelen ijzersterk. Ook geniaal gedaan hoe wantrouwend ik vanaf minuut 1 was bij Taylor's personage maar naarmate de film vorderde won ze steeds meer van mijn vertrouwen. Erg sterk.

Dikke 4,5*

Groots Meesterwerk! Schandalig dat ik hier eerst maar 3,5* voor over had. Alles klopt gewoon in deze film, de acteerprestaties, de ongelooflijk goed uitgewerkte personages, de perfecte dialogen, een ijzersterk verhaal, en ondanks alle drama zelfs leuke humor. Enige minpuntje is misschien dat er wel erg veel veranderd op één dag, maar daar stoor ik me verder helemaal niet aan. Vijf hele dikke sterren.