Innocence (2004)

Innocence

Aparte film met klasse. Vooral camerawerk-klasse. Dat is ook waarom ik er naar kon blijven kijken en hij zelfs nog wel langer had mogen duren. Bepaalde aspecten aan het verhaal konden mij niet zo interesseren. Ballet kan best mooi zijn, maar eigenlijk kunnen alleen de echte toppers bij mij imponeren. Wat dat betreft had het ballet gebeuren wel wat ingekort mogen worden. Er hangt een bevremend sfeertje aldoor de film.

3.5*. Opvallend dat zoveel mensen de film te traag vonden, ik vond dat naast het camerawerk zo'n beetje het sterkste punt.

Het letterlijk en figuurlijk sprankelende einde heb ik zelden zo mooi vertoond zien worden

Deze film is eerder een kunstproject, niet altijd volledig duidbaar en dat is inderdaad wel het sterke punt van deze film.

Innocence is een wat mysterieus aandoende film, prachtig gefilmd, traag en vol van symboliek. Dus meer kunst dan echt een verhaal. Je moet er van houden en ik houd er van.

Je hebt wel eens van die films, waarbij je tijdens het kijken jezelf constant van alles afvraagt. Dit is er zo één. Lekker onduidelijk allemaal. Maar dat is natuurlijk juist heel mysterieus, poëtisch en kunstzinnig! Hinderlijk is het.

+ goed geacteerd en mooi camerawerk.

Innocence is een lief, rustig en mooi filmpje. Visueel was het echt prachtig. Dit kwam vooral door de adembenemende setting en het geweldige camerawerk. Door het mysterieuze sfeertje, de prachtige beelden en alle symboliek lijkt de film wel één groot sprookje.

De openingsscene vond ik erg indrukwekkend en ik zat dan ook meteen aan het beeld gekluisterd. De film roept direct veel vragen op, waar je geen antwoord op krijgt. Dit is bij deze film echter helemaal niet storend en ik vond het erg fijn dat er dingen openbleven voor eigen interpretatie. Het acteerwerk is erg goed, wat ik altijd erg indrukwekkend vind als het om kleine kinderen gaat.

Er wordt weinig gepraat, amper muziek gebruikt en er zitten perfecte stiltes in de film. Emotionele scenes worden afgewisseld met vrolijk spelende kinderen. Stiltes worden afgewisseld met gelach en plezier. Hierdoor wordt alles heel dubbel. De ene minuut was alles heel vrolijk en zat ik met een brede glimlach op mijn gezicht naar spelende kinderen te kijken, de volgende minuut zat ik met een brok in mijn keel te kijken. Prachtig.

Het enige minpuntje vind ik dat de film wat langdradig is. Sowieso is de film erg rustig en traag, wat absoluut een plus is bij een film als deze, maar het had allemaal wel wat ingekort kunnen worden. Twee uur vond ik teveel van het goede.

4,5*

Het enige mooie aan deze film was het gotische van het bos.

Kon nog iets moois worden, maar de ontelbare achterblijvende vragen en eindeloze lange scènes deden de film niets goeds. Jammer.

Redelijk.

Prachtig geschoten film die me veel te lang duurde. Het verhaal is vaag en eigenlijk puur symbolisch. Op zich is dat niet negatief, maar ik kon er in dit geval niet zo veel mee. De lange speelduur deed daar nog een schepje bovenop.

Verhaaltechnisch dus niet zo aan mij besteed. Creatief en visueel gezien vind ik het juist een behoorlijk sterke film. 6/10*

Bizarre film die ik jaren geleden ooit heb gezien en hij is altijd in mijn achterhoofd blijven spoken.

Regelmatig dook de film in mijn gedachten op maar verdraaid hoe heette hij ook alweer.....vandaag tot de ontdekking gekomen dat het dus Innocence is.

Ik herinner me nog dat ik achterbleef met veel vragen na het zien van de film, je bent geprikkeld maar ook gefrustreerd dat het allemaal wat vaag blijft.

Maar na al die jaren eerst maar eens herzien, ben benieuwd wat ik er nu van vind.

Hm.. nee...

Prachtig sfeervol werk van Benoit Debie, maar de film doet me verder vrijwel niets. De kleine meisjescontext zit me ook veel teveel in de weg voor enig gevoel.

Geweldig staaltje sfeercinema.

Innocence is, naast twee kortfilms, de enige full-length die Lucile Hadzilhalilovic voorlopig op haar naam heeft staan. En hoewel de invloed die ze heeft op het werk van haar man, de befaamde regisseur Gaspar Noé (Innocence, Enter The Void), ongetwijfeld zeer groot is mag dat zeker jammerlijk genoemd worden. Want wat je ook vindt van Innocence, het talent van de regisseuse staat buiten kijf.

De zesjarige Iris ontwaakt in een kist, ergens in een kamer op een reusachtig domein. Er staan vier andere meisjes rond haar, allemaal in witte jurkjes en kleurrijke haarbandjes. Ze blijkt in een soort school terecht te komen te zijn, waar in vijf panden telkens vijf meisjes wonen, tussen de 6 en de 12 jaar, waarvan de leeftijdshiërarchie wordt aangeduid met hun kleur van haarband (rood voor de jongste van de vijf, paars voor de oudste). De enige andere bewoners zijn een lerares biologie, een lerares ballet en enkele huishoudsters. Iris sluit een hechte vriendschap met haar groepsleidster Bianca, die elke avond mysterieus verdwijnt en daar niks over mag zeggen.

Grote kracht van de film is het tempo, in combinatie met de sfeer. Zelden heb ik een film zo weten teren op enkel maar de sfeer die opgeroepen wordt. De film slaagt erin om de kijker bijna twee uur lang, hoewel er eigenlijk amper wat gebeurd, een fel knagend gevoel van onbehagen te geven. Woorden als 'ongemakkelijk' en 'onheilspellend' kwamen constant terug in mijn gedachten. Het tempo ligt, U weze gewaarschuwd, vrij laag. De licht geniale Benoït Debie krijgt uitgebreid de kans om te schitteren met grandioos camerawerk en geweldige belichting. Ook de soundtrack draagt in grote mate bij tot de sfeerschepping. Op het eerste gehoor zijn het aangename, bijna lieflijke deuntjes, maar constant schuilt er een adder onder het gras in de vorm van dreigende achtergrondgeluiden of vage ambient.

Het is na afloop nogal onduidelijk waar de veelvuldige symboliek nu net naartoe leidt. Er wordt veel gesuggereerd, zoals de transformatie van klein meisje naar (jong)volwassenheid of zelfs pedofilie. Het moet trouwens gezegd dat Hadzihalilovic de controverse niet schuwt. Het is een beetje ongemakkelijk richting cast en crew, maar de film zou gezien kunnen worden als een pedofiele fantasie. De meisjes huppelen constant rond in korte jurkjes of balletpakjes, en zelfs een full frontal naaktshot van een van de actrices wordt niet geschuwd. Om mensen toch een beetje gerust te stellen vond ik het persoonlijk wel altijd bijdrage tot het kunstzinnige in de film. Mijn excuses dat ik in herhaling val maar men weze gewaarschuwd, alweer.

Om af te ronden: ik was heel erg onder de indruk van deze film. Stijlvol in beeld gebracht, enorm sferisch, genoeg morele en filosofische suggesties en goed opbouwend naar een verbluffend eindshot.

Dikke 4*

Erg bijzondere en ook erg aparte film, dat blijkbaar gemaakt is door de echtgenote van Gasper Noé. Daar is ook min of meer genoeg van terug te vinden in deze film. Aan het plot te lezen en het idee zou er een gewoon zoet sprookje uit kunnen filtreren dat nog vrij onschuldig is, maar het gaat toch nog wel een stukje verder en dat heeft me toch wel een behoorlijke indruk op me weten te maken.

We bevinden ons dus in een... tja, wat kan je het noemen? Wereld? Bos? Andere Werkelijkheid? Droom? Fantasie? Dat wereldje is om te beginnen al erg gelikt en kunstachtig neergezet en trekt al meteen alle aandacht. Het is niets meer dan een groot stuk bos (moest hier en daar een klein beetje denken aan The Village overigens) afgesloten van de werkelijkheid, waar zich een weeshuis bevind met meisjes van tussen de 6 en 12 jaar. De groep krijgt een nieuweling, de 6 jarige Iris die uit een doodskist stapt en zo, eigenlijk onverwachts en ongepland deel uitmaakt van het domein waar ze zich bevinden. De oudste van het groepje is Bianca, die ook automatisch de opzichster is. Iris begrijpt er in het begin allemaal nog maar weinig van maar wat wel duidelijk is is dat ze niks te maken mag hebben met de buitenwereld en ook uitsluitend onderdeel is van het sprookjeswereld.

Verder doelt deze film ook meer op het levenskijk van de groep kleine meisjes en hoe ze zich vermannen in het bos. Ze spelen wat, springen touwtje, proberen zich te vermaken en worden elke dag bijgebracht op het schooltje door de strenge leraressen. Iris begrijpt het allemaal nog steeds niet en vraagt zich van alles af: Wat doet ze hier? Hoe is ze hier gekomen? Hoe is het buiten het bos en wat doet Bianca 's nachts eigenlijk? Weet zij meer over de echte werkelijkheid? Het theorie van dit verhaal is waarschijnlijk dat de kinderen beschermt worden voor alle ellende en risico's in de buitenwereld, maar ik kan het ook mis hebben. Die scene met die ondergrondse naar de werkelijkheid was ook erg sterk.

Om even terug te komen op het sprookjeswereld, wat ik gewoon schitterend en bizar vond geschoten. Vooral die bospad met die lantaarns die aan die takken hangen is erg bijzonder. En zoals ik al zei: In principe is dit nog een relatief onschuldig verhaal die ook nog vrij onschuldig verloopt, maar het sfeertje dat in deze film gecreëerd is lijkt weer precies het tegenovergestelde te zijn. Het sfeer is namelijk erg donker en umheimlich en word regelmatig vergezeld met duistere Ambient drones en dreigende klanken. Je kan idd duidelijk zien dat het van de vrouw van Noe is. De meisjes speelde overigens ook allemaal erg sterk voor hun leeftijd.

Voor de rest een erg sterke kunstige en vooral donker sprookje. Jammer dat Hazihaliovitz hierna niks meer heeft gemaakt.

4,0*

Iemand een adresje om deze op dvd (of eventueel zelf blu-ray) te scoren, zonder credit card? Het ding is moeilijk te vinden, mede vanwege de dubbele titels.

Ik vond de sfeer van deze film zo bijzonder, dat ik 'm graag in mijn collectie wil hebben.

Is hier toch gewoon te krijgen via Paradiso Films?

Allaaaaaaaaaaaaang niet meer. Of heb ik iets gemist (re-relase?)

Van alle Franse films die ik tot nu toe heb gezien is dit wel de grootste teleurstelling.

Mooie beelden dat wel, maar oersaai, slaapverwekkend.

Snel vergeten deze prent, was blij dat ie ten einde liep.

Ik kon 'm niet vergeten.

Zo mooi en bijzonder vond ik de film.

Ik hem na jaren de dvd maar eens aangeschaft voor een review.

Daaraan zie je maar hé.. smaken verschillen...

Wens U nog veel plezier bij het herbekijken van deze film..

Een bijzonder mooi en kunstzinnig filmpje met schitterende sfeervolle beelden, audiovisueel is het gewoon geweldig.

Helaas te weinig verhaal en ging het optenduur voor mij toch wel slaapverwekkend worden.

En vind het ook niet zo boeiend om nou bijna twee uur lang naar spelende en balletdansende meisjes te kijken.

Eindelijk gezien, stelde absoluut niet teleur.

Innocence is, bovenal, een werkelijk betoverende ervaring. Op rustige, serene wijze kabbelt de film op zijn dooie akkertje voort, uiteindelijk ontaardend in een voyante, sterke climax. Gaandeweg wordt je getrakteerd op het ene visuele hoogstandje na de ander, te danken aan Debie uiteraard. Al is de ravissante Cotillard eigenlijk ook al een visueel hoogstandje an sich.

Naast het ogenschijnlijk lieflijke ondertoontje, is er sprake van dreiging; een zekere onderhuidse spanning. Dát is tevens één van de elementen waardoor Innocence zo mateloos intrigeert, Hadzihalilovic slaagt er wonderwel in de film een bepaalde mystiek mee te geven, die nagenoeg nergens ook maar een beetje weg dreigt te ebben. De soundtrack accentueert dat op excellente wijze.

Met, tenslotte, erg frappante symboliek. De subliem gekozen titel spreekt eigenlijk al boekdelen. Enkele, marginale minpuntjes liggen bij bepaalde zijpaadjes die er terloops ingeslagen worden (ontsnapping Alice), maar als puntje bij paaltje komt doen die weinig af aan de magische ervaring die Innocence is. Solide 4,0*, unieke film.

Aparte film. Op de voorgrond onschuldig, maar met een steeds dreigende en obscure achtergrond. Ik vond het eingelijk wel een subtiele horror eerlijk gezegd. Ik was dan ook niet verbaasd toen ik hier las dat de film een verfilming is van Mine-Haha, oder: über die körperliche erziehung der jungen mädchen. Ik had er nooit van gehoord, maar met wikipedia kom je een stuk verder met het begrijpen van de achterliggende gedachte van de film. Ook het lot van het meisje dat vlucht wordt duidelijk, het boek heeft het kennelijk over twee doden onder de meisjes. Dat Suspiria op hetzelfde boek is gebaseerd bevestigt die horror-onderlaag van het verhaal.

Alleen het begin en het einde van de film kan ik maar niet plaatsen. Ook het boek begint kennelijk met een meisje dat in een doodskist aankomt, maar wat wordt daar dan mee bedoeld? Is het alleen om te choqueren? Of symbolisch, en zoja wat moeten we daaruit opmaken? Het einde vond ik even onduidelijk, meisjes die jarenlang tegen hun wil worden vastgehouden, in een plaats waar ook volwassenen niet weg kunnen komen en doden zijn gevallen, laat men opeens vrij?

Visueel aardig, bizar en met een subtiele creepy sfeer, maar wel een film die de kijker met vragen achterlaat. Qua score twijfel ik tussen de 2,5* en de 3,5*, 3* dan maar.

Te weinig verhaal, de film begint op den duur te vervelen, misschien een leuke film voor de meisjes.

Een film met toch wel zeer verdeelde meningen. Innocence is vooral een sfeerfilm met mooie beelden en veel symboliek. Op zich niets mis mee, maar als het teveel leunt op de invulling van de kijker, kan het goed zijn dat die niet weet wat er mee aan te vangen. Ik miste wel die ene hint op het einde om met een open einde de kijker alvast op weg te helpen. Nu is het wel héél symbolisch en blijf ik toch wel op m'n honger zitten. Langs de andere kant creëert de maker van de film wel een mysterieus wereldje dat je boeiend kan laten zitten met de vraag 'wat steekt hier achter?'. Ik ben niet echt een liefhebber van films die enkel op sfeer en mysterie leunen, maar deze is wel mooi gemaakt.

Volgende week te zien in Eye (net als Hadzihalilovics shorts en haar nieuwe film Évolution) , maar helaas te laat op de avond voor mij. Dan kijken we hem thuis maar.

Zeer fijne herziening.

Heeft eigenlijk nog maar weinig ingeboet tov de eerste keer dat ik de film zag. Het blijft een moeilijk grijpbare, mysterieuze film die vooral laat zien en niet zozeer interpreteert. Dat wordt aan de kijker overgelaten, waardoor eventuele verklaring ook vaak meer over de kijker zeggen dan over de film zelf.

Visueel blijft het sterk, maar dat mag je ook wel verwachten van Debie. Soundtrack is eveneens erg sfeervol en het acteerwerk draagt ook bij aan de sfeer, al vermoed ik dat niet iedereen even blij zal zijn met de soms wat houterige meisjes.

Het invloedenspel bij deze film blijft echter wel wat een vreemd verhaal. Gebaseerd op Mine-haha, maar wie ooit Haibane Renmei gezien heeft kan de parallellen maar moeilijk negeren. Die serie haalde echter de mosterd bij Hard-boiled Wonderland. Maar beiden staan toch ook vooral op zichzelf, waardoor de ene nooit op een kopie lijkt van de andere.

4.0* en een uitgebreide review

Echt balen dat hij niet in HD te vinden is (als broodbeleg). Zou hem graag eens herzien op mijn grote scherm!

Daar schrok ik eerlijk gezegd ook wat van. Blijkbaar toch iets te obscuur om nog uit te brengen op BR. Ach, binnen 17 jaar komt er wel een Anniversary Edition ofzo

Misschien een domme vraag, maar wat bedoel je met Debie?

Dank u!